فعالیت های دعوت
عبادت های قلبی
جمعه ها
ذکرها
فتوا ها
صلاة الضحى
مقاله ها
  • عبادت غائب و فراموش شده؛
  • خداوند  متعال قبل از فرارسیدن روز قیامت، محمد  صلی الله عليه  وسلم را همراه با مفاهیم هدایت و دین  حق بعنوان  مژده رسان- موحدان و صالحان- و هشداردهنده'مشرکان و گناهکاران- فرستاد تا  بدینوسیله مردم  را از تاریکی  ها بسوی  نور سوق  دهد؛ خداوند  می  فرماید: (رَسُولًا يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِ اللَّهِ مُبَيِّنَاتٍ لِيُخْرِجَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ ۚ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقًا)يعني: (-خداوند- پیامبری-برای  شما  فرستاده  است- که  آیات  روشن  الهی  را بر  شما  تلاوت  می کند کسانی  را که  ایمان  دارند  و کارهای  شایسته  انجام  می  دهند  را از تاریکی  ها  بسوی نور  سوق دهد و آنکه  ایمان  بیاورد  و کارهای  شایسته  انجام  دهد  خداوند  او  را داخل باغ  های از بهشت  میکند که  رودهایی  از زیر- درختانش- جاری  است  و آنها  برای  همیشه  در آنجا  خواهند  ماند  و الله  رزق  و  روزی  شان  را بهتر  و  نیکو  می گرداند)الطلاق/۱۱

    جای شگفتی  نیست  که یکی از  مهمترین  رسالت  های  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم-بعد  از توحید- اصلاح  اخلاق  و به  کمال  رساندن  فضیلت  های  اخلاقی  باشد؛ امام  أحمد  رحمه  الله  در مسند  خود (۸۹۳۹) از ابوهریره  رضی  الله  عنه  روایت  میکند، رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود: (إنما  بعثت  لأتمم  صالح  الأخلاق) يعنى: (من جهت  به  کمال  رساندن  اخلاق  خوب  و پسندیده  برانگیخته  شده  ام) و در روایتی  نزد  حاکم (۴۲۲۱) وارد  شده  است: (إنما  بعثت  لأتمم  مكارم  الأخلاق) يعني: (من جهت  به  کمال  رساندن  فضیلت  های  اخلاقی  برانگیخته  شده  ام)

    همانطور  که  مشاهده  می کنید  اصلاح  اخلاق  جامعه  از برجسته  ترین  رسالت  های  دعوت رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  بود  و هر فردی  که  با دعوت  ایشان  آشنائی  دارد به این  مطلب واقف  است  و می داند  که  دعوت  به  اخلاق  خوب  و پسندیده  از بزرگ  ترین  عناوین  دعوت  اسلامی  بوده  است؛ امام  بخاری  رحمه  الله  در صحیح  خود  حدیث (۳۸۶۱) روایت  میکند: ابوذر  رضی  الله  عنه  قبل  از  آنکه  مسلمان بشود  برادرش  را- به مکه  می فرستد- تا از  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم و مبانی  دعوت ایشان برای  او خبر  بیاورد؛ و هنگامی  که  برگشت  گفت: (او را دیدم  که-مردم را- به فضائل  اخلاقی  دعوت  می کرد)

    إسلام  با اعتقادات  و احکام  کامل  و زیبای  خود  آمده  است  تا انسان  را با قدم  های  وسیع  و پرش  های  طولانی  از پستی  ها  و رذائل  به  بلندی  ها و فضائل منتقل  کند لذا تلاش  برای کسب فضیلت  های  اخلاقی جزء  نوافل  و مستحبات  نیست  بلکه  اصل  و اصول  عبادت  ها  است  و جایگاه بسیار  والایی  در مسیر  سیر  بسوی  الله  دارد؛ امام  بخاری  در حدیث (۶۰۳۵) و امام  مسلم  در حدیث (۲۳۲۱) از حدیث  عبدالله  بن  عمرو  رضی  الله  عنهما  روایت  می کنند  که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( إن  من خياركم  أحاسنكم  أخلاقا) يعني: (بهترین  شما  خوش  اخلاق  ترین  تان  است) بنابراین  به  اندازه برخورداری از اخلاق  خوب  از دینداری  صحیح  برخوردار خواهی شد زیرا اخلاق  در همه  جوانب  دین  نقش  دارد  و هرفردی  که  اخلاق خوبش از تو بیشتر  داشته  باشد  دینداری  اش  از تو بیشتر  و بهتر  است؛ و گواه این سخن حدیثی است که  امام  احمد  رحمه  الله  از ابوهریره  رضی  الله  عنه  روایت  کرده  است که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: (أكمل  المومنين  إيمانا  أحسنهم  خلقا) يعنى: (با ایمان  ترین مؤمنان  خوش  اخلاق  ترین  آنها  است) و فضیل  بن  عیاض  رحمه  الله  می گوید: (من ساء  خلقه  ساء  دينه) يعني: (هر فردی  که  اخلاقش  بد  باشد  دینداری  اش  نیز  بد  است)

    بنابراین  دین  انسان بدون  اخلاق  خوب  ناقص  است  و دینش  کامل  نخواهد  شد  مگر  آنکه  اخلاقش  را خوب  کند، با مردم  تعامل  پسندیده  داشته  باشد،به  آنها  خیر  برساند، آزارشان  ندهد  و در رساندن  خیر  و نیکی  به  آنها  شتاب  کند.

    احادیث  بسیاری  از  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  در خصوص  ارتباط  اخلاق  خوب  با کمال دینداری  صحیح  وارد  شده  است که  از جمله  می توان  به  حدیثی  که  امام  احمد (۷۸۷۹) از ابوهریره  رضی  الله  عنه  روایت  کرده  اشاره  کنیم  که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: (من لايشكر  الناس  لايشكر الله) يعني: (فردی  که  از-زحمات مردم - قدردانی  نکند  از نعمت  های  الله  هم  قدردانی  نمی کند) مفهوم  حدیث  چنین  است  که: فردی  که  عادت  به  ناسپاسی  در برابر کارهای خوب و زحمات  مردم  دارد و از آنها  تشکر  نمی کند  همین  عادت  در آینده  تبدیل  به  ناسپاسی  کردن  در مقابل  نعمت  های  خداوند  خواهد  شد  از اینرو  جای  شگفتی  نیست  که  انسان  مومن  با اخلاق  خوبش  به  مرتبه  روزه  دار  روز  و نمازگزار  شب  می رسد  همانطور  در حدیث  ام  المؤمنين  عائشه  رضی  الله  عنها  وارد  شده  است.

    شاعر  می گوید:

    و لو أني  خيرت  كل  فضيلة.      ما اخترت  غير  مكارم  الاخلاق

    يعنى: اگر  من در انتخاب  همه  فضیلت  ها  آزاد  باشم  جز  فضیلت  های  اخلاقی ( خوش  اخلاق  بودن) را انتخاب  نمی کنم.

    زیبایی  فضیلت  های  اخلاقی  و قدر  و منزلت  آن  تنها  در شمردن آنها و ستودن خوش اخلاقان  خلاصه  نمی شود  بلکه  زیبایی  حقیقی  فضیلت  های  اخلاقی  در عمل  به  آن هویدا  می شود و ترجمه  عملی  آن  در زندگی  با خوش  اخلاقی  و ارتباط  خوب  با مردم  محقق  می گردد.

    بسیارند  کسانی  که  در باره  خوش  اخلاقی  تبلیغ  می کنند، سخاوت  را دوست  دارند و شیفته  کرم  و  بخشش هستند و  صبر  و شکیبایی و خوشرفتاری  و ملایمت  و تأنى  و شجاعت  و  کمک  رسانی  و خوش  برخوردی با  همسایه و صله  ارحام  و وفای  به  عهد  و راستگویی  و سایر  ویژگی  های  خوش  اخلاقی  را می ستایند  و تعریف  و تمجید  می کنند  اما  تنها  بهره  و نصیب  شان  از این  تبلیغ  فقط  خرسند  شدن  از آن  است؛

    امروز بسیار  می شنویم  که  سخاوت  را با زبان  مدح  و تمجید  می کنند  و در عمل، بخل  و خساست  به  خرج  می دهند؛

    بخشش و کرم  را با زبان  می ستایند اما  در عمل  ترک  می کنند و همینطور  سایر  فضائل  را تعریف  می  کنند  اما  افعال  شان  هیچ  خبری  از آن  نیست  زیرا  عمل  کردن سخت  است  و همت  می طلبد.

    و چه  درست  گفت: "الجود  یفقر  و الإقدام  قتال" یعنی: سخاوت- با وجود اینکه  مایه  نامداری  و شهرت می شود- اما  فقیر  می کند  و روی  آوردن  به  جنگ- با اینکه  مایه آوازه جنگجو  به  شجاعت- می شود  اما  او را می میراند.

    بنابراین هر  دستاوردی  هزینه  ای  دارد  که  باید  پرداخت  شود  و اصل  در هرچیز  عمل  کردن  به  آن  است  نه  شعار  دادن.

    ما خود  و شما  را فرا می خوانیم  تا خوش  اخلاقی را در وجود  خودمان  و اعمال مان  پیاده  کنیم  و نفس  های مان  را بر آراسته  شدن  به  اخلاق  پسندیده پیروز  کنیم  و موانعی  که  در این  مسیر  هستند  را برطرف  کنیم  و لازمه  این  مهم  آن  است  که  رفتارمان  را به دقت بررسی  کنیم  و با دیدی  بینا در رفتار  های  مان  با مردم  تجدید  نظر  نماییم  و این  بررسی  و تجدید  نظر  را پی در پی  انجام  بدهیم  و با حرکتی  پیوسته  فضیلت  های  اخلاقی  را در خود  و اطرافیان  مان  احیاء  بکنیم.

    وإن  هو لم  يحمل  علي  النفس  ضيمها           فليس  الي  حسن  الثناء  سبيل

    يعني: اگر انسان  بر  ظلم  و شرارت  نفس  خود  غلبه  نکند  پس منتظر ذکرخیر  از سوی  هیچکس  نباشد.

    ما در زندگی  روزمره  خود  موارد  ناخوشایندی از بداخلاقی  ها و رفتارهای  ناپسند  از  خود و اطرافیان مان  شاهد میشویم  و من معتقدم  بیشتر  این  تخلفات  اخلاقی  به  دلیل  عدم  آگاهی  از فضیلت  های  اخلاقی  نیست  بلکه  به  دلیل  سستی  و کوتاهی کردن  در قبال  عمل  کردن به فضیلت  ها  و شکست خوردن در مقابل نفس  و عدم تحمیل  از فضیلت  های  مذکور بر  آن  است.

    پرودگارا رشد  و هدايت مان  را به  ما الهام  كن  و ما را از گزند  نفس  های  مان  مصون  بدار.

    شیخ  دکتر/خالد  بن  عبدالله  المصلح

    جزئیات
    0
    1114
  • به مناسبت فرارسیدن ماه رمضان؛
  • سپاس  و ستایش  از آن الله، یگانه  پروردگار و معبود جهانیان است و سلام و درود می فرستم بر بشارت  دهنده  مؤمنان  و هشدار  دهنده کافران و مشعل  روشنی بخش، پیامبران محمد  و خاندان  و همه  اصحابش  و بر همه  کسانی که تا روز  قیامت به شایستگی  از سنت ایشان  پیروی می کنند؛ امابعد:
    یکی از نعمت ها و الطاف بی کران  خداوند  متعال این است که به آنها  توفیق  دهد  تا بار دیگر  در أوقات  خیر وبرکت  حضور داشته  باشند  و شکی نیست  که اوقات  خیر، فرصت هایی  می باشند که خداوند  متعال  پیش روی بندگانش  می گشاید و به تعبیری میدان  مسابقه  ای است که بندگان در آن  جهت نائل  آمدن  به رحمت  و فضل  و پاداش پروردگارشان  بایکدیگر به رقابت  می پردازند  و فردی برنده  این رقابت  شناخته می شود که اعمال  صالح  و خالصانه  بیشتری  انجام  داده  باشد از اینرو  به خود و برادران  و خواهران  مسلمانم  در سرتاسر  گیتی  تبریک  عرض  می کنم  که بار دیگر  مشمول  لطف  خداوند  متعال  شدیم  و توفیق  حضور در این ماه مبارک  را پیدا نمودیم؛
    ماه رمضان، ماه روزه  و تراویح و مزید  أعمال  شایسته است و ماهی است که خداوند متعال  آن را برگزیده  و اتفاقات بزرگی  را در آن مقدر نموده است که از آن جمله  می توان به نزول قرآن  در این ماه اشاره  نمود  که خداوند  می فرماید: (شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ ۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ)یعنی: ( ماه رمضان ماهی است که قرآن در آن نازل شد (و این قرآن)  هدایتی  برای  مردم است و- محتوی- دلایل روشنی  از هدایت و جداکننده  حق از باطل می باشد لذا  هر یک  از شما- مؤمنان- که ماه  رمضان  را دریابد  باید  روزه  بگیرد) البقرة/١٨٥
    خداوند  متعال پس از آنکه گزینش خود مبنی بر انتخاب ماه رمضان بعنوان ماه نزول  قرآن خبر می دهد، این رخداد مبارک را سببی  برای روزه  گرفتن  قرار داده و فرمود: ( فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ)یعنی: ( هر یک  از شما- مؤمنان- که ماه  رمضان  را دریابد  باید  روزه  بگیرد)
    اما ویژگی های ماه رمضان  به همین اندازه ختم نمی شود بلکه این ماه  مملو  از ویژگی ها و اتفاقات مبارکی  است که در زیر به گوشه ای از آنها اشاره می کنیم:
    خداوند  متعال  این ماه را برای بندگانش  تدارک دیده است تا بیشتر از گذشته  بسوی  او روی آورند  و با انجام  مزید  عبادت ها خود را برای یک زندگی نو و متفاوت  از گذشته  آماده  نمایند  لذا  درهای بهشت را در این ماه گشوده و درهای  دوزخ را بسته  و شیاطین  را به زنجیر  کشیده  است که همه  این موارد نوعی تدارک بینی برای این ماه مبارک  است تا مردم راحت  تر بسوی خداوند  متعال  روی بیاورند و از اينرو  در سنن ترمذی وارد شده است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( و ينادي  مناد  في كل ليلة: يا باغي  الخير  أقبل  و يا باغي  الشر  اقصر) یعنی: ( و در هر شب- رمضان- ندا دهنده  ای ندا می زند که ای خواهان  خیر - بسوی مزید عبادت ها- روی بیاور  و ای خواهان  شر - از گناهان- بکاه ( و کوتاه  بیا)) بنابراین  حضور در ماه رمضان  خود لطفی ازجانب  خداوند  متعال  است که بایستی  شکر آن را به جا بیاوریم اما صرف  حضور در این ماه  تضمین  سعادت  نیست  زیرا  ماه رمضان می تواند  حجتی به نفع  شما یا بر علیه  شما باشد بطوریکه  انسان می تواند سودمند  و سربلند  از آن بیرون  بیاید  و یا خسارتمند  و سرافکنده  از آن خارج  شود و در حدیث  صحیحی  وارد  شده است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( رغم  أنف  امرئ  أدرك  رمضان  فلم  يغفر له ) یعنی: ( خوار و ذلیل شود آنکه  رمضان را دریابد  اما  گناهانش  بخشیده  نشود) چگونه  ممکن است انسان مؤمن در ماه روزه  بخشیده  نشود  در حالیکه  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می فرماید: (من صام رمضان  إيماناً  و احتسابا غفر له  ما تقدم  من ذنبه) يعنى: ( فردی که ماه رمضان را از روی ایمان  و امید پاداش  اخروی  روزه  بگیرد  گناهان  گذشته  اش مورد آمرزش قرار  می گیرد) چگونه  ممکن  است مشمول  آمرزش  الهی  قرار  نگیرد  در حالیکه  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( من قام رمضان إيماناً  و احتسابا غفر له  ما تقدم  من ذنبه) يعنى: ( فردی که - با ادای نماز تراویح و  پرداختن به سایر عبادت ها  - ماه رمضان را از روی ایمان و امید پاداش  اخروی به پا دارد گناهان  گذشته  اش  بخشیده  می شود) و چگونه  ممکن  است گناهانش در ماه رمضان آمرزیده  نشود در حالیکه  رسول  الله  صلی  الله  عليه  می فرماید: ( من قام ليلة  القدر  إيماناً  و احتسابا  غفر له ما تقدم  من ذنبه) يعنى: ( فردی که شب قدر را از روی ایمان  و امید کسب پاداش اخروی  زنده  نگه  دارد( به انواع  و  اقسام  عبادت ها در آن شب بپردازد) گناهان  گذشته  اش بخشیده می شود)
    آری؛ بسیار زیانبار  است که  شب ها و روزهای  این ماه بر انسان سپری  شود و در حالیکه  مردم  جهت نیل به رحمت  پرودگار رقابت  می کنند  او در غفلت  و لهو و لعب  به سر ببرد لذا  شایسته  ما است تا از این فرصت  طلایی  نهایت  استفاده  را ببریم  و خیریت آن را احساس کنیم  تا در راستای  انجام مزید نیکیها بر یکدیگر  سبقت  بگیریم  زیرا  خداوند  می فرماید: (فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ) یعنی: ( در- انجام- کارهای  خیر  بر یکدیگر  پیشی  بگیرید) المائدة/٤٨ و زمانی در کارهای خیر سبقت گرفته می شود که انسان آنها را فرصت تلقی  کند  و بیم فوت شدن آنها را داشته  باشد طوریکه احساس کند اگر امروز توفیق  انجام  آن را نداشته  باشد فردا نمی تواند  به آن دست یابد و توجه داشته باشیم که عمر انسان بطور عام یک فرصت  است و اوقات خیر مانند ماه  رمضان فرصت های خاص  محسوب  می شوند لذا  انسان با محروم  شدن  از  آنها  خیر زیادی  را از دست می دهد  و اگر در فضیلت سبقت گرفتن در خيرات، تنها  آیه: (وَالسَّابِقُونَ السَّابِقُونَ(۱۰) أُولَٰئِكَ الْمُقَرَّبُونَ(۱۱)) یعنی: ( و سبقت گیرندگان پیشگام -در خیرات-(۱۰) همان  مقربان- درگاه  خداوند- هستند(۱۱)) الولقعة/١٠-١١ وارد می شد کفایت  می کرد.
    اکنون  که در ابتدای  این ماه  مبارک  قرار گرفته ایم به خودم و شما توصیه  می کنم  تا با نیت های خالص و اراده های مستحکم  به استقبال  این ماه برویم  و آنچه را که موجب درست  ادا شدن این عبادت می گردد را بیاموزیم و یک  ترجمه  عملی  از روزه را در رفتار و کردار و زندگی مان  پیاده کنیم و با ایمان  و امید  کسب پاداش اخروی  نسبت به آن اقدام نماییم  و از عبادت ها و کارهای خیر دیگر  از قبیل  تلاوت  قرآن و تدبر در معانی  آن غافل  نشویم  و بدانیم  که خداوند  بخشنده  در مقابل  اعمال  اندک بندگان  پاداش های بزرگی به آنها عطاء می کند زيرا  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( خداوند  در حدیث  قدسی  می فرماید: (ومن تقرب إلي شبراً تقربت إليه ذراعاً، ومن تقرب إلي ذراعاً تقربت منه باعاً، ومن أتاني يمشي أتيته هرولة)یعنی: ( فردی که یک وجب  به من نزدیک شود  من یک ذراع ( فاصله  آرنج  تا درازترین انگشت) به او نزدیک  می شوم  و فردی  که  یک ذراع  به من نزدیک شود من یک باع ( چهار ذراع  یا طول  پهنای  دو دست انسان) به او نزدیک  می شوم و فردی  که آهسته  به سوی  من بیاید  من شتابان  بسوی  او می روم) و این لطف  خداوند  متعال بر بندگانش  است لذا  شایسته  است تا با نیت  های خالص و اعمال  شایسته صحیح  این فرصت را غنیمت  شماریم  تا به رحمت  پرودگار  نائل آییم. از خداوند بزرگ مرتبه و صاحب  عرش  بزرگ خواستارم  تا من و شما را در انجام  کارهای شایسته به کار بگیرد  و به ما توفیق  دهد تا روزه و نمازهای تراویح  و سایر  عبادت های مان  را از روی ایمان  و امید کسب  پاداش  اخروی ادا کنیم.

    "بمناسبة قدوم شهر رمضان"

    شیخ  دکتر/ خالد  بن عبدالله  المصلح

    جزئیات
    0
    643
  • تأملاتی در ماه رمضان؛
  • حمد و سپاس از آن الله، آن یگانه پرودگار  جهانیان  است و درود و سلام می فرستم  بر پیامبرمان  محمد و خاندان  و اصحابش و بر همه کسانی  که تا روز قیامت از سنت ایشان  به شیوه  شایسته پیروی  کنند؛ اما بعد:
    بی تردید  انسان مؤمن همواره  مشتاق فرصت های کسب خیر و اوقات آمرزش  الهی و نزول رحمت او است و خداوند متعال به همین مطلب ترغیب  کرده  و فرموده است: (وَسَارِعُوا إِلَىٰ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ..)يعنى: ( بسوی آمرزش پروردگارتان و بهشتی که پهنای  آن به- حجم- آسمان  ها و زمین است بشتابید..)الحديد/٢١ و  ماه  رمضان از ماه هایی  است که أسباب آمرزش  گناهان به وفور در آن یافت می شوند و انواع الطاف  الهی از سوی پرودگاری  که در مقابل کار اندک  پاداش بیشتر می دهد  شامل حال بندگان می گردد؛
    ماه رمضان ماهی است که مؤمنان اشتیاق حضور در آن را دارند زیرا  گناهان در آن ماه زدوده می شوند بطوریکه رسول الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( من صام رمضان  إيماناً  و احتسابا غفر له  ما تقدم  من ذنبه) يعنى: ( فردی که ماه رمضان را از روی ایمان  و امید پاداش  اخروی  روزه  بگیرد  گناهان  گذشته  اش مورد آمرزش قرار  می گیرد) این پاداش، مخصوص  عمل روزانه  ماه رمضان است و رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( من قام رمضان إيماناً  و احتسابا غفر له  ما تقدم  من ذنبه) يعنى: ( فردی که ماه رمضان را از روی ایمان و امید پاداش  اخروی- با ادای نماز تراویح- به پا دارد گناهان  گذشته  اش  بخشیده  می شود) و این هم پاداش عمل شبانه ماه رمضان می باشد اما به همین اندازه  بسنده  نکرده  و می فرماید: ( من قام ليلة  القدر  إيماناً  و احتسابا  غفر له ما تقدم  من ذنبه) يعنى: ( فردی که شب قدر را از روی ایمان  و امید کسب پاداش اخروی  زنده  نگه  دارد( به انواع  و  اقسام  عبادت ها در آن شب بپردازد) گناهان  گذشته  اش بخشیده می شود) و این هم پاداش یکی از شب های ماه رمضان می باشد؛
    آری  بی تردید مؤمنان نسبت  به چنین أوقات مبارکى  اشتیاق  نشان می دهند  و اگر در فضیلت  روزه  تنها حدیث قدسی: ( الصوم  لي و أنا  أجزي به) یعنی: ( روزه  ویژه  من است و- آنقدر با فضیلت  است که- من پاداش آن را خواهم داد) وارد  می شد کفایت می کرد زیرا خداوند  متعال پاداش  هیچ عبادتی را همانند  پاداش روزه، بزرگ و با فضیلت بیان نکرده  است و همچنین آن را به خودش نسبت  داده  است.
    اگر به شما گفته شود: فلان چیز ویژه  پادشاه  است نتیجه  می گیرید  که آن چیز   دارای  ارزش و اعتبار بالایی می باشد  چه برسد به چیزی که پادشاه  پادشاهان، الله  سبحانه  وتعالى  آن را به خود نسبت داده  است.
    بدون شک ماه رمضان یکی از اوقات بسیار مبارک و از فرصت های ویژه تلقی  می شود و اگر تنها موارد ذکر شده در فضیلت آن وارد می شد بازهم  برای اشتیاق  مؤمنان جهت حضور در آن کفایت می کرد زیرا  الله، ذات بخشنده  ای است که به عمل اندک پاداش بیشتر عطا  می کند و از اینجا  متوجه  راز  گفته  معلی  بن الفضل رحمه  الله   می شویم  که می گفت: ( سلف صالح  شش ماه از خداوند  می خواستند  تا حضور در ماه رمضان را نصیب  آنها کند و شش  ماه دعاء  می کردند  تا خداوند  از آنها  قبول  کند)
    بنابراین آنها  در یک ارتباط  دائم و همیشگی با ماه رمضان بودند  چه هنگام استقبال و چه  هنگام ترک آن.

    شیخ  دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    خواطر حول شهر رمضان؛

    جزئیات
    0
    546
  • ما در محاصره شبکه های اجتماعی؛
  • انسان  به تناسب سرشت بشری اش  موجودی اجتماعی مى باشد و زندگی  او جز در سایه  ارتباط با همنوعانش جریان  نمی یابد  و خلاف آن بیانگر خروج از سرشت  بشری  است.
    مردم در طول  تاریخ  انواع  مختلفی  از ارتباطات  را در میان خودشان  تجربه نموده اند که بخش عمده ای از این ارتباطات متکی بر ارتباط  مستقیم( رویارویی)  و  آشنایی های  شخصی است که  علل و عوامل مختلفی  از قبیل هموطن  بودن، هم نژاد بودن، همکار بودن  و اشتراکاتی  از این قبیل در تحقق این نوع  از ارتباط مؤثر  بوده و هستند و در مواردی  دوستی هایی به آدمی  تحمیل  می شوند که انسان ناگزیر از احتراز آنها است  تا جاییکه  در خصوص این نوع از  ارتباط ناخوشایند و تحمیل  شده گفته  اند:
    وَمِن نَکَدِ الدُنیا عَلی الحُرِّ أَن یَری*** عَدُوّاً لَهُ ما مِن صَداقَتِهِ بُدُّ: ا
    یکی از مصائب دنیا برای شخص آزاده این است که- برای در امان  ماندن  از شر دشمنش- چاره  ای جز دوستی کردن با دشمنش  نداشته  باشد/ دیوان  متنبی(۲/۹۳)۱۴۰۷
    اما تکنولوژی مدرن روز و انقلاب ارتباطات دروازه جديدی از ارتباط را پیش روی مردم گشوده است که هیچ کس در گذشته با آنها  آشنایی  نداشت؛ ارتباطات  جدید  زمینه ای را برای مردم  فراهم  کرده است تا هرکس در هر مکان و زمان و جنسیت و سن و سالی  که باشد در دنیای  مجازی به هر شکلی که می خواهد می تواند با دیگران ارتباط  برقرار  کند و این ارتباط  بین المللی همه  مصادیق  ارتباطات را اعم از نوشتار و صوت و تصویر را دربر می گیرد  به طوریکه در تویتر  و فیسبوک  از طریق  نوشتاری، در کیک از طریق  صوت و تصویر و در اینستگرام از طریق به  اشتراک گذاشتن تصاویر فتوگرافی می توان با دنیای  پیرامون ارتباط  برقرار  نمود و این شبکه ها در زندگی روزمره  بسیاری از مردم با هر سن و سال و هر سطح  علمی که باشند بصورت  یک امر ضروری در آمده  است و به جرات  می توان  گفت  که دنیای  مجازی، دنیای  واقعی  ما را محاصره  کرده و حتی  نزدیک  است  آن را خفه  کند.
    مطالعات و توصیه های علمی گسترده ای در خصوص استفاده  صحیح از این نوع  ارتباطات  به عمل آمده  است تا کاربران  بتوانند از ثمرات  آن استفاده  و از خطراتش اجتناب بورزند زیرا  به اندازه  ای که مفید هستند  به همان  اندازه نیز  خطرناک  اند و خطرات  آنها منحصر به گرفتار شدن در دام  شهوات نیست بلکه  آسیب های  بسیار عمیق تری  از قبیل  انحرافات  اعتقادی  و فکری  با تمام  انواع  آن در کمین  کاربران  هستند و بی شک بسیاری  از کاربران  بدون هدف  خاصی وارد شبکه های  اجتماعی می شوند و  یا  صرفا  جهت  ارسال  یا رویت  پیام و یا گفتگو و یا کسب تجربه از این شبکه ها استفاده می نمایند  لذا  باید  ادبیات  برخورد  با این شبکه  ها و منافع و مضرات استفاده از آنها را در میان شان منتشر کنیم  تا گرفتار شبهات  و شهوات  نگردند  زیرا  شخصی که بدون آگاهی از منافع  و مضرات آنها داخل  این شبکه  ها می شود در واقع  با قایقی  بسیار  کوچک وارد دریای خروشان  با امواج  متلاطم شده است که هر لحظه  امکان واژگونی و غرق  شدنش وجود دارد که این امر بر ضرورت  آگاهی رسانی    به کاربران کم سن و سال و کم تجربه تاکید می کند زیرا  افرادی با اهداف  شوم در کمین  نشسته  اند تا از طریق این شبکه  ها  فکر و اهداف  پلیدشان را به قشرهای مختلف و  اذهان کاربران تزریق  کنند  که مقابله  با آنها نیازمند  بالابردن سطح  فکری و اخلاقی،خود کنترلی، توانایی  جداکردن و مرتب  سازی  مطالب و تشخیص درست و اشتباه و تمایز در میان خوب و بد است و خداوند  بهترین  نگهبان و نگهدار  و مهربان  ترین  مهربانان می باشد.

    نویسنده:
    شیخ دکتر/ خلد بن عبدالله  المصلح  
    استاد  فقه در دانشگاه  قصیم  عربستان  سعودی
    ١٤٣٥/٢/١١ هجري  قمري
    شبكات التواصل  تحاصرنا؛

    جزئیات
    0
    659
  • علماء در بین نقش مطلوب ( خواسته شده) و نقش غایب؛
  • سپاس  و ستایش  از آن الله، یگانه پرودگار  جهانیان است  و سلام  و درود خداوند بر مایه  رحمت  جهانیان، پیامبرمان محمد و خاندان ایشان و همه  اصحابش باد.اما بعد:
    شخصی که کمترین  آگاهی از دین اسلام داشته باشد از جایگاه رفیع علماء  و مقام والای آنان  نیز  مطلع است چرا که فضیلت ها ی آنان در قرآن و سنت به وفور ذکر شده است و آنان به تعبیری  واسطه  تبلیغ  شریعت در بین  خداوند  متعال  و بندگان  هستند؛ سفیان  بن عیینه رحمه  الله می گوید: ( بامنزلت  ترین انسان ها از میان مردم کسانی هستند  که در بین خداوند  و بندگانش می باشند(یعنی: مسئولان  تبلیغ  شریعت هستند) و آنان  پیامبران  و علماء می باشند).
    علماء جانشینان پیامبران در امت  های شان و وارثان  علم شان می باشند که هر کوچک و بزرگ و مرد وزن و حاکم  و محکوم،  نیازمند آنان هستند زیرا با اصلاح  شدن علماء و اجراکردن  نقش های شان اعم از نصیحت و بیان حقیقت  که خداوند بر آنها واجب کرده است دنیا و آخرت  مردم  سامان  می یابد و از اینرو  گقته  شده است: لغزش عالم  به سان غرق شدن کشتی است که علاوه  بر خود مردم زیادی را هم غرق  می کند.
    خداوند  متعال پیمان "بیان حقیقت و عدم پنهان کردن آن" را از علماء  گرفته و می فرماید: (وَإِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثَاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۖ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُونَ)يعنى: ( و هنگامی که خداوند از کسانی که به آنها کتاب  داده شده است پیمان گرفت که باید کتاب را برای مردم  توضیح  دهید  و آن را پنهان  نکنید  ولی آنها آن را پشت سر خود نهادند  و به بهای  ناچیزی  فروختند؛ چه چیز بدی را خریدند) آل عمران/١٨٧ و علاوه  بر آن کسانی را که دستورات  خداوند را پنهان  می کنند  و به مردم ابلاغ  نمی نمایند  را مورد  نکوهش  قرار داده فرموده  است: ( وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ)يعنى: ( کیست ستمگرتر از آنکه  گواهی الهی ای که نزد او است را پنهان کند؟ و خداوند از آن چه که می کنید  بی خبر نیست)البقرة/١٤٠  و همچنين  ميفرمايد: (إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَىٰ مِنْ بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ ۙ أُولَٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ) يعنى: ( کسانی که دلایل  واضح، و هدایتی را که نازل نموده ایم  پس از آنکه برای مردم در کتاب بیان کرده بودیم پنهان می کنند بی تردید  خداوند  و نفرین کنندگان  آنها را نفرین  می کنند) البقرة/١٥٩
    وجوب بیان  شریعت و نصیحت  امت در دوران ظهور  فتنه ها که حق و باطل به هم می آمیزند و راه های هدایت  مبهم می گردند و مردم راه هوا و هوس می پویند و حقیقت  برای جوینده  اش پنهان می گردد موکدتر از هر زمان دیگر می باشد و به  همین  دلیل است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فتنه ها را به شب بسیار تاریک توصیف  کرده و می فرماید: ( بادروا بالأعمال فتنا كقطع اللّيل المظلم: يصبح الرّجل‏ مؤمنا و يمسي كافرا، و يمسي مؤمنا و يصبح كافرا، يبيع أحدهم دينه بعرض من الدّنيا) یعنی: ( پیش  از آنکه  فتنه  هایی  همچون  پاره های شب بسیار  تاریک  پدید آیند  فرصت را برای انجام  کارهای  شایسته  غنیمت  بشمارید  زیرا-در دوران ظهور  فتنه ها- انسان، صبح مؤمن  است و شب کافر می شود و شب کافر است و روز  مؤمن می گردد  و دین خود را به کالایی  از دنیا  می فروشد) صحیح مسلم حدیث(١٦٩) از ابوهريرة  رضي  الله  عنه؛
    امت اسلام  در طول تاریخ  خود بحران ها و فتنه های سخت و متوالی  را پشت سر نهاده  و خداوند  متعال به اقتضای عدلش،  علمای ربانی  و فاضل  و خیرخواهی  برای آنها  مقدر نموده  است تا توسط  آنان  امت را نجات دهد لذا تاثیر علماء و نقش آنان  در برون رفت امت، از امواج  متلاطم  فتنه ها و بحران ها کاملا  مشهود  و مشهور  است زیرا به همراه  آنان مشعل های هدایتی از مفاهیم  قرآن و سنت وجود دارد که خداوند  متعال توسط  آنان مردم را  از تاریکی  ها بسوی روشنایی  سوق  می دهد و رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم بشارت داده است که این امت همواره با عزت و مجد و عظمت باقی  خواهد  ماند  و همیشه  تعدادی  خواهند  بود  که  دستورات شریعت  را برپا  خواهند داشت بطوریکه  در صحیح  بخاری حدیث (٦٧٦٧) و در صحیح مسلم حدیث ( ٣٥٤٥) از مغیره و دیگر صحابه  رضی  الله  عنهم  روایت  شده است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( لايزال  طائفة  من أمتي  ظاهرين  حتي  ياتيهم امرالله  و هم ظاهرون) یعنی: ( همواره  گروهی از امت من- بر مخالفان خود- غالب و پیروز هستند و پیروزی آنان تا فرا رسیدن  روز  قیامت  ادامه  خواهد  داشت)  و اهل علم، سرآمد این گروه غالب  و یاری شده از سوی خداوند می باشند.
    امت اسلام در دوران  کنونی  حساس ترین و خطیرترین مراحل  خود را در شرق  و غرب  زمین  سپری  می کند و بیش از همه دوران ها  نیازمند  علمای  ربانی و فاضل و خیرخواه است تا آنها را نسبت به خطراتی  که تک تک افراد  امت را تهدید  می کنند  آگاه  بسازند  و با بهره  گیری  از مبانی  قرآن و سنت  راه  برون  رفت از بحران را نشان  دهند زیرا  کشتی  دین تنها با رهبری آنها جریان می یابد و به هدف  می رسد.
    امت اسلام در شرایط  کنونی بیش از هر موقع  دیگر  نیازمند فرزندان دلسوز و خیرخواهش است تا با تلاش شان مایه  پیشرفتش شوند. آیا در شرایط سخت و بحرانی تاریخ  امت مان منطق اجازه می دهد تا سواره،  پیاده  شود و اهل علم و خیر، میادین بیان و اثرگذاری  و اصلاح را ترک کنند؟ بلکه هر فرد عالم و دلسوز باید به هر طریق  ممکن که می تواند  اعم از گفتار  و پیشنهاد و عمل، در نصیحت  و پیشرفت  امت  سهیم  باشد و در حرکت خویش اخلاص  و علم و جدیت و مهارت را لحاظ کند زیرا  یاری  کردن دین خداوند  متعال  بر همه  مؤمنان  واجب  است؛ خداوند  می فرماید: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ) يعني: ( ای مؤمنان، اگر- دین- خداوند  را یاری  کنید  خداوند  شما را یاری  می کند و گام های تان را- در پیمایش  مسیر هدایت- استوار  می نماید) محمد/۷
    یکی از الطاف  خداوند  متعال  بر بندگانش  این است  که یاری  کردن  دینش  حد و مرز  مشخصی  ندارد  بلکه هر یک از ما با پایداری بر دین  خود و رعایت  حلال  و حرام در زندگی  اش  سهمی  در یاری  کردن  دین  خداوند  پیدا  می کنیم  لذا  عملکرد هیچ  احدی  را در این راستا  نباید به دیده تحقیر نگریست زیرا در صحیح  بخاری از ابوهريرة رضی الله  عنه روایت شده است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم فرمود: ( إن العبد  ليتكلم  بالكلمة  كن رضوان  الله  لا يلقي  لها  بالا  يرفعه  الله  بها  درجات) يعنى: ( همانا  بنده  سخنی  را در راستای  خشنودی  خداوند  به زبان  می آورد  و به آن اهمیت  نمی دهد  اما خداوند مقام و منزلت او را  به سبب  همین سخن چند درجه  بالا  می برد) بنابراین  هر تلاش  و کوششی که در راستای  خدمت  به دین انجام بگیرد سودمند است  حتی اگر  در چشم  مردم اندک  و ناچیز  به نظر  برسد؛ امام بخاری در صحیح  خویش حدیث (٢٦٨١) روایت می کند: هنگامی که سعد بن ابی  الوقاص رضی  الله  عنه خود را برتر  از سایر صحابه رضی الله عنهم پنداشت،  رسول الله  صلی  الله  علیه  وسلم به ایشان  فرمود: ( هل تنصرون  و ترزقون إلا  بضعفائكم؟) يعنى: ( آیا  غیر از این است که شما به سبب ضعیفان  تان پیروز  می شوید و روزی  می خورید؟) و در سنن نسائی حدیث( ٣١٢٧) وارد شده است: ( إنما  ينصر  الله  هذه  الأمة  بضعيفها بدعوتهم  و صلاتهم  و اخلاصهم) یعنی: (خداوند  این امت را تنها  با دعاء  و نماز و اخلاص  ضعیفانش  پیروز  می کند) و در منبع سابق حدیث(۳۱۲۸)  با این لفط وارد شده است: ( أبغوني  الضعيف  فإنكم  إنما  ترزقون  و تنصرون  بضعفائكم) یعنی: ( مرا در راستای  کمک  به مستضعف  یاری  کنید( آنها را به من بشناسانید تا به آنها کمک کنم) زیرا شما تنها به سبب مستضعفان  تان روزی  می خورید  و یاری  می شوید)
    پیروزی  اهل علم در نقش های خویش  و در نجات دادن  امت از غل و زنجیر فتنه  ها و بحران ها و سیر رو به جلو در راستای تحقق  اهداف تنها با اسبابی که کشتی امت را از  امواج  سیاه و متلاطم فتنه ها عبور دهد  محقق می شود زیرا کشتی  بر خشکی  جریان  نمی یابد که این اسباب  مجموعه  ای از اعمال  صالح  اعم از توحید، اخلاص، یقین، پیروی  از  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم، پیشه  کردن  تقوی در خلوت و  جلوت، خیرخواه  بودن  برای  امت، خوش  اخلاق بودن، صبور بودن  و سایر  ویژگی  های  نیکویی که خداوند متعال پرهیزکارترین  بندگان  خود را بدانها دستور داده و با آنها توصیف  کرده است می باشد بطوریکه می فرماید: (خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَأَعْرِضْ عَنِ الْجَاهِلِينَ)یعنی: ( ای پیامبر- گذشت- را پیشه  کار خود-کن و به کارهای  شایسته  دستور  بده  و از افراد  نادان  روگردانی نما) الأعراف/١٩٩ و خداوند  می فرماید: (وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا ۖ وَكَانُوا بِآيَاتِنَا يُوقِنُونَ)يعنى: ( و -در امت آنها- پیشوایانی قرار دادیم  که به دستور  ما- مردم- را راهنمایی  می کردند  و این  به سبب  آن بود که شکیبایی ورزیدند و به آیات  ما یقین  داشتند)السجدة/٢٤
    اهمیت و تاثیر اسباب مذکور برای بسیاری  از علمای دلسوزی  که دغدغه هدایت و اصلاح وضعیت  امت را دارند پوشیده  نیست اما یک سبب  مهم و اساسی  دیگر وجود دارد  که بسیاری  از اهل علم آن غافل  می باشند و این سبب از ارزش اسباب  ذکر شده در تحقق نقش خواسته شده از علماء که در راستای نجات امت از فتنه  ها و بحران ها می باشد  نمی کاهد  و آن  عبارت است از ارتباط  اهل علم  با یکدیگر  و سفارش  دادن  همدیگر  به تقوی و مزید  کارهای  شایسته و صبر و شفقت نسبت به یکدیگر.
    أهل علم نیاز مبرم به ایجاد پل های محبت و الفت و اخوت و مشورت  در بین خودشان  دارند  زیرا درصد  بالایی  از فرایند اصلاح  در جوامع  توسط اجرای همین  سبب محقق می شود و در شرایط  بحرانی تر  نیاز شدیدتری  به اجرای این سبب  احساس  می شود زیرا:
    معالجه بحران  هایی که امت اسلامی به آن مبتلا شده است فراتر از  تخصص و توان یک یا چند نفر می باشد زیرا  سلف  صالح  ما هنگام  مواجهه  با برخی  مسائل  می گفتند: اگر این مساله  بر سیدنا  عمربن  الخطاب  رضی  الله  عنه عرضه  میشد  جهت  پاسخگویی  به آن اهل بدر  را جمع  می کرد؛ آری؛ آنها حتی در مسائل  فردی هم با یکدیگر  به مشورت می پرداختند پس  چه برسد  به مسائل حساس تر و بحرانی تری که  حال و آینده  امت  را تحت  تاثیر  قرار  می دهند؛ آیا ممکن  است  چنین  مسائلی  با اقدام و نظر و پیشنهاد  یک نفر  حل شوند؟ ای کاش  می دانستم  که زره  چه  کسی به تنهایی  تاب مقاومت در مقابل هجمه  های  انبوه تیرهای فتنه را دارد؟ بنابراین تلاش  های هماهنگ  شده، اتحاد  صف، دوری  نمودن  از تکروی و عدم تحمیل دیدگاه های شخصی  بر دیگران از مهمترین  عوامل پیروزی  علماء در نقش های خودشان  و نجات  امت  از بحران  تلقی  می شود.پروردگارا مسیر هدایت  مان را به دل های مان  الهام  کن  و ما را از گزند  نفس های مان  مصون  بدار.
    دوم: بخش قابل توجهی از بحران  ها و فتنه  هایی  که امت  اسلام را در می نوردند  به سبب اختلافات  و تفرقه هائی  است که در داخل  امت  جریان  دارد  بطوریکه  شیخ  الاسلام  ابن تیمیه  رحمه  الله  می فرماید: ( تفرقه  ای که در بین علماء  و مشايخ و مسئولان و بزرگان  امت وجود دارد  موجب  تسلط  دشمنان   بر امت شده است)
    سوم: عاملی  که بر ضرورت  ارتباط داشتن علماء بایکدیگر در ایام فتنه و سفارش  دادن  همدیگر  به حق  و شکیبایی  تاکید  می کند  این است  که فتنه  ها  موجب دگرگون  شدن  قلب ها و سردرگمی  آنها از تشخیص  حق  می گردد  که در نتیجه منجر به تراوش  شبهات و فاصله  گرفتن آنان  از حق  و حقیقت  می گردد و به همین  علت  است  که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فتنه  ها را به شب  بسیار  تاریک  تشبیه  کرده  و فرموده  است: ( بادروا بالأعمال فتنا كقطع اللّيل المظلم: يصبح الرّجل‏ مؤمنا و يمسي كافرا، و يمسي مؤمنا و يصبح كافرا، يبيع أحدهم دينه بعرض من الدّنيا) یعنی: ( پیش  از آنکه  فتنه  هایی  همچون  پاره های شب بسیار  تاریک  پدید آیند  فرصت را برای انجام  کارهای  شایسته  غنیمت  بشمارید  زیرا-در دوران  فتنه- انسان صبح مؤمن  است و شب کافر می شود و شب کافر است و روز  مؤمن می گردد  و دین خود را به کالایی  از دنیا  می فروشد) صحیح مسلم حدیث(١٦٩) از ابوهريرة  رضي  الله  عنه؛  و در سنن  أبوداود  حدیث (٣٧٠٦) فتنه  ها را با عبارت" صماء" یا کر و " عمياء" يا کور  توصیف کرده است زیرا  انسان  بهنگام  بروز  فتنه  ها از دیدن  حق نابینا  و از شنیدن  آن ناشنوا  می گردد.
    چهارم: با توجه  به  اینکه نصیحت و راهنمایی  امت  بر دوش أهل علم که وارثان  پیامبران  تلقی  می شوند است اینرو  بایستی  همانند  آنان  تمام  سعی و تلاش  خود را در راستای  رهنمون  ساختن  امت  بسوی خیر و بازداشتن  آنان  از شر مبذول کنند و دعوتگر  تنها با بذل  تلاش در راه  حق  و مشورت برادران ربانی و آگاهش می تواند  این مهم  را محقق  بسازد زیرا  خداوند  متعال  هنگام  تعریف  و تمجید  از مؤمنان ویژگی مشورت  را در آنان بیان کرده و می فرماید: (وَالَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمْ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَمْرُهُمْ شُورَىٰ بَيْنَهُمْ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ) يعنى: ( - مؤمنان- کسانی هستند که- فراخوان-پرودگار شان را اجابت کرده اند و نماز را به پا می دارند  و- شیوه اجرای- کارهای شان در بین آنان-به صورت- مشورت است و از چیزهایی  که روزى  شان کرده  ایم- در راه خدا- انفاق  می کنند)الشوري/٣٨ با وجود اینکه  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  متصل به وحی الهی  بود و این امر بیانگر بی نیازی  ایشان در خصوص  مشورت  با مردم  است و از طرفی هم  خداوند متعال هدایت و یاری  ایشان  را  برعهده  گرفته بود  اما با این حال به ایشان دستور داد تا با اصحاب  خویش رضی  الله  عنهم  مشورت  نماید طوریکه  خداوند می فرماید: (وَشَاوِرْهُمْ فِي الْأَمْرِ ۖ فَإِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ) يعنى: ( و با آنها( صحابه رضی  الله  عنهم) مشورت  کن و هرگاه  تصمیم- به انجام کاری- گرفتی بر الله  توکل  کن؛ بی تردید  الله  توکل  کنندگان  را دوست  دارد)آل عمران/١٥٩  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم به اندازه ای به این دستور  عمل  می کرد  تا جاییکه  ابوهريرة  رضی  الله  عنه  می فرماید: ( هیچ فردی را ندیدم  که به اندازه  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  با اصحابش  مشورت  کند)سنن ترمذی؛ لذا بر وارثان  ایشان( اهل علم) واجب  است تا از عملکرد رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم در این خصوص همانند سایر موارد دیگر پیروی  کنند.
    برخی از اساتید علم بلاغت گفته  اند: یک شخص منطقی، نظرات افراد منطقی دیگر را به نظراتش اضافه می کند  و اندیشه خردمندان  را به تفکراتش می افزاید  زیرا  رای و نظر تنها ممکن است دچار  لغزش شود و اندیشه تنها ممکن است به بیراهه  برود. و بشار  بن برد  می گوید:
    إذا  بلغ  الرأي المشورة  فاستعن***برأي نصيح  أو نصيحة  حازم  
    يعنى: هرگاه خواستی  دیدگاه  خود را در معرض  مشورت- مردم - قرار بدهی در این صورت  از دیدگاه  شخص خیرخواه  یا نصیحت  شخص دوراندیش راهنمایی  بگیر.
    و لاتجعل  الشوري  عليك غضاضة***فإن  الخوافي  قوة  للقوادم  
    يعني: مشورت  را مایه  خفت و خواری برای  خود  مپندار  زیرا  پرهای  کوچک- در بال پرنده- پرهای  بزرگ را  تقویت  و کمک  می کنند.
    بنابراین پدیده شوم تفرقه و قطع ارتباط که امروز بر روابط بسیاری از اهل علم  و  شخصیت  های شایسته خیمه گسترده است یکی از بزرگ ترین  موانع  در تحقق  هدف  مذکور  تلقی  می شود.
    پنجم: بسیاری از کدورت های واقع شده در بین  اهل علم  ناشی  از عدم  ارتباط  و فاصله  در بین  آنها است  زیرا  سخن چینان باطل گرا و وسوسه  های ابلیس  از این  فقدان  ارتباط  سوء  استفاده  کرده و بذر  بی مهری  را در دل های آنان  نسبت  به همدیگر  می کارند  لذا  ارتباط  و روابط،  عرصه را  بر عوامل  تفرقه  و جدایی  تنگ می کند  و بذور  بی مهری  را از دل ها می زداید و  الفت و محبت  را در بین آنها  می گستراند همانطور  که  گفته شده  است: ( المحبة  شجرة  أصلها  زيارة) یعنی: ( محبت  درختی است که ریشه  آن بازدید  می باشد)

    شیخ  دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    العلماء بين الدور المنشود و الدور المفقود؛

    جزئیات
    0
    673
  • عبادت غائب و فراموش شده؛
  • خداوند  متعال قبل از فرارسیدن روز قیامت، محمد  صلی الله عليه  وسلم را همراه با مفاهیم هدایت ودین  حق بعنوان  مژده رسان- موحدان و صالحان- و هشداردهنده'مشرکان و گناهکاران- فرستاد تا  بدینوسیله مردم  را از تاریکی  ها بسوی  نور سوق  دهد؛ خداوند  می  فرماید: (رَسُولًا يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِ اللَّهِ مُبَيِّنَاتٍ لِيُخْرِجَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ ۚ وَمَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحًا يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقًا)يعني: (-خداوند- پیامبری-برای  شما  فرستاده  است- که  آیات  روشن  الهی  را بر  شما  تلاوت  می کند کسانی  را که  ایمان  دارند  و کارهای  شایسته  انجام  می  دهند  را از تاریکی  ها  بسوی نور  سوق دهد و آنکه  ایمان  بیاورد  و کارهای  شایسته  انجام  دهد  خداوند  او  را داخل باغ  های از بهشت  میکند که  رودهایی  از زیر- درختانش- جاری  است  و آنها  برای  همیشه  در آنجا  خواهند  ماند  و الله  رزق  و  روزی  شان  را بهتر  و  نیکو  می گرداند)الطلاق/۱۱
    جای شگفتی  نیست  که یکی از  مهمترین  رسالت  های  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم-بعد  از توحید- اصلاح  اخلاق  و به  کمال  رساندن  فضیلت  های  اخلاقی  باشد؛ امام  أحمد  رحمه  الله  در مسند  خود (۸۹۳۹) از ابوهریره  رضی  الله  عنه  روایت  میکند، رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود: (إنما  بعثت  لأتمم  صالح  الأخلاق) يعنى: (من جهت  به  کمال  رساندن  اخلاق  خوب  و پسندیده  برانگیخته  شده  ام) و در روایتی  نزد  حاکم (۴۲۲۱) وارد  شده  است: (إنما  بعثت  لأتمم  مكارم  الأخلاق) يعني: (من جهت  به  کمال  رساندن  فضیلت  های  اخلاقی  برانگیخته  شده  ام)
    همانطور  که  مشاهده  می کنید  اصلاح  اخلاق  جامعه  از برجسته  ترین  رسالت  های  دعوت رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  بود  و هر فردی  که  با دعوت  ایشان  آشنائی  دارد به این  مطلب واقف  است  و می داند  که  دعوت  به  اخلاق  خوب  و پسندیده  از بزرگ  ترین  عناوین  دعوت  اسلامی  بوده  است؛ امام  بخاری  رحمه  الله  در صحیح  خود  حدیث (۳۸۶۱) روایت  میکند: ابوذر  رضی  الله  عنه  قبل  از  آنکه  مسلمان بشود  برادرش  را- به مکه  می فرستد- تا از  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم و مبانی  دعوت ایشان برای  او خبر  بیاورد؛ و هنگامی  که  برگشت  گفت: (او را دیدم  که-مردم را- به فضائل  اخلاقی  دعوت  می کرد)
    إسلام  با اعتقادات  و احکام  کامل  و زیبای  خود  آمده  است  تا انسان  را با قدم  های  وسیع  و پرش  های  طولانی  از پستی  ها  و رذائل  به  بلندی  ها و فضائل منتقل  کند لذا تلاش  برای کسب فضیلت  های  اخلاقی جزء  نوافل  و مستحبات  نیست  بلکه  اصل  و اصول  عبادت  ها  است  و جایگاه بسیار  والایی  در مسیر  سیر  بسوی  الله  دارد؛ امام  بخاری  در حدیث (۶۰۳۵) و امام  مسلم  در حدیث (۲۳۲۱) از حدیث  عبدالله  بن  عمرو  رضی  الله  عنهما  روایت  می کنند  که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( إن  من خياركم  أحاسنكم  أخلاقا) يعني: (بهترین  شما  خوش  اخلاق  ترین  تان  است) بنابراین  به  اندازه برخورداری از اخلاق  خوب  از دینداری  صحیح  برخوردار خواهی شد زیرا اخلاق  در همه  جوانب  دین  نقش  دارد  و هرفردی  که  اخلاق خوبش از تو بیشتر  داشته  باشد  دینداری  اش  از تو بیشتر  و بهتر  است؛ و گواه این سخن حدیثی است که  امام  احمد  رحمه  الله  از ابوهریره  رضی  الله  عنه  روایت  کرده  است که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: (أكمل  المومنين  إيمانا  أحسنهم  خلقا) يعنى: (با ایمان  ترین مؤمنان  خوش  اخلاق  ترین  آنها  است) و فضیل  بن  عیاض  رحمه  الله  می گوید: (من ساء  خلقه  ساء  دينه) يعني: (هر فردی  که  اخلاقش  بد  باشد  دینداری  اش  نیز  بد  است)
    بنابراین  دین  انسان بدون  اخلاق  خوب  ناقص  است  و دینش  کامل  نخواهد  شد  مگر  آنکه  اخلاقش  را خوب  کند، با مردم  تعامل  پسندیده  داشته  باشد،به  آنها  خیر  برساند، آزارشان  ندهد  و در رساندن  خیر  و نیکی  به  آنها  شتاب  کند.
    احادیث  بسیاری  از  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  در خصوص  ارتباط  اخلاق  خوب  با کمال دینداری  صحیح  وارد  شده  است که  از جمله  می توان  به  حدیثی  که  امام  احمد (۷۸۷۹) از ابوهریره  رضی  الله  عنه  روایت  کرده  اشاره  کنیم  که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: (من لايشكر  الناس  لايشكر الله) يعني: (فردی  که  از-زحمات مردم - قدردانی  نکند  از نعمت  های  الله  هم  قدردانی  نمی کند) مفهوم  حدیث  چنین  است  که: فردی  که  عادت  به  ناسپاسی  در برابر کارهای خوب و زحمات  مردم  دارد و از آنها  تشکر  نمی کند  همین  عادت  در آینده  تبدیل  به  ناسپاسی  کردن  در مقابل  نعمت  های  خداوند  خواهد  شد  از اینرو  جای  شگفتی  نیست  که  انسان  مومن  با اخلاق  خوبش  به  مرتبه  روزه  دار  روز  و نمازگزار  شب  می رسد  همانطور  در حدیث  ام  المؤمنين  عائشه  رضی  الله  عنها  وارد  شده  است.
    شاعر  می گوید:
    و لو أني  خيرت  كل  فضيلة.      ما اخترت  غير  مكارم  الاخلاق
    يعنى: اگر  من در انتخاب  همه  فضیلت  ها  آزاد  باشم  جز  فضیلت  های  اخلاقی ( خوش  اخلاق  بودن) را انتخاب  نمی کنم.
    زیبایی  فضیلت  های  اخلاقی  و قدر  و منزلت  آن  تنها  در شمردن آنها و ستودن خوش اخلاقان  خلاصه  نمی شود  بلکه  زیبایی  حقیقی  فضیلت  های  اخلاقی  در عمل  به  آن هویدا  می شود و ترجمه  عملی  آن  در زندگی  با خوش  اخلاقی  و ارتباط  خوب  با مردم  محقق  می گردد.
    بسیارند  کسانی  که  در باره  خوش  اخلاقی  تبلیغ  می کنند، سخاوت  را دوست  دارند و شیفته  کرم  و  بخشش هستند و  صبر  و شکیبایی و خوشرفتاری  و ملایمت  و تأنى  و شجاعت  و  کمک  رسانی  و خوش  برخوردی با  همسایه و صله  ارحام  و وفای  به  عهد  و راستگویی  و سایر  ویژگی  های  خوش  اخلاقی  را می ستایند  و تعریف  و تمجید  می کنند  اما  تنها  بهره  و نصیب  شان  از این  تبلیغ  فقط  خرسند  شدن  از آن  است؛
    امروز بسیار  می شنویم  که  سخاوت  را با زبان  مدح  و تمجید  می کنند  و در عمل، بخل  و خساست  به  خرج  می دهند؛
    بخشش و کرم  را با زبان  می ستایند اما  در عمل  ترک  می کنند و همینطور  سایر  فضائل  را تعریف  می  کنند  اما  افعال  شان  هیچ  خبری  از آن  نیست  زیرا  عمل  کردن سخت  است  و همت  می طلبد.
    و چه  درست  گفت: "الجود  یفقر  و الإقدام  قتال" یعنی: سخاوت- با وجود اینکه  مایه  نامداری  و شهرت می شود- اما  فقیر  می کند  و روی  آوردن  به  جنگ- با اینکه  مایه آوازه جنگجو  به  شجاعت- می شود  اما  او را می میراند.
    بنابراین هر  دستاوردی  هزینه  ای  دارد  که  باید  پرداخت  شود  و اصل  در هرچیز  عمل  کردن  به  آن  است  نه  شعار  دادن.
    ما خود  و شما  را فرا می خوانیم  تا خوش  اخلاقی را در وجود  خودمان  و اعمال مان  پیاده  کنیم  و نفس  های مان  را بر آراسته  شدن  به  اخلاق  پسندیده پیروز  کنیم  و موانعی  که  در این  مسیر  هستند  را برطرف  کنیم  و لازمه  این  مهم  آن  است  که  رفتارمان  را به دقت بررسی  کنیم  و با دیدی  بینا در رفتار  های  مان  با مردم  تجدید  نظر  نماییم  و این  بررسی  و تجدید  نظر  را پی در پی  انجام  بدهیم  و با حرکتی  پیوسته  فضیلت  های  اخلاقی  را در خود  و اطرافیان  مان  احیاء  بکنیم.
    وإن  هو لم  يحمل  علي  النفس  ضيمها           فليس  الي  حسن  الثناء  سبيل
    يعني: اگر انسان  بر  ظلم  و شرارت  نفس  خود  غلبه  نکند  پس منتظر ذکرخیر  از سوی  هیچکس  نباشد.
    ما در زندگی  روزمره  خود  موارد  ناخوشایندی از بداخلاقی  ها و رفتارهای  ناپسند  از  خود و اطرافیان مان  شاهد میشویم  و من معتقدم  بیشتر  این  تخلفات  اخلاقی  به  دلیل  عدم  آگاهی  از فضیلت  های  اخلاقی  نیست  بلکه  به  دلیل  سستی  و کوتاهی کردن  در قبال  عمل  کردن به فضیلت  ها  و شکست خوردن در مقابل نفس  و عدم تحمیل  از فضیلت  های  مذکور بر  آن  است.
    پرودگارا رشد  و هدايت مان  را به  ما الهام  كن  و ما را از گزند  نفس  های  مان  مصون  بدار.

    شیخ  دکتر/خالد  بن  عبدالله  المصلح
    العبادة الغائبة

    جزئیات
    0
    635
خطبه های جمعه
  • فضيلت ها و منافع "لا إله إلا الله"
  • إن الحمد لله نحمده ونستعينه ونستغفره ونعوذ بالله من شرور أنفسنا ومن سيئات أعمالنا من يهده الله فلا مضل له ومن يضلل فلا هادي له وأشهد أن لا إله إلا الله وحده لا شريك له وأشهد أن محمدا عبده ورسوله.

    همه  شكرها و سپاس  ها  مخصوص ذات  الله  است  و ما از او را شکر  می کنیم  و از او کمک  می طلبیم  و از او می خواهیم  تا گناهان  ما را بیامرزد  و از شرارت نفس  ها و گناهان  مان  به الله  پناه  می بریم؛ هرآنکه  را خداوند  هدایت  کند  گمراه  نمی شود  و هر فردی را -که بر اساس  علم  و عدالتش- گمراه  کند  هیچ   کس نمی تواند هدایتش  کند و گواهی  می دهیم  که  تنها  معبود  برحق  الله  است و او یگانه  معبود  است  و شریک  ندارد  و گواهی  می  دهیم  محمد  بنده  و پیامبر  الله  است.

    أما بعد:

    ای مؤمنان  از الله، که یگانه معبود و پرودگار شما است بترسید  زیرا  او- سبحانه  وتعالى- با قدرت بی نهایت و حکمت نافذ و بی نظیرخود  شما  را  برای  یک هدف  بزرگ و  بااهمیت  آفریده  است و آن عبارت است از توحید  و پرستش او به  تنهایی  و یگانه  دانستن  او در انجام عبادت ها بدون  مشارکت  دادن  هیچ  یک  از  بندگانش  در آن؛ خداوند  می  فرماید: (وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ) يعني: (ومن  جن  ها و انسان  ها را تنها  برای  این  آفریدم  که  فقط  مرا بپرستند)الذاریات/۵۶

     خداوند متعال کتاب  های  آسمانی  و پیامبرانش  را جهت تحقق  توحید فرستاده  است  زیرا  خداوند  تبارک  و تعالی می فرماید: (يُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَىٰ مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ) يعني: (-خداوند- با اراده و دستور خودش فرشتگان  را به  همراه  وحی بر هریک از  بندگانش(پیامبران) که  بخواهد  می فرستد-و آنها  را  مامور  می کند که  به  مردم- هشدار  دهید- و بگویید- تنها  معبود  برحق  من هستم  و فقط  از من بترسید)النحل/۲

    پس ای  مردم؛ خداوند والامقام  شما  را تنها  برای  این  آفریده  است  تا  او رابه یگانگی بپرستید و در انجام  عبادت  ها  هیچ  احدی  را باو شریک  نسازید  زیرا  او ضعیف  نیست  که  با بخواهد  با آفرینش  شما  خود را قوی  کند بلکه  او ذاتی  قوی (قدرتمند) و عزیز (شکست  ناپذیر  و غالب) است   و یا فقیر  نیست  که بخواهد  با آفرینش  شما  خود را بی نیاز  نماید  بلکه  او ذاتی غنی ( بی نیاز) و حمید ( ستوده  شده) است؛ خداوند  می  فرماید: (يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ)يعنى: (ای  مردم شما-همه- در برابر  الله  فقیر  و نیازمند  هستید  و تنها  الله  بی نیاز  و ستوده  شده  است)الفاطر/۱۵ و خداوند  در حدیث  قدسی  می فرماید: ( یا عبادي إنكم لن تبلغوا ضري فتضروني ولن تبلغوا نفعي فتنفعوني يا عبادي لو أن أولكم وآخركم وإنسكم وجنكم كانوا على أتقى قلب رجل واحد منكم ما زاد ذلك في ملكي شيئا يا عبادي لو أن أولكم وآخركم وإنسكم وجنكم كانوا على أفجر قلب رجل واحد منكم ما نقص ذلك من ملكي شيئا) یعنی: (ای بندگان  من  شما  هرگز  نمی توانید به مرحله ای برسید که با آن زیانی  به  من برسانید  و هرگز  نمی توانید  به  مرحله  از توان  برسید  که  بتوانید  سودی  به  من برسانید؛ ای بندگان  من اگر تقوای  همه  شما  اعم از  نخستین و آخرین تان  و انسان  ها و جن های تان  در قلب  پرهیزکار  ترین  و صالح  ترین فرد شما  جمع  شود  این( تقوی  و عبادت) چیزی  به  فرمانروایی  من نمی افزاید؛ ای  فرزندان  من  اگر گناه و کفر  همه شما اعم از نخستین و آخرین تان و انسان ها و جن های تان در قلب گناه کارترین شخص  شما  جمع  شود  این ( نافرمانی  و گناه) چیزی  از  فرمانروایی  من نمی کاهد)صحیح  مسلم  حدیث  ۲۵۷۷ از حدیث ابوذر رضی  الله  عنه

    زیرا خداوند  می فرماید: (مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ أَسَاءَ فَعَلَيْهَا ۗ وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ)يعنى: (هر فردي  که  کار  شایسته ای  انجام  می دهد  برای  خودش  انجام  می دهد  و هر فردی  که مرتکب  کار  گناهی  می شود به  زیان  خودش  است  و پرودگارت کمترین  ظلم  و ستمی  به  بندگان  روا  نمی دارد)فصلت/۴۶

    ای  مومنان؛ اصل  و اساس  عبادتی  که  خداوند  شما  را به  خاطر  آن  آفریده  است  گواهی  دادن  به" لا اله  الا الله" یعنی: ( تنها  معبود  بر حق  الله  است) می باشد  از اینرو  نتیجه  می گیریم  که  آسمان  ها و زمین  و هر چه  در آنها  است  به  خاطر  این  کلمه  بوجود  آمده  اند و "لا اله الا الله" همان  سرشتی  است  که  انسان  ها با آن  متولد  شده  اند  و " لا اله  الا الله" محتوای  دعوت  همه  پیامبران-علیهم  الصلاة  والسلام-بوده  است  و "لا اله  الا الله" مصداق  بارز  تقوی  و شعار  اسلام  است  و "لا اله  الا الله" کلید  ورودبه بهشت  آن سرای  امن  و  امان  می باشد.

    ای  بندگان  مؤمن  خداوند:

    کلمه ی  تقوی  و اخلاص" لا اله الا الله"ویژگی  ها و فضیلت های زیادی دارد  و هر فردی که واقعا  خیر  خواه خودش  است  و دوست دارد طعم خوشبختی و کامیابی را بچشد  پس باید  این ویژگی  ها و فضیلت ها را یادبگیرد  تا ان  شاء  الله  از اهل  "لا اله  الا الله" باشد.

    از مهمترين  ويژگي  های  کلمه  "لا اله  الا الله" این  است  که: این  کلمه  اولین  چیزی  است  که  از انسان  خواسته  می شود  تا با تلفظ  آن  داخل  دین  اسلام  گردد، دینی  که  خداوند  در مورد  آن  می فرماید: (وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الْإِسْلَامِ دِينًا فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ)يعني: (و هر فردي  كه  غیر  از  اسلام  دین  دیگری  برگزیند  هرگز  از او پذیرفته  نمی شود و چنین  شخصی - که با دینی  غیر  از اسلام  از دنیا  برود- در آخرت  زیانکار  و خسارت  مند  خواهد  بود)آل  عمران/۸۵

    و هنگامی  که  رسول  الله  صلی  الله  علیه  و  سلم  معاذ  رضی  الله  عنه  را بسوی  یمن  فرستاد  خطاب  به  او فرمود: ( إنك تأتي  قوما  أهل  كتاب  فليكن  أول  ماتدعوهم  إليه  شهادة  أن  لا إله  إلا الله  و أن  محمداً  رسول  الله )يعنى: ( ای  معاذ، شما  بسوی  قومی  از اهل  کتاب  می روید  پس  اولین  چیزی  که  باید  آنها  را بسوی  آن  دعوت  بدهی این است که از آنها بخواهی تا به "لا اله الا  الله(تنها  معبود  برحق  الله است)  و محمد  رسول  الله (و اینکه محمد فرستاده  و پیامبر  ب حق  اللهم باشد) گواهی  بدهند/صحیح  بخاری حدیث  ۱۴۵۸ و صحیح  مسلم  حدیث  ۲۹

    ای  بندگان خدا؛ از دیگر  ویژگی  ها  و فضیلت  های  کلمه  تقوی  و  اخلاص  این  است  که  با تلفظ  آن  خون و مال  گوینده  محفوظ  و محترم  می گردد  زیرا  در صحیح  مسلم  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( من قال  لا إله إلا  الله  و كفر  بما  يعبد  من دون  الله  حرم  ماله  و دمه  و حسابه  علي  الله) يعني: ( هر فردي  كه "لا اله  الا الله" بگوید- یعنی  گواهی  بدهد  که  تنها  معبود  بر حق  الله  است- و به  تمام  معبود های  باطل  که  غیر  از الله  مورد  پرستش  قرار  می گیرند  کفر  کند  مال  و خونش  در امان  می ماند  و حساب  و کتاب- اخرویش-  با الله  عزوجل  است)صحیح  مسلم  حدیث  ۲۳ از حدیث  ابن  مالک  از پدرش.

    ای مسلمانان:

    از ویژگی  ها و فضیلت  های  بارز  این  کلمه  پاک" لا اله الا الله" این  است  که  اگر  فردی  با آن  خداوند  را ملاقات  کند ( یعنی در دنیا  آن  را تلفظ کند  و به  محتوای  آن  نماید و با آن  حال(موحد)  از دنیا  برود) خداوند  أو را وارد سرای امن  و امان یا همان  بهشتی می کند که  پهنای  آن  به  اندازه  آسمان ها  و زمین  است؛ رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  می  فرماید: ( "أشهد  أن  لا إله  إلا  الله  و أني  رسول  الله" لايلقي  الله  بهما  عبد  غير  شاك  فيهما  فيحجب  عن  الجنة) يعني: ("گواهی  می دهم  که  الله  تنها  معبود  برحق  است  و من فرستاده  و پیامبر  برحق  الله  هستم" -بدانید- هر فردی  که  این  دو جمله  را با یقین  تلفظ  کند  و در آن  تردیدی  نداشته  باشد از بهشت  دور نگه  داشته  نمی شود)صحیح  مسلم  حدیث۲۷

    و از ویژگی  ها وفضیلت  های " لا اله  الا  الله " این است که اگر  فردی  صادقانه  و خالصانه- و با یقین  به محتوای آن- آن کلمه  را بگوید  بر آتش  جهنم  حرام  می شود  زیرا  در صحیح  بخاری  و  مسلم  از عتبان  بن  مالک  انصاری  رضی  الله  عنه  روایت  است  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می  فرماید: (إن الله  حرم علي النار  من قال: لا اله  الا الله  يبتغي  بذلك  وجه  الله) يعني: (  هر فردی که خالصانه و تنها  برای الله "لا اله الا الله" را تلفظ  کند-و به  محتوایش  عمل  نماید- خداوند آنش  را بر تو حرام  می گرداند)صحیح  بخاری  حدیث  ۵۴۰۱  و صحیح  مسلم  ۱۵۲۸

    و از مهمترین  ویژگی  ها  و فضیلت  های  کلمه" لا اله الا الله" این  است که گوینده  اش  برای  همیشه  در آتش جهنم  باقی  نخواهد  ماند  یعنی: اگر انسان  موحدی  به سبب  گناه  و کوتاهی  در به  جا  آوردن  دستورات  اسلام  داخل  آتش  جهنم  شود  به  خاطر  تلفظ  این  کلمه  و عمل  به  محتوای  آن  هرگز  برای  همیشه  در آتش  جهنم  باقی  نخواهد  ماند  زیرا  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( يخرج  من النار  من قال  لا إله إلا الله  و في  قلبه  وزن  شعيرة  من خير و يخرج  من النار  من قال: لا اله الا الله و في قلبه  وزن  برة  من الخير و يخرج  من  النار  من قال: لا اله الا  الله  و في  قلبه  وزن  ذرة  من خير) يعنى: ( هر فردی  که "لا اله  الا  الله" بگوید- و به محتوایش عمل  کند-   و در قلبش  به وزن  یک  دانه  جو  خیر  و نیکی  باشد  از آتش  جهنم  خارج  خواهد  شد  و هر فردی  که  لا اله  الا الله  بگوید- و به  محتوایش  عمل  کند- و در قلبش  به  اندازه  دانه  گندم  خیر  و نیکی  باشد  -در نهایت- از آتش  جهنم  خارج  می شود  و هر فردی  که  لا اله  الا الله  بگوید- و به  محتوایش  عمل  کند- و در قلبش  به  اندازه ذره ای  خیر  و نیکی  باشد  -در نهایت- از آتش  جهنم  خارج خواهد  شد)صحیح  بخاری  حدیث۴۴ از حدیث  انس  رضی الله  عنه.

    ای مومنان:

    از ویژگی  ها  و فضائل  کلمه  تقوی  این  است  که  اگر  پایان بخش  حرف  بنده  ای  در دنیا "لا اله الا الله" باشد داخل  بهشت  می شود.

    و از دیگر  ویژگی  ها و فضیلت  های  این  کلمه  این  است  که  شفاعت  رسول  الله  صلی الله علیه  وسلم  تنها  افرادی  را شامل  خواهد  شد  که  این  کلمه  را گفته  و به محتوای  آن  عمل  کنند زیرا واجد شرایط  ترین افراد  به کسب شفاعت  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  کسانی  هستند  که  "لا اله الا الله" را خالصانه  و صمیمانه  از قلب شان  تلفظ  کنند)صحیح  بخاری  حدیث۹۹ از حدیث  ابوهریره  رضی  الله  عنه.

    ای  مومنان؛ هیچ  چیز  در فضیلت  و پاداش  معادل" لا اله  الا  الله  " نیست  زیرا  در مسند  امام  احمد  با سند  جید از عبدالله  بن  عمرو  رضی  الله  عنه  روایت  است؛ رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( إن  نوحا  قال لابنه  عند موته آمرك  بلا إله إلا الله فإن  السموات  السبع  و الأرضين  السبع  لو وضعت  في كفة  و وضعت  لا اله الا الله  في كفة  رجحت  بهن  لا اله الا  الله) يعني: ( نوح  -عليه  الصلاة  والسلام- هنگام مرگ  به  پسرش  فرمود: تو را -به تلفظ  و عمل  نمودن به محتوای  " لا اله  الا  الله" سفارش  و دستور  می  دهم  زیرا  اگر  هفت  آسمان  و  هفت  زمین  در یک  کفه  ترازو  قرار  بگیرند  و "لا اله  الا  الله" در کفه  دیگر  قرار  بگیرد  "لا اله الا الله" از آنها  بر آنها غلبه می کند)مسند  امام  احمد۶۵۴۷ و حاکم در حدیث۱۵۴ آن را صحیح  دانسته  است.

    از اینرو است که تلفظ و عمل کردن به  این  کلمه  مبارک  گناهان  را می زداید  و ترازوی  بنده  را سنگین  می کند  و درجات  او را در روز  قیامت  بالا  می برد  روزی  که  دیگر  ثروت  و فرزند  هیچ  سودي  به  حال  صاحبش نبخشد مگر  فردی  که  با قلبی  سالم ( و خالی از  شرک  و  کفر و نفاق) در محضر  الله  حاضر  شود.

    ای مؤمنان؛ کلمه  "لا اله الا الله" از بزرگ  ترین  عوامل از بین برنده  غم  و اندوه و رفع  کننده گرفتاری ها  و برطرف  کننده  مصیبت  ها و گرفتاری  ها است  زیرا  هنگامی  که  ماهی  سیدنا  یونس  علیه  الصلاة  والسلام  را بلعید  در تاریکی  های شکم  ماهی  فرمود: ( لا اله الا انت  سبحانك  اني  كنت  من  الظالمين) يعني: ( اي الله تنها  معبود  برحق  ذات  تو است  و تو از هر عيب  و نقصي  پاک  و  منزه  هستی  و من -با نافرمانی  از تو- از ستمگران  بودم) و سپس خداوند او را از آن اندوه و گرفتاری نجات  داد) مراجعه  کنید  به  سوره  الانبیاء/٨٧

    ای  مسلمانان:

    پروردگارتان در کتابش  مثالی  برای  این  کلمه  عنوان  کرده و شما  را به  تدبر  و  تامل  در آن  فراخوانده  است؛خداوند  می  فرماید: (أَلَمْ تَرَ كَيْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا كَلِمَةً طَيِّبَةً كَشَجَرَةٍ طَيِّبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِي السَّمَاءِ*تُؤْتِي أُكُلَهَا كُلَّ حِينٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا ۗ وَيَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ)يعني: (آیا  مشاهده  نکردی  که  الله  مثالی  زده  است در آن مثال- کلمه  پاک (لا اله الا الله) را به درختی  پاک  تشبیه  نموده  است  که  ریشه  اش  در زمین ثابت  و شاخه  هایش  در آسمان  است  و در همه ی اوقات  به  خواست  و اراده  پرودگارش  میوه  می دهد  و الله  برای مردم  مثال  هایی  میزند  تا شاید  پند  بگیرند)ابراهیم/۲۴-۲۵

    آری؛ خداوند  متعال این کلمه پاک،  کلمه  توحید یعنی (لا اله  الا  الله ) را به  درختی  پاک با  ریشه  ثابت در زمین  و شاخه  تنومند در آسمان و میوه گوارا توصیف  کرده  است  که  در همه  اوقات با خواست  و اراده  پرودگارش  میوه  می دهد بنابراین  ای  بندگان  خدا اگر  "لاإله إلا الله" در قلب  مستقر  شود میوه  هایی  از قبیل  عمل  صالح  و علم سودمند  خواهد  داد.  

    بنابراین  همه  علوم  سودمند  و اعمال  صالح  ظاهری  و قلبی ثمره  این  کلمه  مبارک  است  و اگر  فردی کلمه  "لا اله الا الله" را از روی یقین و صدق و محبت و علم و آگاهی در قلبش  تثبیت  کند اعضای  بدنش  مطیع  و  فرمانبردار  شریعت  خداوند  و حکم او می شوند و دستورات  الهی را اجرا  می کنند.

    پس  ای  مومنان؛در رشد و پروش  این  درخت  مبارک  کوشا  باشید  و با فراگیری علم سودمند و انجام دادن اعمال  شایسته همیشه به آن رسیدگی کنید  زیرا  درخت  تنها زمانی زنده  می ماند که ماده  ای  آن  را آبیاری  کند  و رشد  دهد و در برابر  آفات  از او محافظت  کند؛ پرودگارا  دین  مان را که  خود  بدان برای ما راضی شده  ای  را حفظ  بفرما

    خطبه  دوم:

    أما بعد:

    ای  مومنان  از خداوند  بترسید  و تقوای  او را پیشه  کنید  و بدانید  که  این  کلمه  مبارکه، کلمه" لا اله الا الله" که  بخشی  از  فضیلت  هایش  را شنیدید  به  معنی: "تنها  معبود  بر حق  الله است" می باشد و ای  مسلمان  هنگامی که کلمه  " لا اله الا الله" را بر زبان  می آوری  در واقع  اعتراف  می کنی که  هیچ  احدی  غیر  از الله  مستحق  و شایسته  پرستیده  شدن  نیست  و هر آنچه  که  غیر  از الله  پرستیده  می شود  باطل  است  از اینرو  انجام  دادن  عبادت  های  ظاهری  و قلبی  برای  احدی  غیر  از  الله  باطل جایز  نیست  و اگر  فردی" لا اله الا الله" را تلفظ  کند  و  غیراز  الله نسبت به شخصی  محبت  عبادی  داشته  باشد  و یا  در کسب منفعت  و دفع  ضرر  بر غیرالله توکل  کند و یا  غیرالله  را به  فریاد  بخواند  و یا از غیرالله در مواردی که  تنها در حیطه  قدرت الله است مدد بخواهد  قطعا  در شرک  گرفتار  شده  است  و شرک  تنها  گناهی  است  که  مرتکب  شونده  آن  بخشیده  نمی شود؛ خداوند  می فرماید: (إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ ۚ)يعنى: (مسلما  الله  شرک ورزیدن به خودش را نمی بخشد و همه  گناهان  پایین  تر از آن  را برای  هر فردی  که  بخواهد  می بخشد)النساء/٤٨

    ای مومنان؛

    اگر  فردی"لا اله الا الله" را تلفظ  کند  و سپس  با سجده  کردن به قبر پیامبران و صالحان یا قربانی  کردن یا نذر دادن در راه  مخلوقات  و مردگان و یا عبادت های  دیگر  از قبیل به  فریاد  خواندن و...  بخواهد  به  آنها  و توسل  بجوید باید  بداند  که  با این کار در معرض  تهدید  شدیدی  از سوی  خداوند  متعال  قرار  می گیرد؛ خداوند  می  فرماید: ( إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ ۖ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصَارٍ)يعنى: ( هر فردى  كه  به  الله  شرک  بورزد  قطعا  خداوند  بهشت  را بر او حرام  میکند  و جایگاهش  آتش  دوزخ  می گردد  و  هیچ  یاری  کننده  ای  برای ستمگران( مشرکان) نخواهد بود)المائده/۷۲

    ای  مومنان  شرک  به  خداوند  متعال  خواه  پنهان  باشد  خواه  نهان، خواه  کوچک  باشد  خواه  بزرگ  در هر حالت  ظلم  و ستمی  بزرگ  و گناهی  نابخشودنی  است تا جاییکه  امام  موحدین  سیدنا  ابراهیم  علیه  الصلاة  والسلام  از آن  بر خود  و فرزندانش  می ترسید  و از پرودگارش  درخواست  نمود: (وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنَامَ) يعني: ( پرودگارا  من و فرزندانم  را از اینکه  بت ها  را بپرستیم  دور بدار)ابراهیم/۳۵

    شرک  آنقدر  خطرناک است  که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  از آن  بر بهترین  مردم  امت  و اصحابش  رضی  الله  عنهم  ترسیده  و فرموده  است: (اخوف  ما  أخاف  علیکم  الشرك  الأصغر  فقالوا: و ما الشرك  الاصغر؟ فقال: الرياء) يعنى: (خطرناک  ترین  چیزی  که  از  آن  بر  شما  می ترسم - ودر باره  آن  نگران  هستم- شرک  اصغر  است؛ گفتند: ای  رسول  خدا  شرک  اصغر  چیست؟فرمود: ریاء) اين  حديث  را امام  احمد  در حديث (٢٣٦٨٠) روايت كرده  و امام  حاكم در ( ٧٩٣٧) آن  را  "صحيح" دانسته  است.

    پرودگارا  از اینکه دانسته و آگاهانه به تو شرک بورزیم به ذات تو پناه می بربم و  از مواردی  که نمی دانیم -و چه بسا شرک  بوده اند- از تو طلب  بخشش  می کنیم.

    ای  مومنان؛

    فضیلت  های  " لا اله الا الله" تنها  با زبان  محقق  نمی شوند  بلکه  باید  با ایمان  قلبی  و عمل  اعضای  بدن همراه  باشد  و اگر  بر صحت این  قول  دلیل  می خواهی  به  منافقان- که تنها با زبان این کلمه را تلفظ کرده بودند- بنگر  که  خداوند  در مورد  آنها  می  فرماید: (إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ) يعني: (مسلما  منافقان  در پایین  ترین  طبقه  آتش  جهنم  هستند)النساء/١٤٥

    آري؛ منافقان  با وجود  اينكه  كلمه" لا اله الا الله" را با زبان  تلفظ  مي کردند  اما  چون  به  آن  یقین  نداشتند  و به  محتوایش  عمل  نمی نمودند  در پایین  طبقه  آتش  جهنم  خواهند  سوخت  بنابراين  اي  مومنان  بسيار  مواظب  باشيد  تا از كساني  كه  قرآن  را بخش  بخش  کردند  نباشید بلکه  به  همه  مفاهیم  و مبانی  آن عمل  کنید زیرا  همانطور  که  واضح  است  در دین  اسلام  ایمان به این کلمه  تنها با قول  و عمل  محقق  می شود؛ از ابوهریره  رضی  الله  عنه  روایت  است رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( الإيمان  بضع  و سبعون  شعبة  أعلاها  قول  لا اله الا الله  و أدناها  اماطة  الأذي  عن  الطريق  و الحياء  شعبة  من  شعب  الايمان) يعنى: ( ایمان  هفتاد  و اندی  شعبه  دارد؛ بالاترین  مرتبه آن تلفظ - و عمل-  به لا اله  الا  الله  است  و پایین  ترین  مرتبه  آن  برطرف  کردن  موانع  از راه-مسلمانان- می باشد  و شرم  و  حیا  یکی  دیگر  از  شعبه  های  ایمان  می باشد)صحیح  مسلم  حدیث۳۵

    ای  مردم؛ مواظب توحید  تان  باشید  و محکم  به  کلمه  تقوی  و ایمان"لا اله  الا  الله "  چنگ  بزنید؛ معنایش را بدانید  و در عمل  به  آن  استقامت  بورزید  و در تحقق  شروط  آن  تلاش  کنید  و اهل  آن  و دعوتگران  بسوی  آن  را دوست  بدارید  و آنها  را بعنوان برادر  دینی  خود  بدانید  حتی  اگر  از شما  دور  باشند و از انجام  دادن  عبادت  ها  برای  غیرالله  خودداری  کنید  و به  هر چیزی  که غیراز الله  پرستیده  می شود کفربورزید  زیرا خداوند  می فرماید: (ۚفَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انْفِصَامَ لَهَا )یعنی: ( پس  هر فردی  که  به طاغوت(هر آنچه  که  غیر  از الله  پرستیده  می شود  و خودش  به  پرستیده  شدن  راضی  باشد) کفر  بورزد  در حقیقت  به  محکم  ترین  و ناگسستنی  ترین دستاویز چنگ  زده  است)البقره/۲۵۶

    پرودگارا  با  توسل  به  نام  های  نیکو  و صفات والایت از تو می خواهیم تا  ما را از اهل " لا اله الا الله"  که  نه ترسي  بر آنها است  و نه  اندوهگین می  شوند  قرار  بدهی و به ما توفیق بده تا  آخرین  سخن  ما را  دنیا" لا اله  الا  الله" باشد.

    خطبة: فضائل لا إله إلا الله.

    جزئیات
    0
    3892
  • با چه چیز خودت را آتش دوزخ نجات دهی؟
  • همه شکرها و ستایش ها مخصوص الله هستند، او را می ستائیم و تتها از او کمک می طلبیم و از شر و گزند نفس ها و گناهان مان به او پناه می بریم؛  الله هر که را  هدایت کند هیچ کس نمی تواند گمراهش کند و اگر فردی را -بر اساس عدلش- گمراه کند هیچ یاور و راهنماگری برای او پیدا نخواهد شد و گواهی می دهم که تنها معبود برحق الله است و او معبود حقیقی همه مخلوقات اعم از نخستین تا آخرین شان است؛ الله آن ذات بسیار بخشنده و بی نهایت مهربان است که هیچ معبود برحقی غیر از او وجود ندارد و گواهی می دهم که محمد بنده و پیامبر و برگزیده و دوست خاص خداوند و بهترین بنده اش است و او ما را به  همه خیر ها و خوبی ها راهنمایی کرده و نسبت به انجام آنها به ما دستور داده و نیر  همه شرها و بدی ها  را به ما شناسانده و از نزدیک شدن به آنها ما را برحذر داشته است و ما را بر یک برنامه و جاده مستقیم و روشن که هیچ اشتباه  و ابهامی در آن نیست قرار داده است که هر کس به آن چنگ بزند هدایت می یابد و هرکس از آن روی گردانی کند گمراه و کور می ماند؛پرودگارا بر محمد و خاندان و  صحابه  و هر آنکه تا روز قیامت از سنت او پیروی کند درود بفرست.

    اما بعد:

    ای مؤمنان آنچنان که شایسته الله است از او  بترسید و تقوای او را پیشه کنید و واجباتی را که در حق خودش اعم از توحید و تعظیم و محبت و احترام بر شما فرض کرده را تا آخرین توان خود اجرا کنید زیرا بهترین کاری که انسان می تواند انجام دهد این است که خود را مشغول انجام کارهایی کند که خداوند از آنها راضی می شود و خداوند متعال بر شما واجباتی را فرض کرده است تا بوسیله آن ها شما را در دنیا سعادت مند و از ترس و وحشت آخرت حفظ تان کند پس به نحوی که خداوند می خواهد در انجام واجبات کوشش کنید زیرا همانطور که گناهان شما را از الله دور می کنند، عبادت ها شما را به او نزدیک می کنند لذا هر عبادت ظاهری و قلبی که در بین شما و خداوند و یا در بین شما و بندگان اعم از ادای حق و حقوق آنها و نیکی به آنان انجام می دهید شما را بسوی معبود و سرپرست حقیقی ات نزدیک تر می کند.

    بدانید؛ محبوب ترین اعمال نزد خداوند که با انجام دادن آنها می توانید به او نزدیک شوید واجباتی است که برای خودش فرض کرده است؛ در صحیح بخاری از ابوهریره رضی الله عنه روایت است، رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: خداوند  در حديث  قدسي می فرماید: ( من عادى لي وليَّاً فقد آذنته بالحرب، وما تقرَّب إليَّ عبدي بشيءٍ أحبَّ إليَّ مما افترضتُ عليه، وما يزال عبدي يتقرب إليَّ بالنوافل حتى أحبَّه، فإذا أحببتُه كنت سمعه الذي يسمع به، وبصره الذي يُبصر به، ويده التي يبطشُ بها، ورجله التي يمشي بها، وإن سألني لأعطينَّه، ولئن استعاذني لأُعِيذَنَّه، وما ترددتُ عن شيءٍ أنا فاعله تردُّدي عن نفس المؤمن، يكره الموتَ وأنا أكره مساءته)یعنی: (هر فردی که  با دوست  من(انسان مومن  و موحد  و پایبند  به سنت) دشمنی  کند با او اعلان  جنگ  می کنم  و محبوب  ترین  عمل ها در نزد من که  بنده  ام  بوسیله انجام دادن آنها می تواند  به  من نزدیک  شود  واجباتی  است  که  بر او فرض  نموده  ام  و بنده  ام  همواره  با انجام  دادن  سنت  ها به  من نزدیک  می شود  تا اینکه  او را دوست  می دارم و زمانی  که  او را دوست  داشتم  شنوایی  او می شنوم  که  با آن  بشنود، بینایی  او می شوم  که  با آن  ببیند، دستش  خواهم  شد  که  با آن  بگیرد و پایش  می شوم  که  با آن  راه  برود  و اگر  چیزی  از من درخواست  کند  به  او عطا  میکنم  و اگر  از شری  به  من پناه  ببرد  قطعا او را پناه  می دهم  و در هیچ  کاری به  اندازه  قبض  روح  بنده  مومنم  که  مرگ  را نمی پسندند  و من نیز  ناراحت شدن  او را نمی پسندم  متردد  نمی شوم)صحیح  بخاری  باب التواضع  حدیث۶۱۳۷

    بنابراین  مرحله  اول این  است  که  واجبات  را انجام  دهی  و در مرحله  دوم: اقدام به کارهای  خیرخواهانه و نوافل  و مستحبات  بپردازی لذا پیمودن  این  دو مرحله همان  راهی  است  که  انسان را به  پیروزی  اخروی  و نجات  دنیوی  برساند.

    ای  بندگان  مومن  خدا:

    از جمله مواردی  که  انسان  می تواند  بوسیله  آن  رضایت  خداوند  را جلب  کند  این  است  که  خود را از همه  چیزهایی  که  او را به آتش  دوزخ  نزدیک  میکنند و از راه  هدایت  دور  می کنند فاصله  بگیرد و به قول معروف  از مبتلا  شدن  به  آتش  جهنم  پیشگیری  کند  و این تکلیفی  است  که  خداوند  همه  ما را به  آن  مسئول  کرده  است  لذا  تک تک ما مکلف  هستیم  تا خودمان  را از آتش  جهنم  نجات  دهیم  زیرا  خداوند  می  فرماید: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنفُسَكُمْ وأَهْلِيكُمْ نَارًا وقُودُهَا النَّاسُ والْحِجَارَةُ)یعنی: ( ای  مؤمنان،  خود  و خانواده  تان  را( با توحید و انجام واجبات و دوری  از شرک و گناهان) از آتشی  که-سوخت- و هیزم  آن  مردم  و سنگ  ها هستند  نجات  دهید)التحریم/۶

    آری؛خداوند  به  ما  دستور داده  است  تا جهت  نجات خودمان  از عذاب و خشم  و مجازاتی  که  برای  گناهکاران  آماده کرده  است، عمل  کنیم  و این  کار  تنها  با اطاعت  از او و روی  آوردن  به  شریعتش  محقق  خواهد  شد.

    شما  در مورد  خودتان  مسئول  هستید  و در مورد  همه  أعمال  و أقوال تان اعم  از ریز  و درشت، کوچک  و بزرگ، پنهان  و نهان  مورد  محاسبه  قرار  خواهی  گرفت  پس  هوشیار  باش  تا خداوند چیزی  که  مورد  رضایت  او نیست  را در شما  مشاهده  نکند  و همانطور  که  می دانید  خداوند  آدم  علیه  السلام  را به  خاطر ارتکاب  یک  گناه  از بهشت  خارج  کرد  پس  هرگز دنبال  هوی  و  هوس  نرو  و هیچ  گناهی  را هر اندازه  که  ریز  و ناچیز  باشد  کوچک  نشمار  زیرا  زمانی  که  گناهان در فردی  انباشته شوند  او را نابود  می کنند  و به ورطه  هلاکت  میکشانند؛ در صحیح  بخاری  از عبدالله  بن  مسعود  رضی  الله  عنه  روایت  است، رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود: (إيَّاكم ومحقَّراتِ الذنوب، فإنهنَّ يجتمعن على الرجل حتى يُهلكنه) يعني: (از گناهان کوچک  بپرهيزيد  زیرا  آنها  بر انسان  انباشته  می شوند  و در نهایت  او را نابود می کنند) و رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  در باره گناهان  کوچک  و خطر  آنها  مثال  زده  و می فرماید: ( كمثل قوم نزلوا أرض فلاة، فحضر صنيع القوم، فجعل الرجل ينطلق فيجيء بالعود، والرجل يجيء بالعود، حتى جمعوا سواداً، فأججوا نارا وأنضجوا ما قذفوا فيها)یعنی: ( مثال  گناهان  کوچک  مانند  گروهی است  که  وارد  دره  ای  می شوند    هر یک  از آنها  چوب  و هیزمی  می آورد تا انبوهی  از چوب جمع  می کنند  و سپس  با آنها  آتشی  می افروزند  و با مجموع  آنها غذای  خود را می پزند)مسند  احمدبن  حنبل، مسند  عبدالله  بن  مسعود  حدیث  شماره  ۳۸۱۸ با سند" حسن  لغیره"

    یعنی: گناهانی را  که انسان کوچک می شمارد   و به  چشم  نمی آورد  و می گوید: این  ضرری  ندارد، این  یکی  هیچ  تاثیری  بر من  نمی گذارد  و آن یکی  مرا از التزام  و استقامت  دور  نمی کند  و یا خداوند  به  خاطر  این  بر من خشم  نمی گیرد؛ اما رسول  الله  صلی  الله  علیه  وسلم چنین دیدگاهی به موضوع  ندارد و می فرماید: (إيَّاكم ومحقَّراتِ الذنوب، فإنهنَّ يجتمعن على الرجل حتى يُهلكنه) يعني: (از گناهان کوچک  بپرهيزيد  زیرا  آنها  بر انسان  انباشته  می شوند  و در نهایت  او را نابود می کنند)؛

    آری رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم گناهان  کوچک  را اینگونه  توصیف  کرده  و فرموده  است: (بر انسان  انباشته  می شود  و در نهایت  او را نابود  می کند) و سپس  با مثالی  دیگر  بیان  فرمود  که  چگونه  گناهان  کوچک  انسان  را به ورطه  هلاکت  می کشانند  و فرمود: ( ( مثال  گناهان  کوچک  مانند  گروهی است  که  وارد  دره  ای  می شوند    هر یک  از آنها  چوب  و هیزمی  می آورد تا انبوهی  از چوب جمع  می کنند  و سپس  با آنها  آتشی  می افروزند  و با مجموع  آنها غذای  خود را می پزند)مسند  احمدبن  حنبل، مسند  عبدالله  بن  مسعود  حدیث  شماره  ۳۸۱۸ با سند" حسن  لغیره"

    ارتکاب  گناهان  به  دنبال  هم هرچند هم کوچک باشند  اینگونه  انسان  را هلاک  می کنند.

    از انسان  مومن  خواسته  شده  است  تا خود را از همه  گناهان،  اعم  از  صغیره  و کبیره  دور  نگه  دارد  زیرا  خداوند  می  فرماید: (ذَرُوا ظَاهِرَ الْإِثْمِ وَبَاطِنَهُ) يعني: ( گناهان آشکار  و پنهان  را رها  کنید)الانعام/۱۲۰ لذا  خداوند  متعال  به  ما دستور  داده  است  تا از گناهان  آشکار برحذر  باشیم  و گناهان  آشکار  گناهانی  هستند  که  در مقابل  چشم  و گوش مردم  مرتکب می گردند و یا مردم  از آنها اطلاع پیدا می کنند و همچنین  به  ما دستور  داده  است  تا از گناهان  پنهانی نیز  پرهیز  کنیم  و گناهان  پنهانی  گناهانی  هستند  که  انسان  در خود  و خلوت میان  خودش  و الله  سبحانه  وتعالى  مرتکب  میشود بنابراین هوشیار  باش  و از توجیه  گناهانت  با این  حدیث: ( کل  ابن  آدم  خطاء)سنن ترمذی باب ۴۸ حدیث ۲۴۹۹ و سنن ابن ماجه باب ذکرالتوبه یعنی: (همه  انسان  ها  مرتکب  گناه  می شوند) سخت  بپرهیز و باتوجه  به  اینکه  گناهکاران  در اجتناب  و دوری  از گناهان  بایگدیگر  تفاوت  دارند  از این  رو رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  در ادامه  حدیث  مذکور می  فرماید: (و خیر  الخطائین  التوابون) یعنی: ( و بهترین  گناه کاران  کسانی  هستند  که  بسیار  توبه  می کنند)

    آری؛ رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  إقرار  به  سرزدن  گناه  می کند  اما  به همین  جا اکتفا  نمی کند  زیرا  برخی  از  مردم در توجیه  گناهان  خود به بخش اول حدیث استناد کرده و می گویند: (کل  ابن  آدم  خطاء) یعنی: (همه  انسان  مرتکب  گناه  می شوند امت  از بخش  دوم  حدیث: (و خیر  الخطائین  التوابون) یعنی: ( و بهترین  گناه کاران  کسانی  هستند  که  بسیار  توبه  می کنند) غافل  می شوند) پس  "تواب: بسیار  توبه  کننده" باش.

    دقت  کنید که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  در حدیث از لفظ "تائبون" به  معنی: توبه کنندگان استفاده  نکرده  بلکه  آن  را با صیغه  مبالغه به  کار برده  و از لفظ "التوابون" به  معنی: "بسیار  توبه کنندگان" استفاده  نموده  است و این  به  سبب  زیاد توبه کردن  و تکرار  آن در زمان  های  متوالی  است زیرا  خود را بی نیاز  از توبه  نمی بینند.

    توبه  عبادتی  است  که انسان نباید لحظه  ای  از آن  غافل  شود لذا  عبادتی  است  که  باید  در همه  حال  و در طول  عمر  آن  را  انجام  بدهی زیرا  ما بیشتر  از هر چیز  دیگر  به  توبه  و  استغفار  نیاز  داریم؛

    نگو: این  گناه ضرری  به  من نخواهد  رساند  و یا  گناه  کردم  اما تاثیرش  را ندیدم  زیرا  هرگناه  قطعا  تاثیرات  منفی  خود را در انسان می گذارد  اما  زمانی  که بصیرت  و رشد  انسان  محو و مندرس  شود  و قلب  کور  و نابینا  گردد دیگر تاثیر  گناه  را از کجا احساس  خواهد  کرد؟  آیا مرده  از زخم و جراحت  به  درد  می آید؟ به  همین  ترتیب  فردی که  پشت  سر  هم  گناه  می کند آنقدر ادامه می دهد تا قلبش  تاریک  می شود  و چون  در غفلت  به  سر  می برد  هرگز توان  هوشیاری  را پیدا  نمیکند لذا  از بازگشت  دوباره  به  مسیر  خدایی  و جبران  مافات  و توبه  بسوی  خداوند  باز می ماند  پس فرصت  را غنیمت  شمار  و توبه  و  استغفار  کن؛

    محمد  بن  عبدالله  صلی  الله  عليه  وسلم  پاک  ترین  قلب  را داشت  و نزدیک  ترین و مطیع ترین و باتقوی ترین بنده خداوند  بود  اما  با این  وجود  می دانید  چقدر  استغفار  می کرد؟تنها در یک  مجلس همانند  مجلس  ما  هفتاد  مرتبه  استغفار  و طلب  آمرزش  از الله  می کرد و می  فرمود: (رب  اغفرلی  و تب  علی  انك  انت  التواب  الغفور) يعني: ( پرودگارا  مرا ببخش  و توبه ام را بپذیر  که  تو بسیار  توبه  پذیر  و بخشنده  ای)سنن  ترمذی حدیث۳۴۳۴ و سنن  ابن  ماجه حدیث  ۳۸۱۴ و امام  ترمذی  سند  حدیث  را "حسن  صحیح  غریب" دانسته  است.

    آری؛ چنین شخصی  که  خداوند  گناهانش  را بخشیده  و مقامش  را بالا  برده  و هر نوع  مجازات  و عذاب  را از او برطرف  کرده  است در یک  جلسه  بیش  از هفتاد  مرتبه  از الله  طلب  آمرزش  و توبه  می کند  و در حدیث  صحیحی از ابوهریره رضی  الله  عنه  روایت شده  است، رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم در سجده های  خود  می فرمود: (اللهم  اغفرلي  ذنبي  كله  دقه  و جله  و أوله  وو آخره  و علانيته  و سره) يعنى: (پرودگارا  همه  گناهان  مرا  اعم از کوچک  و بزرگش و ابتدا  وانتهایش و نهان  و پنهانش  را بیامرز)صحیح  مسلم  حدیث  شماره۱۱۱۲

    آری؛ رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم آمرزش  از خداوند را به  صورت  گسترده طلب  می کرد  تا همه  انواع  گناه را اعم از صغیره  و کبیره، اولین و آخرین و نهان  و پنهانش را شامل  شود.

    از صبح  امروز  تا اکنون  چقدر  گناه  کرده ای؟ از گناهان نامحسوسی  که  مردم  نمی بینند  غافل  نشو؛ خداوند  می داند  که  در قلبت  چه اندازه تکبر و کینه و حسادت و خودپسندی  و غرور و...  وجود  دارد؛زیرا  برخی  از  مردم  گناه  را تنها در برخی  از موارد  خاص  می بینند  و می گویند:من زنا  نمی کنم؛ من دزدی  نمی کنم، آه  و نفرین  پدر  و مادرم  هم  به  دنبالم  نیست، اما  غافل  از  اینکه  موارد  مذکور  شامل  همه  گناهان  نیستند  بلکه  گناهان  دیگری  نیز  وجود  دارند  که  چه  بسا  او را هلاک  کنند  و به  بدترین  اوضاع  گرفتارش  سازند پس  در حال خلوت  و انظار  مردم  از خداوند  بترس  و گناهان  نهان  و پنهان  را رها  کن  و تا می توانی  از گناهانت  بکاه  و بر توبه و استغفار بیفزای   و اگر  مرتکب  گناه  شدی  فورا  استغفار  کن  و کار  نیکی انجام  بده  تا گناه  را پاک  کند؛ از  خداوند  بزرگ  برای  خودم  و  شما  طلب  آمرزش  می خواهم؛ از بخواهید  تا گناهان  تان  را ببخشد  زیرا  أو بسیار آمرزنده و مهربان  است.

    خطبه  دوم:

    حمد و سپاس الله را سزاست، و سپاس حقیقی سپاسی  است که  بندگان  شکرگذار  حقیقی انجام  می دهند و من نمی توانم  آن طور  که  شایسته  ذات  والایش  است و خود را ستوده او را ستایش کنم  و گواهی می دهم که تنها معبود برحق الله است و او معبود حقیقی همه مخلوقات اعم از نخستین تا آخرین شان است؛ الله آن ذات بسیار بخشنده و بی نهایت مهربان است که هیچ معبود برحقی غیر از او وجود ندارد و گواهی می دهم که محمد بنده و پیامبر او است.پرودگارا  بر محمد  و خاندان  او درود  بفرست  همانگونه  که  بر ابراهیم  و خاندانش  درود  فرستادی  به  راستی  که  تو ستوده  شده  و باشکوه  هستی

    اما  بعد:

    ای  مؤمنان  با اطاعت  از خداوند و اجرای واجباتش و ترک آنچه  که  نهی کرده است در بین  خود  و آتش دوزخ سدی محکم  قرار  بدهید  زیرا  این موارد  سعادت  دنیوی  و رستگاری  آخرت  را برای  شما  محقق  خواهد نمود و پیروزی  حقیقی در آخرت  با ورود  به  بهشت  و در دنیا  با حصول تقوی است  ؛ خداوند  می فرماید: (ۖفَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ) يعنى: (پس  هرآنکه  از آتش  دوزخ  دور  نگه  داشته  شد  و داخل  بهشت  گردیده شد  قطعا  رستگار  شده  است)آل  عمران/۱۸۵ و خداوند  می فرماید: (إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا) يعني: (قطعا  برای  پرهیزکاران  پیروزی  و رستگاری  است)النبأ/٣١ ای پرودگار جهانیان ما را از بندگان  پرهیزکارخود  و گروه  رستگار و دوستان  صالح  خود  قرار  بده.

    ای  مومنان:

    ما نیاز  داریم  تا کسی به  ما تذکر  و پند  دهد  و ما را از خواب  غفلت بیدار  کند  زیرا  غفلت  بر بسیاری  از مردم  سایه  افکنده  و این  به  سبب  دلدادگی  شان  به  دنیا  و فراموش  کردن  آخرت  است  از اینرو  انسان  مومن  باید  خودرا درمان  کند و در سیر و حرکت  خود  بسوی  پرودگارش  تجدید  نظر  کند  و رابطه  خود را با خداوند  اصلاح  نماید  زیرا (كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ) يعني: (هر نفسی در گرو  اعمالی  است  که  مرتکب  می شود)المدثر/۳۸ یعنی: هر نفسی  در برابر  کاری  که  انجام  می دهد  محبوس  است که  یا مایه  نجاتت  خواهد  شد  و یا مایه  عذابت  می شود  لذا  اگر  اعمالت  صالح  باشد  تو را از عذاب  و مجازات نجات  خواهد  داد و در غیر این  صورت تنها  باید  خودت  را  سرزنش  کنی.

    پرودگارا  رشد  و هدایت  مان  را به  ما الهام  کن  و ما را از شر  و گزند  نفس  های  مان  مصون  بدار  و خانواده  و اطرافیان  تان  را سفارش  به انجام  خیر  کنید زیرا  از عبدالله  بن  عمر  رضی  الله  عنهما  روایت  است، رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( أَلاَ كُلُّكُمْ رَاعٍ وَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، فَالأَمِيرُ الَّذِي عَلَى النَّاسِ رَاعٍ، وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ، وَالرَّجُلُ رَاعٍ عَلَى أَهْلِ بَيْتِهِ، وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُمْ، وَالْمَرْأَةُ رَاعِيَةٌ عَلَى بَيْتِ بَعْلِهَا وَوَلَدِهِ، وَهِىَ مَسْئُولَةٌ عَنْهُمْ، وَالْعَبْدُ رَاعٍ عَلَى مَالِ سَيِّدِهِ وَهُوَ مَسْئُولٌ عَنْهُ، أَلاَ فَكُلُّكُمْ رَاعٍ وَكُلُّكُمْ مَسْئُولٌ عَنْ رَعِيَّتِهِ)یعنی: ( آگاه و   باشید  که  همه  شما  مسئول  هستید  و همگی نسبت به خانواده و زیردستان تان مسئولیت  دارید  بطوریکه  حاکم مسئول است و نسبت  به  زیردستان  و مردم  مسئولیت  دارد  و شوهر نسبت خانواده  اش  مسئول  است  و در قبال  آنها  مسئولیت  دارد  و زن در قبال  خانه  شوهر  و فرزندانش  مسئول  است  و نسبت  آنها  مسئولیت  دارد  و برده  و خدمتکار  نسبت به  اموال  أرباب  و کارگزارش  مسئول  است  و در قبال  آنها  مسئولیت  دارد  آگاه  باشید  که  همه  شما  مسئول  هستید  و در قبال  زیردستان تان  مسئولیت  دارید)صحیح مسلم  حدیث۴۸۲۸

    اگر  در حق  خانواده و زیردستانت  کوتاهی  کنی  هرگز  از مجازات  پرودگار  رهایی  نخواهی  یافت و این  سخن  تنها  خطاب  به  پدران  نیست  تا افرادی  که  پدر  نیستند  بگویند  روی  سخن  با ما نیست  بلکه  روی  سخنم  با همه  مؤمنان  است  زیرا  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می  فرماید: ( من رأي  منكم  منكرا  فليغيره  بيده  فإن  لم يستطع  فبلسانه  فإن  لم يستطع  فبقلبه  و ذلك  أضعف  الإيمان) يعني:( هرگاه  یکی  از  شما  گناهی  را مشاهده  کرد  باید با دست  خود مانع  انجام  آن  شود  و اگر  نتوانست  با زبانش  ممانعت  کند  و اگر  نتوانست  با قلبش  از آن کار متنفر  شود که این- فردی که تنها با فلبش ناراحت می شود- صاحب ضعیف  ترین  ایمان  است)صحیح  مسلم  حدیث۱۸۶ و خداوند  می  فرماید: (قُوا أَنفُسَكُمْ وأَهْلِيكُمْ نَارًا) یعنی: ( - ای مومنان- خود و خانواده  تان را از آتش  جهنم  نجات  دهید)التحریم/۶

    نجات  دادن خانواده  انسان  اعم  از  پدر  و مادر  برادر  و خواهر  و فرزندان  با نصیحت  و سفارش  آنها  به  انجام  واجبات  و اجتناب  از گناهان  محقق  می شود.

    همه  ما تا حد  توان  خود  باید  امربه  معروف  و  نهی  از  منکر  کنیم  زیرا  گناهان  خیر  و برکت  را از مردم  و خودتو  سلب  می کنند  و اولین  چیزی  که  از تو می گیرد  آرامش  و فراخ  دل  است  پس  زیاد  استغفار  کن  تا اضطراب و دلتنگی از تو برداشته  شود  و از جمله  آثار گناهان  بلا  و مصیبت  هایی  است  از هر سو  بر مردم  هجوم  می آورند  طوریکه  خداوند  می فرماید: (ظَهَرَ الفَسَادُ فِي البَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُم بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا)الروم/٤١ يعنى: (به  سبب  گناهانی  که  مردم  مرتکب  شده  اند  فساد  در خشکی  و دریا آشکار  شده  است  تا خداوند مجازات  برخی  از  گناهی  که  انجام  می  داده  اند  را به  آنها  بچشاند) یعنی: علت  آشکار  شدن  فساد و عذاب  این  است  که  مردم  ثمره  برخی  از  گناهان و کوتاهی  های خود را در قبال دستورات خداوند را ببیند اما  چرا؟ خداوند  در پاسخ  می  فرماید: (لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ) یعنی: ( چه  بسا  توبه  کنند  و  برگردند) یعنی: هوشیار  شوند  و دیگر  بسوی  گناه  برنگردند.

    زمانی  که  هشدارها  و پندها  بر مردم عرضه  شوند  و به آنها توجه نکنندو متاثر نشوند  آن  هنگام آدمی یابیم  که  غفلت  بر آنها  چیره  شده  است  زیرا  موعظه  و نصیحت  بی نتیجه  می ماند از اینرو  مجازات  ها و عذاب و مصیبت  ها  آنها  را در برمی گیرد و در آن  لحظه  انسان  باید  تنها  خود را سرزنش  کند.

    گاها خداوند  متعال  بندگانش  را با مجازات  ها و مصیبت  های  عمومی  و خصوصی  ادب  می کند  و چیزهایی  که  خوشایند  شان  است  را از آنها  می گیرد  و چیزهای ناخوشایند  را جایگزین  آنها  می کند  تا  چه  بسا از خواب غفلت  بیدار  شوند  و توبه  کنند که  در این  صورت  مصیبت  ها و محرومیت  ها نعمت  تلقی  می شوند  زیرا  موجب  بیداری  غافل  و توبه  گناهکار  می گردند؛ خداوند  می  فرماید: (فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرًا) يعني: (به سبب  ظلم  و ستمی  که  یهودیان مرتکب  شدند و به خاطر  جلوگیری زیادشان  از راه الله، چیزهای  پاکی  که  بر آنها  حلال  بود  را حرام  نمودیم)النساء/۱۶۰

    تحریم  مذکور  در آیه  "تحریم  قدری" است  یعنی: خداوند  به سبب  ظلم  و  ستم  مردم  چیزهایی  که  برای  شان  خوشایند  است  را حرام  می کند  همانطور  که  در مورد  بنی  اسرائیل  این  کار  را  انجام  داد: (فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرًا) يعني: (به سبب  ظلم  و ستمی  که  یهودیان مرتکب  شدند و به خاطر  جلوگیری زیادشان  از راه الله، چیزهای  پاکی  که  بر آنها  حلال  بود  را حرام  نمودیم)النساء/۱۶۰

    اما  آگاه  باشید  که  بزرگ  ترین  عاملی  که  مصیبت  ها و بلاهای  عمومی و  خصوصی را برطرف  میکند توبه  واستغفار و بازگشت  بسوی  الله،  پرودگار  آسمان  ها وزمین  است پس  بسوی الله  برگردید  و توبه  کنید  و توفیق کسب بهترین  توشه  را از او مسئلت  کنید.

    توبه  به  طور  مختصر  عبارت  است  از: پشیمانی  بر گناهان  گذشته، اجتناب  از گناهان  حال، و تصمیم  قوی  بر پیمودن  راه  هدایت  در آینده  که همین مطلب را  خداوند  متعال از ما می خواهد  و می  فرماید: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا) يعني: ( أي مومنان؛ بسوي  الله  توبه کنید؛ توبه  ای  خالصانه  و صادقاته)التحریم/۸

    پرودگارا  رشد  و هدایت  مان  را به  الهام  کن  و ما را از شر  و گزند  نفس  های مان  مصون  بدار؛ ای  پرودگار  جهانیان توفیق پیمودن راه هدایت  را به ما عطا  کن  و ما را از بندگان  خالص  و صادق  خود  قرار  بده  و  به ما توفیق بده تا از حزب  و گروه  تو باشیم؛ 

    ای  الله گناهان  و ارتکاب  کارهای  زشت  را از ما دور  کن.

    پرودگارا  ما از تو هدایت  و تقوی  و توفیق پاکدامنی  و رشد  می خواهیم و بی نیازی  که  ما را از تو غافل  نکند  مسئلت  داریم.

    پرودگارا  سرانجام  ما را در همه  کارها  نیکو  بگردان.

    ای پرودگار جهانیان ما از فضل  و رحمت  تو، ایمان راستین، عمل  صالح  و هدایت در  ظاهر  و باطن وجود مان مسئلت  داریم.

    پرودگارا سرزمین  های مان را امن  و امان  دار و ما را در آنها  ایمن  نگه  دار و حاکمان  و مسئولان  مان را اصلاح  بفرما  و سرپرست  ما را فردی  قرار  بده  که  از تو بترسد  و تقوای  تو را پیشه  کند  و هدفش  جلب  رضایت  تو باشد  ای زنده  جاوید  و برپادارنده  کائنات؛

    پرودگارا  بر محمد  و خاندان  محمد  درود  بفرست  همانطور  که  بر ابراهیم  و خاندان  ابراهیم  درود  فرستاده  ای  به  راستی  که  تو ستوده  شده  و باشکوه  هستی.

    شیخ  دکتر  خالد  بن  عبدالله  المصلح

    خطبة : بماذا تتقي النار.

    جزئیات
    0
    2330
  • مناسبت تاخیر بارش باران
  • ای مؤمنان، تقوای خداوند  را پیشه  کنید و بسوی او توبه نمایید تا بدینوسیله شما را از گرفتاری ها نجات دهد و خیرات و برکاتش را بر شما فرو فرستد.

    ای مؤمنان تقوای پروردگارتان را پیشه  کنید تا توفیق هدایت به راه راست را بیابید.

    ای بندگان خدا؛

    پرودگار شما تنها معبود برحق  است و از کنه هستی و عالم  غیب مطلع می باشد و بسیار بخشنده  و  مهربان است؛ او پروردگاری است که فرمانروایی و خزینه های  همه کائنات  به دست او هستند و بسیار بخشاینده  و بخشایشگر است و دو دست- بلاکیفش- گشاده بوده و هرطور  که بخواهد می بخشد زیرا او بس نیکوکار و مهربان  است؛ پرودگار ما " الله" تنها معبود  برحق است، با قدرت  بی نهایت  و حکمت کامل و رسایش کائنات  را اداره  می کند  و همه ساکنان  آسمان  و  زمین خواسته های شان را  از او مسئلت  می کنند  و او همواره  مشغول کاری از تدبیر امور  کائنات  است؛ اخذ و عطایش بر اساس حکمت می باشد  و او فرمانروای  فرمانروایان و مهربانترین مهربانان و داناترین دانایان است که از خود بندگان و والدین  شان به آنها شفیق  تر و مهربان  تر است و رزق  و روزی  بندگان  خود را بر اساس علم و حکمت  و رحمتش به آنها ارزانی می دارد و می فرماید: (وَلَوْ بَسَطَ اللَّهُ الرِّزْقَ لِعِبَادِهِ لَبَغَوْا فِي الْأَرْضِ وَلَٰكِنْ يُنَزِّلُ بِقَدَرٍ مَا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ بِعِبَادِهِ خَبِيرٌ بَصِيرٌ) يعنى: ( اگر خداوند رزق  و  روزی بندگانش را - به همان اندازه ای که خودشان  می خواهند- به آنها می گستراند  بی تردید  در زمین  سرکشی و ستمگری می نمایند زیرا او نسبت  به حال بندگانش  بس آگاه  و بینا  است)الشوري/٢٧

    بنابراین أساس تقسیم رزق  و  روزی  بندگان  بر اساس علم و حکمت خداوند  متعال  است که بنا به  مصلحت  هر یک از آنها به ایشان داده شده است و در مواقعی  نعمت  هایش  را بر آنان  سرازیر  می کند  تا سپاسش  گویند  و در مواقعی زندگی را برای شان  تنگ می کند تا توبه کنند و بسوی او بازگردند که حمد و سپاس  بر اخذ  و عطایش باد زیرا او مصلحت  ما را بهتر از خود ما می داند  و چه بسا چیزی برای مان خوشایند نباشد اما خداوند  خیر فراوانی  در آن مقدر می کند.

    ای مؤمنان؛

    همانطور  که  مطلع  هستید در بسیاری از شهرها و کشورها بارش  باران  از وقت مقرر سالانه خودش به تاخیر افتاده  است تا جاییکه  زمین ها تشنه و گیاهان خشک شده و آب کم گشته و مردم زیانبار  شده  و دام  ها لاغر  و ضعیف  گشته  و درختان خشکیده  اند که دلیل اصلی همه  اینها  گناهان است زیرا خداوند می فرماید: (ظَهَرَ الْفَسَادُ فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ بِمَا كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُواَ)يعني: ( به سبب گناهانی  که مردم مرتکب شده اند فساد در خشکی  و دریا آشکار شده است تا خداوند  مجازات برخی از گناهانی  که انجام می داده  اند را به آنها بچشاند)الروم/٤١ و خداوند  می  فرماید: (وَمَا أَصَابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَنْ كَثِيرٍ)يعني: (هر مصیبتی  که  به  شما  می رسد  به  علت گناهانی  است  که  مرتکب  شده  آید-البته-خداوند  از بسیاری  از  آنها(گناهان)  صرف  نظر می کند)الشوری/۳۰

    بنابراین  مصیبت ها و گرفتاری هایی  که با آنها  مواجه  می شویم  در اصل نتیجه  گناهان  ماست و این در حالی است که خداوند  از بسیاری  از آنها  صرف  نظر  می کند  زیرا  مصیبت ها تنها بر اثر  گناهان  نازل  می شوند  تا چه بسا گناهکاران عبرت بگیرند و بازگردند.خداوند می فرماید: (وَلَقَدْ أَخَذْنَا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنِينَ وَنَقْصٍ مِنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ)يعني: ( و سوگند  به خودم  که پیروان  فرعون  را با قحطی  و  کمبود  محصولات  کشاورزی گرفتار  کردیم  تا شاید  عبرت  بگیرند( و در نهایت توبه  کنند) الأعراف/۱۳۰

    ای مؤمنان؛

    شما هرچند  دارا  باشید  بازهم  در مقابل  الله  فقیر هستید  و هرگز از لطف و فضل و  رحمت او بی نیاز  نخواهید شد وهمیشه نیازمند  او هستید چرا که  خداوند  می فرماید: (يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَرَاءُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ)يعنى: (ای  مردم شما-همه- در برابر  الله  فقیر  و نیازمند  هستید  و تنها  الله  بی نیاز  و ستوده  شده  است)الفاطر/۱۵ بنابراین  اگر یکی از شما  در این روزهای اخیر بدون زحمت از آب برخودار  می شود و یا با بازکردن  شیر آب، به راحتی به آن دست می یابد نباید فریفته شود و خود را ایمن از ابتلای  خداوند بداند.

    ای مؤمنان؛

    تقوای خداوند  را پیشه  کنید  و بدانید: با وجود آنکه  خداوند  بسیار  بخشنده  و  مهربان  است اما عذاب  و مجازاتش  از گناهکاران  دفع  نخواهد  شد زیرا  کشورهایی  که از منابع  بالای آبی  برخوردار  بودند  امروز  طرح  جیره  بندی  آب در آنها  پیاده می شود پس تقوای خداوند  را پیشه  کنید  و از ارتکاب اعمال  و  گفتاری  که موجب  برانگیخته  شدن خشم خداوند  می شود اجتناب  بورزید  زیرا  خداوند  می فرماید: (قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَنْ يَأْتِيكُمْ بِمَاءٍ مَعِينٍ)يعنى: ( - ای پیامبر- بگو: اگر آب- نوشیدنی- شما در زمین فرو  برود  کیست که  آبی  گوارا  برای شما پدید بیاورد؟)الملك/٣٠

    اي مؤمنان أسبابی  که موجب  جلب  رحمت  و آمرزش  پرودگار تان  می شود را به کار بگیرید تا خداوند  اوضاع  و احوال  تان را بهتر کند وودعاهای  تان را مستجاب  نماید.

    ای مؤمنان؛

    جهت  تحقق  بارش  باران  اسباب  مشروعی  وجود  دارند  که  بایستی  آنها را به کار برد که در اینجا  به مهمترین  آنها اشاره  می کنیم:

    پیشه کردن  تقوای خداوند؛ سوگند  به خداوند  هیچ چیز  همانند پیشه نمودن تقوی، بلا و مصیبت  را دفع  و خیرات و برکات را سرازیر نمی سازد  زیرا  خداوند  می فرماید: (وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آَمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ)يعنى: ( و اگر  ساکنان سرزمین ها-شهرها و آبادی  ها- ها- ایمان  می آوردند  و تقوای  خداوند  را پیشه  می کردند برکت  های  آسمان  ها  و  زمین  را  به  روی  آنها  می گشودیم)الاعراف/۹۶

    بنابراین کلید دست یابی به برکات  آسمان  ها و زمین  در پیشه  کردن  تقوای خداوند  متعال  می باشد زیرا  خداوند  می فرماید: (وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتَابِ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأَدْخَلْنَاهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ (٦٥)وَلَوْ أَنَّهُمْ أَقَامُوا التَّوْرَاةَ وَالْإِنْجِيلَ وَمَا أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ مِنْ رَبِّهِمْ لَأَكَلُوا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ ۚ مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ ۖ وَكَثِيرٌ مِنْهُمْ سَاءَ مَا يَعْمَلُونَ(٦٦))يعنى: ( و اگر اهل کتاب  ایمان بیاورند  و تقوی پیشه  کنند قطعا  گناهان  شان  را محو  می کنیم  و بی تردید به باغ هایی پرنعمت( بهشت) داخل شان می گردانیم (٦٥) و اگر آنها به تورات و انجیل- تحریف  نشده- عمل کنند ( که بسوی ایمان  آوردن  به رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  دستور  می دهند- و - در نتیجه - به چیزی  که از سوی پرودگار  شان به آنها نازل  شده است( قرآن) عمل  نمایند  قطعا  از آسمان  و زمین روزی  خواهد  خورد- اما تنها- برخی از آنها معتدل- و منصف- هستند - و به اسلام  می گروند- و بسیاری  از آنها زشت ترین  کارها  را انجام  می دهند(٦٦)) المائدة/٦٥-٦٦

    ای مومنان؛ تقوای خداوند  را پیشه  کنید و بر واجباتی  که پروردگارتان  برای  شما  فرض  کرده  است عمل نمایید و از گناهان  بپرهيزيد  و امربه  معروف  و  نهی  از  منکر  کنید  و از خداوند  و پیامبرش پیروی نمایید  تا  مشمول  رحمتش گردید زیرا  خداوند  می فرماید: (وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْكِتَابِ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَأَدْخَلْنَاهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ (٦٥)) یعنی: ( و اگر اهل کتاب  ایمان بیاورند  و تقوی پیشه  کنند قطعا  گناهان  شان  را محو  می کنیم  و بی تردید به باغ هایی پرنعمت( بهشت) داخل شان می گردانیم (٦٥))المائدة/٦٥ لذا زمانی که اسباب  مذکور  را به کاربردید بشارت  دهید  که خداوند فرموده  است: (وَأَنْ لَوِ اسْتَقَامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَاهُمْ مَاءً غَدَقًا)يعنى: ( اگر- انسان ها و جن ها- بر راه  راست استواری  ورزند قطعا با آب فراوان سیراب شان  می گردانیم(١٦))الجن/١٦

    اى  مؤمنان؛ یکی دیگر از اسباب بارش باران و نزول رحمت  الهی، نیکی  کردن  به  مخلوقات  است زیرا  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( إنما  يرحم  الله  من عباده  الرحماء) يعني: (خداوند تنها به بندگان  شفیق و مهربانش- که به دیگران نیکی می کنند- رحم  می نماید)صحيح  بخاري حدیث (١٢٨٤) و صحيح  مسلم حديث (٩٢٣) از أسامه بن زيد  رضي  الله  عنه.

    بنابراین  به مستمندان و نیازمندان  خود رسیدگی کنید زیرا  سزا از جنس عمل  است و خداوند  " شکور " و قدرشناس  می باشد و می فرماید: (هَلْ جَزَاءُ الْإِحْسَانِ إِلَّا الْإِحْسَانُ)یعنی: ( آیا پاداش نیکی  کردن  غیر  از نیکی دیدن خواهد  بود؟)الرحمن/٦٠

    و از ابوهریره رضی  الله  عنه  روایت است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: (بينما رجلٌ يمشي بفلاةٍ من الأرض فسمِعَ صوتاً في سحابةٍ: اسقِ حديقةَ فلانٍ، فتنحى ذلك السحابُ، فأفرغ ماءَه كلَّه حيث أُمر، فلما سُئل صاحبُ الحديقةِ عن عملِه؟ قال: أتصدَّقُ بثلثِ ما يخرج منها، وآكل أنا وعيالي ثلثاً، وأرُدُّ فيها ثلثاً)یعنی: (مردی در حالیکه  از صحرای  وسیعی  می گذشت  صدایی با این مضمون  از ابرها شنید که: باغ  فلانی  را آبیاری  کن، لذا آن ابر دور گشت و همه ی  آب  خود را به مکانی  که به او دستور  داده  شده  بود سرازیر  کرد؛ وقتی از عملکرد صاحب  باغ  سؤال شد در پاسخ  گفت: من یک سوم در آمد  باغ  را به مستمندان  صدقه  می دهم و یک سوم  آن را برای خود و خانواده  ام نگه  می دارم و یک سوم آن را برای کشت آن کنار  می گذارم) صحیح مسلم  حدیث(٢٩٨٤)

    طبق فرمایش رسول الله صلی الله علیه وسلم، صدقه دادن خشم خداوند  مهربان  را فرو می نشاند لذا به مستمندان  و اطرافیان تان  نیکی کنید چرا که خداوند  نیکوکاران را دوست  دارد.

    ای مؤمنان:

    یکی دیگر از عوامل  بارش  باران آمرزش  طلبیدن  زیاد  از خداوند  متعال  میباشد زیرا  خداوند  متعال  به هنگام حبس  باران از بندگانش  آنها را به توبه و طلب آمرزش توصیه  می کند  و می فرماید: (فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كَانَ غَفَّارًا(١٠)يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَارًا(١١)) یعنی: ( لذا  به آنها گفتیم: از پرودگار  خویش طلب  آمرزش  بخواهید  چرا که او بس آمرزیده  است (۱۰) تا باران  پی در پی ای برای شما فرو فرستد (۱۱)) نوح/۱۰-۱۱ و همچنین خداوند  می فرماید: (وَيَا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَارًا وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلَىٰ قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ)یعنی: (-هود علیه  الصلاة  والسلام- به قوم  خودش  گفت: ای قوم  من از پرودگارتان  طلب  آمرزش  کنید  و سپس  بسوی  او توبه  نمایید( به گناه  بازنگردید) تا- باران- پی در پی آسمان  را بر شما  فرو فرستد و نیرویی  بر توان  تان بیفزاید- تا- مجرمانه  روی  برنگردانید)هود/٥٢

    ای  بندگان  خدا؛ شما  نیز  از پرودگارتان  آمرزش  بطلبید و با  توبه  ای صادقانه  و خالصانه گناهان  را برای  همیشه  ترک کنید  تا مشمول الطاف  و رحمات بی کران الهی  بگردید.

    خطبه  دوم:

    ای بندگان خدا؛ بدانید و آگاه باشید که یکی از عوامل  اصلی بارش باران، دعا کردن  به درگاه خداوند  و اصرار ورزیدن بر دعاء می باشد زیرا  پرودگار  شما بس نزدیک و اجابت  کننده  دعاها است و خلاف وعده  نمی کند  لذا  با حسن ظن به خداوند و با اظهار  فقر و نیاز در مقابل  او دست به دعاء بردارید  تا مصیبت  حبس باران را از شما بردارد تا  از این گرفتاری عبرت  بگیرید و بسوی او توبه کنید زیرا در حدیث  صحیحی وارد شده است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( ضَحِك ربُّنا من قنوطِ عبادِهِ، وقُرْبِ غِيَرِه) یعنی: ( پرودگار  ما از یأس  و  نا امیدی بندگانش  و نزدیک شدن- رحمت  خویش بر آنها در همان حال - که عامل  گشایش  کارشان  است می خندد)مسند امام  احمد(١٦٢٨٨) و سنن ابن ماجة (١٨١) از رزين رضي  الله  عنه؛ الكنانى می گوید: در سند این حدیث اشکال  وجود  دارد اما ابن حبان، وکیع  را در کتاب  " الثفات" خویش و امام ذهبی  در " المیزان" - معتبر- ذکر  کرده  اند  و بقیه روایان  آن، کسانی هستند که امام  مسلم به آنها استناد نموده است.

    ای مؤمنان خداوند  را خالصانه  بخوانید  تا رحمات  خویش را بر شما نازل کند   زیرا  خود وعده  داده  است که درخواست دعاء  کننده  را پاسخ  می دهد: ( وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِي إِذَا دَعَانِ)يعني: ( و هنگامی  که  بندگان  من، از شما  درباره من سوال  کنند  -که  من به  آنها  نزدیک  هستم  یا دور، بگو:- من نزدیک  هستم  و دعای  دعاء  کننده  را  هروقت  که  مرا  بخواند  جواب  می دهم)البقرة  /  ۱۸۶

     انس بن مالگ رضی الله عنه می فرماید : در زمان رسول الله صلى  الله  عليه  وسلم مردم دچار خشک سالی دچار شدند، دریکی از روز های جمعه هنگامیکه رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  مشغول ایراد خطبه بودند، شخص بادیه نشینی برخاسته وگفت: ای رسول خدا! اموال ما هلاک، واهل و اولاد ما به قحطی دچارشده اند ، برای- بهبود حال ما- دعاکن؛ رسول الله  صلی الله علیه وسلم  دست به دعا برداشت، و این در حالی بود که  اثری از ابر در آسمان مشاهده نمی کردیم، سوگند به ذاتیکه جانم در دست او است، هنوز دست خود را از دعاء پایین نیاورده  بود ، که ابرهایی به سان کوه ها نمایان گردیدند، وهنوز از منبر پایین نیامده بود که دیدم آثار باران از ریش مبارک شان چکه  می کند،همان روز وفردای آن وپس فردای آن و روز های دیگر تا روز جمعه آینده باران بارید..)صحیح بخاری حدیث۹۳۳

    ای بندگان خدا؛ با اصرار از خداوند  بخواهید  تا دل های ما را با باران  علم و ایمان  سیراب  کند و بارانی پربرکت و سودمند  را بر سرزمین  مان  سرازیر  نماید؛ پرودگارا  اقرار می کنیم  که هیچ  معبود بر حقی  جز  ذات  تو وجود  ندارد و همه  ما در برابر  تو فقیر و نیازمند  هستیم پس باران  رحمت  خویش  را بر ما فرو فرست  و ما را از نا امیدان مگردان.

    شیخ  دکتر/ خالد  بن عبدالله  المصلح

    جزئیات
    0
    654
  • حقوق قرآن والاقدر
  • ای مؤمنان؛

    تقوای خداوند را پیشه  کنید و او را از بهر نعمت نزول  قرآن شکر  و سپاس  گویید، قرآنی  که خداوند  آن را بهار دل مؤمنان قرار  داد و سیدنا  علی رضی  الله  عنه در مورد آن فرمود: (هو كتابُ الله، فيه نبأُ من قبلَكم، وخبرُ ما بعدَكم، وحكمُ ما بينَكم، هو الفصلُ ليس بالهزلِ، مَن تركَه مِن جبارٍ قصمَه اللهُ، ومن ابتغى الهدى في غيرِه أضلَّه اللهُ، وهو حبلُ اللهِ المتينِ، وهو الذِّكرُ الحكيم، وهو الصراط المستقيم، وهو الذي لا تزيغ به الأهواءُ، ولا تلتبس به الألسنةُ، ولا يشبع منه العلماءُ، ولا يخلق عن كثرةِ الردِّ، ولا تنقضي عجائبُه، وهو الذي لم تنتِه الجِنُّ إذ سمعته حتى قالوا: ﴿ إنَّا سَمِعْنَا قُرْآناً عَجَباً(۱) يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِه(۲)) من قال به صدقَ، ومن عمل به أُجر، ومن حكمَ به عدلَ، ومن دعا إليه هُدِي إلى صراط مستقيمٍ) یعنی: ( قرآن، کتاب خداوند است که  اخبار گذشتگان و آیندگان تان در آن درج شده و  در بین شما داور است و جدا کننده  حق از باطل می باشد و شوخی  نیست؛ کسیکه  از روی سرکشی  آن را ترک کند  خداوند هلاکش  می کند  و کسیکه  هدایت را در چیزی  غیر از آن بجوید خداوند  گمراهش می کند  زیرا  قرآن رشته  ناگسستنی خداوند و کلامی  برخاسته  از علم و حکمت بی کران اوست و راه  مستقیمی است که افکار با آمیخته شدن آن منحرف  نمی شوند  و زبان ها هنگام تلفظ آن ابهام آلود نمی شوند و  علماء از آن سیر  نمی گردند و باوجود  تکرار  زیاد کهنه  نمی شود و شگفتی های  آن به اتمام  نمی رسد و هنگامی  که جن ها آن را شنیدند بی درنگ  گفتند: (إنَّا سَمِعْنَا قُرْآناً عَجَباً(١)يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِه(٢)) یعنی: ( بی تردید ما قرآن شگفت آور(و بی نظیری) شنیدیم(۱) که بسوی هدایت راهنمایی  می کند  لذا  به آن ایمان  آوردیم(۲))الجن/۱-۲ کسیکه  با آن سخن  بگوید، راست گفته است و کسیکه  به آن عمل کند  مشمول  پاداش  می گردد  و کسیکه  با آن حکم  کند  عدالت  ورزیده  و کسیکه  بسوی آن دعوت  کند - در حقیقت خودش اولین فردی است که- به راه  راست هدایت  شده است)سنن ترمذی (٢٩٠٦)

    ای امت قرآن:

    مطالب  مذکور  برخی  از ویژگی  های  کتاب والاقدر ما بود و خداوند متعال  بسیاری از ویژگی  های آن را در کتابش  برشمرده  و نقش و رسالت  آن را بیان  داشته  و حقوقی  که ما در قبال آن ملزم  به رعایت شان  هستیم  را عنوان نموده  است.

    ای مومنان خداوند  متعال کتاب والاقدر خویش را "روح" معرفی کرده و فرموده است: (وَكَذَٰلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ رُوحًا مِنْ أَمْرِنَا ۚ مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ وَلَا الْإِيمَانُ) یعنی: (- ای پیامبر-همانند-سایر پیامبران- ما روح و جان مایه ای (به نام قرآن) را به فرمان خود بر شما وحی کردیم و این در حالی است که شما - پیش از این- نسبت به کتاب( قرآن) و ایمان آگاهی نداشتی)الشوری/٥٢

    آری؛ قرآن کریم روحی است که خداوند  متعال  توسط  آن دل های پرهیزکاران  را زنده  می گرداند چه بسیار مردگانی  که خداوند متعال  آنها را با نور  قرآن حیات  بخشیده است: (أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِنْهَا ...َ)يعني: ( آیا فردی  که -به سبب  کفر وگمراهی- مرده  ای  بود  و ما او را با -قرآن- زنده  گرداندیم و نوری- از أنوار  ایمان  در پرتو  قرآن- برای  او قرار  دادیم  تا در روشنایی  آن  میان  مردم  حرکت  کند همانند  فردی  است  که  در تاریکی  های  -شرک  و کفر وگناه-  فرو رفته و نمی تواند  از آنها  بیرون  بیاید؟)الانعام/۱۲۲ پس ای مؤمنان  شما بایستی حیات و زندگانی  قلب های خویش را در پرتو قرآن بجویید  زیرا  گواراترین  و سعادتمند ترین زندگی تنها در پرتو زیستن با روح  قرآن محقق خواهد شد.

    ای مؤمنان؛یکی دیگر از ویژگی های قرآن والاقدر" نور" می باشد؛ خداوند فرماید: (فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنَا ۚ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ) يعنى: ( پس به الله  و پیامبرش  و نوری  که فرستاده ایم ایمان  بیاورید و خداوند  نسبت  به کارهایی که انجام می دهید بس آگاه  است)التغابن/٨ و همچنین خداوند  می فرماید: (ۚقَدْ جَاءَكُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَكِتَابٌ مُبِينٌ (١٥)يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ(١٦))المائدة/١٥-١٦ يعنى: ( بدون  شک نوری  که همان کتاب (قرآن)روشنگر است از جانب  خداوند بسوی شما  آمده است (١٥) خداوند توسط آن، کسانی را که به دنبال  خوشنودی او هستند را به راه های نجات رهنمون می کند و به اراده  خود آنها را از تاریکی های به سمت روشنایی  سوق می دهد و به راه  راست هدایت  شان  می نماید(١٦))المائدة/١٥-١٦

    بنابراين  قرآن، نوری است که قلب های مؤمنان و مسیر پرهیزکاران توسط  آن روشن  می شود و خداوند  متعال  توسط آن مؤمنان  را از تاریکی ها و بدبختی ها بسوی نور و کامیابی سوق  می دهد و این مهم تنها برای فردی  تحقق  می یابد  که به دستوراتش عمل کند و از ممنوعاتش اجتناب ورزد.

    ای مؤمنان:

    از ویژگی های قرآن والاقدر،"فرقان"( جدا کننده حق از باطل) است؛ خداوند می فرماید: (تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ عَلَىٰ عَبْدِهِ لِيَكُونَ لِلْعَالَمِينَ نَذِيرًا)يعنى: ( -الله- آن ذات  پربرکتی است که فرقان  را بر بنده  اش فرستاد  تا هشداری  برای جهانیان باشد (۱))الفرقان/۱ بنابراین قرآن، فرقان و جداکننده ای است که  حق را از باطل، هدایت را از گمراهی، کژی را از راستی نمایان  می کند و مؤمنان  و صالحان  را از کفار و فاسدان، مصلحان  را از مفسدان، رستگاران  را از زیانباران، هدایت شدگان  را از گمراهان متمایز می نماید  لذا با تلاوت  و تدبر  در این کتاب بزرگ، خود را به صفات  مؤمنان زینت  دهید و از صفات  کافران و مشرکان  و فاسقان دوری  گزینید.

    ای مؤمنان؛

    خداوند متعال قرآن والاقدر را ، اندرز و شفا و   هدایت  و رحمتی  برای مؤمنان معرفی کرده و فرموده است : (يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَشِفَاءٌ لِمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ) یعنی: ( ای مردم؛ برای شما پند و اندرز و شفایی برای - بیمارهایی- که در سینه ها است از جانب  پرودگارتان  آمده است( که قرآن نام دارد) و- علاوه  بر آن- هدایت و رحمتی  برای مؤمنان می باشد) یونس/٥٧ بنابراين  قرآن بهترین پند و اندرز برای رهپويان حقیقت وسودمند ترین  درمان برای بیماری  های  روحی و آفت های معنوی  قلب می باشد و موثرترین  علاج  برای زدودن  شبهه  ها و شهوت  ها است و علاوه  بر اینها مایه هدایت و رحمتی  برای مؤمنان می باشد و راست ترین راه را به آنها نشان  می دهد  و صحیح ترین  راه و روش  را به آنها  می نمایاند و راه های رسیدن  به بهشت و مصون  ماندن از دوزخ  را برای شان تبیین  می کند،

    ای مؤمنان؛

    مطالب مذکور برخی از ویژگی های باشکوه قرآن والاقدر هستند که خداوند  متعال  در کتابش به آنها  اشاره  فرموده  است که هر یک از آنها بیانگر شکوه و  بزرگی این کتاب  روشنگر و حیات بخش می باشند؛

    آری؛ قرآن کریم کتابی است  که پایان بخش کتاب های خداوند متعال و بزرگ ترین  معجزه  پیامبر صلی الله  علیه وسلم و همچنین سرآمد  معجزه همه  پیامبران الهی می باشد زیرا  هیچ پیامبری  کتابی  همانند قرآن را دریافت  نکرده  است و علاوه  بر  آن، قرآن کتابی  است که سخنوران از آوردن نظم و  وزنی همانند آن ناتوان اند و معانی مختصر أما پرمعنایش أهل بلاغت  را شگفت زده کرده و دل دانشمندان و  حق جویان  را ربوده  است و راست گفت پرودگارمان: (اللَّهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتَاباً مُتَشَابِهاً مَثَانِيَ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَقُلُوبُهُمْ إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ ذَلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشَاءُ وَمَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ )یعنی: (الله ذاتی است که بهترین گفتار (قرآن) را فرستاده است و آن کتابی است- که از لحاظ معنا و مفهوم همگی- مشابه همدیگر هستند و مفاهیم آن - بصورت مکرر در جاهای متعدد تکرار شده اند که با تلاوت آن پوست کسانی که از پرودگار شان می ترسند به لرزه می افتد و پس از آن پوست و دل های شان با یاد خدا نرم می گردد- و به آرامش می رسد؛ این- کتاب نسخه- هدایت خداوند است و هر فردی را که بخواهد با آن هدایت می کند) الزمر/۲۳

    خطبه دوم:

    اما بعد:

    ای مؤمنان؛

    قرآن کریم حقوقی بر ما دارد که بایستی آنها را رعایت کنیم لذا ای بندگان خدا حقوق این کتاب والاقدر را ادا کنید و به تکلیف خود در قبال آن عمل نمایید؛

    ای مؤمنان؛ از جمله حقوق قرآن، خرسند شدن به وجود آن در میان ما است زیرا قرآن کریم نعمتی است که بیش از هر نعمت دیگر شایستگی خرسند شدن به آن را داراست همانطور  که  خداوند  می فرماید: (يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَشِفَاءٌ لِمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ (٥٧) قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ(٥٨)) يعنى: ( ای مردم؛ برای شما پند و اندرز و شفایی برای - بیمارهایی- که در سینه ها است از جانب  پرودگارتان  آمده است( که قرآن نام دارد) و- علاوه  بر آن- هدایت و رحمتی  برای مؤمنان می باشد(٥٧) - ای پیامبر- بگو - مردم- باید به فضل و رحمت خداوند(موهبت های الهی که در رأس آن قرآن است) خوشحال باشند که این (قرآن) از همه چیزهایی که- از اموال دنیا- می اندوزند بهتر است(٥٨))يونس/٥٧-٥٨

    أبوسعيد رضي  الله  عنه در تفسیر  این آیه  می فرماید: (فضلُ اللهِ القرآنُ، ورحمتُه أن جعلكم من أهلِهِ)یعنی: ( فضل خداوند قرآن  است و رحمت او این است که شما را از اهل قرآن بگرداند) الجامع لأحكام  القرآن٨/٣٥٣

    ای بندگان خدا؛ لازمه خرسند  شدن به قرآن، احترام  نهادن  به  آن و عمل نمودن  به رهنمودهایش و انتقال آنها به دیگران است زیرا سوگند به خدا آموزش و آموختن و عمل  کردن به قرآن بهتر از همه چیزهایی  است که مردم از کالاهای  دنیا و زینت های  آن می اندوزند.

    ای مؤمنان؛

    از حقوق دیگر قرآن والاقدر، تلاوت  کردن  آن است: (إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتَابَ اللَّهِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَأَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلَانِيَةً يَرْجُونَ تِجَارَةً لَنْ تَبُورَ (۲۹) لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ ۚ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ(۳۰))یعنی: ( کسانی  که قرآن را تلاوت  می کنند و نماز را به پا می دارند  و از رزق  و  روزی  ای که به آنها  ارزانی  کرده  ایم پنهان و آشکار  می بخشند  بی تردید به معامله ای  امیدوار هستند که هرگز بی رونقی شود (۲۹)چرا که خداوند  پاداش  شان را کامل خواهد داد و- علاوه بر آن- از فضل خود بر- پاداش- آنان خواهد  افزود؛ بی تردید  خداوند  بسیار آمرزنده و قدردان  است(۳۰))فاطر/۲۹-۳۰

     و رسول الله  صلى  الله  عليه  وسلم مى فرمايد: ( إقرؤوا القرآن  فإنه  يأتي  يوم  القيامة  شفيعا لأصحابه) يعني: ( قرآن را تلاوت  کنید  زیرا  قرآن در روز قیامت  برای کسانی که- در دنیا با او همراه  بودند- شفاعت  خواهد  کرد)صحیح مسلم حدیث(٨٠٤) از ابوامامة باهلي رضي  الله  عنه.

    بنابراين قرآن را زیاد  تلاوت  کنید و در آن تدبر  نمایید و آن را در زندگی  تان  پیاده  سازید  زیرا تلاوت قرآن زنگار دل ها را می زداید و آنها را پاک  می گرداند و انسان  را بسوی انجام عبادت ها و ترک گناهان سوق می دهد و او را به در راستای نزدیک شدن به خداوند راغب تر می سازد.

    ای مؤمنان؛

    یکی از حقوق مهم  این کتاب  والاقدر که امروز بسیار  ضایع  می شود تدبر  و  تفکر  در معانی  آن است زیرا  خداوند  می فرماید: (كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ)يعنى: ( - قرآن- کتاب بابرکتی است که آن را  بر شما فرستاده ایم  تا در آیاتش بیندیشند و صاحبان  عقل  و خرد- از آنها- پند بگیرند)ص/۲۹ و در نکوهش کسانی که از تدبر  و  تامل  در کتابش روی گردانی می کنند می فرماید: ( أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآَنَ أَمْ عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا)يعني: ( آیا  در-آیات- قرآن نمی اندیشند  یا اینکه  بر  قلب  هایی  قفل های  -گناه  و نفاق- زده  شده  است؟)محمد/۲۴

    ای مؤمنان تقوای خداوند  را پیشه کنید  و در آیات  کتاب  والاقدرش تدبر  نمایید  زیرا  بدون  تدبر  در آیات  قرآن نمی توان  از آن بهره  جست و سلف صالح  رحمهم  الله  نیز  همین  شیوه  را در برخورد  باقرآن  داشتند  بطوریکه  وارد شده است برخی از آنها  تمام شب را با تکرار و تدبر در مفاهیم یک آیه  صبح می نمودند.

    ای مؤمنان؛

    یکی از حقوق مسلم قرآن کریم، احترام  نهادن  به آن است زیرا  سخن پرودگار والامرتبه و بزرگوار می باشد و اهل علم بر ضرورت  احترام  گذاشتن  به قرآن کریم  و صیانت آن از بی احترامی  اتفاق  نظر دارند  و کسیکه  کوچکترین  اهانت به قرآن کریم روا دارد یا چیزی  از آن را مورد تمسخر و  استهزاء قرار بدهد در واقع  به خداوند  متعال  کفر ورزیده  است و به اتفاق  مسلمانان کافر  می باشد  لذا  در صیانت  و احترام  گذاری به این کتاب  والاقدر  کوشا  باشید  و جای ویژه  ای برای آن در دل ها و زندگی تان قرار بدهید.

    از حقوق دیگر قرآن کریم این است که بدون  وضوء مورد لمس  قرار نگیرد و شخص جُنٌُب (کسیکه غسل  جنابت  بر او لازم است) آن را تلاوت نکند  و پشت  کردن  به آن و یا دراز  نمودن  پا در مقابل  آن و قرار دادن  آن در مکانی که مورد احترام  نیست جایز نمی باشد لذا تقوای  خداوند  را پیشه  کنید  و کتابش  را ارج  نهید: ( ذَٰلِكَ وَمَن يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ)یعنی: ( حقیقت اینگونه است:  هر فردی كه  به مراسم و برنامه  های الهی ارج و ارزش نهد بدون شک این امر نشانه  تقوای دل ها است)الحج/۳۲

    اى مؤمنان؛

    یکی دیگر از حقوق این کتاب  والاقدر  و هدایتگر، چنگ زدن وتمسك جستن  به آن است زیرا  خداوند  متعال خطاب به پیامبرش علیه الصلاة  والسلام  می فرماید: (فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ ۖ إِنَّكَ عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ)يعنى: ( به چیزی  که بسوی  شما  وحی  شده  است  چنگ بزن؛ بی تردید شما  بر راه  راست قرار داری)الزخرف/٤٣ و چنگ زدن  به قرآن  کریم  با پیروی کردن از آن و حلال  شمردن  حلال  آن و عمل به آن و حرام  دانستن  حرام  آن و دوری  جستن  از آن و داوری  نمودن  توسط  آن و عدم  کفر ورزی به کوچکترین  بخش  آن محقق  می گردد همانطور  که  خداوند  می فرماید: (اتَّبِعُوا مَا أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمَْ)يعنى: (از چیزی  که  بسوی  شما  فرستاده شده  است  پیروی نمایید)الأعراف/۳

    ای مؤمنان تقوای خداوند  را پیشه  کنید  و طوری صادقانه  از قرآن پیروی نمایید  که آثار آن در کردار  و  گفتار  و اخلاق  تان نمایان  شود و نسبت به تلاوت  و حفظ و تدبر  و تفکر و آموختن  و  عمل به آن اهتمام  بورزید  زیرا  کسیکه  به آن چنگ بزند  هدایت  می یابد؛ لذا  همگی به این رشته  ناگسستنی  الهی  چنگ بزنید؛

    شیخ  دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح

    حقوق القرآن العظيم

    جزئیات
    0
    421
  • حال کسانی که در آستانه مرگ قرار دارند
  • ای مؤمنان؛ آنچنانکه شایسته خداوند است تقوای او  را پیشه  کنید چرا که  پرودگارتان می فرماید: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ)يعنى: ( ای مؤمنان، آنچنان که  شایسته خداوند  است تقوای  او را پیشه  کنید و تنها  در حالی  که تسلیم  و فرمانبردار  او هستید  بمیرید)آل عمران/۱۰۲ خداوند  متعال به همه  ما دستور داده  است تا لحظه  مرگ تقوای  او  را پیشه  کنیم لذا  پیشه کردن تقوی مدت معین و زمان محدودی  ندارد؛ بلکه بایستی  تا لحظه  به سر آمدن  عمر و خارج شدن روح از بدن بر آن مواظبت  نمود؛

    پروردگارا ما را از بندگان پرهیزکار و حزب  رستگار و دوستان  صالح  خود قرار  بده؛

    خداوند  در قرآن می فرماید: (كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۖ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ)يعنى: ( هر موجودی مزه  مرگ را می چشد و بی تردید در روز قیامت  پاداش های تان بطور کامل  به شما داده  می شود لذا هر آنکه  از آتش  دوزخ  نجات  داده شد و وارد بهشت گردیده شد قطعا  رستگار شده است و زندگانی  دنیا  تنها  کالای فریبنده  است)آل عمران/١٨٥

    آری؛ مرگ حقیقتی  است که بسیاری  از آن غافل اند: (كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْت)یعنی: ( هر موجودی مزه  مرگ را می چشد) لذا  مرگ هم مزه ای دارد که بایستی  آن را چشید  و به همین دلیل  است  که  خداوند  متعال  در سه آیه متفاوت از قرآن می فرماید: (كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْت)یعنی: ( هر موجودی مزه  مرگ را می چشد)(آل عمران/١٨٥)، (الأنبياء/٣٥)، (العنكبوت/٥٧)

    مرگ یکی از آفریده  های خداوند  متعال می باشد که در مقابل زندگی  آفریده شده است و حکمت  آفرینش این دو پدیده، آزمون الهی از بندگان  می باشد: (ِتَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ(۱) الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ(۲))یعنی: ( والا مقام و دارای  خیرات  بسیارفراوان است آن ذاتی که فرمانروایی  کائنات از آن اوست و او بر هر چیزی توانا  است (۱) ذاتی که مرگ و زندگی  را آفرید تا شما را امتحان  کند که کدامین  تان نیکوکارتر هستید (۲)) الملك/۱-۲

     مرگ یکی از آفریده  های خداوند است که توسط  آن  بندگان مورد آزمون قرار می گیرند و محتوی انواع  و  اقسام ابتلاءات و آزمون ها می باشد که بایستی  از آنها عبرت  گرفت.

    امام  احمد رحمه الله در حدیث  صحیحی از براء  بن عازب  رضي  الله  عنه  روایت می کند که گفت: ( خرجنا مع رسول الله صلى الله عليه وسلم في جنازة رجل، فانتهينا إلى القبر ولم يُلحد فجلس رسول الله صلى الله عليه وسلم وجلسنا حوله، كأنَّ على رؤوسنا الطير)یعنی: ( به همراه  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  جهت تشییع و دفن جنازه  فردی خارج شدیم و به کنار قبر رسیدیم اما  چون لحد قبر آماده  نشده  بود رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  نشست و ما نیز  گرداگرد ایشان  نشستیم و ساکت  بودیم)

    صحابه  رضی  الله  عنهم منتظر بودند تا در این صحنه مملو از عبرت، پندی از رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  بشنوند  اما تنها کسانی از گردهمایی مردگان و زندگان  پند  می گیرند  که دل  های شان همانند صحابه رضی  الله  عنهم و سایر سلف صالح  امت  زنده باشد زیرا رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم می فرماید: (إني كنت قد نهيتكم عن زيارة القبور فزوروها فإنها  تذكركم الآخرة) یعنی: ( من شما را از زیارت  قبرها  نهی کرده  بودم  اکنون- که توحید و ایمان در دل های تان تثبیت شده است و بیم شرک ورزی در شما نیست- قبرستان ها را زیارت  کنید چرا که - زیارت قبور- موجب یادآوری آخرت  برای شما می شود)

    براء  بن عازب رضی  الله  عنه می فرماید: ( گرداگرد رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  نشستیم  و س، اکت  بودیم) به فروتنی  اشرف  مخلوقات و سرور  فرزندان  آدم بنگرید که  در بین اصحاب  خود در یک مجلس می نشیند ومکان برتری برای خودش برنمی  گزیند؛ مجلس مذکور را تصور کنید و با آنها همراه  شوید؛ براء  بن عازب  رضی  الله  عنه می فرماید: ( وأخذ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم عوداً ينكت به الأرض، فرفع رسول الله صلى الله عليه وسلم رأسه محدثاً أصحابه: استعيذوا من عذاب القبر، استعيذوا من عذاب القبر، استعيذوا من عذاب القبر) یعنی: ( رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  چوبی را در دست گرفت و با آن به زمین می زد و سپس سر خود را بلند کرد و خطاب  به اصحابش  فرمود: از عذاب  قبر به خداوند  پنا  ببرید،از عذاب  قبر به خداوند  پنا  ببرید، از عذاب  قبر به خداوند  پناه ببرید) سپس رسول  الله صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( إن العبد اذا  كان  في اقبال  من الآخرة  و انقطاع  من الدنيا) یعنی: ( هنگامی که بنده  در آستانه رهسپار شدن به آخرت و ترک دنیا باشد..)

    این  همان  لحظه ای است که روح  به گلوگاه می رسد و خداوند در بیان ضعف  انسان می فرماید: (فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ(٨٣)وَأَنْتُمْ حِينَئِذٍ تَنْظُرُونَ (٨٤) وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ وَلَٰكِنْ لَا تُبْصِرُونَ(٨٥))يعنى: ( چرا هنگامی که روح  به حنجره  می رسد- نمی توانید آن را بازگردانید؟-(۸۳) و در آن لحظه  تنها نگاه  می کنید(٨٤) در حالیکه  ما به او نزدیک تر از شما هستیم  ولی شما نمی بینید (٨٥))الواقعة/٨٣-٨٥ و تعبیر رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  از  لحظه احتضار چنین است: ( هنگامی که بنده  در آستانه رهسپار شدن به آخرت و ترک دنیا باشد)  لذا  " قبر" نخستین  منزل  آخرت  است.

    سپس رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم در توصیف وداع مؤمن  از دنیا می فرماید: ( نزلت إليه ملائكة كأن وجوههم الشمس، فيجلسون منه مد البصر، ثم يجيء ملك الموت حتى يجلس عند رأسه فيقول: أيتها النفس الطيبة، اخرجي إلى مغفرة من الله ورضوان) یعنی: ( در آن لحظه  ملائکه  ای با چهره  های درخشانی که به سان آفتاب تابان هستند نزد او فرستاده  می شوند و تا جایی  که چشم می بیند نزد او می نشینند، سپس ملک الموت می آید و بالای  سر او می نشیند  و می گوید: ای روح  پاک بسوی آمرزش و رضایت خداوند  خارج شو) رسول الله  صلى  الله  عليه  وسلم در توصیف چگونگی  خارج  شدن  روح از بدن  انسان  مؤمن و  موحد می فرماید: ( فتخرج تسیل كما تسیل القطرة من فی السقاء، فیأخذها فإذا أخذها لم یدعوها فی یده طرفة عین حتی یأخذوها فیجعلوها فی ذلك الكفن، وفی ذلك الحنوط) یعنی: ( روح-مؤمن- همانند قطره  آبی که به آسانی از کوزه  خارج  می شود- از بدن او خارج  می گردد و آنگاه- ملک الموت- آن  را می گیرد و سپس ملائکه رحمت فورا و به فاصله  یک چشم به هم زدن آن را از دست او گرفته و در کفن  و عطرهای  بهشتی می گذارند) بنابراین روح نیز  همانند بدن کفن پیچ و عطرآگین می شود البته  با این تفاوت  که مسئول  تکفین  روح، ملائکه  هستند  و نه  انسان ها.

    سپس رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  می فرماید: (ویخرج منها كأطیب نفحة مسك وجدت علی وجه الأرض، قال: فیصعدون بها، فلا یمرون ـ یعنی بها ـ علی ملأ من الملائكة إلاَّ قالوا: ما هذا الروح الطیب؟ فیقولون: فلان ابن فلان، بأحسن أسمائه التی كانوا یسمونه بها فی الدنیا، فیستفتحون له فیفتح له، فیشیعه من كل سماء مقربوها ، إلی السماء التی تلیها، حتی ینتهی به إلی السماء السابعة، فیقول الله عز وجل: اكتبوا كتاب عبدی فی علیین) یعنی: ( بهترین بوی خوش روی زمین  از روح - مؤمن- ساطع   می شود و آن رابسوی  آسمان  بالا می برند  و به هر گروهی از ملائکه  که می رسند از آنها می پرسند: این روح پاک و خوش بو از آن کیست؟ آنها می گویند: این روح  از آن فلانی فرزند فلان  است و او را با زیباترین  نامی  که در دنیا داشته  است می نامند  تا اینکه  به انتهای  آسمان  دنیا  می رسند، سپس درخواست می کنند  تا دروازه  آسمان  دوم  برای شان  باز گردد و آسمان  دوم  برای شان  گشوده  می شود و همه  ملائکه ای که نزدیک آن روح  قرار  دارند  در تشییع آن مشارکت  می کنند وبه همین  ترتیب آسمان های  بعدی را می پیمایند  تا به آسمان هفتم- نزد خداوند متعال- برسند) این حدیث بیانگر آن است که خداوند  متعال در آسمان  است زیرا  خود می فرماید: (الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى) یعنی: ( خداوند  بسیاربخشنده  بر بالای  عرش- خود که در آسمان  است- قرار  گرفت)طه/۵ و همچنین می فرماید: ( (أَأَمِنْتُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ..ُ) یعنی: ( آیا خود را از- خداوندی- که در آسمان  است ایمن می دانید..)الملك/١٦

    سپس رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( فیقول الله عز وجل: اكتبوا كتاب عبدی فی علیین و أعیدوه إلی الأرض فإنّی منها خلقتهم وفیها أعیدهم ومنها أخرجهم تارة أخری) يعني: ( - هنگامی که روح  را به آسمان  هفتم  بردند- خداوند می فرماید: جایگاه  بنده  مرا در " علیین" ( عالی مرتبه ترین جایگاه  بهشت) ثبت  کنید  و او را دوباره  به زمین  بازگردانید زیرا  من آنها را از زمین  آفریده  ام و دوباره به زمین  برمی گردانم و بار دیگر آنها را از زمین  خارج خواهم کرد) رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( فتُعاد روحه في جسده فيأتيه ملكان فيجلسانه فيقولان له: من ربك؟ فيقول: ربي الله، فيقولون له: ما دينك؟ فيقول: ديني الإسلام، فيقولان له: ما هذا الرجل الذي بُعِثَ فيكم؟ فيقول: هو رسول الله صلى الله عليه وسلم، فيقولان له: ما عِلْمُك بهذا؟ يقول: قرأت القرآن فآمنت به وصدقت، فينادي مناد من السماء: أن صدق عبدي فأفرشوه من الجنة وافتحوا له باباً إلى الجنة، قال: فيأتيه من ريحها وطيبها ويفسح له في قبره مدَّ بصره) یعنی: ( سپس روح  او به بدنش  باز گردانده می شود و دو  ملائکه  نزد او می آیند و از او می پرسند: پرودگار تو کیست؟ بنده- مؤمن- پاسخ  می دهد: پرودگار من الله است، سپس می پرسند: دین تو چیست؟ پاسخ  می دهد: دین من اسلام  است، و سپس به او می گویند: شخصی  که بسوی شما  فرستاده  شده بود کیست؟ در پاسخ  می گوید: او رسول الله  صلى  الله  عليه  وسلم است؛ به او می گویند: چگونه به این مطلب  پی بردی؟ پاسخ  می دهد: قرآن را تلاوت  کردم  و به آن ایمان  آوردم و- مفاهیم آن را- تصدیق  نمودم؛ آنگاه   صدایی از آسمان ندا می دهد که بنده  ام راست گفت لذا  زیراندازی از بهشت  برای او پهن  کنید  و دروازه  ای از بهشت  را بسوی او بگشایید) رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم می فرماید: ( پس  نسیم  و عطر بهشتی برای او می وزد و تا جائیکه  چشمش می بیند  قبرش  برای او وسیع  گردانیده می شود) و در روایت  صحیح دیگری  وارد شده است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: (ويأتيه رجل حسن الوجه حسن الثياب طيب الريح، فيقول: أبشر بالذي يسرك، هذا يومك الذي كنت توعد، فيقول له: من أنت؟ فوجهك الوجه يجيء بالخير، فيقول أنا عملك الصالح) يعني: ( سپس  مرد خوش سیما   و خوش  لباس  وخوشبویی نزد  او می آید  و می گوید:امروز  همان روزی  است  که  به  تو  وعده  داده  شده  بود  پس  بدانچه که  تو را خوشحال  می کند  و آرزویش  را داشتی  بشارت بده؛شخص  مومن  می گوید: با این که  چهره  شما پیام آور خیر و خوبی است  اما  می خواهم  بدانم  که  شما  چه  کسی  هستید؟آن  مرد  پاسخ  می دهد: من کارهای  خوب  تو  هستم)

    آری؛ رسول الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( إذا مات ابن آدم تبعه ثلاثة: أهله وماله وعمله، فيرجع اثنان ويبقى واحد) يعنى: (هنگامی که انسان  بمیرد سه چیز به همراهش  رهسپار  می شوند: خانواده  و دارایی  و عملش که از میان  آنها دو مورد نخست( خانواده  و دارایی) بر می گردند و آن یک مورد ( عمل) با او باقی  می ماند) بنابراین  هر عمل خوب یا بد  که  در این دنیا  مرتکب  می شوید  در قبر به همراه  شما خواهند بود همانطور که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  در بیان حال بنده  کامیاب  فرمود: (من أنت، فوجهك الوجه الذي يجيء بالخير؟ فيقول: أنا عملك الصالح، فيبتهج ويُسَرُّ لما يرى من إكرام الله ونعيمه، فيقول: رب أقم الساعة، رب أقم الساعة، حتى أرجع إلى أهلي) یعنی: ( بنده  مؤمن  خطاب  به آن مرد خوش سیما  خواهد  گفت: با این که  چهره  شما پیام آور خیر و خوبی است  اما  می خواهم  بدانم  که  شما  چه  کسی  هستید؟آن  مرد  پاسخ  می دهد: من کارهای  خوب  تو  هستم، لذا با مشاهده پذیرایی گرم الهی و نعمت های موجود خوشحال  گشته  و خواهد گفت: پرودگارا  قیامت  را برپاکن، پرودگارا  قیامت  را برپاکن تا بسوی خانواده  و اموالم  بازگردم)

    آری؛ این چکیده  ای از شرح حال لحظات سخت و  دشوار فراق  از دنیا است که کودکان در آن پیر  می شوند و خردمندان عقل های خویش را می بازند  و همه  ما بدون  استثناء مزه  این لحظه  را خواهیم  چشید: (كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُون)یعنی: ( هر موجودی  مزه  مرگ را خواهد  چشید  و سپس  بسوی  ما بازگردانده می شوید)العنكبوت/٥٧ بنابراین  همه  ما دیر یا زود طعم مرگ را خواهیم  چشید و این  پدیده را تجربه  خواهیم  کرد  لذا  کسانی  که  کوله  بارشان  توحید و اخلاص  و عمل صالح  است  خداوند  را سپاس  گویند که آن لحظات  برای شان سهل  و آسان  خواهد بود  و کسانی  که  کوله  بارشان شرک  و  نفاق  و گناه  است  توبه  کنند که در غیر  این  صورت تنها خودشان  را ملامت کنند.

    رسول  الله صلى الله  عليه  وسلم  پس از بیان حال کامیابان، احوال  تیره  بختانی  که مرتکب  شرک و کفر و نفاق  و بدعت و گناه  شده اند  را بیان داشته  و می فرماید: ( وإنَّ العبد الكافر إذا كان في انقطاع من الدنیا وإقبال من الآخرة ، نزل إليه من السماء ملائكة سود الوجوه، معهم المسوح فيجلسون منه مدَّ البصر، ثم يجيء ملك الموت حتى يجلس عند رأسه فيقول: أيتها النفس الخبيثة، اخرجي إلى سخط من الله وغضب، فتتفرَّق في جسده فزعاً وهلعاً وخوفاً) یعنی: ( و هنگامی که بنده  کافر در حال ترک دنیا و  رهسپار شدن بسوی آخرت است، ملائکه  ای با چهره  های سیاه و حامل پارچه های زمخت از آسمان  برای او فرستاده  می شود و تا جاییکه  چشمش  می بیند نزد او می نشینند و سپس ملک  الموت  نزد او می آید و کنار سرش  می نشیند  و می گوید: ای روح  پلید  بسوی مجازات  و خشم خداوند خارج شو؛ آنگاه روح از وحشت و هراس و بیمی که بر او غالب  می شود در بدن  متفرق  می گردد) اما  این کار او را ازمجازات نمی رهاند زیرا: ( كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ) یعنی: ( هر موجودی مزه  مرگ را خواهد  چشید) سپس رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  می فرماید: (تتفرَّق في جسده، فينزعها كما يُنزع السَّفُّود من الصوف المبلول»، وهو شوك شديد العلوق بالصوف ونحوه. فيقول النبي صلى الله عليه وسلم في وصف هذه الحال: «فإذا أخذها لم يدعوها في يده طرفة عين، حتى يجعله في ذلك المسوح، ويخرج منها كأنتن ريح جيفة وجدت على وجه الأرض، فيصعدون بها إلى السماء، فلا يمرون بها على ملأ من الملائكة إلا قالوا: ما هذه الريح الخبيثة؟ فيقولون: فلان بن فلان بأقبح أسمائه التي يسمى بها في الدنيا، حتى ينتهى به إلى السماء الدنيا فيستفتحون له فلا يفتح له، ثم قرأ رسول الله صلى الله عليه وسلم قولَ الحقِّ رب العالمين: (لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ)یعنی: ( روح- انسان تیره  بخت که با شرک و کفر و نفاق در حال جان کندن  است- در بدنش  متفرق  می شود و ملک الموت آن را به مانند  سیخ خارداری که از پارچه  پشمی خیس به سختی خارج می شود  از بدنش بیرون  می کشد و ملائکه عذاب  بلافاصله  در کمتر  از یک چشم به هم زدن  آن را از دست ملک  الموت  می گیرند  و در پارچه  های زمخت  می گذارند و بوی بسیار بدی که شبیه بدبوترین لاشه  موجود  در زمین  است از آن ساطع  می میشود و- سپس- آن  را بسوی آسمان  بالا می برند  و به گروهی از ملائکه  که می رسند  از آنها  می پرسند؟ این بوی گند از کجاست؟ ملائکه  حامل  روح  می گویند: او فلانی  فرزند  فلان  است و او را با بدترین  نامی که در دنیا داشته  صدا می زنند تا اینکه  به انتهای  آسمان  دنیا  می رسند  و درخواست  گشوده  شدن  دروازه  آسمان  دوم  را می کنند  که باز نمی شود) سپس رسول الله صلى  الله  عليه  وسلم  این آیه  کریمه  را تلاوت  فرمود: (لَا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَلَا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّىٰ يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ َۚ) یعنی: ( دروازه  های آسمان به روی آنها  گشوده نمی شوند و تنها  زمانی  وارد بهشت  می شوند  که شتر از سوراخ سوزن بگذرد)الأعراف/٤٠ بدین  معنا  که اگر شتر از سوراخ  ریز سوزن  بگذرد آنها  هم وارد  بهشت خواهند  شد که چنین چیزی  امکان ندارد.

    سپس رسول الله  صلى  الله  عليه  وسلم فرمود: (فيقول الله عز وجل: «اُكتبوا كتابه في سجين في الأرض السفلى، فتطرح روحه طرحاً، ثم قرأ قول الله تعالى: (وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ) فتعاد روحه في جسده، ويأتيه ملكان فيقولان له: من ربك؟»«فيقول: ها هالا أدري، لا دريت ولا تليت»، هكذا تجيب عليه الملائكة، «فيقولان له: ما هذا الرجال الذي بعث فيكم؟ فيقول: ها ها لا أدری، «فينادي منادٍ من السماء: أن كذب عبدي فافرشوه من النار، وافتحوا له باباً إلى النار، فيأتيه من حرها وسمومها ويضيق عليه قبره حتى تختلف فيه أضلاعه، ويأتيه رجل قبيح الوجه قبيح الثوب نتن الرائحة فيقول: أبشر بالذي يسوؤك، هذا يومك الذي كنت توعد، فيقول: من أنت؟ فوجهك الوجه الذي يجيء بالشَّر، فيقول ذلك الرجل: أنا عملك، قال: ربِّ لا تقم الساعة)یعنی: ( خداوند  متعال خطاب به ملائکه می فرماید: جایگاه  او را " سجین"، پایین  ترین مرتبه دوزخ  ثبت  کنید و سپس روح او از بالا بسوی زمین پرتاب  می شود) سپس رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  این  کریمه  را تلاوت  فرمود: ( وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَكَأَنَّمَا خَرَّ مِنَ السَّمَاءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِي بِهِ الرِّيحُ فِي مَكَانٍ سَحِيقٍ) يعنى: ( کسیکه به خداوند شرک می ورزد گویی از آسمان سقوط  کرده  است و پرندگان- تکه  های بدنش- را می ربایند و یا اینکه  باد شدیدی او را به مکان بسیار دورافتاده  پرت می کند) الحج/۳۱ سپس روح او به بدنش بازگردانده می شود و دو ملائکه  سراغ او می روند و از می پرسند؟ پروردگارت کیست؟ و او -مانند کسیکه میخواهد  چیزی  را به یاد بیاورد اما نمی تواند، می گوید-:  ها ها نمی دانم) آری؛ خداوند  را در دنیا  از یاد برد و خداوند  نیز او را در این شرایط وحشتناک  و حساس یاری  نکرد- ( ملائکه در پاسخ او می گویند: پس نه  حقیقت را فهمیده  ای و نه آن را خوانده ای، سپس به او می گویند:در باره  این مردی  که در بین شما برانگیخته  شد چه می دانی؟ می گوید: ( ها ها نمی دانم) آری علم و عمل را در دنیا  رها کرد و در این میدان وحشتناک یاری گری  نیافت؛ سپس صدایی از آسمان ندا  می دهد: بنده ام دروغ گفت  پس  زیراندازی  از آتش  برای او پهن  کنید  و دروازه ای از از دوزخ  به رویش  بگشایید  تا حرارت  و شعله  های آتش  به  او برسد و سپس  قبر  برایش  تنگ  می شود  تا جاییکه  دنده هایش به درون  هم می روند  و فردی  با چهره  و لباس  زشت  و بوی  متعفن  نزد  او  می آید  و میگوید: (امروز  همان  روزی  است  که  به  تو  وعده  داده  شده بود  پس  بدان  چه  که  تو را ناراحت میکند  مژده  بده)کافر می گوید: با وجود آنکه چهره ات پیام آور شر و خبرناگوار  است اما می خواهم  بدانم  تو کیستی؟ آن  مرد  می گوید: (من عملکرد تو هستم) و کافر می گوید: پرودگارا  قیامت  را برپانکن) زیرا دیگر می داند که مجازات  الهی در قیامت  بسیار  شدیدتر  از مجازات برزخ  است.

    پرودگارا  توفیق پیروزی و کامیابی را در امتحانات دنیا  و  آخرت برای  ما ارزانی  بفرما و ما را از ناکام شدن  و رسوا گشتن در هر دو جهان  مصون  بدار و با عفو  و بخشش  خود ما را محاسبه نما و با رحمت  خویش بر ما منت  بگذار و ما را در زمره  دوستان  صالح  و  بندگان  پرهیزکار  خود قرار  بده؛ این را گفته و از  خداوند  بزرگ مرتبه  برای خودم  و شما آمرزش  می طلبم و شما نیز  از او آمرزش بطلبید  چرا که او بسیار  آمرزنده  و مهربان  است.

    خطبه  دوم:

    سپاس و ستایش  از آن الله،پرودگار  جهانیان  است که یگانه  می باشد، اوذات  والایی است که نه زاده  و  نه زاییده  شده و هیچ  احدی همتای او نیست و گواهی می دهم  که تنها معبود  بر حق  الله است  و محمد بنده و فرستاده  اوست؛ درود و سلام خداوند بر پیامبران  محمد و خاندان  و اصحاب  بزرگوار  ایشان  و همه  کسانی که تا روز  قیامت به شایستگی از راه  و روش ایشان پیروی می کنند باد؛ اما بعد:

    ای مؤمنان، تقوای  خداوند را پیشه  کنید و هر فرصت خیر را جهت سنگین تر کردن  ترازوی  اعمال تان مغتنم  شمارید: (مَنِ اهْتَدَىٰ فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ ۖ وَمَنْ ضَلَّ فَإِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا)يعنى: ( فردی که- با راه  حق را می پوید و- هدایت می شود  هدایتش به نفع  خودش است و فردی که- راه حق را ترک کند و- گمراه  گردد گمراهی اش به زیان  خودش می باشد) الاسراء/١٥

    پرودگار جهانیان در حدیث قدسی  می فرماید: ( يا عبادي! إنما هي أعمالُكم أحصيها لكم، فمن وجد خيراً فليحمد الله، ومن وجد غير ذلك فلا يلومنَّ إلا نفسه) یعنی: ( ای بندگان من؛ همه اعمال  شما را ثبت و ضبط  می کنم- و در قیامت سزا و کیفر آنها را خواهم  داد- لذا  کسیکه کارهای خوب او از  کارهای بدش بیشتر باشد( در بخش  عمده نامه  اعمالش، کارهای  خوب بیابد) خداوند را شکرگزار خواهد  شد و در غیر این صورت تنها  خودش  را ملامت  کند)

    ای مؤمنان؛ تا جایی  که می توانید توشه برگیرید و اعمالی  را که موجب  رستگاری شما در روز حساب و کتاب می شود را برای خود پیش  بفرستید  زیرا  همه  ما  دیر یا  زود خداوند  را ملاقات خواهیم  کرد: (يَا أَيُّهَا الْإِنْسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ)يعنى: ( ای  انسان؛ تو پیوسته با  رنج  و مشقت  بسوی  پروردگار خویش  در حرکت  هستی  و درنهايت  او را ملاقات  خواهی  کرد)الانشقاق/٦ بنابراین  همه  ما بدون  استثناء، خداوند  را ملاقات خواهیم نمود اما برخی با کامیابی و بشارت  و برخی با شکست و ندامت روبرو  خواهيم شد.از تیره بختی و رسوایی در روز  قیامت  به خداوند  پناه  می بریم.

    بندگان خدا؛دنیای کنونی مزرعه  ای برای کشت أعمال  صالح  است لذا  خود را از این فرصت  محدود و طلایی محروم  نکنید و تا می توانید کارهای شایسته ی خداپسند برای خودتان  پیش بفرستید چرا که  گناهان زیاد اند و کوتاهی ها بیشمار: ( كل ابن آدم خطَّاء، وخير الخطائين التوَّابون)یعنی: ( همه  انسان ها مرتکب  گناه  می شوند  و بهترین  گناهکاران توبه کنندگان هستند) بنابراین یک توبه  صادقانه  پیش بفرستید و تا جایی  که می توانید اعمال  صالح  و  شایسته  انجام  دهید و بشارت  باد که مصادیق اعمال  صالح  و  خداپسند بسیار بیشماراند بطوریکه طبق فرمایش رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم:  "سبحان  الله" گفتن صدقه است، " الحمدلله" گفتن صدقه است،" الله اکبر" گفتن صدقه  است، " لا اله الا الله" گفتن صدقه است، أمر به معروف  کردن  صدقه است، نهی از منکر  کردن  صدقه است، یاری  رساندن  به برادرت صدقه است، لبخند  زدن  به چهره  برادرت  صدقه است و همچنین رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( إتقوا النار  و لو  بشق  تمرة) یعنی: (- با انجام  کارهای شایسته و دوری  از گناهان- خود را از آتش دوزخ  برهانید حتی اگر با- صدقه دادن- نصف  خرما باشد) چه بسا گفته شود: آیا صدقه دادن نصف  خرما هم مشمول  پاداش  می شود؟ در پاسخ  می گوییم: بله اگر با إخلاص  داده  شود  مشمول  پاداش بزرگی می شود اما شیطان نزد ما می آید و کارهای شایسته  را نزد ما کوچک و گناهان را در نظر ما بی اهمیت  جلوه  می دهد و بدین ترتیب گرفتار انواع  بلاها  و مصیبت ها می گردیم و از فرصت های خیر محروم  می مانیم أما  غافل  نشویم  که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم راه  را به ما نشان  داده  و فرموده  است: ( لاتحقرن من المعروف  شيئا  و لو  أن تلقي  أخاك  بوجه  طلق) یعنی: ( هیچ کار شایسته  ای را بی ارزش  مپندار  حتی اگر لبخند  زدن به چهره  برادرت  باشد)

    ای بندگان  خدا؛ اولین چیزی که بایستی خودمان را در مورد آن مورد  محاسبه قرار دهیم تحقق توحید خداوند متعال و یگانه  پرستی اوست لذا  تنها باید او را بپرستیم و تنها او را به فریاد  بخوانیم و تنها برای او قربانی  کنیم  و تنها در راه  او نذر  دهیم زیرا هر یک از مصادیق  مذکور عبادت می باشند و انجام دادن هر  عبادتی برای غیر از الله شرک تلقی می شود و موجبات  زیان  و ندامت  را در دنیا  و خصوصا  آخرت را در پی دارد و  سپس خودمان را در خصوص مصداق عملی  توحید یعنی نماز مورد محاسبه  قرار دهیم که متاسفانه  بسیاری  از  مردم  آن را ضایع  می کنند لذا یکایک شما این سوال را  از خودش بپرسد و بگوید: تا چه اندازه  حقوق  خداوند را ادا  کرده  ام؟پس از اصلاح کردن توحید و نماز در وجود خودتان اقدام  به انجام مزید  کارهای شایسته  نمایید  و از خداوند  متعال  در برابر  لغزش  ها و گناهان تان  آمرزش  بطلبید تا مشمول عفو  و بخشش الهی گردید: (وَمَنْ يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا) یعنی: ( فردی که مرتکب گناه- صغیره- می شود  یا - با ارتکاب گناهان  کبیره- بر خویشتن  ستم  می کند  و سپس آمرزش  می طلبد، خداوند  را بس آمرزنده و مهربان  خواهد  یافت)النساء/١١٠  إبن  عباس رضي  الله  عنهما  مى فرمايد: ( لو أنَّ الإنسان جاء بذنب أكبرَ من الأرض والسماء، ثم تاب إلى الله، لوجد الله غفوراً رحيماً)يعنى: ( اگر انسان گناهی بزرگ تر از حجم  آسمان  ها و زمین را مرتکب  شود و سپس  توبه کند و بسوی  خداوند بازگردد  قطعا  خداوند  را بسیار  آمرزنده و مهربان  خواهد  یافت)

    پرودگارا ما را مشمول آمرزش خود  قرار  بده  و از لغزش های مان درگذر و اعمال مان را بر اساس رحمتت محاسبه  نما؛ پرودگارا  ما از تو آمرزش  می طلبیم چرا که تو بسیار  آمرزنده و بخشنده هستی و از تو مسئلت داریم تا توفیق  انجام  کارهای شایسته ای که دوست داری  و بدان  راضی  هستی را به ما عنایت  بفرمایی؛پرودگارا ما را در سرزمین های مان مصون  دار و حاکمان  و مسئولان را اصلاح  بفرما و سرپرستی  ما را به افرادی  واگذار  کن که تقوای تو را در دل دارند و دنبال  رضایتمندی تو هستند؛ پرودگارا  مسیر هدایت مان را به ما الهام  کن و ما را از شر و گزند نفس های مان  مصون دار؛

    پرودگارا  بر پیامبرمان محمد  و خاندان  ایشان درود  بفرست همانطور  که بر ابراهیم  و خاندان ابراهیم  درود فرستادی که بی تردید تو بسیار ستوده  شده و باشکوه  هستی.

    شیخ  دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح

    أحوال المحتضرين

    جزئیات
    0
    742
  • مصاديق کارهای شایسته و فرصت های کسب خیر در ماه رمضان
  • ای مؤمنان؛تقوای پروردگارتان را پیشه کنید و از او سپاسگزاری نمایید که باردیگر توفیق حضور در این ماه باشکوه را به ما و شما را عطاء کرد؛ماهی که در آن بهترین کتابش را نازل نمود و آخرین پیامبرش  را برای کامیاب شدن بشریت فرستاد؛ ماهی  که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم را در روز بدر بر علیه کافران  و مشرکان  پیروز گردانید و در همین ماه خانه اش را به دست ایشان- عليه الصلاة  والسلام-از لوث شرک و مشرکان پاک نمود.همه سپاس ها و ستایش ها سزاوار  الله هستند.

    ای مؤمنان؛

     بار دیگر خداوند بر ما منت  نهاد تا توفیق حضور دوباره را در این ماه پر خیر و برکت داشته باشیم؛ ماهی که در آن دروازه های بهشت گشوده می شوند و درهای  دوزخ  بسته می گردند و شیاطین به زنجیر کشیده می شوند و علاوه بر آنها خداوند متعال فرصت های ویژه و عبادت هایی را در این ماه قرار داده  است تا با انجام آنها بتوانیم  به او نزدیک تر شویم از اینرو می توان رمضان را پربارترین مزرعه آخرت نامید.

    الخير باد فيك و الاحسان***والذكر والقرآن يا رمضان

    یعنی: (ای ماه رمضان، خیر و نیکوکاری و ذکر و تلاوت قرآن از تو شروع شده است)

    و الليل  فيك نسائم  هفهافة***حنت لطيب  عبيرها  الرهبان

    یعنی: ( و شب های تو همچون نسیم و خنک و خوش بویی  هستند  که خداترسان، خود را از بوی خوش آن  عطرآگین می کنند)  شعرى از محمود  عواد.

    أتى رمضانُ مزرعةُ العبادِ *** لتطهيرِ القلوبِ من الفسادِ

    ماه رمضان  که محل کشت بندگان  است فرا رسید تا دل ها را از آلودگی های فساد بزداید؛

    فأدِّ حقـوقَه قولاً وفِعلاً *** وبادرْ فيه أزوادَ المعاد

    پس با انجام عبادت های قولی و فعلی، حق این ماه را ادا کن و - از این فرصت به دست آمده- جهت جمع  آوری  توشه های  آخرت اقدام نما.

    یکی از بزرگ ترین فرصت های  این ماه باشکوه، دروازه  های حصول خیر هستند که خداوند  متعال  به روی بندگانش  گشوده  است؛

    ای مؤمنان؛

    دروازه های کسب خیر در این ماه باشکوه  بسیار زیاد می باشند که ورود به آنها خیرات و  برکات مضاعفی را به همراه دارد که از جمله  آنها می توان  به روزه گرفتن اشاره  نمود زیرا  روزه، عبادت و فرصت ویژه ای است که گناهان  گذشته  را محو می کند و بنده را به منزلتی والا می رساند؛ از ابوهريرة رضي الله  عنه روايت  است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( من صام رمضان  إيماناً و احتسابا غفر له ما تقدم  من ذنبه) یعنی: ( کسیکه  ماه رمضان  را از روی ایمان و امید  پاداش اخروی روزه  بگیرد  گناهان  گدشته اش مورد آمرزش قرار می گیرد) صحیح بخاری حدیث (۳۸) و صحیح مسلم حدیث (٧٦٠) از ابوهريرة رضي  الله عنه

    بنابراين  روزه  گرفتن در این ماه موجب بخشیده شدن گناهان  می شود اما به شرط آنکه این عبادت خالصانه برای الله انجام شود و از روی ریاء و شهرت و عادت نباشد.

    این فضیلت ویژه، مربوط به روزه ى ماه رمضان می باشد  اما به طور کلی فضیلت های روزه به سان دریای وسیعی که ساحل آن دور است زیاد می باشد که فرمایش خداوند  متعال  در اثبات فضیلت والای  آن کفایت  می کند که  در-حدیث  قدسی-می فرماید: ( كل عمل إبن آدم له إلا  الصيام  فإنه  لي و أنا أجزي به) یعنی: ( همه عملکردهای آدمیان  برای خودشان است مگر روزه  که تنها برای من است- و آنقدر باشکوه  و بافضیلت می باشد- که من خودم پاداش آن را خواهم  داد) صحیح  بخاری حدیث(١٩٠٤) و صحيح مسلم  حديث (١١٥١) از ابوهريرة رضي  الله  عنه.

    یکی دیگر از فرصت های طلایی و دروازه های حصول خیر در این ماه باشکوه، پرداختن  به نماز تهجد یا تراویح می باشد که احادیث زیادی در راستای بیان فضیلت و ترغیب به ادای آن وارد شده است زیرا با حضور در این نماز، اشک های ترس از عظمت خداوند سرازیر  می شوند  و گناهان محو و نابود می گردند  و منزلت ها ترفیع  می یابند و ادای این نماز در این ماه، پاداش ویژه  و مضاعفی به ارمغان می آورد زیرا  از ابوهريرة  رضی  الله  عنه روایت  است که رسول  الله  صلی الله  عليه  وسلم می فرماید: ( من قام رمضان إيماناً و احتسابا غفر له  ما تقدم  من ذنبه) یعنی: ( کسیکه ماه رمضان را  از روی ایمان و امید کسب پاداش اخروی- با ادای نماز تهجد- به پا دارد گناهان  گذشته اش بخشیده  می شود) صحیح بخاری حدیث (۳۷) و صحیح مسلم حدیث (٧٥٩) از ابوهريرة رضي الله عنه.

     زنده نگه داشتن ماه رمضان با مواظبت نمودن بر نمازهای تراویح و حضوریافتن در صف نمازگزاران تا پایان نماز محقق  می گردد زیرا  ابوذر رضی  الله  عنه می گوید: ( صُمنا مع رسولِ اللهِ  صلى الله عليه وسلم رمضانَ، فلم يقُم بنا شيئاً في الشهر حتى بقي سبعٌ، فقام بنا حتى ذهبَ ثلثُ الليلِ، فلما كانت السادسةُ لم يقم بنا، فلما كانت الخامسةُ قام بنا حتى ذهبَ شطرُ الليلِ، فقلت: يا رسولَ الله، لو نفَّلتنا قيامَ هذه الليلةِ –أي: قمتَها كاملةً-؟ قال: فقال: (إن الرجلَ إذا  صلى مع الإمامِ حتى ينصرفَ حُسب له قيامُ الليلةِ) یعنی: ( ماه رمضان را به همراه  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم روزه  گرفتیم و ایشان تا هفت روز  مانده  به پایان  ماه  برای  ما نماز (تراویح) برپانکردند اما هفت روز مانده  به پایان رمضان برای  ما تراویح  برپاکرد  و نماز را تا سپری شدن یک سوم از شب ادامه داد و روز بعد برای ما تراویح برپانکرد و سپس  پنج روز مانده  به پایان  رمضان  برای ما تراویح  برپانمود  و نماز را تا سپری  شدن نیمه  شب ادامه داد؛ گفتم: ای رسول  خدا ای کاش کل امشب را برای ما تراویح می خواندید؛ فرمود: ( وقتی انسان تا پایان نماز- تراویح  یا تهجد- به همراه  امام بایستد قیام یک شب کامل  برایش  ثبت  می گردد)سنن ابو داود حدیث (١٣٧٥) و سنن نسائي حدیث (١١٦٤)

    این حدیث بیانگر آن است که اگر فردی تا پایان  نماز تراویح یا تهجد به همراه  امام  نماز بخواند، قیام یک شب کامل  برای  او ثبت می شود و گویی  کل شب را با عبادت زنده نگه داشته است و اگر همه شب های رمضان  را به همین  منوال  سپری  کند  در واقع همه شبانه روز ماه رمضان را با عبادت سپری  کرده  است و طبق  فرمایش  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم، کسیکه ماه رمضان را با عبادت  سپری  کند گناهان گذشته اش بخشیده  می شود و علاوه بر آن مشمول فضیلت  شب قدر که یکی از روزهای ماه های رمضان می باشد نیز نائل می گردد که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  در خصوص فضیلت آن می فرماید: ( من قام ليلة  القدر إيماناً و احتسابا غفر له ما تقدم  من ذنبه) يعني: ( کسیکه  شب قدر را از روی  ایمان و  امید كسب پاداش اخروی زنده  نگه دارد گناهان  گذشته اش بخشیده  می شود) صحیح  بخاری  حدیث (۱۹۰۱) صحیح  مسلم  حدی(٧٦٠) از ابوهريرة رضي  الله  عنه

      یکی دیگر از  دروازه  های حصول خیر در این ماه باشکوه  تلاوت قرآن می باشد زیرا رمضان ماه قرآن است؛ خداوند می فرماید: (شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ ۚ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ)یعنی: ( ماه رمضان ماهی است که قرآن در آن نازل شد (و این قرآن)  هدایتی  برای  مردم است و- محتوی- دلایل روشنی  از هدایت و جداکننده  حق از باطل می باشد لذا  هر یک  از شما- مؤمنان- که ماه  رمضان  را دریابد  باید  روزه  بگیرد) البقرة/١٨٥ و رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  قرآن را در ماه رمضان  ختم می کرد بطوریکه ابوهریره  رضی  الله  عنه می فرماید: (كان جبريلُ يعرضُ على النبيِّ  صلى الله عليه وسلم  القرآنَ كلَّ عامٍ مرةً، فعرَضَ عليه مرتين في العامِ الذي قُبضَ فيه)يعنى: ( جبریل- علیه الصلاة  والسلام- هر سال یک مرتبه قرآن را بر رسول الله صلی  الله  عليه  وسلم عرضه  می کرد(با همدیگر تکرار می کردند) و  در سالی که از دنیا رفت دو مرتبه  بر ایشان عرضه  نمود) صحیح بخاری حدیث ( ٤٩٩٨) و صحيح مسلم حديث (٢٤٥٠)

    و سلف صالح  رحمهم  الله اهمیت  ویژه ای به تلاوت و تدبرقرآن در این ماه می دادند تا جاییکه امام مالک رحمه  الله در ماه رمضان مطالعه و تدریس حدیث را رها می کرد و به تلاوت قرآن کریم می پرداخت و هرگاه رمضان فرا می رسید امام زهری رحمه  الله  می فرمود: ( این ماه را با تلاوت قرآن و افطاری  دادن به روزه داران سپری  کنید)

    یکی دیگر از دروازه های کسب خیر در این ماه پرشکوه، صدقه دادن و سخاوت ورزی در بخشش است و سخاوت و بخشش به اندازه پالایش و پاکی قلب ها محقق می شود زیرا عبدالله  بن عباس رضی الله عنهما  می فرماید: (كان رسولُ الله  صلى الله عليه وسلم  أجودَ الناسِ، وكان أجودَ ما يكونُ في رمضانَ حين يلقاه جبريلُ، وكان يلقاه جبريلُ في كلِّ ليلةٍ من رمضانَ، فيدارسُه القرآن، فلَرسولُ اللهِ  صلى الله عليه وسلم  حين يلقاه جبريلُ أجودُ بالخير من الرِّيحِ المرسلةِ) یعنی: ( رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم سخاوت مندترین انسان بود و در ماه رمضان هنگامیکه با جبریل  ملاقات  می کرد سخاوت مندتر از سایر  اوقات  می شد و جبریل- علیه  الصلاة  والسلام- در هر شب از ماه رمضان با رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم ملاقات  می کرد و قرآن را- تا جاییکه نازل شده بود- با ایشان  دور می نمود و رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  هنگام ملاقات  با جبریل- علیه  الصلاة  والسلام- نسبت به بذل و بخشش خیرات از تندبادوزنده هم سریع تر می شد)صحیح بخاری  حدیث (٦) و صحيح  مسلم  حديث(٢٣٠٨)

    بنابراین  تا جاییکه می توانید  در این ماه مبارک  نسبت به صدقه دادن اهتمام  بورزید  زیرا  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( كل امرئ في ظل صدقته  حتي يفصل  بين الناس) يعنى: (در روز قیامت هر فردی تا لحظه  تمام شدن حساب  و کتاب  مردم در زیر سایه  صدقه اش خواهد بود)این حدیث را امام احمد رحمه الله در مسند خویش (١٦٨٨٢) و روایت کرده و هیثمی  آن را در مجمع الزوائد (٤٦١٢) " صحیح" دانسته  است و همچنین رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  می فرماید: (والصدقةُ تطفئُ الخطيئةَ، كما يُطفئُ الماءُ النارَ)یعنی: (همانگونه  که آب، آتش را خاموش  می کند  صدقه هم گناهان  را از بین می برد)سنن ترمذی حدیث (٦١٤) با سند" حسن"

    در اینجا لازم می بینم  تا مطالبی را در خصوص همین بخش بیان کنم:

    ۱-بسیاری از مردم زکات خویش را تا ماه رمضان به تأخیر می اندازند و یا آن را زودتر  از موعد مقررش در ماه رمضان می پردازند  که این امر  موجب می شود تا مستمندان و نیازمندان  در ماه های دیگر سال گرفتار  سختی و مشقت شوند و برخی از آنها  صدقه  های غیرواجبی که   در این ماه  می پردازند را از مبلغ زکات پرداختی  شان کسر می کنند  که چنین  عملکردی  صحیح  نمی باشد و فقط بعنوان صدقه  تلقی  می گردد.

    ۲-برخی از مردم به دلیل ترس از فقر یا رکود اقتصادی و سایر عوامل  از دادن  صدقه  خودداری  می کنند که به آنها می گوییم: رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( ما نقصت  صدقة  من مال) يعنى: ( صدقه دادن از میزان دارایی  نمی کاهد) صحیح  مسلم  حدیث (٢٥٨٨) و  همچنین ابوهریره  رضی  الله  عنه می گوید: از رسول الله  صلی  الله  عليه  وسلم پرسیده شد: کدام صدقه از همه بهتر است؟ فرمود: (جهد المقل و ابدأ بمن تعول) يعنى: ( صدقه ای که از کار زیاد ولی کم درآمد پرداخت می شود- از همه  صدقه ها بهتر است- و- پرداخت- آن را ابتدا از کسانی که تحت تکفل شما هستند  شروع کن)مسند أمام أحمد حدیث (١٦٧٩) و سنن أبوداود (٨٦٨٧) و صحيح  ابن حبان (٨/١٣٤) حديث(٣٣٤٦) و امام  حاكم حدیث مذکور را در المستدرك (١/٥٧٤)حديث (١٥٠٩) روايت  کرده و گفته است: ( این حدیث  بر اساس  شروط امام  مسلم "صحیح" می باشد)

    ۳-برخی از مردم زحمت جستجوی نیازمندان حقیقی را به خود نمی دهند و در نتیجه صدقه  ها و زکات خود را به مستمندان مستحق  نمی پردازند  بلکه آنها را به هر کسیکه درخواست  کند پرداخت می کنند  و برخی نیز  همه ساله طبق عادت  به افرد معینی  می پردازند، حتی اگر وضعیت مالی شان  بهبود  یافته  باشد بازهم به همان ها می دهند  که بی تردید  چنین  عملکردی تکلیف زکات را از مکلف ساقط  نمی کند. و برخی از آنها در توجیه کارشان می گویند: ما افراد نیازمند را نمی شناسیم  که در پاسخ  آنها می گوییم: سراغ  افرادی بروید  که می توانند آنها را به شما بشناسانند.

    ای مؤمنان؛

    یکی دیگر از دروازه های کسب خیر در این ماه باشکوه، عمره گزاردن است زیرا رسول  الله  صلی الله  عليه  وسلم می فرماید: (فإن عمرة فيه تعدل حجة) يعني: ( عمره گزاردن  در این ماه (رمضان) معادل حج گزاردن است) و در روایت دیگر فرموده  است: ( حجة  معي) يعنى: ( - فضيلت و پاداش عمره گزاردن در ماه رمضان- مانند حج گزاردن به همراه من است)صحیح مسلم حدیث(١٢٥٦) از عبدالله  بن عباس رضي  الله  عنهما.

    فضیلت مذکور، با عمره گزاردن در هر شبانه روز این ماه، محقق می شود و ویژه شب یا روز خاصی نمی باشد.

    و یکی دیگر از دروازه  های حصول خیر در این ماه شکوهمند  اعتکاف کردن در دهه پایانی رمضان است زیرا  ام المؤمنين عائشه رضی  الله  عنها می فرماید: (كان يعتكفُ العشرَ الأواخرَ من رمضانَ، حتى توفَّاه اللهُ عز وجل)یعنی: ( رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم تا واپسین  سال زندگی خویش، دهه  پایانی ماه رمضان را اعتکاف  می کرد)صحیح بخاری حدیث ( ٢٠٢٦) و صحيح مسلم حديث (١١٧٢)

    اى مؤمنان؛

    فرصت های طلایی و دروازه های حصول خیر در این ماه باشکوه  بسیار هستند و کامیاب حقیقی آن است که بتواند از آنها بهره ببرد و در راستای انجام آنها شتاب کند:

    طوبي  لمن  كانت  التقوي بضاعته***في شهره  و بحبل  الله  معتصما 

    يعنى: (بشارت باد بر کسیکه به رشته ناگسستنی  خداوند(قرآن و سنت) چنگ زده- و-ثمره-  تجارتش در ماه رمضان ( کسب) تقوی بوده است )

    خطبه  دوم:

    امابعد:

    ای بندگان خدا این فرصت گرانقدر را غنیمت  شمارید و بدانید، همانطور که پاداش عبادت ها و کارهای شایسته در این ماه  افزایش  می یابد گناهان نیز مضاعف  می شوند لذا تا جاییکه می توانید نسبت به کارهای خیر و شایسته  اقدام ورزید  و از گناهان فاصله  بگیرید  زیرا هدف از تشریع روزه تنها حصول تقوی و پرهیزکاری  بوده است زیرا  خداوند می فرماید: (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ)يعني: ( ای مؤمنان  روزه  بر شما واجب  شده است همانطور که بر امت  های پیش از شما واجب بود تا- با ادای آن- پرهیزکار شوید)البقرة/١٨٣

    خداوند متعال در این آیه بیان می فرماید  که هدف  از واجب کردن روزه  برای این امت و امت های پیشین، فراچنگ آوردن  تقوی و پرهیزکاری بوده است و هدف از آن تنها خودداری کردن از خوردن و نوشیدن و ترک شهوت نبوده  است بلکه خودداری از سه مورد مذکور تنها  اسباب  رسیدن به هدف  می باشند و نه خود هدف به دلیل آنکه رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم می فرماید: (من لم  یدع قول  الزور  و العمل  به  فلیس  لله  حاجة  في  أن يدع  طعامه  و شرابه)يعني: ( روزه داری که گفتار و عملکرد  حرام  را ترک  نکند  -بداند که- خداوند  نیازی به خودداري او از  غذا  و آشامیدنی ندارد)صحيح بخاري حديث(١٩٠٣)از ابوهريرة رضي  الله  عنه.

    بنابراین  روزه داری که خودش را از خوردن و آشامیدن و شهوات باز می دارد اما با دست و زبان و قلب خویش مرتکب گناه  می شود در واقع به هدف اصلی روزه داری نائل نیامده و تقوایی  را که روزه  به خاطر آن واجب شده را محقق  ننموده است زیرا مفهوم حقیقی پیشه نمودن  تقوای خداوند  متعال این است که شما از  طریق اجتناب از گناهان و انجام دادن واجبات و کارهای شایسته، خود را از عذاب خداوند  متعال مصون بدارید؛ اکنون  از خودتان  بپرسید: آیا روزه داری  که از خوردن و نوشیدن  اجتناب  می ورزد  اما با زبانش غیبت و سخن چینی  می کند، تقوای  خداوند  را پیشه  کرده است؟

    آیا روزه داری  که نمازها و سایر  واجب  خویش را با خوابیدن ترک می کند ، تقوای  خداوند  را پیشه  نموده است؟

    آیا روزه  داری  که شبانه  روز خود را با سرگرمی  های  حرام و پرداختن به  شهوات  سپری  می کند، تقوای  خداوند  را پیشه  کرده است؟

    آیا روزه  داری  که گوش خود را از شنیدن  موسیقی  و چشمانش را از مشاهده حرام باز  نمی دارد تقوای خداوند را پیشه  کرده است؟

    آیا روزه داری که قرآن و نماز تراویح  را ترک می کند و اوقات خویش را صرف ممنوعاتی می کند که موجب برانگیخته شدن خشم خداوند می شود، تقوای خداوند را پیشه  کرده  است؟

    آیا روزه داری که نسبت به تربیت و کنترل  فرزندان  خود اهتمام  نمی ورزد و از نزدیک شدن  آنها به حرام و گناه ممانعت  نمی کند، تقوای  خداوند  را پیشه کرده  است؟

    در پاسخ می گویم: سوگند به خدا که چنین روزه  داری  تقوای خداوند را پیشه  نکرده است بلکه پرهیزکار حقیقی آن  است که روزه اش  استقامت و عبادت و اخلاص او را مضاعف کند و بیم و هراسش را  نسبت به عظمت خداوند متعال افزایش دهد و او را از نافرمانی  خداوند بازدارد.

    ای مؤمنان؛ تقوای خداوند را پیشه کنید و نسبت به انجام مزید عبادت ها در این ماه اقدام  بورزید زیرا رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم در  ماه رمضان عبادت ها و کارهای شایسته بیشتری  نسبت به سایر ماه ها انجام  می داد لذا این فرصت گرانبها  را مغتنم  شمارید  و در راستای سنگین تر کردن  ترازوی اعمال  شایسته تان و زدودن  گناهان تان بکوشید زیرا  "محروم واقعی  آن است که در این ماه حضور یابد ولی  آمرزیده  نشود".

    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح

    صنوف البر في رمضان

    جزئیات
    0
    806
رسمی کانال ما در الانستجرام
رویدادها و وقایع
مشارکت ها "توییت ها
عقیده
  • بدعت و انحراف خوارج از بی دینی و کفر نبود؛
  • شیخ  الاسلام  ابن  تيمية  رحمه  الله  در کتاب  منهاج  السنة  النبوية  بدعت  و انحراف  خوارج  را از گمراهی و جهالت  شان معرفی  می کند و می فرماید: بدعت و انحراف خوارج از روی بی دینی  و  کفر  نبود بلکه  از روی  جهالت  و گمراهی  شان  در فهم  نصوص و معانی  قرآن  بود و سپس  در مورد  رافض  می  فرماید: ( اصل  و سرچشمه بدعت  و  انحراف رافض  از بی دینی  و کفر  آنها  نشأت  می  گیرد) حال  سؤال  اینجاست: مفهوم  سخن  شیخ  الاسلام  ابن  تيمية  رحمه  الله  که  می  فرماید: ( بدعت  و  انحراف  خوارج  از روی  بی  دینی  و کفر  نبود)  چیست؟منظور  از از الحاد  در اینجا  چیست  و مصادیق  بدعت  شان  چه  بود؟ و همچنین مفهوم  سخن  ایشان  در مورد  رافض  چیست  که  می  فرماید: ( اصل  و سرچشمه بدعت  و  انحراف رافض  از بی دینی  و کفر  آنها  نشأت  می  گیرد) معنی الحاد و کفر در اینجا  چیست  و  مصادیق  بدعت  شان  چه  بود؟آیا  منظور  ایشان  از الحاد  شرک  است که  آنها  با فریاد  خواندن  اهل  بیت  و توسل  به  آنها  مرتکب  می  شوند؟

    بدعة الخوارج لم تكن عن زندقة و الإلحاد

    الحمدلله  و صلی  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  و صحبه؛

    اما  بعد:

    باطلب  توفیق  از خداوند  به  پرسش  شما  پاسخ  داده  و می گوییم:

    واژه"الحاد" از (اللحد) گرفته  شده  و به  معنی  میل  کردن  است  و در اصطلاح  مطلق  به  معنی: میل  کردن  از حق  بسوی  باطل  است  و معنی  سخن  شیخ  الاسلام  ابن  تیمیه  رحمه  الله  در مورد  خوارج  که  می  فرماید: (بدعت  و انحراف  شان  از روی  بی  دینی  و  کفر نبوده) این  است  که نیت آنها در اصل  میل  کردن  از حق و هدایت بسوی  باطل  نبوده  بلکه  طالب  حق  و  هدایت  بودند  اما-چون  نصوص  قرآن را با فهم  اشتباه  و دور  از تفسیر  سلف  صالح فهمیده  بودند- گمراه  شدند  و به حقیقت نائل  نشدند  و همانطور  که  از سیدنا  علی  رضی  الله  عنه  نقل  شده  است  هنگامی  که  از او سوال  شد  آیا  خوارج  کافر  هستند؟ پاسخ  داد: خیر  بلکه  آنها  از کفر  فرار  می کنند. یعنی: مبنای  حرکت  و تفکر  آنها  جز از روی  فرار  نمودن  از کفر و طلب  حق  و  حقیقت  نبود اما-چون  نصوص  قرآن  و  سنت  را از فهم  سلف  صالح  نگرفته  بودند  لذا-  به  حقیقت  نائل  نشدند.

    معروف  ترین  شناسه  خوارج  غلو  نمودن آنها  در  تکفیر است و اینکه به نصوص تهدید  بیش  از نصوص مژده و وعده  های نیکو  می پردازند  و علمای  قدیم  و معاصر  در بیان  بدعت  ها  و گمراهی  های  شان سخن  گفته  اند.

    و اما منظور از سخن  شیخ  الاسلام  ابن  تیمیه  رحمه  الله  در مورد  بدعت  و انحراف روافض (شیعه  ها)  که  می  فرماید: ( اصل  و سرچشمه بدعت  و  انحراف رافض  از بی دینی  و کفر  آنها  نشأت  می  گیرد) این  است  که  اغلب  اعتقادات  روافض  بر اساس  پیروی  از هوای  و هوس  و به  قصد  میل  نمودن  از حق  و حقیقت  به  بسوی  باطل  است.

    روافض (شیعه  ها ) بدعت  های  بیشماری  در مذهب  خود  دارند  که  أهل  علم  با جزئیات  کامل آنها  را بیان  کرده  و به  شبهه  های  شان  پاسخ  داده  اند  که  خطرناک  ترین  بدعت  آنها  شرک  ورزیدن  به  خداوند  و معصوم  دانستن  دوازده  امام   (مزعوم  شان) و ناسزا  گفتن  به عموم  صحابه-رضی  الله  عنهم- و کافردانستن  و فاسق  دانستن  آنها  و اعتقاد  به  تحریف  قرآن  کریم  است.

    شیخ  دکتر  خالد  المصلح

    جزئیات
    0
    1207
  • تکبر ورزیدن در مقابل فرد متکبر؛
  • السلام  عليكم  ورحمة  الله  وبركاته؛آيا  اين  سخن  صحيح  است؟ (الكبر  علي  أهل  الكبر  عبادة) يعني: (تکبر  ورزیدن  در مقابل  متکبران  عبادت  است)

    الكبر على المتكبر.

    الحمدلله  رب  العالمين  و  أصلي  و أسلم  علي  نبينا  محمد  و علي  آله  و أصحابه  أجمعين؛

    وعليكم  السلام  ورحمة  الله  وبركاته

    اما  بعد:

    اين  سخن  از رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  ثابت  نشده  است  و هیچ  اصلی  در سنت  ندارد  اما برخی  از اهل علم  تکبر ورزیدن در مقابل انسان متکبر  را از حالت  هاي  استثناء تکبری برشمرده اند که نصوص شریعت در تحریم آن وارد شده اند طوریکه  از إمام  شافعی  نقل  شده  است: (در برابر فرد متکبر دوچندان  تکبر  کن) و امام  زهری  نقل  شده  است: ( تکبر ورزیدن  در مقابل  دنیاپرستان  خودخواه  از محکم  ترین  بندهای  اسلام  است).

    چنین برمی آید  که  این  سخن  و امثال  آن  برخاسته  از یک اجتهاد جهت  درمان  تکبر  شخص  متکبر  است  تا در تکبر  و گمراهی  اش  پیش  روی  نکند  زیرا  اگر فرد  متکبر، مردم را در برابر خود متواضع  و فروتن  ببیند  گمان  میکند  که  کارش درست  است  و بر تکبر و گمراهی  خود  می افزاید  و نکته  ای  که  باید  به  آن  توجه  کنید  این  است  که  منظور  اهل  علم  از تکبر  استثناء  شده (بطر  الحق:نپذیرفتن  حق) و (غمط  الناس: تحقیر  کردن مردم) نیست اما  به  طور  کلی  بهترین  روش  درمان  تکبر نصیحت  کردن  فرد متکبر و تذکردادن او با آیات  قرآن  و احادیث  صحیح  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می باشد.

    برادرتان:

    شیخ  دکتر  خالد  المصلح 

    ۱۴۲۸/۱۱/۱۵

    جزئیات
    0
    1624
  • آيا روح انسان جزئي از ذات خداوند است؟
  • سوال:حكم  فردی  که از حديث  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم كه  می  فرماید: (و نفخ  فیه  من روحه) یعنی: ( و خداوند  از روح  خود  در آدم  دمید)، استناد  می کند  که  روح  جزئی  از  ذات  خداوند  و صفاتش  است پس ممکن  نیست خداوند  ذات  خودش  را مورد  عذاب  قرار  دهد  چیست؟ و اینکه  آیا  عذاب  قبر  متوجه  روح  انسان  خواهد  بود  یا جسم  او و یا  هر دو را شامل  می  شود؟

    خداوند به شما  برکت دهد  لطفا اقوال وارد  شده  در موضوع  و قول  راجح  علماء  را در این  خصوص  ذکر  کنید و اینکه  روح  هنگام  مرگ  انسان  نمی میرد  بلکه  از جسم  جدا می شود  و در  زندگی  برزخی  خود یا مشمول  عذاب می شود  و یا در نعمت  و خوشی به  سر  می  برد پس  هنگامی  که  همه  موجودات خواهند  مرد  و تنها  ذات  خداوند  باقی  خواهد  ماند  و خواهد  فرمود:(لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ) يعنى: ( امروز  ملک  و فرمانروایی  از آن  کیست؟) و هنگامی  که هیچ فردی پاسخ  نخواهد  داد  خواهد فرمود: ( لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ)یعنی: ( ارز آن  الله  یگانه بسیارچیره است)غافر/۱۶

    هل الروح من ذات الله؟

    الحمد لله  و صلی  الله  وسلم  وبارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  و صحبه؛
    أما بعد:
    با طلب  توفيق  از خداوند  به  پرسش  شما  پاسخ  داده  و  می گوییم:
    ۱- این  فهم  از حدیث  اشتباه  است  و اعتقاد  حلولی  ها ( قائلین  به  وحدت  وجود) است  که  بین  خالق  و  مخلوق تفاوتی  قائل  نیستند  زیرا  مراد  از آیه: (وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِيَ)يعنى: ( و روح  متعلق  به  خود  را در او (آدم  عليه  السلام ) ديدم) اين  نيست  كه روح  سيدنا  آدم  عليه  السلام  جزئي  از روح  خداوند  متعال  است  بلكه  خداوند  متعال  روح  آدم  علیه  السلام  را از روی  تشریف و احترام  به خودش  اضافه  نموده  است-كه  به آن اضافه  تشريفي  ميگویند- و این  همانند آیه  ای  است  که  خداوند  در آن شتر  قوم  صالح  را به خودش اضافه كرده و مي فرمايد: (نَاقَةُ اللَّهِ)يعني: ( شتر  خداوند)هود/۶۴ که  در اینجا  بازهم  اضافه  شتر  به  خداوند، اضافه  تشریفی  است  و بیانگر  اکرام  و احترام  می باشد  مانند: بیت  الله (خانه  خدا)، خلق  الله ( آفریده  های  خدا) و مانند  آن  را  اضافه  تشریفی  می گویند  لذا  باتوجه  به  این  که پرسش  بر اساس  فهم  نادرست  مطرح  شده  است  به  شما  توصیه  میکنم  تا از چنین  سخنان  و اعتقاداتی  که  هیچ  ارتباطی  به  علم  ندارند  فاصله  بگیرید.
    ۲-اصل  در عذاب  زندگی  برزخی  این  است  که  روح  مشمول  عذاب  است  و چه  بسا  جسم  تابع  او باشد.
    شیخ  دکتر  خالد  المصلح
    جزئیات
    0
    1441
  • آیا تقدیر توجیهی برای ارتکاب گناهان است؟
  • السلام علیکم و رحمة الله و بركاته؛ جناب شيح: باتوجه به اینکه خداوند متعال تقدیر و رزق و روزی مخلوقات را به مدت پنجاه هزار سال قبل از آفرینش آنها نوشته است و هنگامی که مادری به نوزادش آبستن می شود خداوند رزق و روزی، مدت عمر، سعادت مند بودن یا بدبخت بودنش را ثبت می کند آیا معنایش آن است که اگر من برفرض مثال - و پناه بر خدا- مشروب الکلی نوشیدم آیا خداوند این عمل را بر من نوشته و باید انجامش می دادم و بعنوان خواست و تقدیر الهی در مورد من است؟

    الإحتجاج بالقدر علي فعل المعاصي

    الحمدلله  رب  العالمين  و  أصلي  و أسلم  علي  نبينا  محمد  و علي  آله  و أصحابه  أجمعين؛
    اما  بعد:
    اين  یک  مساله  بسیار  مهم  است  و حقیقتا  موضوع  تقدیر  موضوع  سنگین  و بزرگی  است  که  نمی توان یک  پاسخ  گذرا  به آن داد اما  قبل  از  هرچیز  به برادرم  توصیه  می کنم  تا ذهن  خود را زیاد  به موضوع  تقدیر  و قضا  و  قدر  مشغول نکند  زیرا  تقدیر  راز بندگان در نزد  خداوند  متعال  است  و خداوند  این  راز را به  هیچ  یک  از  مخلوقاتش  اعم  از فرشتگان  مقرب  یا پیامبران  برگزیده  اش  نگشوده  است  و از مواردی  است  که  عقل  در ادراک  کیفیت  آن  ناتوان  می ماند  همانند آیاتی که  خداوند  در مورد  صفاتش  خبر داده  است  و ما یقین  داریم  که  تقدیر  خداوند مندرج در آیه: (لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ ۖ وَهُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ)يعني: (هیچ  چیز شبیه  و مانند  الله  نیست  و او شنوی  بینا  است)الشوری/۱۱ می باشد و قاطعانه ایمان  داریم  که  خداوند متعال کوچکترین  ظلم  و  ستمی  به  انسان  ها روا  نمی دارد؛(وَمَا رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ)يعني: (و پرودگار  شما  کوچکترین  ظلم  و بی عدالتی  نسبت  به  بندگانش  روا  نمی دارد)فصلت/۴۶
    در صحیح  مسلم  از حدیث  ابوذر  رضی  الله  عنه  روایت  است، رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( قال الله تعالى: يا عبادي إني حرمت الظلم على نفسي، وجعلته بينكم محرما)یعنی: ( خداوند - در حدیث  قدسی- فرمود: ای  بندگانم؛ من ظلم  و بی  عدالتی  را بر خودم  حرام  کرده  ام  و آن  را در بین  شما نیز حرام  نموده  ام)لذا  انسان مومن  باید  از صمیم  قلب  یقین  داشته  باشد  که  پرودگارش  عادل  است  و در تقدیرهایش هیچ   نسبت  به احدی  از بندگانش  ظلم  نکرده  است  و هیچ  ظلمی  در احکام  شریعتش  وجود  ندارد و اگر  در مورد  مساله  ای  با اشکال  مواجه  شد  و درک آن برایش  مبهم  گشت  باید  سؤال  کند  زیرا  از عبدالله  بن  فیروز  الدیلمی  روایت  است  می گوید: أبي  بن  كعب  رضي  الله  عنه  را ديدم  و به  او گفتم: ای  ابومنذر  من در مورد مساله قضاء  و  قدر دچار  ابهامات  و اشکالاتی  شده  ام؛ لطفا  حدیثی به من بخوان تا این  ابهامات و اشکالات  از قلب من برطرف  گردد؛ ابی  بن  کعب  رضی  الله  عنه  گفت: (اگر  خداوند  ساکنان  آسمان  و و زمینش  را یکجا  عذاب  دهد-بدان  که- به آنها ظلم نکرده -و کارش از روی  ظلم و بی عدالتی  نبوده  است- و اگر  به  آنها  رحم  کند  رحمتش  از اعمال شان  به  مراتب  برای شان بهتر  است  و اگر  در راه خداوند به  اندازه  کوه  احد  طلا  إنفاق  بکنی  خداوند  آن را از تو نمی پذیرد  مگر آنکه  به  قضاء  و  قدر  ایمان  بیاوری  و بدان  آنچه  که-از خیر و شر- به تو رسیده  است- باید  می رسید- و امکان  تخلف  نداشت  و آنچه  که  به  تو نرسیده  است  ممکن  نبوده  که  به  تو برسد و اگر  بر اعتقادی  غیر  از این  از دنیا  بروی  داخل  آتش  دوزخ  خواهی  شد)؛ عبدالله  بن  فیروز  می گوید: نزد  حذیفه  رضی  الله  عنه  رفتم  و او  نیز  همان  سخنان  را گفت  و نزد  ابن  مسعود  رضی  الله  عنه  رفتم  و او نیز  همان  سخنان  را گفت  و نزد  زید  بن  ثابت  رضی  الله  عنه  رفتم  و او هم  همان  حدیث  را برای  من بازگو  کرد)این  اثر را امام  احمد  و ابوداود  و ابن  ماجه  روایت  کرده اند  و ابن  حبان  سند  آن  را "صحیح " دانسته  است.
    قضاء  و  قدر  مستلزم  این مطلب  است  كه  انسان  ایمان  داشته  باشد  که  الله  همه  چیز  را قبل از آنکه به وجودشان بیاورد  می دانست  و تمام  حالات  و احوال  آنها  را  قبل  از آفریدن  شان  نوشته  است است  و سپس  اراده  کرده  و آفریده  است لذا انسان  مومن برای تحقق ایمان به قضاء  و  قدر باید به  این  چهار مقام ایمان  داشته  باشد.
    بعد  از اين  مقدمه  به  سوال  شما  باز می گردیم  و آن این  است  که: آیا تقدیر توجیهی  برای  ارتکاب به گناهان است؟
    بدون  شک  این  توجیه از لحاظ شرعی  و  عقلی پذیرفته  نیست  به  دلیل اینکه  اگر  یکی  از  مردم  نزد  شما  بیاید اموال تان را به زور بگیرد و شما را مورد  ضرب  و  شتم  قرار بدهد   و سپس  بگوید: ببخشید  تقصیر  من نیست  زیرا  خداوند این  را بر من نوشته  است! آیا شما  توجیه  او را قبول  می کنید  یا معتقد  هستید  که  با این  توجیه بی منطق  و غیرمستند  مستحق  مجازاتی  مضاعف  است؟
    و همین  روال  در مورد  حق خداوند  صدق  میکند  زیرا  حق  و  حقوق  خداوند  باید  حفظ  شود  و استناد  به  قضاء  و قدر  توجيهي  براي  ارتكاب  به  گناهان  نیست  و علمای  اسلام  در این  مورد  اتفاق  نظر  دارند.
     و تنها در  مصیبت ها و گرفتاری ها می توان  تقدیر  را بعنوان  دلیل  مطرح  کرد  طوریکه  اگر  مصیبتی  به  شما  روی  آورد  بگویی: (قدر الله  و ماشاء  فعل) يعني: (خداوند  چنین  مقددر  کرده بود  و او هرچه  بخواهد انجام  می دهد)
    در پایان به برادرم  توصیه  می کنم  تا از پرداختن و مشغول  شدن  به  این  موضوع  خودداری  کند  زیرا هرگز نخواهد توانست به یک  نتیجه  نهایی  برسد لذا  باید  اعتقاد  داشته  باشد همه   آنچه را  که  می خواهیم  از اراده  خداوند متعال خارج  نیست  و خواست  و اراده  خداوند بالاتر  از همه  اراده  ها است  و بر همه  اراده  ها غالب  می باشد؛توفیق اعتقاد و عمل سالم و مطابق  شریعت را برای خودمان و شما از خداوند مسئلت  داریم.
    برادرتان
    شیخ  دکتر  خالد  المصلح
    ۱۴۳۰/۳/۵ هجری  قمری
    جزئیات
    0
    1044
  • حکم اعتماد و اعتباربخشی به برج های فلکی در دانستن شخصیت های مردم و فرصت های زندگی آنان؛
  • جناب شيخ؛السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛ حكم حکم اعتماد و اعتباربخشی به برج های فلکی در دانستن ویژگی های مردم و فرصت های زندگی آنان چیست؟

    حكم الإعتماد علي الأبراج في معرفة الصفات و الحظوظ؛

    الحمدلله و أصلي  و أسلم  علي  نبينا  محمد  و على  آله  و أصحابه  أجمعين؛
    و علیکم  السلام  و  رحمة  الله  و  بركاته
    اما  بعد:
    کلمه" ابراج" جمع  برج  می باشد  و منظور  از آنها منازل و جايگاه  های  خورشید  و ماه  است  که  آنها  را می پیمایند طوریکه  خورشید  این  جایگاه  ها را در دوازده  ماه  و ماه  در یک  ماه  می پیماید  و خداوند متعال  آسماني را که به آن سوگند  خورده است با برج  ها توصیف  کرده و فرموده  است: (وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْبُرُوجِ)یعنی: (سوگند  به آسمانی  که  دارای  برج  ها است)البروج/۱ که  دوازده  برج  می باشد و مردم  شرق  و غرب  از زمان  های گذشته  نام  هایی  بر این  برج  ها نهاده  اند  و بصورت  نظم  سروده  اند:
    حمل  الثور  جوزه  السرطان         و رعی  اللیث  سنبل  الميزان
    و عین  العقرب  بقوس  الجدی      و ملا الدلو  برکة  الحيتان
    که  معادل  فارسی  این  دوازده  برج  بدین شرح  می باشد:
    حمل(قوچ), ثو ر( گاو), جوزا(دوقلو، دوپیکر), سرطان(خرچنگ), لیث(شیر), سنبله(خوشه گندم), عقرب, میزان(ترازو), قوس(كمان), جوی(بزغاله), دلو(ظرف آب), حوت(ماهی).
    اهل علم اتفاق دارند که نگاه  کردن  به  برج  های فلکی جهت دانستن شخصیت  ها و ویژگی  های  مردم  و یا به  قول  معروف (فال طالع  بینی) حرام  است  و جایز  نمی باشد زیرا  امام  أحمد  و صاحبان  سنن  از عبدالله  بن  عباس  رضي  الله  عنهما  روایت  می  کنند  که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: (من اقتبس  علما  من النجوم  فقد  اقتبس  شعبة  من السحر زاد  مازاد) يعني: (هر فردی که  دانشی  از علم  نجوم (طالع  بینی) فرابگیرد درواقع  شاخه  ای  از  سحر  و جادو  را فراگرفته  است  و هراندازه  بیشتر  طالع  بینی  را فرابگیرد  به  همان  اندازه  بیشتر سحر  و  جادو  می آموزد)و این  شامل  همه  علومی می شود  که ازطریق آنها برج ها را بررسی می  کنند تا -به گمان خودشان- حوادث  زمین را پیشبینی  و شخصیت  مردم  را بشناسند و از دلایلی كه برجایزنبودن این اعتقاد مهر صحه می گذارد این است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  بیان  فرموده  اند  که  برج های فلکی هیچ  تاثیری  در رویدادها  و وقایع  روی زمین  ندارند زیرا  از زید  بن خالد  جهنی  رضی  الله  عنه  روایت  است  گفت: وقتی  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  در حدیبیه  به  دنبال  بارانی  که  باریده  بود  نماز  جماعت-صبح- را با اصحاب شان  خواندند  فرمود: ( یقول الله تعالی:أصبح من عبادي مؤمن بي وكافر، فأما من قال: مُطرنا بفضل الله ورحمته، فذلك مؤمن بي، كافر بالكوكب، ومن قال: مطرنا بنوء كذا وكذا» أي: بتأثير النوء، سواء كان التأثير هنا على وجه التسبب، أو على وجه الإيجاد، «فذاك كافر بي، مؤمن بالكوكب) یعنی: (خداوند فرمود: بندگان  من در حالی  صبح  کردند  که  برخی از آنها مومن به من  و برخی  کافر گشته  اند؛ آنان  که  گفتند: به  خاطر  فلان ستاره  و فلان و ستاره  بر ما باران  ببارید به  من کافر  شدند  و به  ستاره  ایمان  آوردند)یعنی: باران  را از تاثیر  ستاره  دانسته  بودند  خواه  تاثیر  سببی مدنظرشان  بوده باشد و  خواه  تاثیر  ایجادی  که  در هر دوحالت جایز  نمی باشد. و از مصادیق دیگر این مطلب، وجود اعتقادی  است  که  هر برج(ماه)  در شخصیت  فردی  که  در آن  به  دنیا  آمده  است  تاثیر  دارد و دلیل  بطلان  این  اعتقاد  این  است  که  چنین  مواردی از امور  غیبی  هستند  و تنها  الله  از آنها  مطلع  است  زیرا  خداوند  می  فرماید: (قُلْ لَا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلَّا اللَّهُ ۚ وَمَا يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ)يعني: (-ای پیامبر- بگو: هیچ  احدی  در آسمان  ها و زمین از غیب  مطلع  نیست  مگر  الله و-افرادی  را که غیر از الله  به  فریاد  می خوانید  و می پرستید) حتی  نمی دانند  چه  موقع - از قبرها شان- برانگیخته خواهند  شد)النمل/۶۵ و همانطور  که  خداوند  می  فرماید: (عَالِمُ الْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَىٰ غَيْبِهِ أَحَدًا * إِلَّا مَنِ ارْتَضَىٰ مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ رَصَدًا * لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسَالَاتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَأَحْصَىٰ كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا)يعنى: (تنها الله  از غيب  باخبر  است و هیچ  احدی  را از آن  باخبر  نمی سازد (۲۶) مگر  به پیامبرانی  که   آنها  را برگزیده است و در پیش  روی او (هر پیامبری) وپشت  سرش  نگهبان- و مراقبانی- قرار  داده  است(۲۷) تا بداند  که رسالت  های  پرودگارش را تبلیغ  کرده اند  و -الله-نسبت به  همه  آنچه  که  در نزد  آنها است  احاطه  دارد  و تعداد  دقیق  همه  چیز  را می داند)الجن/۲۶-۲۸
    بنابراین  هر فردی  که  ادعا  کند  از یک ثانیه  آینده  خبر دارد  دروغگو بوده  و به  آیه  مذکور  کفر  ورزیده  است.
    از جمله  دلایلی  که  بیانگر بطلان  استدلال به  برج  های  فلکی  در شناخت  شخصیت  ها است  این  می باشد  که: ادعای  این  که  برج  ها در شخصیت  مردم  تاثیر  دارند ومثلا  متولدین برج  قوچ  دارای  این  صفات خواهند  بود و متولدین برج  شیر  چنین  صفاتی  خواهد  داشت  ثابت  نشده  است  و این  تنها  یک  ادعا  است  و هیچ  دلیل و برهانی  در اثبات  آن  وجود  ندارد  از اینرو  بر انسان مسلمان  لازم  است  تا از پرداختن  به  این  امور  خواری  کند  و به  آنها  توجه  نکند  و بر حذر  باشد  زیرا  موضوع  تنها  سرگرمی  و بازی  و مشغولیت  نیست  که  فکر  کنی  مکروه  است  بلکه بسیار خطرناک تر از این ماست و مستقیما ایمان  و اعتقاد انسان را دچار  اشکال  می کند و حدفاصل  بین ایمان  و  کفر است  و اگر  معتقد  باشد  این  برج  ها شخصیت  انسان  را می سازند  که  مرتکب  کفر  اکبر  گشته  و از اسلام  خارج  می شود  زیرا  وی  با این  اعتقاد  ایجاد  کننده  ای دیگر و مستقل  از اراده  الله  قائل  شده  است  که  شرک  اکبر  در ربوبیت  محسوب  می شود  و اگر  برج  ها را تنها سبب  صفات شخصیتی بداند مرتکب  شرک  اصغر می شود  و از اسلام  خارج  نمی گردد  اما گناه  شرک  اصغر بزرگ  تر از زنا  و ربا  و نافرمانی پدرومادر و خریدن  آه  و نفرین  آنها  است زیرا  گناهی  است  که  در حق  خداوند  متعال  صورت  می گیرد  و راهی  برای  شرک  اکبر  است.
    و از دیگر دلایلی  که ادعای  اعتماد  به  برج  های فلکی  را در شناختن شخصیت  ها رد می کند  این  است که  در یک  ماه  افراد  زیادی  متولد  می شوند  و با این  وجود  در ویژگی  های  جسمانی  و اخلاقی  و روحی  بایکدیگر  تفاوت  های  زیادی  دارند  و یا  به طور  مثال  می توان  به دوقلو های  ناهمسان  اشاره  کرد  که  در یک  ماه  و روز  و ساعت  به  دنیا  می آیند  اما یکی  از آنها  سخاوت  مند  می شود  و دیگری  بخیل؛ یکی  از آنها اخلاق شخصیتی ساده دارد  و دیگری  پیچیده و یا  یکی  از آنها  عصبی  است  و دیگری  صبور  و شکیبا؛ بنابراین  اعتماد  کردن  و اعتبار دادن  به برج  های فلکی  بخشی  از کهانت  و فال گیری و غیب گویی  است  که  سراسر  دروغ و فریب  می باشد لذا  مطالعه  جدول های  طالع  بینی  که  شخصیت  های  متولدین هرماه  را نوشته است  جایز  نبوده  و حرام  است  زیرا  این  کار  مشمول  تهدیدی  می شود  که  امام  مسلم  از عبیدالله  بن  نافع  و او از صفیه  و او از یکی  از  همسران  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  روایت  کرده  است  که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: (من أتى عرَّافاً فسأله، لم تُقبل له صلاة أربعين ليلة)یعنی: ( هر فردی  که  نزد  پیشگویی  بیاید  و از او فقط سؤال  کند نماز  چهل  شبانه  روزش  قبول  نمی شود) صحیح مسلم حدیث ۲۲۳۰ و این  مجازات  فردی  است  که  فقط از پیشگو و فال گیر سوال  می کند و اما فردی که علاوه بر سوال، سخن  پیشگو وفا گیر  را باور کند کافر می شود زیرا در مسند امام احمد  با سند "جید" وارد شده  است  که  رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: ( من أتى كاهناً فصدَّقه فقد كفر بما أنزل على محمد) یعنی: ( هر فردی  که  نزد  کاهن  و پیشگو  بیاید  و سخنانش  را باور  کند  در واقع  به  آنچه  که  بر محمد- علیه  الصلاة  والسلام- نازل  شده   کافر  شده  است)مسند  امام  احمد  حدیث(۹۵۳۲)
    لازم  به  تذکر  است  که  رفتن  به  نزد  پیشگو  و فال گیر و سایر دجالان  تنها  به  حضور  فیزیکی  در نزد  آنان  خلاصه  نمی شود  بلکه  لفظ ( من أتي) يعني: (هر فردي  كه  بيايد) مطلق  است  و شامل  همه  وسايل  ارتباطي  قديمي  و جديد  می شود لذا مطالعه  جدول  های  طالع  بینی  در روزنامه  ها ومجلات و اینترنت و ارسال  سوال از طریق ایمیل نیز  مشمول  این  تهدیدنبوی می گردند و همچنین  افرادی  که  به منجمان  و دجالان  در برنامه  های  تلویزیونی  تماس  می گیرند  در حقیقت  نزد  کاهن  و پیشگو رفته  اند  و مشمول  تهدید  موجود  در حدیث  می گردند و به  همین  علت  موضوع بسیار  خطرناک  است  و باید  جدی  بگیرید.
    از اینرو  برادران  و خواهران خود  را از مطالعه برج  ها و فال  های  طالع  بینی  برحذر  می دارم  زیرا  سراسر  دروغ و فریب  است  و هیچ  مستند  علمی  و حقیقی  ندارد  و تنها  از روی  حدس  و دروغ  و فریب  عمل  می  کنند  والله  أعلم. 
    برادرتان:
    شیخ  دکتر/خالد  المصلح
    ۱۴۳۵/۳/۱۰ هجری  قمری
    جزئیات
    0
    779
  • :حکم جهانگردی و مسافرت به کشورهای کفر؛
  • جناب شيخ؛السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛ حكم مسافرت به كشورهاي كفر بعنوان توریست و گردشگر چیست؟

    السياحة في بلاد الكفار

    الحمدلله  رب  العالمين  و  أصلي  و أسلم  علي  نبينا  محمد  و علي  آله  و أصحابه؛
    أما  بعد:
    اگر  ضرورت و نیازمبرم وجود  ندارد  به  کشورهای  کفر  سفر  نکنید  زیرا  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرنود: ( أنا  بريء  من كل مسلم  يقيم  بين  أظهر  المشركين) يعني: (من از مسلمانی  که  در بین  مشرکان  زندگی  می کند  بیزار  هستم) این  حدیث  را امام  ابوداود(۲۶۴۵) و امام  ترمذی (۱۶۰۴) از طریق  اسماعیل  از قیس  از جریر  بن  عبدالله  روایت  کرده  است  که  طبق  قول  صحیح  درجه  آن  مرسل  است  اما  حدیث  دیگری  که  امام  ابوداود روایت کرده  است  این  روایت  را تقویت  می کند؛ امام ابوداود  در حدیث (۲۷۸۷) از طریق  سلیمان  بن  سمره، و او از  ازسمره  بن  جندب و او  از رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  روایت  کرده  است  که  فرمود: (  من جامع  المشرك  أو سكن  معه  فإنه  مثله) يعني: (هر فردی  که  با مشرکان- نشست و برخاست کند- و با آنها درآمیزد و با آنها -در سرزمین کفر- سکونت  گزیند  مثل  آنها  است)
     
    برادرتان
    شیخ  دکتر/خالد  المصلح
    ۱۴۲۷/۵/۲۲
    جزئیات
    0
    769
تفسیر
  • حكم تلاوت سوره های قرآن غیر از ترتیب وارد شده در مصحف چیست؟
  • جناب شیخ؛ السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛ آیا تلاوت سوره های قرآن در نماز به غیر از ترتیب وارد شده در مصحف جایز است؟ و آیا این کار حکم تنکیس(وارونه خواندن) را به خود می گیرد؟

    التنكيس في قراءة القرآن

    الحمدلله رب العالمين و أصلي و أسلم علي نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين.

    و عليكم السلام و رحمة الله و بركاته.

    أما بعد:

    قبل از هرچیز معنی تنکیس را باید بدانیم و آن عبارت است از: تلاوت کردن سوره های قرآن غیر از ترتیبی که در مصحف وارد شده است (به طور مثال فردی ابتدا سوره ناس را تلاوت می کند و سپس به تلاوت  سوره فلق یا سوره های ما قبل آن می پردازد)

    تنکیس ( تلاوت کردن قرآن غیر از ترتیبی که در مصحف وارد شده است) سه حالت دارد:

    حالت اول: عدم ترتیب در تلاوت سوره ها؛ و آن عبارت است از تلاوت سوره های قرآن غیر از ترتیب وارد شده در مصحف مانند اینکه سوره ناس را قبل از سوره اخلاص در یک رکعت از نماز بخواند و یا در خارج از نماز به این صورت تلاوت کتد که جمهور فقهاء اعم از حنفی ها و مالکی ها و حنبلی ها آن را مکروه دانسته اند و ائمه شافعی گفته اند: خلاف اولی است(یعنی بهتر است با ترتیب خوانده شود)

    اما اگر فردی در رکعت دوم سوره ای را تلاوت کند که در ترتیب مصحف قبل از سوره تلاوت شده در رکعت اول باشد، امام نووی رحمه الله در مورد این مطلب می گوید: هیچ اختلافی در جایز بودن آن نیست.

    اما گروهی از اهل علم آن را مکروه دانسته اند و آن قولی از امام احمد رحمه الله است.

    و استناد كساني كه آن را مكروه مى دانند اين است كه تنكيس، مخالف كردن با  ترتيبي است كه صحابه رضي الله عنهم بر آن اتفاق نموده اند.

    و کسانی که جایز می دانند می گویند:ترتیب  سوره های قرآن در مصحف امری اجتهادی است و هیچ نصی از رسول الله صلى الله عليه در این باره وجود ندارد و به همین دلیل ترتیب سوره ها در قرآن هایی که صحابه رضي الله عنهم قبل از جمع آوری مصحف سیدنا عثمان رضی الله عنه نوشته بودند با یکدیگر تفاوت داشتند.و قول صحیح این است که عدم ترتیب در تلاوت سوره ها مکروه نیست و حدیثی که در صحیح مسلم(۷۷۲) از حدیث حذیفه رضی الله عنه روایت شده است مؤيد اين مطلب است؛ حذیفه رضی الله عنه می فرماید: (شبی با رسول الله  صلی الله علیه و سلم به نماز ایستادم. ایشان شروع به تلاوت سوره بقره نمود؛ با خود گفتم: بعد از خواندن صد آیه به رکوع  خواهد رفت، اما ادامه داد. گفتم: سوره بقره را در یک رکعت می خواند، اما -بعد از پایان سوره بقره- باز هم ادامه داد و آل عمران را شروع کرد...)

    حالت دوم: عدم ترتیب در تلاوت آیات است که  أهل علم اتفاق دارند اگر این کار در معانی آیات اشکال ایجاد نکند مکروه و اگر در معانی آیات اشکال ایجاد کند حرام است و برخی از اهل علم نیز مطلقا حرام دانسته و گفته اند: باتوجه به اینکه ترتیب آیات توقیفی است(و ترتیب آنها از سوی رسول الله صلى الله عليه وسلم مشخص گشته است) لذا حرام می باشد و این قول در مورد  تلاوت واحد که آیات پشت سر هم خوانده می شوند صحیح تر و نزدیک تر به صحت و حقیقت است.

    حالت سوم: وارونه خواندن کلمات قرآن است که این کار به اتفاق علماء حرام است زیرا نظم قرآن را به هم می زند.

    والله أعلم

    برادرتان:

    شیخ دکتر خالد المصلح

    ۱۴۲۸/۸/۱ هجری قمری

    جزئیات
    0
    2838
  • حكم تلاوت قرآن از سوی خانمی که در عادت ماهیانه است چیست؟
  • حكم تلاوت  قرآن  از سوی خانمی  که  در  عادت ماهیانه  است چیست؟

    ما حكم قراءة الحائض للقرآن؛

    الحمدلله و صلی  الله  وسلم  و  بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  و صحبه؛

    أما  بعد؛

    با طلب  توفيق  از خداوند  متعال  پاسخ  پرسش  شما  را می دهیم  و می گوییم:

    اختلاف در حکم  تلاوت  قرآن  برای  خانمی  که  در عادت  ماهیانه  است فقط متعلق  به ماه  رمضان  نیست  بلکه این اختلاف نظر برای همه ماه های سال است و علماء  در اين  خصوص  سه  نظر  ارائه  داده  اند:

    قول  اول: تلاوت قرآن  توسط  خانمي  كه  در عادت  ماهيانه  است  مطلقا  ممنوع  مي باشد و جایز نیست تا چیزی  از قرآن  را تلاوت  کند  و دلیل  شان بر این قول آیه زیراست:

    (يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَأَنْتُمْ سُكَارَىٰ حَتَّىٰ تَعْلَمُوا مَا تَقُولُونَ وَلَا جُنُبًا إِلَّا عَابِرِي سَبِيلٍ حَتَّىٰ تَغْتَسِلُوا ) يعنى: ( ای  کسانی  که  ایمان  آورده  اید  در حال  مستی  به  نماز  نایستید  تا اینکه  بدانید  چه  می گویید  و در حالی  که  جنب  هستید-نیز  به  نماز نایستید- تا اینکه  غسل  کنید  مگر اینکه  مسافر  باشید- و  از مسجد  عبور  کنید-)النساء/٤٣ لذا  در نخواندن  نماز، حائض(خانمی که در عادت ماهیانه  است)  را به  جنب  ملحق  کرده  اند- و گفته اند: باتوجه  به آنکه نماز  دارای  تلاوت  قرآن  است- پس  ممنوعیت حضور  در نماز، ممنوعیت  تلاوت  قرآن است.

    اما حقیقت آن  است  که  هیچ  دلیلی بر ممنوع  بودن  تلاوت قرآن برای  خانمی  که  در عادت  ماهیانه  است  وجود  ندارد  از اینرو  می گوییم: خانمی که در عادت  ماهیانه  است  می تواند  قرآن  تلاوت  کند و قیاس  خانمی که در عادت  ماهیانه است(حائض) با شخص  جنب  قیاس  مع  الفارق  و نادرستی است زیرا  حائض از چند ناحیه  با جنب  تفاوت  دارد:

    ۱- حالتی  که  برای  حائض  پیش  می آید  غیر ارادی  است  برخلاف  شخص  جنب  که  غالبا  ارادی  است.

    ۲- حائض  نمی تواند  هر موقع  که  بخواهد حالت  پیش آمده  را از خود  رفع  کند  برخلاف  شخص  جنب  که  می تواند  حالت پیش  آمده را با غسل  کردن  برطرف  نماید

    ۳- مبادرت  به  ذکر  خداوند  و انجام  عمل  صالح  در مورد  شخص حائض  سفارش  شده  است  زیرا  در صحیح  بخاری  و  مسلم  وارد  شده  است  که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  خطاب  به  أم  المؤمنين  عائشة  رضي  الله  عنها -که  در عادت  ماهیانه  بود- فرمود: (إفعلي  ما يفعل  الحاج  غير  أن  لاتطوفي  البيت) يعني: (همه  مناسکی  که  یک حاجی  انجام  می دهد  را انجام  بده  غیر  از طواف  خانه  کعبه) و در حدیث  صحیح  دیگری  وارد  شده  است  که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  در روز  عید  دستور  داد  تا بانوانی  که  در عادت  ماهیانه  هستند  هم  برای مشاهده نماز  عید و دعوت  مسلمانان  خارج  شوند اما  چنین  توصیه  هایی  در مورد  فرد  جنب  وارد  نشده  و هیچ  مبادرتی  به  ذکر  خداوند  از او  در آن حالت درخواست  نشده  است بلکه  تنها  چیزی  که  از شخص  جنب  خواسته  می شود  این  است  که  هرچه  زودتر  حالت  پیش  آمده  را با غسل کردن از خود رفع  کند.

    تفاوت های  مذکور  مانع  از این  می شود  تا حائض  را به  جنب  ملحق  کنیم  و علیرغم  آنکه  جمهور  علماء  تلاوت  قرآن از سوي  حائض  را جایز  نمی دانند  اما  طبق قول  صحیح  اهل  علم  هيچ  دلیلی مبنی  بر ممنوعیت  تلاوت  قرآن  از سوی  حائض  وجود  ندارد و تنها  دلیل افرادی  که  قائل  به  ممنوعیت  تلاوت  قرآن  از سوی  حائض  هستند  فقط  قیاس  حائض  با جنب  است  که  تفاوت  های هر دو  را برشمردیم و ثابت  نمودیم  که  قیاس آنان  مع  الفارق و نادرست  است  و این  در حالی  است  که  علماء  در مورد  تلاوت  قرآن  از سوي  شخص جنب  اختلاف نظر دارند  كه  آيا: شخص  جنب  از تلاوت  قرآن  بازداشته  مي شود  يا خير؟ كه أصل  در این مورد  حدیثی  است  که  از امام احمد  و ابوداود  و نسائي و ابن  ماجه  از حدیث سیدنا  علی  رضی  الله  عنه  روایت  کرده  اند که گفت: ( أن  النبي  صلي  الله  عليه  وسلم  لايحجزه  شيء  عن  القرآن  إلا  الجنابة) يعنى: (هیچ  چیز  غیر  از جنابت  رسول  الله صلی  الله  عليه  وسلم  را از تلاوت  قرآن  باز  نمی داشت)  و باتوجه  به  اینکه  جمهور  اهل  علم  تلاوت  کردن  قرآن  از سوی  جنب  را جایز  نمی دانند  -که  قول  صحیح هم  این  است- اما  گروهی  از  اهل  علم  حدیث  مذکور  را ضعیف  دانسته  اند  اما در هر حال ملحق  کردن حائض  به  جنب  درست  نیست.

    بنابراین  قول  صحیح  در مورد  تلاوت  کردن  قرآن  از سوی  حائض  این  است  که: "حائض  می تواند  قرآن  بخواند  اما  نمی تواند  به  قرآن  دست  بزند" و این  حکم  برای  همه  ماه  های  سال  است  و مخصوص  ماه  رمضان  نیست  زیرا-با توجه  به  غیرارادی  بودن  حالت  حائض- نیاز  دارد  تا عمل  صالح  انجام  دهد  و برای  خود  پاداش  کسب  کند و ما حق  نداریم  تا او را  از چیزی  منع  کنیم مگر  با دلیل شرعی  صحیح واضح  و روشن؛

    بنابراین  خانمی  که  در  عادت  ماهیانه  است  می تواند-بدون  دست  زدن  به  قرآن- آن را تلاوت  کند  خواه تلاوتش از روی  نیاز  باشد مانند اینکه  برای  فراموش  نکردن  حفظش، سوره  ها و آیات حفظ  شده را  دوره کند و یا  جهت  تکمیل  ختمش  در رمضان  آن را تلاوت  نماید و یا برای   اسبابی  از این قبیل باشد و خواه  از روی نیاز نباشد.

    و این  قول  صحیح  از میان  اقوال  اهل  علم  است  و الله  تعالی  اعلم.

    جزئیات
    0
    3185
  • السلام علیکم و رحمة الله و بركاته حكم داخل شدن به دستشویی با کاست هاى قرآن یا نوارهایی که در آنها دروس صوتی با محتوای ذکر خداوند وجود دارند چیست؟
  • السلام  علیکم و رحمة  الله  و  بركاته

    حكم  داخل  شدن  به  دستشویی  با   کاست هاى قرآن یا نوارهایی  که  در آنها دروس  صوتی با محتوای  ذکر  خداوند وجود  دارند  چیست؟

    ماحكم دخول مكان قضاء الحاجة بأشرطة القرآن أو أشرطة المحتوية مادة صوتية فيها ذكر الله؟

    الحمدلله رب  العالمين  و أصلي  و أسلم  علي  نبينا  محمد  و علي  آله  و أصحابه  أجمعين؛

    و عليكم  السلام  و  رحمة  الله  و  بركاته

    أما  بعد؛

    چنین  بر می آید  که  داخل  شدن به دستشویی  به همراه نوارهای کاست قرآن  جایز  است  همانطور که داخل شدن به دستشویی به  همراه نوارهایی  که  در آنها دروس  صوتی محتوی  ذکر  خداوند متعال  هستند  مکروه  نیست.

    دلیل  جایز  بودن  این مساله اين است  که  آن نوارها هرچند که محتوای قرآنی دارند اما حقیقت این است که  قرآن  نیستند از اينرو احکام مترتب  بر قرآن  را به خود نمی گیرند  و آنچه  که به  این  حکم  قوت  می بخشد  این  است  که  قرآن  موجود  در داخل  این  نوارها (یاسی دی ها و فلش  ها و گوشی  ها و...) بصورت  نوشته  شده و  مکتوب بر روی  کاست مشاهده  نمی شوند بلکه  همانند  قرآنی  است  که  انسان  در سینه  اش  حفظ  کرده  است.

    و داخل  شدن  به  دستشویی با کاست هایی  که  در آنها درس های  صوتی با محتوای  ذکر الله سبحانه و تعالی وجود دارند اولا  از این  جهت  مکروه  نیست که  آن  دروس به حالت مکتوب و نوشته  شده نیستند از اینرو حکم  مکتوب را به  خود  نمی گیرند دوما  علمایی  که  داخل  شدن  به  دستشویی را با اشیاء حاوی ذکر الله مکروه  می دانند  می گویند: "هرگاه  فردی  داخل  دستشویی شد و انگشتری به دست داشت  که اين انگشتر  حاوی  ذکر  الله  بود  باید  نگین  انگشتر  را که  نام  الله  بر آن  است  به طرف  کف  دستش  بچرخاند  و انگشتانش  را بر روی  آن  ببندد  تا پنهان  بماند"

    از این  قول  معلوم می شود: زمانی بردن اشیاء حاوي نام  الله يا  آیات  قرآنی  به  داخل  دستشویی  مکروه  است  که مكتوب و ظاهر  باشند  و در غیراین  صورت(یعنب زمانی که مشاهده نشوند و پنهان  باشند)  مکروه  نیستند  و همین  حکم  در مورد لمس  نوارها و سی دی های  قرآنی  توسط  شخصي كه وضو ندارد صدق  می کند.

    برادرتان:

    شيخ  دكتر/خالد  المصلح

    ١٤٢٨/٤/٢٧

    جزئیات
    0
    1453
  • حكم آویختن سوره های قرآن در منزل به قصد برکت چیست؟
  • حكم آویختن سوره های قرآن در منزل به قصد برکت چیست؟ حكم تعليق سور القرآن؛

    الحمدلله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  و صحبه.
    أما  بعد:
    در پاسخ  به  پرسش  شما  از خداوند متعال  طلب  توفیق  می کنیم  و می گوییم:
    آویزان  کردن  آیات یا سوره  های قرآن  جهت  حصول  برکت  جایز  نیست  بلکه  از امور نوظهور می باشد  و چه  بسا  اگر به  نیت  محافظت  و پیشگیری-  از سحر و چشم زخم و حسدو...- آویزان شوند در زمره تعویذها قرار می گیرند که شریعت از آنها  نهی کرده  است زیرا  در این  صورت  در حکم  تعویذهایی  قرار  می گیرد  که  بر کودکان  و چهارپایان  و ...جهت  دفع یا رفع  بلا آویزان  می شوند  که  بدینوسیله  از اسباب  و راه  های  مواصلاتی به  شرک  محسوب  می شود زیرا در حدیثی  که  امام  احمد  و ابوداود  و سایر  ائمه  حدیث  از ابن  مسعود رضی الله  عنه  روایت می کنند وارد شده است، رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( إن  الرقي  و التمائم  و التولة  شرك) يعني: (رقیه  های-شرک  آمیز  و نامفهوم- و تعویذها  و توله (نوعی  تعویذ  که  بانوان  برای  جلب  محبت  همسران  شان  بر خود  می آویختند) شرک  هستند) و اما  اگر  جهت موعظه پذیرفتن  و عبرت  گرفتن  آویخته  شود  باید  بگویم  که  چنین  عملی  از سلف  صالح  رحمهم  الله  که  بهترین انسان  های  امت  هستند  صادر  نشده  است:
    وكل خير  في  إتباع  السلف.      و كل  شر  في  ابتداع  الخلف
    یعنی: همه  خيرها و خوبی ها  در پیروی  از سلف  صالح  است  و همه  بدی  ها  در بدعت  هایی  است  که  افراد بدعت گذار بعد  از آنها ایجاد  میکنند.
     
    برادرتان:
    شیخ  دکتر  خالد  المصلح
    ۱۴۲۴/۱۱/۱۳ هجری  قمری
    جزئیات
    0
    1214
  • تفسير آيه: (كهيعص) چیست؟
  • تفسير آيه: (كهيعص) چیست؟ ما هو تفسير قوله تعالي: (كهيعص)؟

    الحمدلله  و صلي  الله  وسلم  وبارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  و صحبه؛
    أما  بعد:
    با طلب  توفيق  از خداوند  متعال  به  پرسش  شما  پاسخ  می دهیم  و می گوییم:
    علماء بر اين موضوع اتفاق  نظر  دارند حروف  مقطعه ای  که  در آغاز برخی  از  سوره  های  قرآن كريم مانند سوره  بقره با (الم)، سوره  اعراف با ( المص)، سوره یونس با (الر)، سوره  مریم با (کهیعص)، سوره ص با (ص) و ساير  سوره  هاي  ديگری  که  با حروف  مقطعه  شروع  شده  اند هر  حرف  بصورت  مجزا  خوانده  میشود  و در کنار  هم  بصورت  ترکیبی  تلاوت  نمی شوند؛ بطور  مثال آیه (الم) در آغاز  سوره  بقره  بصورت: (الف، لام، میم) تلاوت  می شود.
    اما  در مورد  معانی  این  حروف  اختلاف  نظر  وجود  دارد  و اهل  علم  چهار  نظر  در این  باره  ارائه  داده  اند:
    قول اول: معانی  این  حروف  را تنها  خداوند  متعال  می داند  و این  قول  گروهی  از  صحابه از جمله  خلفای  راشدین  و ابن  مسعود  و دیگرصحابه  رضي  الله  عنهم  است.
    قول دوم:این  حروف  دارای  معنی  هستند اما  در تعیین  معانی  آن  اختلاف نظر دارند  طوریکه  گفته  شده  است:مراد  از  آنها  نام  سوره  های  قرآن  است  و نیز  گفته  شده  است:  آنها از نام  های  خداوند  متعال هستند  و موارد  دیگر  نیز  گفته  شده  است.
    قول  سوم: توقف  در معانی  این  حروف؛ یعنی  نه  برای  شان  معنی  گفته  میشود  و نه  گفته  می شود  معنی  ندارند.
    قول  چهارم: این  حروف  فی ذاته  معنی  ندارند  و این  رای  مجاهد  بن  جبر  رحمه  الله  است  زیرا در زبان  عربی  که  قرآن  با آن  نازل  شده  است این  حروف  معنی  ندارند  اما  عدم  معنی  به  معنی  عدم  حکمت  نیست  زیرا  حکمت وجود حروف  مقطعه در ابتدای برخی از سوره  ها بیان  إعجاز  قرآن  کریم  و ناتوان  ماندن  انسان  ها و جن  ها از آوردن کلماتی  همانند  آیات  قرآن  است  و این  درحالیست  که  این  حروف  از همان  حروف  الفبایی  زبان  عربی  است  که  همه  آن  را می شناسند  و توسط  آنها  با یکدیگر سخن  می گویند.
    از دلایلی  که این  ادعاء  را اثبات  میکند  این  است  که  خداوند  متعال  بعد  از حروف  مقطعه آیاتی  در مورد  قرآن  کریم  و اعجاز  بزرگ  آن  و اینکه آن حقیقتی  بی  تردید  است  را بیان  می فرماید که  این  آیات  حکمت  حروف مقطعه  را بیان  می کنند؛ بطور  مثال خداوند در سوره  بقره  می فرماید: (الم)، سپس  به  دنبال  آن  می  فرماید: (ذَٰلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ ۛ فِيهِ)البقره/٢ يعني: ( اين  کتابی  است  که  هیچ  شک و تردیدی  در آن  وجود  ندارد) و در سوره  آل  عمران  می  فرماید: (الم) و سپس  می  فرماید: (اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ * نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ)يعني: (الله (آن  ذاتی  است) که  هیچ  معبود  برحقی  غیر  از او وجود  ندارد  و او زنده  ی جاوید  برپادارنده(کائنات) است(۲) که  کتاب (قرآن) را بر تو  فرودستاده  است)آل  عمران/۲-۳ و در سوره اعراف  بعد از آنکه می  فرماید: ( المص)، می فرماید: (كِتَابٌ أُنْزِلَ إِلَيْكَ فَلَا يَكُنْ فِي صَدْرِكَ حَرَجٌ مِنْهُ) یعنی: ( -این  قرآن- کتابی  است  که  بر شما  نازل  شده  است  لذا  نباید  هیچ گونه  نگرانی در دلت (از بابت  اینکه  کفار  آن  را  نبپذیرند) به خود  راه  دهی)الاعراف/۲
    و این  روال  در سایر  سوره  هایی  که  با حروف  مقطعه  آغاز  شده  اند  وجود  دارد  و گروهی  از  اهل  علم  مانند:مبرد  و فراء  وشيخ الاسلام ابن  تيمية  و المزي  و ديگر  أهل  علم  رحمهم  الله  بر این  قول  اند  و شیخ  محمد  امین  شنقیطی  در كتاب أضواء  البيان  در تفسير  سوره  هود  شرح  خوبي در اين  موضوع نگاشته  و این  قول  را برگزیده  است  و نیز  رای و نظر  شیخ  مان  محمد  العثيمين  رحمه  الله  نیز  بر همین  قول  است.
    برادرتان:
    شیخ  دکتر  خالد  بن  عبدالله  المصلح  
    ۱۴۲۵/۳/۱۴ هجری  قمری
    جزئیات
    0
    5007
  • تفسیر آیه: (وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ) یعنی: (و در آن- سرزمین های ویران شده نشانه (و عبرتی) برای افرادی که از عذاب دردناک می ترسند به جاگذاشتیم)الذاریات/۳۷
  • خداوند می فرماید: (وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ) یعنی: (و در آن- سرزمین های ویران شده نشانه (و عبرتی) برای افرادی که از عذاب دردناک می ترسند به جاگذاشتیم)الذاریات/۳۷ آیا درست است که منظور از نشانه مذکور در آیه همان بحر المیت(دریای مرده که در مرز اردن و فلسطین است) می باشد؟لطفا دلیل و منبع قول را ذکر کنید؛

    تفسير قوله تعالی: (وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ) الذاریات/۳۷

    الحمدلله  و صلی  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه؛
    اما  بعد:
    باطلب  توفيق  از خداوند  به  پرسش  شما  پاسخ  داده  و  می گوییم:
    اهل  علم  در  مورد  نشانه  ای  که  خداوند در این  آیه  کریمه بیان  فرموده  است  اختلاف  نظر  دارند  طوریکه  برخی  از  آنها  گفته  اند: مراد  از آن  دریاچه  طبریه  است و گفته  شده  است: منظور از آن "سدوم" شهر قوم  لوط است  و گفته  شده  است: مراد  از نشانه  همان سرگذشت  و شرح مجازات  آنها  -در آیات  قبل  از آن- است  و أقوال  دیگری  نیز  در این خصوص گفته  شده  است  و احتمال دارد  همه  این  اقوال  صحیح  باشد  و خداوند به  مراد  کلام  خود  آگاه تر  است).
    برادرتان:
    شیخ  دکتر/خالد  بن  عبدالله  المصلح
    ۱۴۲۴/۱۱/۱۹ هجری  قمری
    جزئیات
    0
    1229
حدیث
  • معني و مفهوم اين حدیث چیست؟
  • معني و مفهوم اين حدیث  چیست؟

    از جابر  رضی  الله  عنه  روایت  است. (رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم از پوشیدن  کفش  در حال  ایستاده  نهی  کرده  است)این  حدیث  را امام  ابوداود  با سند  "حسن" روایت  کرده  است.

    حديث نهي أن يتنعل الرجل قائما

    الحمدلله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  و صحبه؛

    اما  بعد:

    با طلب  توفیق  از خداوند  به پرسش  شما  پاسخ  داده  و می گوییم:

    این  حدیث  بیانگر  مکروه  بودن  پوشیدن  کفش  در حال  ایستاده  است  و گروهی  از  اهل  علم  از جمله  شافعی ها و حنبلی  ها نیز  بر همین  رای  هستند  و برخی  از  اهل  علم  زمانی  آن  را مکروه  دانسته اند که ایستاده  پوشیدن کفش  برای  پوشنده  ضرر داشته  باشد طوریکه  امام  خطابی  رحمه  الله  می  فرماید: ( علت  نهی  از پوشیدن  کفش  در حالت  ایستاده  خطر  افتادن   شخص  پوشنده  کفش  می باشد از اینرو  به او دستور  داد  تا بنشیند  زیرا  پوشیدن  کفش  در حالت  نشسته  راحت  تر  و مطمئن  تر  و دور  از هرگونه  خطر  احتمالی  است) و گروهی  از  اهل  علم  مانند  فقهای  مالکی  مذهب  پوشیدن  کفش  در حالت  ایستاده  را جایز  می دانند  و قائل  به  مکروهیت  آن  نیستند  زیرا  حدیث  مذکور  را ضعیف  می دانند  و این حدیث از  عبدالله  بن  عمر  و ابوهریره  و جابر  و انس  رضی الله  عنهم  ثابت  شده  است  و امام  بخاری  دو حدیثی  که  از طریق  ابوهریره  و انس  رضی  الله  عنهما  وارد  شده  اند  را ضعیف  دانسته  است.

    شیخ  دکتر/خالد  بن  عبدالله  المصلح

    جزئیات
    0
    1653
  • حدیث:پاسخ به شبهه شیر دادن ام المؤمنين عائشه رضی الله عنه با اجازه رسول الله صلى الله عليه وسلم؛
  • نزد  ما  در مصر  شایعه  ای  وجود  دارد  که  می گویند: عائشه  رضی  الله  عنها با اجازه مستقیم رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم   به  خدمتکار  خودش شیر  داده  است؛ آیا این  شایعه  صحت  دارد؟

    حديث إرضاع عائشة بإذن النبي

    الحمدلله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  و صحبه؛
    اما  بعد:
    با طلب  توفيق  از الله  به  پرسش  شما  پاسخ  داده  و می گوییم؟
    این  داستان  صحیح  نبوده  و وارد نشده  است  بلکه داستانی که در این خصوص  وارد شده است قضیه  سالم  برده  آزاد  شده  ابوحذیفه رضی الله عنه  است؛
     أبو حذیفه رضي  الله  عنه، سالم  را به  عنوان  فرزندخوانده قبول  کرده  بود و این  زمانی بود که هنوز آیه ممنوعیت فرزندخواندگی نازل  نشده بود که  خداوند در آن  می  فرماید: (ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ) يعنى: (-فرزندخوانده ها- را به  نام  پدران  شان  صدا بزنید  که  این  کار  نزد  الله  عادلانه  تر  است)الاحزاب/۵ روزی  همسر  ابوحذیفه  رضی  الله  عنهما  نزد  رسول  الله  صلی  الله  علیه  و  سلم  آمد  و گفت: ای  رسول  خدا؛ سالم دیگر  به بالغ شده     و مانند  مردها همه  چیز  را می فهمد  و هنگامی  که  نزد  من می آید  چنین  فکر  می کنم  که  ابوحذیفه  ناراحت  می شود-و به  غیرت  می آید-لذا  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود: از شیر  خود  به او  بده تا بر او حرام گردی و  ناراحتی  ابوحذیفه  هم  از بین  برود.این  حدیث  را امام  بخاری  در حدیث (۵۰۸۸) و امام  مسلم  در حدیث (۱۴۵۳) از حدیث قاسم بن محمد و او از ام المومنین عائشه رضی الله عنها روایت کرده است لذا  همانطور  که  مشاهده  کردید  عائشه  رضی  الله  عنها  راوی  حدیث  است  و نه  شخصیت  آن؛
    گروهی  از  اهل  علم  با استناد  به  این  حدیث  گفته  اند: شیر دادن  یک  زن  به  انسان  بالغ  او  را بر زن محرم  می کند که  این  مذهب  ابن  حزم  ظاهری  و قول  گروهی  از  فقها  است  اما  آنچه  که  جهمور  علما  و فقهاء  و محدثین  و غیراز آنها بر آنند  این  است  که  شیر  دادن زن  به  انسان  بالغ  او را محرم  نمی کند  و آنچه که در این داستان آمده  است  تنها  یک  حالت  خاص و استثنائی  است که  رسول  الله  صلی الله  عليه  وسلم در مورد  سالم  برده  آزاد  شده  ابوحذیفه  اجازه  داد.
    شیخ  دکتر  خالد  بن  عبدالله  المصلح
    جزئیات
    0
    1182
  • آیا این حدیث صحیح است؟( هر فردی که سوره تبارك (ملك)را هر شب بخواند از عذاب قبر در امان می ماند)
  • آیا این حدیث صحیح است؟( هر فردی که سوره تبارك (ملك)را هر شب بخواند از عذاب قبر در امان می ماند)

    ما صحة حديث: (من قرأ سورة تبارك في كل ليلة عصم من عذاب القبر)

    الحمدلله و صلي الله و سلم و بارك علي رسول الله و علي آله و صحبه.
    أما بعد:
    در فضيلت سوره تبارك (الملك) تعدادي حديث وارد شده است از آن جمله: 
    حديثي است كه امام ترمذی رحمه الله  در "جامع" خودش (۲۸۹۰) از حدیث ابن عباس روایت می کند که رسول الله صلى الله عليه وسلم مي فرمايد: (هی المانعة هی المنجية تنجيه من عذاب القبر) يعنى: (-سوره الملك- مانع -عذاب قبر و- نجات دهنده است -و قارى اش - را از عذاب قبر نجات مى دهد)أبو عيسي مى گوید: سند این حدیث از این طریق "حسن غریب" است.و امام بیهقی در اثری از ابن مسعود رضي الله عنه روایت می کند گفت: " ما در زمان رسول الله صلى الله عليه وسلم - سوره الملك- را "المانعه"(یعنی: سوره ای که خواندنش مانع  عذاب قبر میشود) می نامیدیم و در مسند امام احمد حدیث (۷۹۱۵)و سنن ابوداود حدیث (۱۴۰۰) و سنن ترمذی حدیث (۲۸۹۱) و غیر از آنها از ابوهریره رضی الله عنه روایت است، رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود: ( إن سورة من القرآن ثلاثون آية شفعت لرجل حتي غفرله و هي تبارك الذي بيده الملك)يعني: (سوره ای در قرآن با سی آیه وجود دارد که برای فردی شفاعت کرد تا اینکه بخشیده شد و آن سوره" تبارك الذي بيده الملك" است)هیچ یک از طرق احادیث وارد شده خالی از ضعف نیست اما با توجه به مجموع احادیث وارد شده می توان فضیلت آن را ثابت کرد.
    شیخ دکتر خالد المصلح
    جزئیات
    0
    3332
  • سخنی پیرامون سبب نزول آیه: (وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ) یعنی: ( سوگند به ذات خودم که ما -حال و سرگذشت- پیشینیان و آیندگان شما را می دانیم)الحجر/۲۴
  • حدیثی در سنن نسائي وجود دارد که در آن برخی از مردان خود را به صفوف آخر نماز می رساندند تا زن زیبایی که در صف بانوان نماز می خواند را ببینند و سپس این آیه در مورد آنها نازل می شود: (وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ)الحجر/۲۴

    الكلام حول سبب نزول قوله تعالى: (وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ) الحجر/٢٤

    الحمدلله  و صلي  الله  و سلم  و  بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.
    أما  بعد:
    حديث  مذكور را امام أحمد  وترمذی  و نسائي  و ابن  ماجه  از طریق  نوح  بن  قیس  از عمرو  بن مالك  از ابوالجوزاء  از إبن  عباس  رضي  الله  عنهما  روايت  کرده  اند گفت: ( كانت امرأة تصلي خلف الرسول الله صلى الله عليه وسلم حسناء من أحسن الناس. قال: فكان بعض القوم يتقدم في الصف لئلا يراها ويستأخر بعضهم حتى يكون في الصف المؤخر فإذا ركع نظر تحت إبطه فأنزل الله عز وجل: (وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ)الحجر/۲۴ یعنی: (زن  بسیار  زیبایی  در نماز  جماعت  پشت  سر  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  نماز  می خواند لذا برخی  از مردان زودتر به نماز می آمدند تا در صف  های  جلوتر بایستند و او را نبینند  و بعضی  از آنها  دیرتر  می آمدند  تا در صف  آخر  بایستند و هنگامی  که  به رکوع  می رفتند  از زیربغل  خود  به آن  زن  نگاه  می کردند  تا اینکه  خداوند  این  آیه  را نازل  فرمود: ( (وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَقْدِمِينَ مِنْكُمْ وَلَقَدْ عَلِمْنَا الْمُسْتَأْخِرِينَ) یعنی: ( سوگند  به  ذات  خودم  که  ما -حال  و سرگذشت- پیشینیان  و آیندگان  شما  را می دانیم)الحجر/۲۴امام  ترمذی  می گوید: حدیث  مذکور  را جعفر  بن  سلیمان  از عمرو  بن مالک  از ابوالجوزاء  روایت  کرده  و نامی  از ابن  عباس  رضي  الله  عنهما  نبرده  است  و این سند  صحیح  تر  از روایت نوح  بن  قیس  به  نظر  می رسد  و ابن  کثیر  رحمه  الله  در تفسیر  خود  این  حدیث را "حدیث غریب  جدا" دانسته و همچنین  در مورد  آن گفته  است: در این  حدیث  موارد  مشکوک  زیادی  وجود  دارد  و همچنین عبدالرزاق  آن را در "المصنف" خود از جعفر بن سلیمان  از عمرو  بن مالک  روایت  کرده  است  که  می گوید: از ابوالجوزاء  شنیده  است که... (و روایت  را نقل  می کند) لذا قول  راجح  این  است  که  این  روایت فقط سخن ابوالجوزاء  بوده  و هیچ نامی از  ابن  عباس  رضي  الله  عنهما  ذکر  نشده  است  و امام  بخاری  رحمه  الله  در مورد  ابوالجوزاء  گفته  است: سندهایی  که  ذکر  می کند مورد  اعتماد  نیست  و جای  بحث  دارند لذا  این  روایت  صحیح  نمی باشد.


    شیخ  دکتر / خالد  بن  عبدالله  المصلح

    جزئیات
    0
    877
  • استناد کردن به سخن سیدنا عمر رضي الله عنه در رد احادیث صحیح؛
  • جناب شیخ خداوند شما را حفظ کند؛ وقتی فاطمه دختر قیس اذعان نمود: زنی که طلاق بائن داده شده است مشمول نفقه و سکونت در منزل شوهر نمی شود سیدنا عمر رضی الله فرمود: (آیه ای از قرآن را با سخن یک زن که معلوم نیست که حدیث را درست به یاد دارد یا فراموش کرده رد نمی کنیم) و بسیاری از معاصران از این روایت سوء استفاده مي کنند و آن را دلیلی در رد احادیث صحیح و حتی متواتر به کار می برند و چنین می پندارند که احادیث قبل از پذیرفته شدن باید ابتدا بر قرآن عرضه شود و به معنی و سازگار بودن آن با زمان توجه شود که این دیدگاه چه بسا باعث ضایع شدن بسیاری از سنت ها می شود و حتی برخی از آنها بنا بر قاعده مذکور احادیث ضعیف را قبول کرده و احادیث صحیح را رد می کنند لطفا در این باره توضیح دهید؛

    الإحتجاج بقول عمر رضي الله عنه لرد الأحاديث الصحيحة؛

    الحمدلله  و صلي  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه؛

    أما  بعد:

    در پاسخ  به  این  تشبیهات  نادرست  که  هدف  از آنها  بی ارزش  کردن  احکام  شریعت ای و رهاشدن  از آنها است  باید  گفت  که اولا  صحابه  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  و سلف  صالح  امت  بیشتر از همه  به  احادیث  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم ارج  نهاده  و به  آن  عمل  می کردند  و این  راه  و منهج  آن  بزرگواران  بود  و مواردی  که  احیانا  در خلاف  این  اصل  نقل  شده  اند  بدون شک از مسائل  خاص بودند که در شرایط ویژه روی داده و با اجتهاد  آن  بزرگواران همراه  بوده  است  و نقل  چنین  حالت  های  باید  بعد  از ثابت  شدن  از آنها باشد.

    برداشت  اشتباه  از نصوص  قرآن  و سنت  در زمان  صحابه  رضی  الله  عنهم  هم  بوده  است  تا  جاییکه  برخی  از  صحابه  رضی  الله  عنهم  در باره  اشکالات  و موارد  مبهم  از رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  سؤال  می کردند  و ایشان با پاسخ  کامل و شفابخش  شبهات  و ابهامات را برطرف  می کرد  و همانطور  که  می دانید  هرگاه  دو نص  باهم  تعارض  داشته  باشند به صورتی که نتوان  آنها  را بایکدیگر  جمع  کرد  و ناسخ  و منسوخ  شان  را تشخیص  داد  در  این  حالت  به  مرحله ی  ترجیح (برتر  دانستن) سوق داده  می شود  و این  کاری  بود  که  سیدنا  عمر  رضی  الله  عنه  در این  مسأله انجام  داده  است و امام  احمد  رحمه  الله  روایت مذکور را منکر و ضعیف  دانسته  است و آنچه  که  در این  اثر  از عمر  رضی  الله  عنه  وارد  شده  است- لفظ  مذکور  در سوال  نیست بلکه- طبق روایت امام احمد آمده  است: (لانجيز  في  ديننا  قول  امراة) يعني: (ترجيح دادن سخن  زنی  را- درمقابل نصوص- دین  مان  جايز  نمي دانيم) اما  به  طور  كلي  عملکرد  کسانی  که  قلب  های  شان  آلوده  به  نفاق  است  را نباید  یا عملکرد  صحابه  رضی  الله  عنهم  که ایمان  در قلب  های  شان  نفوذ  کرده  بود  و هدایت یافته  بودند  را باهم  مقایسه  کرد  زیرا  خداوند  می  فرماید: (فَأَمَّا الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُونَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ)يعنى: ( اما  افرادی  که  در قلب  های  شان  انحراف  است  از -نصوص-متشابه  پیروی  می کنند)آل  عمران/۷

     پرودگارا هدایت و راه  صحیح  را به  ما نشان  ده  و ما را از شر و گزند نفس  های  مان  مصون  دار.

    شیخ  دکتر/خالد  بن  عبدالله  المصلح

    جزئیات
    0
    1072
  • : پرسشی در خصوص حدیث: (اللهم ما كنت معاقبی به في الآخرة فاجعله لي في الدنيا)
  • امام مسلم از انس رضی الله عنه روایت کرده است : (أن رَسولَ اللّه‏ِ صلى ‏الله ‏عليه‏ و ‏آله عادَ رَجُلاً مِنَ المُسلِمينَ قَد خَفَتَ فَصارَ مِثلَ الفَرخِ ، فَقالَلَهُ رَسولُ اللّه‏ِ صلى ‏الله ‏عليه‏ و ‏آله : هَل كُنتَ تَدعو بِشَى‏ءٍ اَو تَساَ لُهُ اِيّاهُ ؟ قالَ : نَعَم ، كُنتُ اَقولُ : اللّهُمَّ ماكُنتَ مُعاقِبى بِهِ فِى الآخِرَةِ ، فَعَجِّلهُ لى فِى الدُّنيا . فَقالَ رَسولُ اللّه‏ِ صلى ‏الله ‏عليه‏ و ‏آله : سُبحانَ اللّه‏ِ لاتُطيقُهُ ، ـ اَو لا تَستَطيعُهُ ـ ! اَفَلا قُلتَ : اَللّهُمَّ آتِنا فِى الدُّنيا حَسَنَةً وَ فِى الآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِناعَذابَ النّارِ ؟ قالَ : فَدَعَا اللّه‏َ لَهُ فَشَفاهُ )يعني: (رسول الله صلى ‏الله ‏عليه‏ و ‏سلم ، به عيادت مردى از مسلمانان رفت كه مانند جوجه ضعيف شده بود . به او فرمود : آيا دعايى مى ‏كرده ‏اى يا از خدا چيزىمى ‏خواسته ‏اى؟گفت: بله؛ مى ‏گفتم : پرودگارا هر مجازات و كيفرى كه درآخرت مى ‏خواهى به من برسانى ، در همين دنيا برسان. رسول الله صلى الله عليه وسلم فرمود :سبحان اللّه‏! تو توانایی تحمل آن را ندارى . چرا نگفتى : پرودگارا! در دنيا و آخرت ، به مانيكى عطا بفرما و ما را از عذاب آتش دوزخ مصون دار؟. آن مرد ، اين دعا را خواند و خداوند ،شفايش داد)

    حدیث: (اللهم ما كنت معاقبی به في الآخرة فاجعله لي في الدنيا)

    الحمدلله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه؛
    أما  بعد:
    انسان  مومن در برابر نصوص  قرآن  و  سنت  نبايد  رای  و نظر  شخصی  خود  را إعمال کند  و اگر  تعارضی  در بین  رای  و نظر  شخصی  خود  با قرآن وسنت  مشاهده  کرد  باید  رای  و نظر  خود  را متهم  کند  و نه  قرآن  و  سنت  را زیرا  خداوند  در مورد  قرآن  می  فرماید: (لَا يَأْتِيهِ الْبَاطِلُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَلَا مِنْ خَلْفِهِ ۖ تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ) يعني: ( قرآن  کتابی  است  که  هیچگونه  باطلی  از هیچ  نقطه  ای  به آن راه  ندارد؛ قرآن نازل شده ای از سوی  -خداوند- حکیم  و ستوده  شده  نازل  است)فصلت/۴۲ و در مورد  صاحب  سنت  فرموده  است: (وَمَا يَنْطِقُ عَنِ الْهَوَىٰ(۳) إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَىٰ(۴))يعني: (-محمد صلی  الله  عليه  وسلم- از روی  هوی  و  هوس  سخن  نمی گوید (۳) همه  سخنان  او وحی  ای  است  که  به او- از جانب  خداوند- وحی می شود(۴))النجم/۳-۴
    اما  ادعای  شما  مبنی  بر این  که  درخواست  آن  مرد  منطقی  بود  درست  نیست  زیرا  فردی  که شدت  کیفر  و عذاب  خداوند  را بداند  و از وسعت  رحمت   و گذشت او  مطلع  باشد  چنین  سخنی  را نمی گوید  از اینرو  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم به او  فرمود: ( تو توانایی  تحمل آن را ندارى؛ چرا نگفتی: پرودگارا  در این  دنیا  خیر  و نیکی  عطا  بفرما . ..) و او را راهنمایی  کرد  تا خیر و نیکی  دنیا  و آخرت را به  او عطا  کند  و خیر و نیکی  دنیا  شامل  همه  موارد خیر و برکت  از قبیل سلامتی، رزق  زیاد، ایمان  سلیم، پایداری  در اعمال  صالح، دور  بودن  از چیزهای  شر و بلاها  می شود و بالاترین  مرتبه  خیر  و نیکی  آخرت،  داخل  شدن  به  بهشت  و نگاه  کردن  به  خداوند  متعال  در آنجا  و سایر  توابع آن  از قبیل  درامان  ماندن  از حوادث  هولناک  روز  قیامت  و  سختی  های روز  محشر است  و سپس  در پایان این  دو خیر  و برکت او را راهنمایی  می کند  تا از خداوند  بخواهد او را  از اسباب  داخل  شدن  به  آتش  جهنم  و طغیان و ارتکاب  گناهان  دور  نگاه  بدارد  زیرا  درخواست نجات  از آتش  جهنم  مستلزم درخواست توفیق  بر اجتناب  از گناهان  و ترک  شبهات  و دوری  از  حرام  است  و از اینجا  معلوم  می شود  که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم او  را به درخواست  امنیت  از کیفر  دنیوی  و مواجهه  آن در آخرت  راهنمایی  نکرده  است  لذا هوشیار  و مواظب  باش؛خداوند  آگاهی  در دین  را نصیب  ما و شما  نماید.


    شيخ  دكتر/خالد  بن  عبدالله  المصلح

    جزئیات
    0
    1140
نماز
  • حکم به تاخير انداختن نمازهای عشاء و ظهر چیست؟
  • جناب شيخ استاد دکتر/خالد المصلح خداوند شما را حفظ کند؛ السلام عليكم ورحمة الله وبركاته اما بعد: لطفا در مورد مساله به تاخير انداختن نمازهای عشاء و ظهر توضيح دهيد كه آيا جايز است يا خير؟خداوند به شما برکت دهد و بهترین پاداش ها را براي تان عطا بفرمايد.

    حكم تأخير صلاتي العشاء و الظهر عن أول وقت؛

    الحمدلله  رب  العالمين  و أصلي  و اسلم  علي  نبينا  محمد  و علي  آله  و أصحابه  اجمعين؛
    و عليكم  السلام  و  رحمة  الله  و  بركاته.
    أما  بعد:
    در خصوص  پرسش  شما  که در مورد به تاخير انداختن  نمازهای  عشاء  و ظهر  است باید  بگویم:  اهل  علم اتفاق  دارند  که نمازهای  پنج  وقت  تا زمانی  که  در وقت  خودشان(بعد از دخول وقت تا قبل  از فرا رسیدن وقت نماز بعدی) ادا  شوند  صحیح  می باشند خواه  در ابتدای  وقت (بعد از اذان) ادا شود  خواه  در وسط آن ادا شود  و خواه  در انتهای وقت  خوانده  شوند زیرا  خداوند  می  فرماید: (إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا)يعنى: (مسلما نماز-عبادتی  است-که بر مؤمنان واجب شده  و دارای  اوقات مشخصی  است)النساء/١٠٣ اما  بهترين  وقت  اداي  نمازهاي  پنج  وقت  اول  وقت (بعد از دخول  وقت شرعی) است  زیرا در صحیح  بخاری  و مسلم  از حدیث عبدالله  بن مسعود  رضي  الله  عنه  روایت  شده است گفت: وقتی  از رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  در مورد  محبوب  ترین  عمل در  نزد  خداوند  سؤال  شد در پاسخ فرمود: (ادای  نماز  در اول  وقت) صحیح  بخاری۵۲۷  و صحیح  مسلم۸۵ لذا  اصل  در مورد  همه  نمازها  این  است  که  آنها  را در اول  وقت  ادا  کنید مگر در مورد نماز عشاء كه أهل  علم  در مورد بهترین  وقت اداي آن اختلاف  نظر  دارند بطوريكه: بيشتر  علماء  اعم  از حنفي  ها و حنبلي  ها  و سایر  اهل  علم  تاخیر  نماز  عشاء  را تا یک سوم   شب  مستحب  می دانند  زیرا  در صحیح  بخاری  و  مسلم  و سایر  کتب  حدیث  از گروهی  از  صحابه  که  از آن جمله  در صحیح  مسلم  از ام  المؤمنين  عائشة  رضي  الله  عنها  روایت  است: (أعتمم النبی -صلی الله علیه وسلم- ذات لیلة حتی ذهب عامة اللیل، و حتی نام أهل المسجد، ثم خرج فصلی، فقال : إنه لوقتها لولا أن أشق علی أمتی) یعنی: (یک  شب  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  نماز  عشاء را به  تأخیر  انداخت  تا اینکه  بیشتر  قسمت  شب  سپری  شد  و اهل  مسجد  خوابیدند  سپس  خارج گشت  و  فرمود: ( اگر  امت  من به سختی  نمی افتادند  هم اکنون( بهترین  وقت ) ادای  نماز  عشاء  است) صحیح  مسلم  حدیث  ٦٣٨ و همچنین  در صحیح  بخاری  و مسلم  از عبدالله  بن  عباس  رضي  الله  عنهما  روایت است گفت: ( أنَّ النَّبيَّ  صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أعتَمَ حتَّى رقد النَّاسُ، فخرج رسول الله صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فقال: «لولا أن أشُقَّ على أمَّتي لأمرتُهم أن يُصلُّوها هكذا)یعنی: (رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  نماز  عشاء  را به  تاخير  انداخت تا اینکه  مردم  خوابیدند  و سپس  خارج  شد  و  فرمود: (اگر برای  امت  سخت  نمی بود  به  آنها  دستور  می دادم  تا اینگونه ( در این  وقت، نماز  عشاء) را ادا  كنند صحيح  بخاري (٥٧١) و صحيح  مسلم (٦٤٢)
    بنابراين  بهترين موقع برای اداي نماز عشاء زمانی  است  که  یک  سوم  از ابتدای شب، سپری  شده  باشد و  ادای آن در وقت برای  مردم  سخت  و  مشقت  بار نباشد.
    و اما  در خصوص به  تأخیر  انداختن  نماز ظهر  تا لحظاتی  قبل  از عصر  باید  بگویم: بیشتر  علماء  قائل اند  که  بهترین  موقع  ادای  نماز  ظهر در اول وقت آن است  مگر  در حالتی  که  هوا بسیار  گرم  باشد  که  در این  صورت  به  تأخیر  انداختن  آن تا لحظاتی  قبل  از عصر مستحب  می باشد  زیرا در صحیح  بخاری  و  مسلم  از  ابوذر  رضی  الله  عنه  روایت است  گفت: (مؤذن  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم-در روزي  که  هوا  بسیار  گرم  بود- اذان  گفت  و رسول  الله  صلی الله  عليه  وسلم  فرمود: (-تا خنك  شدن  هوا-منتظر باش، منتظر  باش) و سپس  فرمود: (شِدَّة الحرِّ من فيح جهنَّم، فإذا اشتدَّ الحرُّ فأبرِدوا عن الصَّلاة)یعنی: (گرمای زیاد-هوا-از  حرارت  جهنم  است  لذا  هنگام  شدت  حرارت،  نماز  را تا هنگام  خنک  شدن  هوا  به  تأخیر  بیندازید) صحيح  بخاري   (٥٣٥) و صحيح  مسلم (٦١٦) و همانند  این  حدیث از طریق  ابوهریره  و ابوسعید  الخدري  رضی  الله  عنهما  روایت  شده  اند.
    لازم  به ذکر  است که  مرجع  رسمی  در تعیین  اوقات  نمازها  وزارت  اوقاف  می باشد و مسئولان  ذی ربط   تقدیم  و تاخیر زمان نمازها  را بر اساس  مراعات حال مردم و در چهارچوبی که سنت تعریف کرده است  تنظیم  می کند و دلیل  این  امر روایتی  است که  در صحیح  بخاری  و  مسلم  از حدیث  جابر  رضی  الله  عنه  نقل  شده  است که  او در مورد وقت ادای  نماز  عشاء  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم گفته  است: (والعشاء أحياناً وأحيانا إذا رآهم اجتمعوا عَجَّل، وإذا رآهم أبطؤوا أَخَّر)یعنی: (رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  نماز عشاء  را گاهی  زود  و گاهی  دیر  ادا  می کرد بطوریکه  اگر  مردم  دیر  می آمدند  دیر  ادا  می کرد  و اگر  زود  می آمدند  زود  ادا می نمود) صحيح  بخاري   (٥٦٠) و صحيح  مسلم (٦٤٦) و این  روایت  بعنوان  یک  اصل در  مراعات مواردی که منافع  مردم را تامین و سختی  و مشقت را از آنها بر می دارد تلقی  می شود.
    خداوند همه  ما را بسوی خیر هدایت  کند و توفیق انجام آن را به ما عنایت کند.

    شیخ  دکتر/خالد  بن  عبدالله  المصلح

    جزئیات
    0
    1786
  • نماز خواندن با وجود نجاست در لباس یا بدن؛
  • السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛ جناب شيخ اگر فردی آگاهانه با لباس نجس نماز بخواند آیا نمازش صحیح است؟

    الصلاة بالنجاسة؛

    الحمدلله  رب  العالمين  و  أصلي  و اسلم  علي  نبينا  محمد  و علي  آله  و أصحابه  اجمعين؛
    و عليكم  السلام  و  رحمة  الله  و  بركاته  
    أما  بعد:
    بيشتر  أهل  علم  معتقدند که  نماز فردی که با لباس یا بدن نجس نماز می خواند صحیح  نیست  زیرا  خداوند  می فرماید: (وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ) يعنى: (و لباس  های  خود را پاک  نگه  دار) المدثر/٤ و همچنین  به  دلیل  حدیث  أسماء  رضي  الله  عنها  که  گفت: ( جاءت امرأة إلی النبی صلی الله علیه وسلم فقالت : إحدنا یصیب ثوبها من دم الحیض کیف تصنع؟ فقال : تحته ثم تقرصه بالماء ثم تنضحه، ثم تصلی فیه): (خانمی  نزد  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  آمد  و گفت: اگر  لباس  یکی  از  ما به  خون  قاعدگی آلوده  بشود  چه  کار باید بکند؟ رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( آن را از لباسش  بردارد  و سپس  با نوک  انگشتان و آب  آن را بشوید  و بعد  بر روی  آن  آب بریزد  و سپس  با آن نماز  بخواند) صحیح  بخاری (۲۲۰) و صحیح  مسلم (۲۹) و سایر  دلایل  دیگر.

    برادرتان:
    شیخ  دکتر/خالد  المصلح  
    ۱۴۲۵/۳/۲۸

    جزئیات
    0
    1360
  • حكم نصب مانيتور در قسمت نماز خانه بانوان جهت پخش نماز امام چیست
  • السلام عليكم و رحمة الله و بركاته؛جناب شيخ حكم نصب مانيتور در قسمت نماز خانه بانوان جهت پخش نماز امام چیست؟ لازم به توضیح است که این مانیتورها مقابل بانوان آویخته شده و آنها طوری امام و نمازگزاران را مشاهده می کنند که گویی با آنها هستند نظرتان در این باره چیست؟

    حكم وضع شاشات في مصلي النساء لنقل صلاة الإمام؛

    الحمد لله رب العالمين، وأصلي وأسلم على نبينا محمد وعلى آله وأصحابه أجمعين.
    وعليكم السلام ورحمة الله وبركاته
    أما  بعد:
    این  کار  باعث  حواس  پرتی  بانوان نمازگزار می شود  به  خصوص  اگر  قسمت فوقانی مسجد نصب  شده  باشد  و مشاهده آنها مستلزم بالابردن  چشم  ها باشد و این  کار در نماز  ممنوع  است  زیرا از ابوهریره  رضی  الله  عنه  روایت  است  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( لينتهين أقوام عن رفعهم أبصارهم عند الدعاء في الصلاة إلى السماء، أو لتخطفن أبصارهم) یعنی: (کسانی  که هنگام  دعاء در نماز  به  آسمان  نگاه  می  کنند  باید  از این  کار خودداری  کنند  و گرنه قطعا بینائی  شان گرفته  خواهد  شد)صحیح  مسلم  حدیث۴۲۹  و توصیه  من به  آنها  این است  که  حرکات  امام  در نماز  جماعت  را با شنیدن  صدای- تکبیرات  انتقال  او- دنبال  کنند  و اگر چیزی  از این  قبیل  جهت نیاز  نصب  شود   بلامانع  و جایز  است.

    برادرتان:
    شیخ  دکتر/خالد  بن  عبدالله  المصلح  
    ۱۴۲۷/۱۰/۱۵ هجری  قمری

    جزئیات
    0
    1
  • حکم جمع نمازها در عمل های جراحی طولانی مدت
  • السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛جناب شیخ در عمل های جراحی طولانی مدت که چندین ساعت به طول می انجامد و پزشک جراح نمی تواند اتاق عمل را ترک کند و این کار منجر به فوت برخی از نمازها می شود تکلیف چیست؟

    حكم الجمع بين الصلوات في العمليات الطبية الطويلة؛

    الحمدلله  رب  العالمين  و أصلي  و أسلم  علي  نبينا  محمد  وعلى  آله  وأصحابه  اجمعين؛
    و عليكم  السلام  و  رحمة  الله  و  بركاته.ا
    ما  بعد:
    خداوند  متعال  نمازها  را در اوقات  مشخصي از شبانه روز  براى  مومنان  واجب  كرده  و فرموده  است: (إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَوْقُوتًا)يعني: (قطعا  نماز-عبادتى  است  كه  براي  مومنان  واجب  شده  و دارای  أوقات  مشخصي  است)النساء/١٠٣ لذا بر مؤمنان  واجب  است  تا بر ادای  نمازهای  شان  در اوقات  مشخص  شده  مواظبت  داشته  باشند  زیرا  خداوند  می  فرماید: (حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَىٰ وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ)يعنى: (بر ادا کردن  نمازها  و به  خصوص  نماز میانه(نماز  عصر) مواظبت  کنید  و خاشعانه  برای-عبادت- الله  به  پا خیزید)البقره/۲۳۸ و جهت  تحقق  این  دستور  الهی  باید  بدانیم  که  اوقات  نماز  به طور کلی دو حالت دارند:
    حالت  اول: حالت  وسعت و عدم  عذر  است  که  در این  حالت  اوقات نمازها،  پنج  وقت  مشخص  می باشند  و هر نماز  از یک  وقت  معین  و مخصوصی برخوردار  است  همانطور  که  خداوند  می  فرماید: (أَقِمِ الصَّلَاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلَىٰ غَسَقِ اللَّيْلِ وَقُرْآنَ الْفَجْرِ ۖ إِنَّ قُرْآنَ الْفَجْرِ كَانَ مَشْهُودًا)يعنى: (نماز را از موقع  زوال  خورشید(نماز  ظهر) بر پادار و  تا تاریکی  شب(که ابتدای  نماز  مغرب است  و ادامه  آن نماز  عشاء می باشد ادامه بده) و-نیز-نماز  صبح را - به پا دار- قطعا -ملائکه- در  نماز  صبح  حاضر  می شوند)الإسراء/٧٨ و همچنین  خداوند  می  فرماید: (فَسُبْحَانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَحِينَ تُصْبِحُونَ (١٧)وَلَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَعَشِيًّا وَحِينَ تُظْهِرُونَ(١٨)الروم/١٧-١٨ يعني: (پس  صبح  و شام  به  تسبیح  و تنزیه  خداوند(از هر عیب  و  نقص) مشغول  شوید(۱۷) و در آسمان  ها و زمین و  هنگام  عصر  و ظهر  خداوند  را حمد  و سپاس  گویید (۱۸)) و جزئیات اوقات  نمازها اعم  از زمان  ابتدا  و انتهای  آنها  در سنت  قولی  و فعلی   سول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  ثابت  شده است  به  طوریکه   در مسند  امام  احمد  و سنن نسائي و  ترمذی از جابر رضی  الله  عنه  روایت  شده است:‌ که جبرئیل‌ علیه السلام، نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد و فرمود‌:  ‌“‌بلند شو و نماز بخوان‌، وقتی نماز ظهر را خواند که آفتاب زوال ‌کرده بود، سپس هنگام نماز عصر آمد و گفت‌: بلند شو و  نماز بخوان، وقتی نماز عصر را خواند که سایه هر چیزی باندازه خودش بود، سپس هنگام مغرب آمد و گفت‌: بلند شو و نماز بخوان ، وقتی نماز مغرب را خواند که خورشید غروب‌ کرده بود، سپس هنگام  عشاء آمد و گفت‌: بلند شو و نماز بخوان، وقتی نماز عشاء را خواند که سرخی کنار آسمان ناپدید شده بود. سپس هنگام نماز صبح هم آمد وقتی‌ که سپیده دمیده بود. سپس فردای آن روز هم برای نماز ظهر به نزد او آمد،‌ گفت‌: بلند شو و نماز بخوان، وقتی نماز ظهر را خواند که سایه هر چیزی باندازه خودش بود، و سپس هنگام نماز عصر  آمد، ‌گفت‌: بلند شو و نماز بخوان ، وقتی نماز عصر را خواند که سایه هر چیزی باندازه دو برابر خودش شده بود، و در همان وقت (‌قبلی‌) برای نماز مغرب آمد، سپس برای نماز عشاء وقتی آمد که نصف شب‌ گذشته بود یا گفت: یک سوم شب‌ گذشته بود، آن وقت نماز عشاء را خواند، سپس برای نماز صبح وقتی آمد که هوا کاملا روشن شده بود و نماز بصبح را ادا کرد و سپس‌ فرمود‌: (ما بین هذین الوقتین) ‌اوقات نماز بین این دو وقت است‌)
    حالت دوم: حالت  عذر است که  در چنین  شرایطی  اوقات  نمازها  به  سه  وقت  تقسیم می شوند: وقت فجر، وقت ظهر و عصر و وقت مغرب  و عشاء زيرا  در احادیث  متعددی  ثابت  شده است که  رسول  الله  صلی الله  عليه  وسلم هنگام سفر  نمازهایش  را جمع  می کرد  و همچنین در غیر از سفر و حال اقامت به دلیل  وجود عذر و جهت رفع حرج و مشقت از امت در موارد معدودی نمازهای شان را  جمع  کرده  اند طوریکه  در صحیح  مسلم  حدیث (۷۰۵) از طریق  سعید  بن جبیر و او از عبدالله  بن عباس  رضي  الله  عنهما  روایت  کرده  است  گفت: (رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  در مدینه  بدون آنکه  عذری  از قبیل  ترس  یا بارندگی  باران  باشد بین نمازهای ظهر  و عصر  و مغرب  و عشاء  را جمع  کرد)-سعید بن جبیر می گوید:-به  ابن  عباس  رضی  الله  عنهما  گفتم: چرا رسول  الله  صلی الله  عليه  وسلم  چنین  کرد؟ گفت: خواست  تا امتش  -در مواقع  ضرورت و عذر به  سختی  و مشقت  نیفتند)این  حدیث  یک  اصل  است  که  می توان  در مشروع  بودن  جمع  نمازها  بهنگام ضرورت  به  آن  استناد نمود و بیشتر  أهل  علم  اعم  از مالکی  ها و شافعی  ها و حنبلی  ها و سایر فقهاء این  اصل  را پذیرفته  اند اگرچه  در مصداق  ضرورتی  که  جمع  را مشروع  می کند  اختلاف  نظر  دارند اما در خود اصل  اتفاق  نظر  دارند  و صحیح  ترین  قول  در خصوص  مصداق ضرورت مذکور  این  است  که: ( برای  انسان  جایز  است  تا در مواردی  که دچار تنگنا و مشقت می شود  نمازهایش  را جمع  کند  اما  به شرطی  که  این  رویه  را عادت  خود قرار ندهد) و این  قول  گروهی  از  اهل  علم  از جمله  ابن  سیرین  و ربیعه  و ابن  منذر  و سایر  علماء  است  و شيخ  مان  محمد  العثيمين  رحمه  الله  همين  قول را انتخاب  کرده  اند  بنابراین  برای  پزشکان  جایز  است  تا در صورت  نیاز نماز  های شان  را جمع  کنند  خواه به  سبب  عمل  جراحی  باشد، خواه به  سبب  حالت  های  دیگری که  حضورش  را می طلبد  باشد.اما  مطلب لازم به ذکر در خصوص جمع بین نمازها این است  که :در مساله جمع بین نمازها نباید تساهل و بی اهمیتی به  خرج  داد  زیرا  اهل  علم  اتفاق  نظر  دارند  که  جمع  بین  نمازها  در حال اقامت(غیر از سفر) و بدون وجود عذر  مطلقا  جایز  نیست  و ابن  عبدالبر  در "التمهید"(۱۲/۲۱۰) در این خصوص    اجماع  نقل  می کند  و از سیدنا  عمر  رضی  الله  عنه  ثابت  شده  است  که  چنین  کاری (جمع  بین  نمازها  در حال  اقامت و  بدون وجود  عذر) از گناهان  کبیره  می باشد.

    برادرتان

    شیخ  دکتر/خالد المصلح

    جزئیات
    0
    1036
  • باقی ماندن درمسجدجهت انتظارنمازبعدی بافضیلت ترازپیمودن گام های زیادبسوی مساجداست؛
  • السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛جناب شيخ باقي ماندن در مسجد جهت انتظارکشیدن برای نماز بعدی بهتر است و یا رفتن به خانه و برگشتن دوباره به مسجد جهت پیمودن گام های بسیار؟

    الرباط في المسجد انتظارا للصلاة أفضل من كثرة الخطي؛

    الحمدلله  رب  العالمين  و أصلي  و اسلم  علي  نبينا  محمد  و علي  آله  و أصحابه  اجمعين؛
    و عليكم  السلام  و  رحمة  الله  و  بركاته.
    أما  بعد:
    باقي  ماندن  در مسجد  بهتر  است  زيرا پاداش  رباط (نگهبانی دادن در راه  خداوند) در این  حالت  به  کامل  ترین  شکل  محقق  می شود و در صحیح  مسلم  حدیث (۲۵۱) از حدیث  علاء  از پدرش  و او از ابوهریره رضی  الله  عنه  روایت  می کند  که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  می  فرماید: (ألا أدلكم على ما يمحو الله به الخطايا، ويرفع به الدرجات؟! قالوا: بلى يا رسول الله، قال: إسباغ الوضوء على المكاره، وكثرة الخطى إلى المساجد، وانتظار الصلاة بعد الصلاة، فذلكم الرباط، فذلكم الرباط)یعنی: ( آیا شما  را به  کارهایی راهنمایی نکنم که انجام  دادن  آنها  مایه  پاک  شدن  گناهان  و ترفیع  درجات  است؟گفتند: بله  ای رسول  خدا؛ فرمود: (وضوی  کامل  گرفتن  در شرایط  سخت  و هوای سرد و انتظار نماز  بعد از هر نماز  که  این رباط  ( نگهبانی  در راه  خدا) است، که این رباط  است)
    تحقق رباط ( انتظار  نماز  بعد  از نماز) براى فردي  که در مسجد منتظرنماز بعدي مى ماند حتمي است و اگر  فردی بیرون  از مسجد دائما دلبسته  مسجد باشد و همیشه نیت رفتن به نماز را در دل داشته باشد مشمول  فضیلت  و پاداش  می گردد  ولی منزلت  و مرتبه  فردی  که  در داخل  مسجد به انتظار  نماز  بعد ایستاده است بیشتر  و بالاتر از او  است  و دلیل  ما  بر بافضیلت  تر بودن  این  کار  و مقدم  دانستنن  آن بر گام  پیمودن زیاد بسوی  مساجد این  است  که  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم انتظار نماز بعد از نماز را رباط ( نگهبانی  کردن  در راه  خداوند) معرفی  کرده و بعد از بیان آن ، تکرارفرموده است: (فذلكم  الرباط) یعنی: (-انتظار  نماز  بعد از نماز- رباط (نگهبانی  در راه  خداوند  است) که  این  بیانگر منزلت  والا و اهمیت آن می باشد. والله  أعلم.

    برادرتان:
    شیخ  دکتر/خالد  بن  عبدالله  المصلح
    ۱۴۲۹/۱/۱۶ هجری  قمری

    جزئیات
    0
    976
  • حکم دعاء کردن به هنگام رکوع در نمازهای فرض چیست؟
  • حکم دعاء کردن به هنگام رکوع در نمازهای فرض چیست؟

    ما حكم الدعاء عند الركوع في صلاة الفرض؟

    الحمدلله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.
    أما  بعد:
    با طلب  توفيق  از خداوند  به  پرسش  شما  پاسخ  داده  و می گوییم:
    در خصوص حکم  دعاء کردن در هنگام  رکوع  حدیثی  در صحیح  مسلم  از عبدالله  بن عباس  رضي  الله  عنهما  روایت  شده است  که طبق آن رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرموده  است: ( فأما الركوع فعظموا فيه الرب عز وجل وأما السجود فاجتهدوا في الدعاء فقمن أن يستجاب)یعنی: (در رکوع  پرودگار  بزرگ را تعظیم  کنید  و در سجده  ها زیاد  دعاء کنید زیرا  دعاء-در  سجده- سزاوار  قبول  شدن  است) لذا حديث مذکور  بیانگر آن است  که انسان  در حال  رکوع  زیاد به تعظیم  خداوند  متعال  اعم  از تسبیح  و تقدیس او (گفتن:سبحان  ربي  العظيم) بپردازد و همچنین بیانگر  این  است  که  دعاء  در سجده بیشتر از رکوع انجام  بپذیرد و حدیث  به  معنی  آن نیست  که  دعاء در رکوع ممنوع می باشد  بلکه  بیانگر آن  است  که  دعای سجده نسبت به دعاء در ساير  حالت هاي  نماز بيشتر سزاوار  قبول  شدن  است زيرا  دعاء كردن  در رکوع  به  دنبال تسبيح از رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  ثابت  شده  است و  در صحیح  بخاری  و مسلم  از حدیث  عائشه  رضی  الله  عنها  وارد  شده  است  که می  فرماید: ( كان  النبي  صلى  الله  عليه  وسلم  يكثر أن يقول في ركوعه وسجوده: سبحانك اللهم ربنا وبحمدك اللهم اغفر لي يتأول القرآن)يعني: (رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  در رکوع  و سجده  هایش به قرآن عمل می کرد و این ذکر را  زیاد می فرمود: ( سبحانك اللهم ربنا وبحمدك اللهم اغفر لي يتأول القرآن)یعنی: (پرودگارا  تو پاک  و  منزه  هستی  و تو را ستایش  می کنم  پروردگارا مرا ببخش)*
    بنابراین نمازگزار باید در حال  رکوع بيشتر  به  تعظيم  خداوند  بپردازد  و در حال  سجده  بیشتر  دعاء  کند  و الله أعلم.
    *مفهوم (یتاول  القرآن )یعنی: (به  قرآن عمل  می کرد) در روایت  فوق  این  است  که  رسول الله  صلی  الله  عليه  وسلم  به  مضمون  آیه: (فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ)يعني: (-ای  پیامبر-پرودگار  خود  را تسبیح  کن  و ستایش  کن  و از او طلب  آمرزش  بخواه)النصر/۳ عمل می کرد.

    برادرتان:
    شیخ  دکتر/خالد  المصلح  
    ۱۴۲۴/۱۰/۲۰ هجری  قمری

    جزئیات
    0
    1038
زکات
  • تلاوت سوره های"الأعلي"و"الكافرون"و"الإخلاص"درنماز وترمنفصل كه بادوسلام خوانده میشود.
  • السلام علیکم و رحمة الله و بركاته؛ جناب شيخ آیا تلاوت سوره های (الاعلی) و (الکافرون) و (الاخلاص)در نماز وتر منفصل که با دو سلام خوانده میشود سنت است؟ زیرا از برخی طلاب علم نقل شده است که گفته اند: تلاوت سوره های مذکور در نماز وتر زمانی سنت است که نماز وتر بصورت متصل(با یک سلام) خوانده شود زیرا در حالت منفصل (با دو سلام) وتر محسوب نمی شود؟

    قراءة سورة الأعلي و الكافرون و الإخلاص في صلاة الوتر إذا كانت بتسليمتين؛

    الحمدلله رب العالمين  و اصلی و أسلم علي نبينا محمد و علي  آله  وصحبه أجمعين؛
    أما  بعد و عليكم  السلام  و  رحمة  الله  و  بركاته؛
    از رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  ثابت  شده  است  که  در نماز وتر  خود سوره  های"الأعلي"و"الكافرون"و"الإخلاص" را تلاوت  می کرد زیرا  در حدیث  ابی  بن کعب و أم  المؤمنين  عائشه  و عبدالرحمن  بن ابزی  رضی  الله  عنهم  این  مطلب  وارد  شده  است  و گروهی  از  اهل علم  نیز بر همین  قول  هستند  و بر اساس  عمل به ظاهر سنت رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  که تفاوتی در بین نماز وتر متصل (با یک سلام) و نماز وتر منفصل ( با دو سلام) قائل نشده  است آنان نیز تفاوتی  در بین  نماز وتر  متصل و  منفصل قائل  نشده  اند.
    اما در جواب اینکه: " تلاوت  سوره های "الاعلی" و "الکافرون" در نماز  وتر  منفصل  که  با دو سلام  خوانده  می شود و باتوجه به اینکه دو رکعت  مستقل وتر محسوب نمی شود پس  سنت  نیست" باید  گفت: این  قول علاوه بر آنکه با ظاهر  احادیث مغایرت دارد  از هیچ  یک  از  ائمه  مذاهب  هم  چنین  قولی  را سراغ  ندارم و همینطور دلیل  افرادی  که  نماز  وتر  منفصل (با دو سلام) را وتر  نمی دانند نیز  صحیح  نیست  زیرا  سخن  شان  بر خلاف  احادیث  وارده  است و  یک رکعت  پایانی،  رکعات  قبلی  را وتر (فرد) می کند  خواه بصورت  متصل  خوانده شده باشد و خواه  دو رکعت  دو رکعت بوده باشد زیرا  در این  مورد  نص صحیحی  از حدیث  ابن  عمر  رضي  الله  عنهما  وجود  دارد  که  وقتی    از رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  در مورد  روش نماز  شب پرسیده  شد  فرمود: (دو رکعت  دو رکعت  بخوانید؛ و هرگاه بیم  آن بود  که- شب  به پایان  برسد- و صبح شود  یک  رکعت  بخوانید زیرا آن یک رکعت نمازهایی که- در آن شب-خوانده اید- را وتر (فرد) می کند) این  لفظ  صحیح  بخاری است و در صحیح  مسلم نیز  وارد  شده  است: (توتر  له  ما قد صلی) یعنی: (-یک  رکعت  پایانی-نمازهای قبلی اش را وتر(فرد) می کند) بنابراین  سه  رکعت  نمازی  که  به  نیت  وتر  خوانده می شود  خواه بصورت متصل باشد  خواه بصورت  منفصل، وتر  نامیده  می  شود.
    خلاصه مطلب  این  است که: تلاوت  سوره های "الأعلي" و "الكافرون" و "الإخلاص" درنماز  وتر  خواه  به  صورت  متصل (با یک  سلام) باشد  و خواه  بصورت  منفصل (با دو سلام) باشد سنت  است  و توصیه  من به  بردارن  طالب  علم  و کسانی  که  اقول  آنها  را  نقل  می کنند  این  است  که  در نقد مواردی  که  اهل  علم  طی  قرون  متمادی  به  آن عمل  کرده  اند  شتاب  نکنند.
    خداوند به همه ما توفیق صحت  و درستی  در نیت  و عمل عطا  بفرماید.

    نویسنده:
    شیخ  دکتر/خالد  بن  عبدالله  المصلح
    ۱۴۳۶/۹/۱۸ هجری  قمری

    جزئیات
    0
    618
  • جنین خانمی در دو ونیم ماهگی سقط شده است؛
  • جنین خانمی در دو ونیم ماهگی سقط شده است اکنون تکلیف او در قبال نماز چیست؟ و آیا در قبال سقط شدن جنینش مشمول پاداش می شود؟

    أسقطت جنينها و هو عمره شهران و نصف الشهر؛

    الحمدلله  وصلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.
    أما  بعد:
    با طلب  توفيق  از خداوند  به  پرسش  شما  پاسخ  داده  و می گوییم:
    بدون  شک انسان مومن در مقابل  هر مصیبتی  که بر او وارد  می شود و بر آن صبر  می کند مشمول  پاداش  می گردد  زیرا خداوند  متعال  کریم( بسیار بخشنده  و سخاوتمند) و منان ( صاحب  بخشش  های زیاد) است  و همانطور  که  در صحیح  بخاری  از حدیث  ام المؤمنين  عائشة  رضي  الله  عنها  روایت  شده است، رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  می فرماید: (ما یصیب المؤمن من وصب ولا هم ولا حزن ولا أذی حتی الشوکة یشاکها إلا کفر الله بها من خطایاه)یعنی: (هر خستگی و بیماری، غم و اندوه و آزاری که به انسان مسلمان می رسد حتی اگر خاری به پایش می رود،  خداوند بزرگ در برابر آن-ناملایمتی ها- گناهانش را می آمرزد)(۱) و این  حدیث  بیانگر  آن است  که  اگر  انسان مومن اگر در مقابل مصیبت ها و مشکلات صبر  کند قطعا  مشمول پاداش  قرار  خواهد  گرفت.
    اما  در خصوص نماز باید  بگویم:
    سقط  جنین  چند  حالت  دارد:
    حالت  اول  این  است  که  سقط،  قبل  از شکل  گیری  نوزاد و قبل  از هشتادروزگی  او باشد که این  سقط  حکم  خاصی  نداشته  و خون  خارج  شده  خون  فاسد  نامیده  می شود  و مانع  ادای  نماز  و روزه  نیست.
    اما  اگر  سقط  بعد از نودروزگی  جنین باشد و باتوجه به اینکه در  این مدت  احتمال  شکل  گیری  نوزاد  وجود  دارد  لذا اگر جنین سقط شده،  شکل  انسان  به  خود گرفته  باشد  خون  خارج  شده  حکم  نفاس  را به  خود  می گیرد  و این  بدان  معنی  است  که  تا لحظه  قطع  شدن  خون  نباید  نماز بخواند و روزه  بگیرد.
    و اگر سقط جنین  ما بین  هشتادویک روزگی  و نودروزگی جنین باشد احتمال شکل گیری آن نصف نصف  است که  در چنین  حالتی  به "شکل گیری"  جنین  توجه  می شود  لذا  اگر جنین  شکل  انسان  به  خود گرفته  بود خون  خارج  شده  خون  نفاس  می باشد- و مانع  ادای  نماز  و روزه  است- اما  اگر  بصورت تکه  گوشت  شکل  نیافته  بود و حکم پیش از هشتادروزگی جنین را به خود می گیرد و مانع ادای  نماز  و روزه  نمی شود.
    اساس  این  تقسیم  بندی  برگرفته  از حدیث  عبدالله  بن مسعود  رضي  الله  عنه  است  که  در حدیث مربوط به  مراحل  آفرینش از رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  روایت  کرده است  که  فرمود: ( إن أحدكم يجمع خلقه في بطن أمه أربعين يوماً نطفة، ثم أربعين يوماً علقة، ثم أربعين يوماً مضغة)یعنی: (آفرینش  هر یک  از  شما  در شکم  مادرش به این شکل  انجام  می گیرد: چهل  روز نخست به صورت  نطفه  است و سپس  در چهل  روز بعدی بصورت لخته خون  می شود  و  در چهل روز پس از آن بصورت  تکه  گوشتی  می شود)(۲) و خداوند  متعال  در آیه  ای  که  مراحل  آفرینش  انسان  را بیان  می کند مضغه (تکه  گوشت)  را به  دو قسمت مضغة مخلقة (تكه گوشت شکل  یافته) و غيرمخلقة (تكه گوشت شکل  نیافته) تقسیم  کرده  است از اینرو  حکم مربوطه  به"شکل گیری" جنین  بستگی  دارد  طوریکه  اگر در  جنین، نشانه  های  خلقت  وجود  داشته  باشد  احکام  متعلق  به نفاس  بر آن مترتب  می شود  و اگر  آثار  خلقت  انسان  بر آن دیده  نشود  حکم خون  خارج  شده  خون  فاسد  است  و مشمول  احکام  نفاس  نمی شود و مانع  ادای  نماز  و  روزه  نیست.


    ۱) صحیح  بخاری حدیث(٥٦٤١)
    ٢) صحيح  بخاري حديث (٣٢٠٨) و صحيح  مسلم حديث (٦٨٩٣)

    جزئیات
    0
    1076
  • حکم استفاده از پول زکات جهت دعوت مردم بسوی خداوند؛
  • السلام علیکم و رحمة الله و بركاته؛ جناب شیخ آیا جایز است تا از پول زکات در تامين مالي پروژه های دعوتی از قبیل ساخت مدارس حفظ قرآن یا چاپ و نشر کتاب ها و سی دی های دینی استفاده کنیم؟

    صرف الزكاة في الدعوة إلي الله؛

    الحمدلله  رب  العالمين  و أصلي  و اسلم  علي  نبينا  محمد  و علي  آله  و أصحابه  اجمعین.
    و علیکم السلام و رحمة  الله  و  بركاته؛
    اما بعد:
    بله جايز است؛ خصوصا اگر منابع  تامین مالی برای پشتیبانی پروژه های دعوتی مذکور وجود نداشته باشد زیرا موارد مذکور بعنوان "فی سبیل الله" مندرج در  آیه شصت سوره توبه به شمار می روند و بر اساس قول تعدادی از اهل علم مراد از "فی سبیل الله" در آیه مذکور، جهاد  است و جهاد بر دونوع  می باشد:" جهاد با سلاح  و جهاد با علم  و خداوند متعال  خطاب  به پیامبرش  علیه  الصلاة  والسلام  می فرماید: (وَجَاهِدْهُمْ بِهِ جِهَادًا كَبِيرًا)يعنى: (و -ای  پیامبر- توسط این (قرآن) با-کافران- جهاد بزرگی بنما)الفرقان/٥٢ در آیه مذکور ضمیر (ه) به قرآن بر می گردد زیرا سوره فرقان مکی  است و قبل از فرض شدن جهاد با شمشیر نازل شده است لذا باتوجه  به اینکه خداوند متعال تبلیغ  قرآن و دعوت بسوی آن را جهاد  نامیده  است از اینرو  جایز است تا از پول زکات جهت پروژه های دینی مذکور  استفاده بشود.
    برادرتان:
    شیخ دکتر/خالد  بن عبدالله  المصلح  
    ١٤٢٨/٩/٢٢ هجري  قمري
    جزئیات
    0
    558
  • فرد مستحق زکات مشمول چه میزانی از آن مبلغ می شود؟
  • السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛جناب شیخ؛ فرد مستحق زکات مشمول چه میزانی از مال زکات می شود؟

    قدر ما يعطي من يستحق الزكاة؛

     الحمدلله  رب  العالمين  و أصلي  و اسلم  علي  نبينا  محمد  و علي  آله  و أصحابه  اجمعین؛
    عليكم  السلام  و  رحمة  الله  و  بركاته؛ اما  بعد:
    اصل در مورد میزان پرداختی زکات به فرد مستحق این است که به اندازه رفع  نیاز او از پول زکات به وی داده شود و این میزان در مورد هر یک از صنف های هشتگانه ای که خداوند متعال در آیه شصت سوره توبه بیان کرده است  تفاوت  می کند و مقید به یک سال یا کمتر از آن نمی باشد؛ به طور مثال: "إبن سبيل" يا مسافری که در راه مانده است یکی از اصناف  هشتگانه زکات به شمار می آید و تنها مقداری از پول زکات به او تعلق  می گیرد  که وی را به محل اقامت خودش  برساند و بیش  از آن مقدار به او داده نمی شود زیرا چه بسا در محل اقامت بهره مند از مال و ثروت باشد  و همچنین شخص "غارم" یا قرض دار هم نیز به همین ترتیب  است یعنی تنها به اندازه ای که بتواند بدهی هایش را بدهد از پول زکات به وی داده  می شود و نیازی به پرداخت مبلغ بیشتر از آن به وی نیست.
    اما اهل علم در مورد فقیر فقیر: به مستمتدی إطلاق می شود که هیچ چیز  ندارد؛و مسکین مسکین: به مستمتدی  گفته می شود که دارایی اش کفاف زندگی اش را نمی کند تصریح کرده اند که میزان زکات پرداختی به آنان به اندازه ای باشد تا مخارج یک سال آنها را تامین کند ولی اصناف دیگر تنها به اندازه برطرف شدن نیازشان مشمول مال زکات  می شوند.
    برادرتان:
    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    ١٤٣٤/٣/٥ هجري  قمري
    جزئیات
    0
    634
  • پرداخت زکات فطر در ابتدای ماه رمضان
  • السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛ جناب شیخ آیا پرداخت زکات فطر در ابتدای ماه رمضان جایز است؟

    إخراج زكاة الفطر في بداية رمضان

    الحمدلله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.
    أما  بعد:
    در پاسخ به پرسش  شما  از خداوند طلب توفیق کرده و می گوییم:
    بر اساس دلایلی که در سنت  وجود  دارد، جایز است  تا زکات فطر یک یا دو روز  پیش  از نماز عید  پرداخت شود زیرا در صحیح  بخاری حدیث (١٥١١) و صحيح  مسلم حدیث (٩٨٤) از ابن  عمر رضي  الله  عنهما  روايت  است گفت: (فرض النبي صلى الله عليه وسلم صدقة الفطر – أو قال: رمضان – على الذكر، والأنثى، والحر، والمملوك: صاعاً من تمر، أو صاعاً من شعير...وكانوا يعطون قبل الفطر بيوم أو يومين)یعنی: (رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم زکات فطر-یا گفت: زکات رمضان- را بر هر مرد و زن و آزاد  و برده واجب کرد که میزان آن یک صاع هر صاع مساوي چهار مد (یک مشت متوسط) است و هر مد تقریبا حدود٧٥٠  گرم می باشد لذا زکات فطر برای فرد، سه کیلوگرم می باشد.
     خرما یا جو بود....و مردم یک یا دو روز پیش از نماز عید آن را می پرداختند) و این بیانگر آن است  که در صورت نیاز جایز می باشد تا زکات فطر زودتر از موعد مقرر آن پرداخت  شود بنابراین طبق قول راجح  در صورت نیاز جایز است تا زکات فطر از ابتدای ماه رمضان پرداخت شود و این دیگر مذهب شافعی  و تعدادی  از اهل علم می باشد  اما بهتر است در همان وقت  مقرر خود(یک یا دو روز  پیش از نماز عید) پرداخت شود.
    برادرتان:
    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    ١٤٢٨/١٠/١٤ هجري  قمري
     
    جزئیات
    0
    757
  • پرداخت زکات جهت خرید قربانی؛
  • آیا پرداخت زکات به فردی که قصد خرید قربانی دارد جایز است؟

    صرف الزكاة في شراء الاضحية؛

    الحمدلله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.
    أما  بعد:
    در پاسخ به پرسش  شما  از خداوند طلب توفیق کرده و می گوییم:
    خداوند متعال مستحقین دریافت زکات را بیان کرده  و فرموده است: (إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ)يعنى: (زکات ها ویژه فقراء فقیر: به مستمتدی إطلاق می شود که هیچ چیز  ندارد؛
    و مساکین مسکین: به مستمتدی  گفته می شود که دارایی اش کفاف زندگی اش را نمی کند و ماموران جمع آوری زکات و کسانی که با دلجویی از آنها- امید مسلمان شدن شان می رود- و -جهت آزادکردن- بندگان و- ادای قرض- بدهکاران و در راه خدا و آنهایی که در راه مانده اند می باشد؛ این یک فریضه  الهی است و الله دانا و حکیم است) التوبة/٦٠ بنابراين  پرداخت زکات غیر از هشت مورد مذکور در آیه مشروع نمی باشد و جمهور (اکثریت) اهل علم، قربانی را سنت می دانند و برخی از علماء آن را واجب می دانند اما صاحبان هر دو دیدگاه اتفاق  نظر دارند که قربانی برای فردی مشروع  است که توانایی  خرید آن را با مال خویش داشته باشد از اینرو فردی که توانایی  خرید  قربانی ندارد مشمول  زکات قرار نمی گیرد  و پرداخت  زکات  به وی جهت خرید  قربانی  جایز  نمی باشد.
    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
     
    جزئیات
    0
    569
ازدواج
  • حکم شوهردادن دختر کوچک پیش از ازدواج خواهر بزرگ تر او؛
  • السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛ جناب شيخ خالد عبدالله المصلح..خداوند شما را در پناه خود جای دهد. امابعد: شخصی از دختر کوچک تر من خواستگاری کرده است و با توجه به اینکه دختر بزرگ من هنوز ازدواج نکرده است آیا می توانم پاسخ منفی به خواستگار بدهم؟ لطفا حکم شرع را در این مورد بیان بفرمایید؛

    حكم تزويج البنت الصغري قبل الكبري؛

    وعليكم  السلام  و  رحمة  الله  و  بركاته؛
    اما بعد: هدف شریعت از قرار دادن ولایت(سرپرستی)نکاح، یاری کردن  بانوان أعم از دختر یا خواهر و... در انتخاب همسری متدین و خوش اخلاق و امانت دار است لذا هرگاه خواستگاری از صفات مذکور برخوردار  باشد ولی (سرپرست  شرعی) دختر حق  ممانعت یا مخالفت با وی را ندارد زیرا در سنن ترمذی  و سایر کتاب های حدیث از ابوهريره رضي  الله  عنه روايت شده است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: (إذا خطب إليكم من ترضون دينه وخلقه فزوجوه، إلا تفعلوا تكن فتنة في الأرض و فساد عريض) يعني: (هرگاه خواستگاری  نزد شما آمد که از دیانت و اخلاق او راضی بودید- با او موافقت  کنید و- دخترتان- را به عقد و ازدواج  او در بیاورید، اما اگر این کار را نکردید  فتنه و فساد گسترده ای بر روی زمین برپا خواهد شد)سنن ترمذي حديث (١٠٤٨) و مستدرك حاکم (۲/۱۷۹) حدیث (۲۶۹۵) و امام حاکم سند آن را صحیح دانسته است اما امام ذهبی رحمه الله در بررسی  خود گفته است: " در سند این حدیث عبدالحميد بن سليمان، برادر  فليح وجود دارد  که امام ابوداود رحمه  الله  وی را ثقه (معتبر) نمی داند.و همانند این حدیث از ابوحاتم مزنی روایت شده است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( إذا جاءكم من ترضون دينه وخلقه فأنكحوه، إلا تفعلوا تكن فتنة في الأرض وفساد) یعنی: ( هرگاه خواستگاری- برای دختر- شما آمد که از دین و اخلاق او راضی بودید- با او موافقت کنید- و- دخترتان- را به عقد و ازدواج وی در آورید زیرا اگر این کار را نکردید فتنه و فساد گسترده ای بر پا خواهد شد)این حدیث را امام ترمذی در سنن خویش حدیث (۱۰۸۵) روایت کرده و سند آن را"حسن غریب" دانسته  است و همچنین امام طبرانی(۲۲/۲۹۹) حدیث ( ٧٦٢) و امام ابن كثير در تفسیر خویش (۲/۳۳۰) از ابن مردویه و امام بیهقی (۷/۸۲) حدیث (١٣٢٥٩) روایت کرده اند.      بنابراین از نصوص فوق مشخص می شود که نپذیرفتن خواستگار دختر کوچک به خاطر ازدواج نکردن خواهر بزرگتر،  مخالفت کردن با دستور رسول الله  صلى  الله  عليه  وسلم  می باشد و نوعی ظلم و خیانت در حق دختر کوچک تلقی می گردد و خروج از مقتضای نصیحت که از مفاهیم اساسی مفهوم ولایت ( سرپرستی شرعی) می باشد به شمار می رود زیرا یکی از مسئولیت های ولی (سرپرست شرعی دختر) این است که هرگاه خواستگار متدین و خوش اخلاق و امانت  داری  برای  دخترش پیدا شد بایستی  با او موافقت کند و با توجیه اینکه هنوز دختر بزرگ ازدواج نکرده  است ممانعت  نورزد  زیرا عدم رضایت  دختر بزرگ تاثیری بر صحت  عقد نکاح  ندارد از اینرو سرپرست دختر بایستی دختر بزرگ  را نصیحت کند و به او بگوید که ازدواج خواهر کوچک تر پیش از وی تاثیری در روزی و تقديری که خداوند برای او درنظر گرفته است نخواهد داشت زیرا خداوند برای همه چیز یک تقدیر  مستقل  در نظر  گرفته است و چه بسا در این تاخیر  خیر و برکتی  نهفته  است که او نمی داند لذا در برابر قضاء و قدر الهی سر تسلیم فرود  آورد و فضل و خیر خداوند را مسئلت کند و همچنین  خاطر نشان سازد که: زود ازدواج کردن یا دیر ازدواج  نمودن ملاک کمال یا نقص زن نیست زیرا چه بسیار بانوان با کمالاتی که دیر ازدواج کرده اند.
    برادر  شما:
    شیخ دکتر/خالد بن عبدالله المصلح
    عضو هیئت  فتوای  شهر عربستان سعودی  
    ١٤٣٦/٣/٣ هجري  قمري
    جزئیات
    0
    1216
  • حد و حدود سؤالاتی که از خواستگار پرسیده می شود؛
  • السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛ جناب شیخ آیا زن در جلسه خواستگاری مى تواند از مرد درخواست کند تا محتویات گوشی تلفن همراهش را به او نشان بدهد؟

    ضابط ما يسأل عنه من حال الخاطب؛

    الحمد لله  رب  العالمين  و أصلي  و اسلم  علي  نبينا  محمد  و علي  آله  و أصحابه  اجمعین؛و عليكم  السلام و رحمة  الله  و  بركاته؛ أما بعد:
    هر یک از دختر و پسر اجازه دارند  تا جهت ثابت شدن دینداری و خوش اخلاقی همدیگر  سؤالات  لازم را از هم بپرسند  زیرا از ابوهریره رضی  الله  عنه روایت است که رسول الله صل الله  عليه  وسلم  فرمود: (إذا خطب إليكم من ترضون دينه وخلقه فزوجوه، إلا تفعلوا تكن فتنة في الأرض و فساد عريض) يعني: (هرگاه خواستگاری  نزد شما آمد که از دیانت و اخلاق او راضی بودید- با او موافقت  کنید و- دخترتان- را به عقد و ازدواج  او در بیاورید، اما اگر این کار را نکردید  فتنه و فساد گسترده ای بر روی زمین برپا خواهد شد) سنن ترمذی حدیث (١٠٤٨) و رضايتمند شدن از دیانت و اخلاق و امانتداری یک شخص جز با مطلع شدن از حال و اوضاع وی محقق نمی شود لذا جایز است تا با هر وسیله مشروعی از وضعیت طرف مقابل کسب اطلاع نمود اما طرفین در پرسش های خود نباید از حد و حدود خود تجاوز کنند و پرده دری نمایند بگونه ای که نباید یکی از آنها از دیگری بپرسد: آیا تا به حال مرتکب فلان گناه شده ای؟! زیرا چنین پرسشی  جایز نمی باشد و حتی اگر  طرف مقابل هم مرتکب آن شده باشد  نباید به آن پاسخ بدهد و همچنین باید از پرسش هایی که منجر به پرده دری و هتک حرمت یکی از طرفین می گردد  اجتناب ورزیده شود لذا هیچ یک از دختر و پسر نباید در مقابل مردم از دیگری بخواهد تا اسرار و خصوصیات شخصی اش را برای وی بازگو کند. والله  أعلم. 
    برادر شما:
    شیخ دکتر/خالد بن عبدالله المصلح
    ١٤٢٨/١٠/١٤ هجري  قمري
    جزئیات
    0
    573
  • سوء استفاده شوهر از دارایی همسرش و طلاق دادن او بعد از گرفتن اموالش؛
  • السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛ جناب شیخ چهار ماه پس از ازدواج فهمیدم که شوهرم متاهل بوده و من همسر دوم او هستم و بر قرآن سوگند خورد که اگر همسر اولش هم درخواست کند تا مرا طلاق بدهد أو این کار را نخواهد کرد و من نیز با مبالغ زیادی پول به او کمک مالی نمودم و ناگهان متوجه شدم که وی بصورت غیابی مرا طلاق داده است؛ تکلیف چیست؟

    استغلال الزوج لمال زوجته ثم تطليقه لها؛

    الحمد لله  رب  العالمين  و أصلي  و اسلم  علي  نبينا  محمد  و علي  آله  و أصحابه  اجمعین؛ أما بعد:  در حقیقت مشکل در سوگند خوردن نیست بلکه مشکل در این است که  برخی مردان از  احساسات برخی از زنان سوء استفاده می کنند و اموال آنان را به ناحق می خورند  لذا علماء و دعوتگران بایستی خطر این رفتار را به مردان گوشزد کنند و من از اینجا تک تک افراد جامعه  را دعوت می کنم  تا رفتاری منصفانه با زنان داشته باشند و اموال آنان را اعم از میراث یا حقوق ماهیانه شان و .. را به ناحق نخورند  زیرا ماجراهایی در این خصوص به گوش ما می رسد که دل هر انسان مؤمن را به درد می آورد.بنابراین همه مردان را به فرمایش  رسول الله صلى الله  عليه  وسلم خاطرنشان می کنم که فرمود: (من حلف علي يمين  و هو فيها فاجر  يقتطع بها مال امريء  مسلم لقي الله و هو عليه غضبان) یعنی: ( فردی  که سوگند  دروغ  می خورد تا با آن مال مسلمانی  را تصاحب  کند در روز قیامت خداوند را در حالی  ملاقات  خواهد کرد که بر او خشمگین است)متفق  علیه و همچنین  رسول  الله  صلی الله  عليه  وسلم  می فرماید: ( لايحل  مال امريء إلا بطيب نفس منه) يعني: (  دارایی  یک نفر برای  دیگری  حلال نیست مگر با رضایت او)این حدیث را امام احمد و دارقطنی و بیهقی  با سند"حسن" روایت کرده اند؛ بنابراین  مردانی که اموال هنگفتی را از همسران شان می گیرند  و سپس آنان را طرد می کنند به مراتب گناه و جرم بزرگ تری را مرتکب می شوند  و برخی از مردان را مشاهده می کنیم که مبالغ زیادی  را از همسران شان  می گیرند  و سپس با همان پول همسر دیگری  اختیار  می کند  که این نهایت  ظلم و ستم در حق یک زن تلقی  می شود.
    اما در خصوص سوگند مذکور باید  بگویم که نمی خواهم وارد این موضوع بشوم زیرا این مساله مرتبط  به خود او است اما آیا سوگند  خوردن مانع  وقوع  طلاق  می شود؟ در پاسخ باید گفت: خیر؛ مانع  وقوع  طلاق  نمی شود و طلاق  محقق  می شود و غیابی بودن طلاق تاثیری در وقوع آن ندارد بلکه طلاق بصورت  غیابی  و حضوری واقع  می شود اما با این حال شما را در خصوص مصیبت وارده  تسلیت  می گویم  و توصیه  می کنم تا به درگاه الله که تنها  معبود کائنات است و بر همه چیز چیرگی  دارد روی آورید  و از او بخواهید  تا حق تان را از او پس بگیرد.
    برادر شما:
    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    جزئیات
    0
    767
  • ازدواج کردن با فردی که تغییر جنسیت داده است؛
  • به نام خداوند بخشنده مهربان؛ و درود و سلام خداوند بر پیامبرمان محمد و خاندان و صحابه ایشان؛ اما بعد: مردی تغییر جنسیت داده و اکنون از نظر اعضای داخلی و خارجی یک زن محسوب می شود طوریکه به او پیوند رحم کرده اند و اعضای تناسلی مردانه اش را از بین برده اند؛ حال سؤال اینجاست که آیا ازدواج با چنین شخصی جایز است؟ لازم به توضیح است که وی از نظر پزشکی قادر به زایمان است و فردی که او را مشاهده کند ممکن نیست که تشخیص بدهد وی پیش از این مرد بوده است؛

    الزواج من متحول جنسيا؛

    الحمد لله  و صلي  الله  و سلم  و  بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.أما  بعد:
    به طور کلی تغییر جنسیت دو حالت مختلف دارد و احکام شان نیز بایکدیگر  تفاوت  دارد:
    حالت اول: اگر فرآیند تغییر جنسیت جهت نمایان ساختن جنس حقیقی و اصلی  شخص  باشد در این صورت مانعی  ندارد؛ بطور مثال: اگر شخصی  در اصل خانم باشد اما با این حال برخی صفات ظاهری مردانه هم در وی وجود دارد که برداشتن صفات ظاهری مذکور با اسباب  مشروع  پزشکی  جایز است تا اینکه شخص  به جنس اصلی  خود که همان زنانگی است بازگردد لذا در این حالت همه احکام مرتبط  با یک زن در مورد او صدق می کند  و در نتیجه  ازدواج  با وی جایز  است  زیرا  در اصل زن بوده و تنها با برداشتن صفات ظاهری مردانه  اصل جنس خود را نمایان ساخته است.
    حالت دوم: اگر فرآیند تغییر  جنسیت  در راستای  پنهان نمودن صفات و اعضای جنس اصلی فرد باشد که خداوند او را بر آن آفریده است، که این امر  یکی از گناهان بسیار بزرگ می باشد زیرا تغییر دادن آفرینش خداوند تلقی می شود و فاعل آن مستحق مجازات الهی قرار می گیرد.
    اما بایستی بدانید که تغییر و تحول مذکور در راستای  پنهان کردن صفات مردانه و نمایان ساختن صفات زنانه و برعکس  هیچ تاثیری  در ماهیت حقیقی  فرد ندارد و رفتار شرع با شخصی که اقدام به عمل تغییر جنسیت کرده است بر مبنای جنسیت اصلی وی می باشد از اینرو اگر یک مرد طی یک عمل جراحی، خود را تبدیل به زن کند در اصل همان مرد است لذا هیچ مردی اجازه ازدواج با وی را ندارد. از خداوند  متعال  می خواهم تا همه ما را به راه راست هدایت بفرماید.
    برادر شما: 
    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    ١٤٣٤/١١/٥ هجري  قمري
    جزئیات
    0
    1335
  • حکم خواندن داستان های مبتذل؛
  • آیا پیش از نزدیکی زناشویی می توانم تصاویر یا داستان های مبتذل را مطالعه و نگاه کنم؟زیرا فقط در این صورت می توانم از نزدیکی زناشویی لذت ببرم؛

    حكم قراءة مواضيع جنسية؛

    الحمد لله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.أما  بعد:در پاسخ به پرسش  شما  از خداوند طلب توفیق کرده و می گوییم:
    مشاهده زباله هائی از قبیل تصاویر یا فیلم های مبتذل با توجیه تحریک بیشتر برای نزدیکی  زناشویی تحت هیچ شرایطی جایز نیست زیرا فردی که فیلم ها و تصاویر مبتذل را نگاه می کند به نوعی در گناه آنها مشارکت می کند و از طرفی عورت های آنان را مشاهده می کند و مهمتر از همه مرتکب گناه نگاه کردن به زنا می شود که این کار موجب برانگیخته شدن خشم خداوند  و پیامبرش  صلی الله علیه  و سلم می شود لذا تماشای موارد مذکور  تحت هر شرایطی ممنوع است.
    اما خواندن داستان های مبتذل که گمان می رود گناه کمتری نسبت به مشاهده فیلم ها و تصاویر  مبتذل دارند از راه های ابلیس به شمار می روند که بایستی  از گام نهادن در آنها خودداری  کرد چرا که این داستان ها دو حالت دارند:
    یا داستان دو زناکار را توضیح می دهد که این حرام است و یا داستان نزدیکی زناشویی است که در بین زن و شوهران معینی اتفاق افتاده و آن را نشر  نموده اند که این حالت مشمول فرمایش رسول  الله  صلى الله عليه وسلم  می شود که می فرماید: (إن من أشر الناس عند الله منزلة يوم القيامة، الرجل يفضي إلى امرأته وتفضي إليه، ثم ينشر سرها)یعنی: ( بدترین مردم در روز قیامت مردی است که با همسرش نزدیکی می کند و سپس راز- بین خویش و او را در بین مردم- افشا می کند) صحیح مسلم حدیث ۱۴۳۷ از حدیث ابوسعید  الخدري  رضی الله عنه.
    علاوه بر موارد مذکور باید توجه داشت که مشاهده فیلم ها، تصاویر و داستان های مبتذل موجب کاهش حیاء و ایمان در انسان می شوند  و با ایجاد وسوسه در  انسان، او را وادار به ارتکاب گناهان  دیگری می کند که این امر نتیجه معکوس در پی داشته و منجر به بروز بي ميلي شوهر نسبت به همسرش و یا همسر به شوهرش میگردد.
    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    جزئیات
    0
    6376
  • حكم کنترل نسل (تنظیم خانواده)؛
  • حکم کنترل نسل چیست؟ یعنی: به طور مثال زن و شوهر با همدیگر اتفاق کنند که بیشتر از پنج نوزاد به دنیا نیاورند و یا اینکه مادر بعد از سی و هشت سالگی دیگر باردار نشود؛

    حكم تحديد النسل؛

    الحمد لله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.أما  بعد:در پاسخ به پرسش  شما  از خداوند طلب توفیق کرده و می گوییم:
    یکی از اهداف اصلی ازدواج، تولید مثل و توسعه دادن نسل می باشد و رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  نسبت به این مساله تشویق کرده است زیرا از معقل بن یسار رضی الله عنه روایت است گفت: ( جاء رجل إلى النبي صلى الله عليه وسلم فقال: إني أصبت امرأة ذات حسب وجمال،وإنها لا تلد، أفأتزوجها؟ قال: لا. ثم أتاه الثانية فنهاه، ثم أتاه الثالثة فقال: "تزوجوا الودود الولود فإني مكاثر بكم الأمم)یعنی: (شخصی نزد  رسول الله  صلی  الله  عليه  وسلم آمد و گفت: قصد ازدواج با زنی با اصل و نسب و زیبا را دارم اما او نازا است؛ آیا با او ازدواج بکنم؟رسول  الله صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود:خیر؛ آن مرد دوباره  آمد  و رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم دوباره نیز او را منع  نمود و هنگامی  برای بار سوم  همان سؤال را تکرار  کرد رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( با زنانی  که مهربان هستند و زیاد بچه می زایند ازدواج کنید زیرا من در میان امت ها به کثرت جمعیت شما مباهات می ورزم)سنن ابوداود (۲۰۵۰) و سنن نسائی (۳۲۲۷) لذا کنترل نسل با هدف و فلسفه اصلی ازدواج مغایرت دارد و اگر این کار به استفاده از ابزاری بینجامد که بارداری  را برای همیشه قطع کند نزد اهل علم حرام می باشد زیرا ممانعت دائمی از بارداری، نوعی جنایت بر خویشتن  و راکد ساختن  یک خیر و منفعت برزگ  می باشد اما اگر ابزار مورد استفاده شده منجر به قطع همیشگی بارداری نگردد در این صورت جایز است و این قول اکثر اهل علم می باشد زیرا در نهایت حکم عزل( داخل نکردن منی در رحم همسر) را به خود می گیرد و در صحیح بخاری حدیث (۷۴۰۹) و صحیح مسلم حدیث (۱۴۳۸) از ابوسعید  الخدري  رضی  الله  عنه روایت شده است: صحابه رضی الله عنهم از رسول الله صلی الله علیه وسلم در مورد عزل سؤال  کردند  و ایشان فرمود: ( ماعليكم  ألا  تفعلوا  فإن الله قد كتب من هو خالق إلي  يوم القيامة)یعنی: ( اگر عزل را انجام ندهید بازهم مشکلی ندارد زیرا خداوند همه انسان هایی را که تا روز قیامت آفریده خواهند شد را- از قبل- ثبت و مقدر کرده است) و در صحیح بخاری حدیث(٢٢٢٩) وارد شده است: ( فإنها  ليست نسمة كتب  الله أن  تخرج إلا هي خارجة) یعنی: ( زیرا اگر خداوند تولد موجود(انسانی) را مقدر کرده باشد قطعا به دنیا خواهد آمد) و در صحیح  بخاری  حدیث(٥٢٠٩) و در صحیح مسلم حدیث (١٤٤٠) از عطاء  روایت  شده است که او از جابر رضی  الله  عنه شنیده  است گفت: (در حالیکه  قرآن نازل می شد ما عزل می کردیم (از این کار  منع  نمی شدیم)) و در روایت  دیگر با این لفظ وارد شده است: ( ما در زمان  رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  عزل می کردیم و قرآن هم نازل می شد ( یعنی: هیچ حکمی  در خصوص  تحریم  آن نازل نشد) اما أهل علم آن را مکروه  دانسته  اند زیرا  در صحیح مسلم حدیث (١٤٤٢) از جدامة دختر وهب، خواهر عکاشه  رضی  الله  عنها  روایت شده است گفت: (برخی از مردم در باره عزل از رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم سؤال  کردند و ایشان  فرمود: ( ذلك  الوأد  الخفي) یعنی: ( عزل نوعی زنده  به گور کردن در سطح پنهانی آن است) بنابراین با جمع بین  این حدیث و احادیثی که بیانگر جواز عزل هستند  به این نتیجه می رسیم که عزل مکروه است زیرا رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  آن را نوعی زنده به گور کردن نامیده است.
    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله المصلح
    جزئیات
    0
    962
طلاق
  • حکم گفته مردی که سه مرتبه با خود بگوید: تورا طلاق دادم؛
  • السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛ جناب شیخ خالد المصلح خداوند شما را در پناه خود حفظ کند؛ امیدوارم درمورد حکم گفته مردی که سه بار با خود می گوید: "تو را طلاق دادم" برای من توضیح دهید که آیا در این حالت طلاق واقع می شود؟ و تکلیف من چیست؟ خداوند بهترین پاداش ها را نصیب تان کند و به شما برکت دهد؛

    قول الرجل فيما بينه و بين نفسه طالق،طالق،طالق

    الحمد لله  رب  العالمين  و أصلي  و اسلم  علي  نبينا  محمد  و علي  آله  و أصحابه  اجمعین؛ عليكم  السلام  و  رحمة  الله  و  بركاته؛ أما بعد:
    مردی که سه بار باخودش بگوید: " تو را طلاق دادم" دو حالت دارد:
    حالت اول: این است که هدف او از این تکرار، تاکید بر طلاق  است که در این صورت یک طلاق اتفاق افتاده است زیرا تکرار، جهت تاکید بوده است لذا اگر طلاق اول یا دوم باشد در این حالت طلاق رجعی  تلقی  می شود.
    حالت دوم: این است که هدف او سه طلاق مستقل (در یک مجلس) است که این نوع طلاق در نزد جمهور اهل علم طلاق بدعی  و حرام تلقی  می شود زیرا طلاق مشروع در قرآن و سنت به این  ترتیب  است که مرد در یک مجلس تنها مجاز به یک بار  طلاق دادن است زیرا خداوند می فرماید: (الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ) یعنی: ( طلاق- رجعی- دو مرتبه است)البقرة/۲۲۹ و در آیه بعد از آن می فرماید: ( (فَإِنْ طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُ) یعنی: ( لذا اگر- شوهر او را برای بار سوم طلاق دهد- دیگر برای او حلال نمی باشد) البقرة/۲۳۰ بنابراین طلاق مذکور در قرآن کریم سه طلاق مستقل ازهم -در سه جلسه جدا- می باشند.
    و امام نسائی  در حدیثی که روایان آن معتبر هستند از محمود بن لبید روایت می کند که به رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  در مورد مردی خبر دادند که همسرش را در یک مجلس سه طلاقه کرده بود و رسول  الله صلی  الله  عليه  وسلم با حالتی خشمگین بلند شد و فرمود: (أيلعب بكتاب الله  و أنا بين أظهركم؟) يعني: ( آیا در حالیکه  هنوز بین شما هستم- احکام- کتاب خداوند به بازی  گرفته می شود)سنن نسائي حديث٣٤٠١ لذا رسول الله صلی الله  عليه  وسلم تلفظ به سه طلاق را در یکجا نوعی بازی  کردن با احکام قرآن تلقی نموده  است..
    اما در خصوص وقوع  طلاق در چنین شرایطی باید گفت: بر اساس شواهدی که در سنت وجود دارد اگر مردی سه طلاق را در یکجا تلفظ کند، تنها یک طلاق واقع می شود زیرا تلفظ به سه طلاق در یکجا مخالف دستور خداوند و  سنت پیامبرش صلی  الله علیه وسلم است و در صحیح بخاری  و مسلم  از ام المؤمنين عائشة رضي الله عنها روایت است که رسول الله  صلی  الله  عليه  وسلم فرمود: ( من أحدث  في أمرنا هذا ما ليس منه فهو رد) يعني: (  فردی که در دین  ما چیز  جدیدی ایجاد کند که آن چیز مطابق  دستور آن (دین) نباشد  باطل و مردود  است)صحیح بخاری حدیث (٢٦٩٧) و صحيح مسلم (١٧١٨) 
     و در صحیح امام مسلم، از عبدالله  بن عباس رضي  الله  عنهما  روایت شده است  گفت: (کان الطلاق علی عهد رسول الله صلی الله علیه وسلم و أبی بکر و سنین من خلافة عمر طلاق الثلاث واحدة، فقال عمر بن الخطاب : إن الناس قد استعجلوا فی أمر قد کانت لهم فیه أناة، فلو أمضینا علیهم؟ فأمضاه علیهم) یعنی: (تلفظ سه طلاق در یک مجلس در زمان رسول الله صلی الله علیه وسلم و ابوبکر و دو سال از خلافت عمر، یک طلاق محسوب می‌شد. عمر بن خطاب رضی الله عنه فرمود: مردم در کاری که به آنان مهلت داده شده (و توصیه شده که به تدریج آن را انجام دهند) شتاب می‌کنند. ای کاش این عمل را بر آنان اجرا می‌کردیم؟ سرانجام آن (حکم) را - بر اساس مصلحت و اجتهاد خود- بر آنان اجرا کرد)صحیح مسلم حدیث١٤٧٢  و در مسند امام احمد و سنن ابوداود  با سند" جید" روایت شده است ابن عباس رضي  الله  عنهما گفت: ( ابورکانه همسر خود را در یک جلسه سه بار طلاق  داد و سپس  بر این کار خود ناراحت  شد؛ رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  به او  فرمود: ( این فقط یک طلاق محسوب می شود)مسند امام احمد (١/٢٦٥) و سنن ابوداود (٢١٩٦) 
    تعدادی از اهل علم اعم از صحابه و علمای بعد از آنان، سه طلاق در یک جلسه را یک طلاق محسوب می کنند با وجود اینکه دیدگاه مدور بر خلاف دیدگاه  جمهور(اکثریت) علماء است اما به دلیل مطابقت آن   با دلایل قرآن و سنت قول راجح  نیز همین دیدگاه می باشد.
    بنابراین در خصوص سؤال  کننده که سه بار در یک جلسه گفته است: "تو را طلاق  می دهم" باید گفت: تنها یک طلاق  اتفاق افتاده است لذا باید به سبب مخالفت کردن با حکم مشروع  طلاق توبه کند و تا وقتی  که  همسرش  در عده  است او را بازگرداند  و اگر قصد طلاق  دارد بایستی  طبق  دستور خداوند  یک طلاق بدهد   و  این طلاق زمانی واقع می شود که همسرش از عادت ماهیانه  پاک شده و در آن پاکی  با او نزدیکی  نکرده  باشد. والله  تعالی  أعلم. 
    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    عضو هیئت  فتوای  شهر قصیم  عربستان  سعودی
    ١٤٣٦/٣/٢٢ هجري  قمري
    جزئیات
    0
    13
  • همسرش را با طلاق تهدید کرده است؛
  • مدتی پیش بین من و خانواده همسرم مشکلاتی پیش آمد که آنها در آن قضیه حقدار نبودند لذا من هم به ناحق قسم خوردم که اگر همسرم به خانه پدرش برگردد او را طلاق خواهم داد؛ اما پس از مدتی که اوضاع آرام شد و از من معذرت خواهی کردند به این نتیجه رسیدم که نباید همسرم را از رفت و آمد به خانه پدری اش منع کنم؛ جناب شیخ اگر همسر من به خانه پدرش برود آیا طلاق أو واقع می شود؟ و همچنین حکم سوگند حرام( سوگندی که به موجب آن یک امر حلال را حرام و یا یک امر حرام را حلال کند) چیست؟خداوند به شما برکت دهد و نور ایمان را در شما روز به روز افزایش دهد.

    هدد زوجته بالطلاق؛

    الحمد لله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.
    أما  بعد:در پاسخ به پرسش  شما  از خداوند طلب توفیق کرده و می گوییم:
    اولا: به شما توصیه می کنم  تا از خداوند بترسید و از به کاربردن طلاق در چنین مواردی اجتناب بورزید اما راه حل مشکل مذکور این است که شما کفاره سوگند بپردازید  زیرا از گفته تان چنین بر می آید که شما جهت منع همسرتان از خانه پدری اش از لفظ طلاق استفاده  کرده اید که طبق صحیح ترین دیدگاه اهل علم چنین کاری مشمول  حکم سوگند  می گردد.
    اما سوگند خوردن انسان در راستای  حرام کردن یک چیز حلال یا برعکس، گناه می باشد و خداوند  متعال  پیامبرش  علیه  الصلاة  والسلام  را به خاطر چنین کاری  مورد سرزنش  قرار  داده و فرموده است: ( يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ) يعنى: ( ای پیامبر  چرا- جهت جلب رضایت همسرانت- چیزی  را که خداوند  بر شما  حلال کرده  است  را حرام  می کنی؟) التحریم/۱ و خداوند متعال در همین سوره راه حل رهایی از این سوگند را که پرداخت کفاره  سوگند است بیان کرده و فرموده است: (قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَانِكُمْ) یعنی: ( قطعا خداوند  راه گشودن- و رها شدن از مسئولیت- این سوگند را برای شما مقرر کرده است..) التحریم/۲ بنابراین فردی که مرتکب چنین کاری شود بایستی  کفاره سوگند بپردازد  که حکم و روش پرداخت آن را خداوند  بیان کرده و فرموده  است: ( (لَا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَٰكِنْ يُؤَاخِذُكُمْ بِمَا عَقَّدْتُمُ الْأَيْمَانَ ۖ فَكَفَّارَتُهُ إِطْعَامُ عَشَرَةِ مَسَاكِينَ مِنْ أَوْسَطِ مَا تُطْعِمُونَ أَهْلِيكُمْ أَوْ كِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْرِيرُ رَقَبَةٍ ۖ فَمَنْ لَمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ ۚ ذَٰلِكَ كَفَّارَةُ أَيْمَانِكُمْ إِذَا حَلَفْتُمْ ۚ وَاحْفَظُوا أَيْمَانَكُمْ ..) المائدة/٨٩ يعنى: ( خداوند شما را به خاطر سوگندها بیهوده- و غیر جدی تان- مورد مؤاخذه قرار نمی دهد اما به خاطر سوگندهای محکم و جدی تان شما را مورد بازخواست  قرار خواهد داد- لذا اگربه سوگند خود عمل نکردید- کفاره آن: غذا دادن به ده مستمند از غذای متوسطی است  که به خانواده  خود می خورانید  یا لباس پوشانیدن  به آنها و یا آزاد  کردن برده است؛ اما اگر فردی( موارد مذکور را نیافت) بایستی  سه روز روزه بگیرد؛ پس زمانی که سوگند خوردید ( و به آن وفا نکردید) این کفاره  سوگندتان  است اما سوگندهای خود را حفظ نمایید ( به آنها وفا کنید)المائدة/٨٩ 
    شيخ  دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    جزئیات
    0
    1220
  • طلاق رجعی ( طلاقی که شوهر در مدت عده حق بازگرداندن همسرش را دارد)
  • حکم طلاق رجعی چیست؟ و مدت زمان عده زنی که عادت می شود و زن سالخورده ای که عادت نمی شود چه انداره است؟و شوهر چگونه می تواند همسرش را در مدت عده بازگرداند؟ و آیا درگاهی دادن وجود دو شاهد بصورت همزمان در یک مجلس جهت بازگرداندن همسر لازم است؟

    الطلاق رجعي؛

    الحمد لله  و صلي  الله  و سلم  و  بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.
    أما  بعد:
    در طلاق رجعی شوهر حق دارد تا در مدت عده، همسر خود را بدون عقد و مهریه جدید و بدون رضایت همسرش بازگرداند  البته به شرطی  که هدفش اصلاح باشد.
    عده زنی که عادت می شود سه عادت ماهیانه است و عده زنی که عادت نمی شود نیز سه ماه می باشد. 
    روش بازگرداندن  همسر در طلاق رجعی چنین است که مرد می گوید: همسر خود فلانی را بازگرداندم  و دو گواه برای این کار حاضر می کند اما حضور دو شاهد بصورت همزمان  در یک جلسه واجب نمی باشد بلکه اگر دو شاهد در دو زمان متفاوت  حضور یافته و گواهی بدهند کفایت می کند.
    برادر شما:
    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    ١٤٢٥/١/١٧ هجري قمري
    جزئیات
    0
    1901
  • همسرش را بإطلاق تهدید کرده است؛ آیا طلاق واقع می شود؟
  • مردی متاهل و پدر سه فرزند می باشم و به همراه پدر و مادرم در یک خانه زندگی می کنیم و با توجه به اینکه منزل مسکونی ما در کنار خیابان واقع شده است لذا عبور و مرور زیادی از کنار خانه مان اتفاق می افتد و از اینرو به همسر خود هشدار داده ام تا از پنجره خانه به بیرون نگاه نکند و به پشت بام نرود تا حرف مردم را نشنویم؛ البته باید بگویم که من به همسرم اعتماد زیادی دارم اما یک روز جهت پهن کردن لباس ها به بالای پشت بام می رود و عابری او را می بیند و او بلافاصله به داخل خانه می آید و مرا هم از ماجرا مطلع نمی کند و بعد از مدتی که ماجرا را شنیدم به شدت او با او برخورد نمودم و به او گفتم: این اولین و آخرین بار است که به پشت بام می روی و اگر یک مرتبه دیگر تو را بالای پشت بام یا جلوی پنجره ببینم: " طلاقت می دهم، طلاقت می دهم، طلاقت می دهم" البته همسرم بسیار حرف گوش کن است و من به او اطمینان دارم و باتوجه به اینکه غیر از پشت بام مکان دیگری برای پهن کردن لباس نداریم لذا امکان ندارد که بالای پشت بام نرود یا از پنجره نگاه نکند زیرا آنجا منزل او است و زندگی یک هفته یا یک ماه نیست که خود را از موارد مذکور منع کند از اینرو خواهش می کنم راه کاری به من ارائه دهید و اگر او موارد مذکور را انجام بدهد تکلیف ما چه خواهد بود؟خداوند بهترین پاداش ها را نصیب تان بفرماید؛

    هددتها بالطلاق فهل وقع؟

    الحمد لله  و صلي  الله  و سلم  و  بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.أما  بعد:
    از تهدید کردن  همسرتان با طلاق توبه کنید و اگر گفته مذکور را در حال غلبه خشم گفته  باشید که در این حالت مشمول هیچ حکمی نمی گردید  اما اگر سخن مذکور را هدفدار  و آگاهانه  و بدون اینکه خشم بر شما غلبه کند گفته باشید  در این حالت اگر همسرتان  موارد مذکور را که طلاقش به انجام آنها بستگی دارد انجام بدهد یک طلاق واقع  می شود اما اگر جهت تهدید و منع  او  از لفظ طلاق  استفاده کرده اید  فقط  بایستی  کفاره  سوگند  بپردازید.
    شیخ دکتر/خالدبن  عبدالله  المصلح
    جزئیات
    0
    761
  • تفاوت بین عده بیوه زن با عده خانمی که طلاق گرفته است چیست؟
  • تفاوت بین عده بیوه زن با عده خانمی که طلاق گرفته است چیست؟

    ما الفارق بين المعتدة من وفاة زوجها و بين المطلقة؟

    الحمد لله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.
    أما  بعد:در پاسخ به پرسش  شما  از خداوند طلب توفیق کرده و می گوییم:
    زن بیوه بایستی مدت چهار ماه و ده روز  را در منزل مسکونی  خویش که هنگام فوت شوهرش  در آن می زیسته  است بعنوان  عده  سپری کند زیرا خداوند متعال  می فرماید: (وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ۖ فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ)يعنى: ( و افرادی از شما که از دنیا  می روند  و همسرانی  از خود بجای می گذارند  بایستی  چهار ماه و ده روز- را بعنوان عده- انتظار بکشند پس هرگاه مدت عده شان را به پایان رساندند  در خصوص موارد مشروعی که درباره  خودشان انجام می دهند  گناهی بر شما نیست و خداوند  بر آنچه که  انجام  می دهید  آگاه است) البقرة/٢٣٤
    أما خارج شدن وي از منزل، جهت برطرف کردن نیازهای خود جایز است زیرا خداوند  متعال به او دستور داده است تا در خانه اش بماند و به جای دیگر منتقل نشود اما دلیلی وجود ندارد تا وی را از خارج شدن جهت تامین نیازهای زندگی اش منع کرده باشد بلکه بر اساس شواهدی که در سنت نبوی وجود دارد این اجازه برای زن بیوه وجود دارد تا هنگام  ضرورت و جهت تامین  نیازهایش از خانه خارج شود  زیرا در سنن ابوداود و ترمذی و ابن ماجه  از زینب  دختر کعب بن عجره، از فریعه  دختر مالک، خواهر ابوسعیدالخدری رضی  الله عنهم  روایت است که نزد رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  آمد و گفت: همسرم جهت یافتن برده های فراری اش از خانه بیرون شد اما او  را در راه کشتند؛ حال می توانم به خانه خانواده ام برگردم؟ رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( إمكثي في بيتك حتي يبلغ  أجله) یعنی: ( تا مدت عده، در خانه خودت بمان) اما از خارج شدن ایشان جهت سؤال کردن ایراد نگرفت و همچنین  به روایتی  که عبدالرازق با سند خویش  از مجاهد  روایت  کرده  است  استناد  می کنند که گفته است: (استشهد رجال يوم أحد فجاء نسائهم إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم فقلن: إنا نستوحش بالليل فنبيت عند إحدانا فإذا أصبحنا تبددنا إلى بيوتنا فقال النبي : ((تحدثن عند إحداكن ما بدا لكن فإذا أردتن النوم فلتأت كل امرأة منكن بيتها ))يعنى: ( همسران مرداني که در  جنگ  اُ‌حد  به شهادت  رسيده  بودند نزد رسول الله صلي الله عليه و سلم  آمدند  وگفتند: اي  رسول  خدا  ما  شبها  در  منزل  خود  مي‌ترسيم  آيا  مي‌توانيم  شبها  پيش همديگر  بخوابيم‌؟  و  روزها  بمنازل  خود  برگرديم؟ رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود:   فرمود: (‌پيش  همديگربنشينيد  و تا وقتیکه می خواهید با  هم  به گفتگو بپردازيد  آنگاه  هرکس  بمنزل  خود  برود) این روایت بیان می کند که خروج زن بیوه ای که در حال گذراندن  عده  است از روی  ضرورت  و جهت تامین کردن نیازهای زندگی اش جایز  می باشد  و این دیدگاه اکثر علماء از جمله  ائمه  مذاهب  و دیگر اهل علم  می باشد.
    و اما در خصوص جواز  خارج شدن زن طلاق داده شده در دوران عده  حدیثی در صحیح مسلم (١٤٨٣)وارد شده است که طبق آن ابوالزبير می گوید: جابر رضی  الله  عنه گفت: ( طلقت خالتي فأردت أن تجذ نخلها فزجرها رجل أن تخرج فأتت النبي صلى الله عليه وسلم فقال: بلى جذي نخلك فإنك عسى ) أن تصدقي أو تفعلي معروفاً)یعنی: ( خاله ام طلاق داده شد و هنگامی که قصد چیدن خرماهای خود را داشت مردی او را از خارج شدن منع کرد؛ لذا نزد رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم رفت- تا حکم خارج شدن از خانه در زمان  عده را جویا شود- و رسول الله  صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( محصول خرما  خود را بچین، چه بسا زکات آن را بدهی یا- در صورتی که به حد نصاب نرسد-صدقه ای بپردازی) باوجود  اینکه  خداوند  در قرآن از خارج شدن زنان طلاق  داده شده نهی  کرده و می  فرماید: (لَا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ و لايخرجن) یعنی: (- زنان مطلقه  را- از خانه هاى شان بیرون نکنید و خودشان هم از خانه های شان بیرون  نیایند) بخشی از آیه۱ سوره الطلاق؛ أما رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  به ایشان اجازه داد تا جهت تامین نیاز خود از خانه اش خارج گردد و این بیانگر آن است که بانوانی که در حال سپری کردن عده هستند می توانند  هنگام ضرورت و جهت تامین  نیازهای خود از خانه خارج شوند و از اینرو تعدادی از اهل علم خروج زن بیوه ای که در حال سپری کردن عده است را با قیاس بر زن طلاق داده شده جایز دانسته  اند.
    از میان نصوص فوق مشخص می شود که تفاوتی در بین زن بیوه و طلاق داده شده در محل سپری  کردن عده وجود ندارد چرا که زن بیوه بایستی در خانه ای که شوهرش در آن فوت کرده و زن طلاق داده شده در خانه ای که طلاق داده شده است عده خود را سپری  کنند و اجازه منتقل شدن به خانه دیگر ندارند اما هنگام ضرورت یا جهت تامین نیازهای زندگی اش می تواند از خانه  خارج بشود و گروهی از علماء خروج او را تنها هنگام  روز جایز دانسته  اند اما طبق شواهد موجود خروج وی در روز و شب جهت تامین  نیازهای زندگی اش جایز می باشد. والله أعلم. 
    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    جزئیات
    0
    5106
  • بدون آگاهی اقدام به تلفظ لفظ طلاق کرده است؛ حال تکلیفش چیست؟
  • همانطور که می دانید انسان هنگام فکر کردن به چیزی ممکن است بدون آگاهی و اختیار آن را به زبان بیاورد؛ حال اگر ذهن انسان درگیر تخیلاتی در مورد طلاق باشد و بدون آگاهی و اختیار لفظ طلاق را تلفظ کند آیا طلاق واقع می شود؟

    نطق بلفظة الطلاق دون وعي أو شعور فما الحكم؟

    الحمد لله  و صلي  الله  و سلم  و  بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.أما  بعد:طلاق  تنها زمانی اتفاق  می افتد که مرد از روی  آگاهی  و اختیار کامل  و بدون  اجبار اقدام  به تلفظ  آن کند  لذا تلفظ  آن در شرایط  مذکور  زیانی  بر شما نداشته  و طلاق  محسوب  نمی گردد.
    برادر  شما: شیخ دکتر/خالد  بن عبدالله  المصلح  
    ١٤٢٥/١٠/٢٠ هجري  قمري
    جزئیات
    0
    856
الجنائز
  • شرکت کردن در مراسم تشییع جنازه فرد نصرانی در کلیسا؛
  • السلام عليكم ورحمة الله وبركاته؛ جناب شیخ آیا برای مسلمان جایز است تا جهت شرکت در مراسم عزاداری یک فرد مسیحی وارد کلیسا شود؟ حضور جنازة النصراني في الكنيسة؛

    الحمد لله  رب  العالمين  و أصلي  و اسلم  علي  نبينا  محمد  و علي  آله  و أصحابه  اجمعین؛ 
    و علیکم السلام و رحمة  الله و  بركاته؛ أما  بعد:
    قول راجح  در خصوص مسأله مذکور  این است که شرکت کردن مسلمان در مراسم تشییع  جنازه و عزاداری  فرد نصراني ( صليبي) جایز نمی باشد زیرا در مراسم آنها شرک و کفر صورت می پذیرد و قرآن کریم چنین مراسمی را با تعبیر " الزور" يعني: (باطل) معرفی کرده است و یکی  از ویژگی های مؤمنان  را عدم حضور در مراسم مذکور بیان کرده و فرموده است: (وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا) یعنی: ( -بندگان  ویژه  خداوند- آنهایی  هستند که در مراسم  باطل  شرکت  نمی کنند و هرگاه با-مراسم  باطل- و بیهوده  مواجه  شوند بزگوارانه از کنار آن می گذرند)الفرقان/٧٢ 
    کلمه" الزور" شامل همه موارد باطل می شود که شرک ورزیدن  به خداوند  متعال نيز  بزرگ ترین مصداق آن می باشد و از سیدنا  عمر رضی  الله  عنه ثابت شده است که ایشان  از حضور  یافتن در کلیساها در ایام جشن نصاری  نهی  کرده است زیرا در آن روزها  کفر و شرک و گناه  بصورت بارزتر از سایر ایام سال  دیده می شود که این حکم در همه مناسبت هایی  که حاوی کفر و شرک هستند صدق می کند.
    برادر شما:
    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح  
    ١٤٢٨/١١/١٥ هجري  قمري
    جزئیات
    0
    822
  • آیا درست است که زمین بدن شهیدان را نمی خورد؟
  • آیا درست است که بدن شهیدان در زمین پوسیده نمی شود؟ 

    هل أجساد الشهداء لاتاكلها الأرض؟

    الحمد لله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه. 
     
    أما  بعد:
    در پاسخ به پرسش  شما  از خداوند طلب توفیق کرده و می گوییم:
    پوسیده  نشدن بدن شهیدان  از رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  ثابت  نشده  است بلکه اصل در این خصوص  این است که تنها بدن پیامبران پوسیده  نمی شوند زیرا در سنن نسائی (١٣٧٤) و سنن إبن ماجة (١٠٨٥) از ابوالاشعث، از اوس  بن اوس الثقفي  روایت شده  است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم فرمود: ( إن الله حرم علي الأرض أن تأكل أجساد  الانبياء) يعني: ( خداوند  بر زمین  حرام کرده است که بدن پیامبران  را بخورد ( از بین ببرد)) و این بیانگر  آن است که اصل در خصوص  بدن  انسان ها پوسیده  شدن آنها پس از مرگ  می باشد که در صحیح بخاری (٤٨١٤) و صحيح  مسلم (٢٩٥٥) از طريق  اعمش  از ابوصالح  و او از ابوهریره  رضی  الله  عنه روایت  کرده  است  که رسول الله صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( كل إبن آدم يأكله  التراب  إلا عجب  الذنب  منه يركب  الخلق  يوم  القيامة) یعنی: (خاک همه اعضای  بدن انسان ها را - پس از مرگ- می خورد به جز استخوان پایانی ستون  فقرات(دنبالچه) را که آفرینش  در روز قیامت  از آن سرچشمه  خواهد  گرفت) اما تعدادی  از اهل علم شهیدان  و موذن ها را به حدیث  مذکور  اضافه  کرده  اند که هیچ دلیلی بر صحت ادعای  شان وجود ندارد اما در زمان  های گذشته  برخی از اجساد  یافت شده اند  که بدن های شان پوسیده  نشده  بود و بعدا ثابت  شد که هویت آنها متعلق  به برخی  از شهیدان  و اشخاص  صالح  می باشد اما با این حال باید دانست  که  باقی  ماندن بدن  پس از مرگ دلیل متقی بودن یا صالح بودن  شخص نیست  همانطور  که  پوسیده  شدن بدن دلیل  بی تقوایی  یا ناصالح  بودن شخص  نمی باشد زیرا همانطور  که در نصوص  شرعی  گذشت اصل  بر این است که زمین بدن همه انسان  ها را جز پیامبران می خورد.
    شیخ  دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    جزئیات
    0
    606
  • حکم دیوار کشیدن به دور قبر و علامت گذاری آن؛
  • حکم دیوار کشیدن به دور قبر یا علامت گذاری آن از طریق چوب یا آهن یا شاخه های بلند درخت خرما چیست؟ لازم به توضیح است که این کار از روی اعتقاد خاصی انجام نمی شود و تنها جهت شناخته شدن قبر مى باشد؟

    حكم تحويط جوانب القبر؛

    بسم  الله  الرحمن  الرحيم؛
    أهل علم در خصوص  علامت گذاری قبر اختلاف  نظر دارند و چند دیدگاه  ارائه  داده  اند طوریکه  جمهور ( اکثریت) اهل علم، علامت  گذاری  قبر را با سنگ و چوب و امثال آن جهت شناسایی  جایز  دانسته  اند  و این دیدگاه  مذهب  مالکی  و حنبلی  و تعدادی  از فقهای حنفی  می باشد  و فقهای  شافعی آن را مستحب  دانسته  اند  و دلیل شان روایتی  است که امام ابوداود در سنن خود از مطلب روایت کرده است که گفت: (لما دفن عثمان بن مظعون وضع النبي صلى الله عليه وسلم عند رأسه حجراً، وقال: (أتعلم بها قبر أخي أدفن إليه من مات من أهلي )) یعنی: ( هنگامی که عثمان  بن مظعون رضی  الله  عنه  دفن شد، رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  بالای قبر ایشان سنگی قرار داد  و فرمود: ( با این سنگ قبر برادر- شیری ام- را خواهم شناخت تا از این پس هر فردی كه از خانواده  ام وفات کند را نزدیک وی دفن کنم) امام ابوداود  این حدیث را از طریق مطلب پسر عبدالله پسر حنطب روایت کرده است و  او آن  را از یک صحابی مجهول نقل نموده است اما مجهول بودن صحابی  تاثیری  بر صحت حدیث ندارد  زیرا  همه  صحابه ثقه  و معتبر  می باشند لذا سند حدیث مذکور اشکالی  ندارد و حافظ ابن حجر در مورد این حدیث گفته است: سند حدیث مذکور " حسن" است و فردى كه آن را از مطلب روایت کرده است، کثیر بن یزید می باشد  که صدوق( راستگو ) است. و اما علامتگذاری قبر در مذهب حنفی مکروه می باشد و دلیل شان حدیثی  است که نوشتن بر روی قبر را ممنوع  اعلام کرده است.
    أما قول راجح  در این مسأله  این است که اگر مصلحت درخور نظری برای علامتگذاری قبر وجود داشته  باشد سنت و در غیر این صورت جایز  می باشد.
    برادر شما:
    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح  
    ١٤٢٤/١١/١٥ هجري  قمري

     

     
    جزئیات
    0
    1207
  • آیا او شهید محسوب می شود؟
  • بنده با عنایت الهی در شهر موصل مهندس کامپیوتر هستم و در یک شرکت خصوصی تلفن همراه مشغول کار می باشم و شرکت مذکور هیچ ارتباطی به دولت و رژیم های اشغالگر ندارد و همانطور که می دانید کشور ما زیر سلطه اشغالگران ظالم است و از اینرو مسائل مبهمی پیش می آید که تنها خداوند از آنها مطلع است و یکی از این موارد کشته شدن یکی از اعضای شرکت ما و تهدید شدن سایر اعضاء بود که بعد از این ماجرا خانواده ام از من خواستند تا از کار خود که بسیار از آن راضی هستم بیرون بیایم اما من دارای ایمان قوی و محکمی هستم و تنها از آفریننده خود می ترسیدم لذا از جنابعالی تقاضا دارم تا بفرمایید اگر من در هنگام کار کردن که خود عبادت است کشته بشوم شهید محسوب می شوم یا خیر؟لازم به توضیح است که بنده همیشه علاوه بر زکات اموال خود صدقه نیز می پردازم؛ لطفا حکم این کار را بفرمایید و راهنمایی ام کنید تا در مقابل خواسته خانواده ام چه کاری انجام بدهم؟ زیرا اگر از کار مذکور خارج شوم به سبب شرایط بحرانی حاضر در کشور نمی توانم کار دیگری پیدا کنم؛ از حوصله شما جهت شنیدن پرسش من نهایت تشکر را دارم؛ هل مات شهيدا؟

    الحمد لله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.
    أما  بعد:
    در پاسخ به پرسش  شما  از خداوند طلب توفیق کرده و می گوییم:
     فردی که در حالت مذکور کشته می شود را نمی توان شهید تلقی  کرد و باوجود اینکه شریعت اسلام نسبت  به کسب رزق و روزی  دستور داده  است اما هیچ دلیلی  در قرآن و سنت مبنی بر اینکه کشته شدن در راه کسب رزق و روزی  شهادت محسوب می شود وجود ندارد؛ در هر صورت نکته  مهم این است که صرف نظر از خطر کشته شدن در کار  آیا حرفه شما مباح است یا خیر؟ لذا اگر در مورد حلال بودن کسب  و کارتان  شبهه  دارید  به توصیه  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم عمل  کنید  که می فرماید: ( من اتقي الشبهات  فقد استبرا لدينه  و عرضه) يعني: (هر فردى که از موارد شبهه دار پرهیز کند دین و آبرویش را حفظ کرده است) صحیح بخاری (٥٢) و صحيح مسلم (١٥٩٩) خداوند وضعیت  شما را آسان  کند  و امورتان را اصلاح  نماید.
    شیخ دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    جزئیات
    0
    1253
  • آیا فردمسلمان گناهکاری که دردریا غرق می شود بعنوان شهید محسوب می گردد؟
  • آیا فردمسلمان گناهکاری که دردریا غرق می شود بعنوان شهید محسوب می گردد؟

    مسلم و لكنه عاصي غرق في البحر فهل يعتبر شهيد؛

    الحمد لله  و صلي  الله  و سلم  و بارك  علي  رسول  الله  و علي  آله  وصحبه.
    أما  بعد:
    در پاسخ به پرسش  شما  از خداوند طلب توفیق کرده و می گوییم:
    غرق شدن نوعی شهادت است حتی اگر شخص غرق شده مسلمانی گناهکار  باشد زیرا رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم چند مورد را بعنوان شهید معرفی کرده است که عبارتند از: مسلمانی  که غرق  می شود، مسلمانی  که با آتش سوزی  می میرد، مسلمانی  که با درد شکم از دنیا  می رود و مسلمانی  که در زیر  آوار  و ویرانی  می میرد؛ لذا فردی  که با یکی  از  موارد  مذکور از دنیا  برود  مشمول درجه  شهادت می گردد  البته  به شرطی  که از اهل اسلام  باشد همانطور  که مجاهد بودن در راه  خداوند مستلزم  پاک بودن از همه  گناهان  نیست  از اینرو هیچ رابطه  لازم و ملزوم  در بین شهادت- حتی در بالاترین  درجه  آن - و بین عدم ارتکاب  گناه  وجود  ندارد.
    شیخ  دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    جزئیات
    0
    1356
  • چه اعمالی بعد از مرگ، به شخص متوفی می رسد؟
  • چه اعمالی بعد از مرگ انسان به او می رسد؟

    ما هي الأعمال التي تصل إلي الميت بعد موته؟

    پاداش هر عمل صالحی که بعد از مرگ متوفی  برای او هدیه  می شود به او می رسد اما بهترین چیزی  که  به متوفی  می رسد  دعای بازماندگان  برای  او می باشد  و همچنین  پاداش  هرکار عام المنفعه ای که خود متوفی در دنیا  اعم از صدقه  جاریه  یا علم سودمندی  که از طریق  کتاب یا  موارد دیگر نشر کرده است نیز به او می رسد.
    شیخ  دکتر/ خالد بن عبدالله  المصلح
    جزئیات
    0
    726
مطالب بیشتر مطالعه شده
  • حکم نزدیکی با همسر از راه مقعد؛
  • آیا نزدیکی با همسر از راه مقعد جایز است؟

    حكم إتيان المرأة في دبرها؛

    جزئیات ..
    0
    53105
  • نزدیکی زناشویی در حمام( و دستشویی)
  • حکم نزدیکی زناشویی در حمام و دستشویی چیست؟

    جماع الزوجة في الحمام؛

    جزئیات ..
    0
    52816
  • لذت جویی از باسن همسر؛
  • آیا لذت جویی از باسن همسر، اعم از لمس آن با دست یا شرمگاه بدون دخول در آن جایز است؟ مداعبة أرداف الزوجة؛

    جزئیات ..
    0
    51795
موارد بیشتر دانلود شده
  • حج و أعمال دهه نخست ماه ذی الحجه؛
  • حج و أعمال  دهه نخست ماه ذی الحجه؛

    سپاس و ستایش از آن الله است؛  او را می ستائیم و تتها از او کمک می طلبیم  الله هر  را  هدایت  کند هیچ کس نمی تواند گمراهش کند و اگر فردی را -بر اساس عدلش- گمراه کند هیچ راهنماگری برای او پیدا نخواهد شد و گواهی می دهم که تنها معبود برحق، الله است و او بی همتای  بی شریک است و  محمد بنده و پیامبر خداوند است؛

    أما بعد:

    ای مؤمنان؛ تقوای خداوند را پیشه کنید و نسبت به ادای فریضه  حج که رکنی از ارکان اسلام و یکی از مبانی باشکوه دین است اهتمام  بورزید زیرا  از  عبدالله بن عمر رضي  الله  عنهما  روایت است که رسول الله  صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: (بني الإسلامُ على خمس: شهادةُ أن إله إلا الله وأن محمداً رسول الله وإقامُ الصلاة وإيتاءُ الزكاة وصومُ رمضان وحجُّ البيت من استطاع إليه سبيلاً)یعنی: ( اسلام بر پنج  پایه بنا شده است: " گواهی دادن به اینکه  تنها معبود برحق الله است و محمد فرستاده الله  است" و" برپاداشتن  نماز" و " پرداختن زکات" و" روزه گرفتن در ماه  رمضان" و " حج خانه کعبه برای  کسانی  که  توانایی- مالی  و بدنی- دارند)صحیح  بخاری حدیث (۸) و صحیح  مسلم حدیث (١٦)

    ای مؤمنان؛ فریضه حج برای کسیکه  توانایی  مالی و بدنی داشته باشد یک مرتبه در طول عمرش واجب است زیرا ابو هریره رضی  الله  عنه می گوید: (خطبنا رسولُ الله  صلى الله عليه وسلم ، فقال: يا أيها الناس قد فرضَ اللهُ عليكم الحجَّ فحُجُّوا فقال رجلٌ: أكلُّ عامٍ يا رسول الله؟ فسكت حتى قالها ثلاثاً، فقال رسول الله  صلى الله عليه وسلم : لو قلت نعم لوجبت ولما استطعتم)یعنی: ( رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم طی خطبه ای که برای ما ایراد می کرد فرمود: ای مردم خداوند حج را برای شما واجب گردانیده است پس آن را به جای  آورد؛ مردی گفت: ای رسول خدا؛ آیا هر سال بایستی  حج کنیم؟ رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم سکوت کرد و آن مرد سه مرتبه  سؤال  خویش را تکرار نمود؛ سپس رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود:  اگر آری می گفتم  حج(هر سال)  بر شما واجب می گشت که شما توانایی انجام آن را نمی داشتید) صحیح مسلم حدیث (۱۳۳۷)

    ای مؤمنان؛ وجوب عبادت حج از قرآن و سنت و اجماع  مسلمانان ثابت می شود.

    خداوند متعال حج خانه خویش را برای هر مسلمان عاقل و بالغ و آزادی  که توانایی  مالی و بدنی دارد واجب کرده است از اینرو کسیکه  توانایی  مالی ندارد حج بر او  واجب نمی باشد زیرا خداوند  می فرماید: (وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا)يعنى: ( حج خانه (کعبه) برای آنهایی که توانایی- مالی و بدنی- دارند یک فریضه الهی است)آل عمران/٩٧ اما در مورد کسیکه  توانایی  مالی دارد ولی فاقد توانایی جسمی است باید گفت: اگر او بیماری است که امید بهبودی  ندارد و یا سالخورده ای است که قادر به اجرای مناسک  حج به تنهایی  نیست در این صورت بایستی یک نفر را به نیابت از خودش جهت انجام  مناسک  حج تعیین نماید زیرا  عبدالله  بن عباس رضي  الله  عنهما  می فرماید: (أن امرأة قالت: يا رسول الله، إن فريضةَ الحجِّ أدركَتْ أبي، شيخاً كبيراً، لا يثبتُ على الراحلةِ، أفأحجُّ عنه؟ قال: نعم)یعنی: ( زنی گفت: ای رسول خدا؛ فریضه حج بر پدرم واجب شده است اما او  بسیار سالخورده می باشد و توان نشستن بر سواری  را هم ندارد آیا به جای او حج بگزارم؟ رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  فرمود: (بله))صحیح بخاری حدیث (١٥١٣)

    ای مؤمنان؛ تقوای خداوند را پیشه  کنید و در صورتیکه از شروط  وجوب این فریضه  باشکوه  الهی  برخوردار  هستید پیش از آنکه مانعی سد راه تان شود نسبت به انجام آن بشتابید  و تاخیر نورزید  زیرا  از عبدالله  بن عباس  رضي  الله  عنهما روایت است که رسول الله صلی  الله  عليه  وسلم  فرمود: (تعجلوا إلى الحجِّ، فإن أحدَكم لا يدري ما يعرِضُ له)یعنی: ( نسبت به ادای  مناسک  حج شتاب  بورزید زیرا هیچ یک از شما نمی داند  که چه پیشامدی  برایش  رخ خواهد  داد)این حدیث را امام احمد در مسند خویش(٢٨٦٤) از طریق. اسماعیل  از پدرش، ابو اسرائیل  روایت کرده است و بوصیری  در " الزوائد" گفته است: " این سند دارای  اشکال  است" و امام  نسائي  آن را "ضعیف " دانسته  است اما حدیثی  که ابو داود در سنن خویش(۱۷۳۳۲) و حاكم در مستدرك(١/٤٤٨) و امام  أحمد در مسند خویش (١/٢٢٥)  ازطریق حسن بن عمرو  الفقیمی از مهران  بن صفوان  از عبدالله بن عباس رضي  الله  عنهما روایت  کرده اند آن را تقویت  می کند که طبق آن رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  فرموده  است: ( من أراد الحج  فليتعجل) يعنى:  (کسیکه قصد حج ( خانه  کعبه) را دارد  بایستی بشتابد) و سیدنا  عمر رضی  الله عنه  موضع  گیری بسیار شدیدی در برابر کسانی که عبادت حج را بدن عذر ترک می کردند داشت  بطوریکه  سعید بن منصور در سنن خویش  با سند "صحیح" از ایشان روایت می کند که فرمود: ( لقد هممت أن أبعث رجالاً إلى هذه الأمصارِ فينظروا كلَّ من كان له جِدةٌ ولم يحجَّ ليضربوا عليهم الجزيةَ، ما هم بمسلمين ما هم بمسلمين)یعنی: ( تصمیم گرفتم تا افرادی را به شهرهای مختلف بفرستم  تا برای کسانی که با وجود  توانایی  مالی حج نمی کنند " جزیه" مقرر کنند چرا که آنها  مسلمان نیستند، آنها  مسلمان نیستند)حافظ  در "التلخيص"منبع  آن را به سنن سعید  بن منصور (٢/٤٨٨) نسبت  داده  است.

    و از سیدنا  علي رضي الله عنه أنه روایت شده است که فرمود: (من قَدِرَ على الحجِّ فتركَه فلا عليه أن يموتَ يهودياً أو نصرانياً) یعنی: ( کسیکه  با وجود توانایی، حج را ترک کند هنگام مرگ  یا یهودی از دنیا  می رود و یا نصرانی) این اثر را امام ترمذی در سنن خویش (٨١٧) روایت کرده و گفته است: سند این اثر  "غریب" می باشد و تنها از این طریق روایت شده است  و در سند  آن اشکال وجود  دارد زیرا هلال بن عبدالله مجهول است و حارث در روایت حدیث ضعیف  می باشد.

    چگونه ممکن است انسان  مؤمن پس از شنیدن نصوص  تهدیدآمیز مذکور در خصوص  کسیکه  با وجود  توانایی  حج را ترک می کند  بازهم  به آن  مبادرت  نورزد؟

    ای مؤمنان؛

    حج خانه  خداوند از بزرگ ترین  و باشکوه  ترین  عبادت ها می باشد که نصوص زیادی در بیان  مزایای  آن وارد شده است که از آن جمله می توان به آمرزیده  شدن گناهان اشاره  نمود زیرا از عبدالله بن عمر رضی الله عنهما  روایت  شده است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم می فرماید: ( من حج فلم يرفث و لم يفسق رجع  كيوم ولدته أمه) يعنى: ( کسیکه  در طی ادای مناسک حج - با همسرش- نزدیکی نکند و مرتکب  سایر  گناهان  نشود همانند روزی  که از مادرش متولد  شده است (بدون گناه، به  منزلش) باز میگردد) صحیح بخاری حدیث(١٥٢١) و صحيح مسلم  حديث (١٣٥٠)

     و از عبدالله بن عمرو بن العاص رضي  الله  عنهما روایت شده است که وقتی پدرش سیدنا  عمرو بن العاص رضی  الله  عنه  قصد اسلام  آوردن داشت، خطاب به رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم گفت: به شرطی  اسلام می آورم که گناهان گذشته ام بخشیده  شوند و رسول الله  صلی الله  عليه  وسلم  در پاسخ او فرموده  بود: (أما علمتَ أن الاسلامَ يهدمُ ما كان قبلَه، وأن الهجرةَ تهدِم ما كان قبلَها، وأن الحجَّ يهدِمُ ما كان قبلَه)یعنی: ( آیا  نمی دانی که اسلام آوردن و هجرت کردن و حج گزاردن گناهان پیش از آنها را از محو می کند؟)صحیح مسلم حدیث(١٢١)

    و  از مزایای دیگر انجام این عبادت باشکوه این است که موجب ورود حج گزار به بهشت می شود  زیرا از عبدالله  بن عمر رضی  الله  عنهما روایت است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم می فرماید: ( الحج المبرور ليس له جزاء إلا الجنة) يعنى: ( حج مقبول، پاداشی  جز بهشت ندارد) صحیح بخاری حدیث (۱۷۷۳) و صحیح مسلم حدیث (١٣٤٩)

     و یکی دیگر از مزایای نفیس عبادت باشکوه حج این است که خداوند متعال به حج گزاران حاضران  در صحرای  عرفات  نزدیک می شود و در مقابل ملائکه اش به آنها افتخار  می نماید زیرا از ام المؤمنين عائشة  رضي  الله  عنها روایت است که رسول الله  صلی الله  عليه  وسلم می فرماید: (ما من يومٍ أكثرَ من أن يعتِقَ اللهُ فيه عبداً من النارِ من يومِ عرفةَ، وإنه ليدنو ثم يباهي بهم الملائكةَ، فيقولُ ما أرادَ هؤلاء؟)یعنی: ( خداوند در هیچ یک از روزهای- سال- همانند روز  عرفه  بندگان را از آتش دوزخ  نمی رهاند - و علاوه بر آن به حج گزاران حاضر در صحرای عرفات- نزدیک می شود و در برابر  ملائکه اش به آنها افتخار می کند  و می فرماید: آنها  به دنبال چیزی  هستند؟) و امام ابن القيم رحمه  الله در توصیف فضائل  و مزایای روز  عرفه  می فرماید:

    ويدنو به الجبـارُ جل جلاله يُبا ***  هِي بهم أملاكَـه فهو أكرمُ

    - در روز عرفات- خداوند بسیار توانا که از همه گرامی تر است به ( صحرای عرفات) نزدیک می شود و در برابر  ملائکه  اش به حضار موجود در آنجا افتخار  می کند.

    يقول عـبادي قـد أتوني محبةً  *** وإني بهم برٌّ أَجُـودُ  وأكرُمُ

    و می گوید: بندگانم  با رغبت و محبت نزد من آمده اند و من (از آنچه  که  تصور  می کنند) نسبت به آنها بخشنده تر و سخاوتمندتر  هستم.

    فأشهِدْكُمُ أني غـفرتُ ذنوبَهم  *** وأعطيتُهم ما أمَّـلُوه وأنعَمُ

    لذا شما را گواه  می گیرم  که  گناهان شان را بخشیدم  و علاوه بر آنکه خواسته های شان را برآورده  می کنم آنها را از مزید نعمت ها بهره  مند شان می گردانم.

    فبشراكُمُ يا أهلَ ذا الموقفِ الذي *** به يغفرُ اللهُ  الذنوبَ  ويرحمُ

    پس ای کسانی که در این جایگاه( حاضر شده اید) بشارت باد شما را که خداوند به برکت  این روز گناهان تان را می آمرزد و شما را مشمول  رحمت  خویش می گرداند.

    لذا تا عمر باقیست  فرصت ها را دریابید و خود  را از این مزایای نفیس محروم  نکنید و بسوی کسب خیرات  و  برکات بشتابید و برای سفر  آخرت خویش که هر لحظه ممکن است آغاز شود توشه  برگیرید که بهترین  توشه  تقوای است:

    فلا ترَجِّ فعلَ الخيرِ يوماً إلى غدٍ ***لعل غدا ً يأتي وأنت فقيدُ

    "هیچ موقع  انجام کار خیر را به فردا  موکول  مکن که شاید  فردا فرابرسد و شما در قید حیات  نباشی"

    ای کسانی که کوله بار سفر حج را بسته  و آماده  عزیمت  به حرم امن الهی و حج خانه  خداوند  هستید در اینجا چند مورد مهم را برای تان خاطرنشان می سازم  تا با رعایت آنها از مزایای نفیسی که بر این عبادت  باشکوه  مترتب  می شود بهره مند گردید:

    ۱- اخلاص برای خداوند  متعال؛ زیرا حج، عبادت است و بایستی مانند سایر عبادت ها خالصانه و به دور از شرک و ریاء تنها برای  الله  انجام  بپذیرد که شعار حج گواه  این ادعاء  می باشد:

    "لبيك اللهم لبيك، لبيك لا شريك لك لبيك" یعنی: (پروردگارا گوش به فرمانم و بسوی تو می شتابم، بارالها گوش به فرمانم و هیچ چیز و هیچ احدی شریک تو نیست) و از ابوامامه رضی  الله  عنه روایت  است که رسول  الله صلی الله  عليه  وسلم  فرمود: (إن اللهَ لا يقبلُ من العملِ إلا ماكان خالصاً وابتُغِي به وجهُه)يعني: (خداوند  متعال  تنها  عملي  را مي پذیرد  که  خالصانه  برای  او باشد  و فقط به خاطر  او انجام  گرفته  شده  باشد) سن نسائي (٣١٤٠)و طبرانی(٨/١٤٠) حديث (٧٦٢٨) و حافظ ابن حجر رحمه  الله در " الفتح" ( ٦/٢٨) سند آن را " جید" دانسته  است.

    ۲-پیروی  کردن از رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم در گفتار و کردار و رفتارهای ظاهری  و باطنی؛ زیرا رسول  الله  صلى  الله  عليه  وسلم  ما را نسبت  به پیروی  از خودش در انجام  عبادت ها و همچنین  مناسک  حج ترغیب  کرده و  در حج پایانی خویش فرموده  است: ( خذوا  عني  مناسككم) يعنی: (شیوه حج گزاردن  خویش را از من بیاموزید) صحیح  مسلم  حدیث (١٢٩٧)

    ٣-اهتمام  ورزیدن  به یادگیری احکام  حج پیش از آغاز  آنها؛  زیرا این امر باعث  می شود تا خداوند  را عالمانه و آگاهانه  پرستش  کنید از اینرو تا جاییکه  می توانید  نسبت به آموزش صحیح احکام  حج اقدام بورزید که به لطف  الهی  تحقق  این أمر  از طریق  کتاب ها و نوارهای  صوتی  و تصویری میسر می باشد لذا پیش از شروع به انجام مناسک حج نسبت  به مطالعه  و مشاهده موارد آموزشی  مذکور  اهتمام  بورزید و اگر مطلبی  را متوجه  نشدید  از أهل علم بپرسید.

    ٤- انتخاب  دوست و همراه  صالح  برای سفر؛ زیرا  این امر  پیمایش مسیر هدایت را آسان می کند و بیانگر  صالح بودن خود شما نیز می باشد:

    عن المرءِ لا تسألْ وسَلْ عن *** قرينه فكلُّ قرينٍ بالمقارَنِ يهتدي

    "- برای شناختن یک فرد- از خود او تحقیق  نکن  بلکه سراغ دوست او را بگیر چرا که هر انسان راه  همنشين  خویش را می پیماید"

    ٥- خودداری کردن از نزدیکی زناشویی، گناه و مشاجره و درگیری در ایام حج زیرا خداوند  می فرماید: ( الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومَاتٌ ۚ فَمَنْ فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي الْحَجِّ)یعنی: ( حج در ماه های معینی ( که عبارتند از شوال  و ذی  القعده و ذی الحجه) انجام  می شود لذا کسیکه در این ماه ها حج را بر خویش واجب گرداند( قصد انجام حج کند بایستی  بداند  که)نزدیکی زناشویی و گناه و مشاجره کردن در مناسک حج روا نمی باشد..)البقرة/١٩٧

    ای مومنان؛ موارد نهی شده در آیه مذکور اعم از نزدیکی  زناشویی، گناهان  و مشاجرات و درگیری  ها، پاداش حج را از بین می برند  و حج گزار را از فضیلت های بیشماری  محروم  می دارد.

    ٦-خودتان را برای مشقت ها و دشواری های این عبادت باشکوه  آماده  کنید و پاداش آن را نزد خداوند متعال بجویید زیرا همانطور که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم فرموده است: حج، جهاد بدون نبرد است.

    خطبه دوم:

    أما  بعد:

    ای مؤمنان؛

    چند روز دیگر وارد یکی دیگر از اوقات پرخیر  و برکت  سال موسوم  به " دهه  نخست ذی الحجه" می شویم که محل سرازیر شدن موهبات و خیرات  فراوان  الهی است بطوریکه برترین فرصت حصول خیر و کسب پاداش در سال تلقی می شوند زیرا از عبدالله  بن عباس رضی  الله  عنهما  روایت شده است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم می فرماید: ( ما العمل  في  الأيام أفضل  منها  في  هذه؛قالوا: و لا الجهاد  قال: و لا الجهاد  إلا رجل  خرج  يخاطر  بنفسه  و ماله  فلم  يرجع  بشيء)يعني: ( انجام  دادن  كارهاي  شایسته  در هیچ  یک  از روزهای  سال  به  اندازه  این  -ده  روز  نخست  ذی  الحجه- بافضیلت  تر  -و محبوب تر نزد  خداوند  نیست-گفتند: آیا  جهاد  هم  چنین  فضیلتی  ندارد؟فرمود: حتی  جهاد؛ مگر  فردی  که  با جان  و  مالش - برای  جهاد  در راه  خدا-  خارج شده  باشد  و با هیچ  یک  از  آنها  برنگردد ( شهید  شود))صحیح بخاری حدیث (٩٦٩)بنابراين  دهه نخست  ذی الحجه  بعنوان  بافضیلت ترین شبانه  روز  سال به شمار می آید  و برخی  از اهل علم آنها را از دهه  پایانی  رمضان هم برتر  دانسته  اند که این دیدگاه در خصوص شب های آن بی تردید صدق می کند زیرا خداوند متعال بر شب های آن سوگند یادکرده  است که چنین عنایتی از سوی یگانه  معبود کائنات  در اثبات فضیلت و اهمیت دار بودن آنها کفایت می کند: (ِوَالْفَجْرِ (۱) وَلَيَالٍ عَشْرٍ(۲))یعنی: ( سوگند به سپیده دم (۱) و سوگند به شب های دهگانه( نخست ماه ذی الحجه))الفجر/۱-۲ و همچنین رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم ما را به  انجام مزید  اعمال  صالح  در این ده روز توصیه کرده است که خود بیانگر بافضیلت بودن روزهای این ده شبانه  روز می باشد لذا تا فرصت برقرار است با انجام انواع و  اقسام أعمال صالح در این شبانه روز به نفع  آخرت تان بهره برداری کنید و ترازوی  اعمال  صالح تان را سنگین و سنگین تر نمایید.

    ای مؤمنان؛ بهترین چیزی  که در این شبانه روز  می توان  بوسیله آن به خداوند  متعال  نزدیک شد پرداختن مزید به ذکر و یاد اوست زیرا  خداوند می فرماید: (وَيَذْكُرُوا اسْمَ اللَّهِ فِي أَيَّامٍ مَعْلُومَاتٍِ)یعنی: (و - حج گزاران- در روزهای  مشخصی  نام خداوند  را( بیشتر) یادکنند) الحج/٢٨ عبدالله  بن عباس رضی  الله  عنهما  در تفسیر این آیه می فرماید: (( أَيَّامٍ مَعْلُومَات) یا همان روزهای مشخص ، دهه  نخست ماه ذی الحجه  می باشند که این دیدگاه  گروهی از مفسران نیز می باشد و از عبدالله  بن عمر رضی  الله  عنهما  روایت شده است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم می فرماید: ( ما منْ أيامٍ أعظمُ عند الله، ولا أحب إليه من العمل فيهنَّ، من هذه الأيام العَشْر، فأكْثِروا فيهنَّ من التهليل والتكبير والتحميد)يعنى: (انجام  دادن  عمل صالح  در هیچ یک از روزهای سال همانند انجام  آنها  در این ده شبانه  روز نزد خداوند  بافضیلت  تر و محبوب تر نیست لذا  در این ده شبانه روز، بیشتر  به  تلفظ و تدبر اذکار " لا اله الا الله" و " الله اکبر" و " الحمدلله" بپردازید) ابن حدیث را امام احمد در مسند خویش  حدیث (٥٤٢٣) روایت کرده است و احمد شاکر رحمه الله سند آن را" صحیح" دانسته  است.

    بنابراین  همه لحظات و مکان هایی که در آنها حضور دارید  را با ذکر خداوند  متعال  و تلاوت قرآن عطرآگین  کنید  و اذکار  وارد شده  در این ایام اعم از"الله أكبر، الله اكبر، الله اكبر، لا اله الا الله، الله اكبر، الله أكبر  و لله الحمد" را بیشتر تلفظ و تدبر کنید زیرا  در صحیح  بخاری وارد شده است که  عبدالله بن عمر و ابوهریره رضی الله عنهم در دهه نخست ذي الحجة به بازار مي رفتند و با صدای بلند تکبیر می گفتند و مردم هم به دنبال آنها تکبیر می گفتند(صحیح بخاری مقدمه حدیث٩٦٩)

    بنابراين بافضیلت  ترین عملکرد این ایام ذکر و یاد خداوند متعال می باشد که حتی از جهادی  که فرض  عین نیست  هم برتر می باشد.

    از جمله  أعمالی  که در این شبانه روز  نسبت به انجام  آن توصیه و تاکید  شده است، روزه  گرفتن، خصوصا در روز نهم ذی الحجه ( روز عرفه) می باشد  زیرا از ابوقتاده انصاری رضی  الله  عنه روایت  شده است که رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم می فرماید: (صيام يوم عرفة  احتسب علي الله  أن يكفر السنة  التي قبله  و السنة  التي بعده) يعني: (من-پاداش- روزه روز عرفه را در نزد خداوند چنین به شمار می آورم که کفاره گناهان  سال گذشته و سال جاری باشد)صحيح  مسلم  حديث (١١٦٢)

    یکی دیگر از اعمال مشروع که در این ایام  به آن توصیه شده است، آماده  شدن برای قربانی کردن می باشد زیرا  از أم سلمه  رضي  الله  عنها  روايت  است که رسول  الله  صلي  الله  عليه  وسلم  فرمود: ( إِذَا رَأَيْتُمْ هِلَالَ ذِي الْحِجَّةِ وَأَرَادَ أَحَدُكُمْ أَنْ يُضَحِّيَ ، فَلْيُمْسِكْ عَنْ شَعْرِهِ وَأَظْفَارِهِ )يعني: ( هرگاه  هلال  ماه  ذی  الحجه  را مشاهده  کردید  و یکی  از  شما قصد قربانی کردن  - در روز عید- را داشت تا- لحظه قربانی  کردن- از کوتاه نمودن  مو  وناخن  هایش  خودداری  کند)صحیح  مسلم  حدیث  ۱۹۷۷

    این حکم ویژه شخص قربانی  کننده  است و فرزندان  و همسرش  را شامل  نمی شود از اینرو لحظه لحظه  این فرصت  پرخیر و برکت را مغتنم  شمارید  چرا که  به سرعت  سپری  می شوند:

    فما هي إلا ساعةٌ ثم تنقضي  ***  ويصبح ذو الأحزان فرحانَ جاذلا

    -ای مؤمنان-لحظات این فرصت -گرانبها- چند ساعتی بیش نیستند  که در نهایت سپری خواهند شد و (مؤمن) اندوهگین و خسته (هنگام ملاقات با معبودش و مشاهده پاداش) شاد و خرسند می گردد)

    بنابراین تا جاییکه می توانید خود را در مسیر موهبت ها  و برکت های  سرازیر شده  الهی قرار بدهید و نهایت بهره برداری را از این فرصت باشکوه ببرید و اگر یکی از شما به هر دلیلی  توفیق  انجام  اعمال شایسته مذکور  را نداشت حداقل از آزار رسانیدن به دیگران و ارتکاب  گناهان خودداری  نماید زیرا در صحیح بخاری و مسلم از ابوذر  رضی  الله  عنه  روایت شده است که" شخصی  در خصوص سرآمد کارهای شایسته  از رسول الله  صلی  الله  عليه  وسلم سؤال  نمود و پس از آنکه  رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم  چند نمونه  از بهترین  کارهای شایسته  را برای او برشمرد، آن مرد گفت: اگر نتوانستم  آنها را انجام  بدهم  چه کار کنم؟ رسول  الله  صلی  الله  عليه  وسلم فرمود: (تعين صانعا أو تصنعُ لأخرقٍ، قال: يا رسولَ الله، أرأيت إن ضعفت عن بعضِ العملِ؟ قال  صلى الله عليه وسلم : تكفُّ شرَّك عن الناسِ فإنها صدقة منك على نفسك)يعني: ( در این صورت  شخص پیشه گری  را- در کارش- یاری کن و یا به شخصی که حرفه و  پیشه ای نمی داند چیزی بساز) آن مرد گفت: ای رسول  خدا اگر این کار هم از دست من  برنیامد چه کار کنم؟ فرمود: (در این صورت شر و گزند خود را از مردم  دور بدار  که این صدقه ای برای شما محسوب  می شود)مراجعه  کنید به صحیح بخاری حدیث( ٢٥١٨) و صحيح مسلم حديث (٨٤)

    ای مؤمنان بدانید که دهه نخست ذی الحجه، بافضیلت ترین شبانه  روز  سال می باشند لذا پاداش  کارهای شایسته  در آن ایام چند برابر می شود و گناه  کارهای ناشایست  نیز مضاعف  می گردد از اینرو  بسوی آمرزش  و رحمت  پرودگار  خویش بشتابید.

    شیخ دکتر/خالد بن عبدالله  المصلح

    الحج و اعمال عشر ذي الحجة؛

    جزئیات ..
    0
    1114
  • آیامیتوانم باقی مانده عودهایی که جهت معطرکردن مسجداستفاده میشودرا باخودبردارم؟
  • سؤال: هزینه عودهایی که جهت خوشبو کردن مسجد استفاده می شوند از سوی مردم پراخت می گردد و بعد از استفاده از آنها دور انداخته می شود که همیشه تکه ای از آن بصورت سالم و قابل استفاده باقی می ماند؟ آیا استفاده شخصی از باقي مانده آنها جایز است؟

    هل يجوز أن آخذ من باقي بخور المسجد؟

    جزئیات ..
    0
    1671
  • آیا می توانم به مدیر خودم در کار هدیه بدهم؟
  • سؤال: دوستی دارم که در مناسبت ها و حتی در غیر مناسبت ها به همدیگر هدیه می دهیم و اکنون مدیر بنده در اداره شده است آیا می توانم مانند سابق به او هدیه بدهم و آیا پذیرش هدیه من برای او جایز است؟ باتشکر؛

    هل أهدي رئيستي في العمل؟

    جزئیات ..
    0
    1371
ما را در فیس بوک هم دنبال کنید
رسمی کانال ما در یوتیوب
مشارکت در لیست ایمیل
مرورگران در حال حاضر
شماره : 6
بازدید کنندگان : 27412163